Planning

Afgelopen zondag eindelijk weer eens een duurloop gedaan van 20KM. De trainingsachterstand, en het extra gewicht maakte deze training wel vrij zwaar, en heeft me aan het denken gezet voor de planning van de rest van dit jaar.

Hoewel de datum van Winschoten goed zou passen in het rooster van Maaike (Zij heeft die dag ochtend / avond), en ik aanvankelijk van plan was om die dag op en neer te rijden, denk ik dat deze 100K toch te vroeg komt. Dit doel dus ook maar geschrapt, en komende weken eens kijken hoe veel progressie ik maak, en of de blessure weg blijft.

Ik ga proberen voorzichtig weer de draad verder op te pakken, en langzaamaan de trainingsvolumes weer uitbreiden. De poging om een 100K onder de 10 uur te lopen zal ik uitstellen, en misschien weer een poging doen tijdens de hoho100 in 2025. Deze keer dan niet voor de 100 Miles, maar de 100K gaan.

Dus de voorlopige planning is:
10 Nov 2024 Marathon Athene ==> Ingeschreven
13 Dec 2024 Bello Gallico 100M ==> Ingeschreven

…en komende weken/maanden eens kijken wat we daar nog aan toe kunnen voegen.

Gelukkig gaat het trainen op de loopband wel goed, zodat af en toe een soort van heuveltraining aan mijn trainingen toegevoegd kan worden.

Runalize geeft aan dat de huidige trainingsstatus knudde is, maar dat komt dus niet als een verassing.

Spartathlon 2024 – blessure – Via Francigena

Normaal gesproken zou ik de gelukkigste mens op aarde zijn, na het ontvangen van onderstaand bericht:

Ik mag dus starten in de Spartathlon, normaal gezien een droom die uitkomt, maar nu stond ik voor een dilemma vanwege de huidige blessure. Na een nachtje nadenken heb ik de verschillende scenario’s doorgenomen, en na lang wikken en wegen met pijn in mijn hart het besluit genomen dat ik niet niet ga starten ­čÖü

Sinds de blessure die ik opgelopen heb in Mei heb ik nauwelijks fatsoenlijk kunnen hardlopen, en moet ik zowat weer terug van 0 beginnen. Wanneer ik helemaal fit zou zijn, zou ik de lat al super hoog leggen om een poging te doen om de Spartathlon te finishen, maar nu zou het vrijwel zeker een groot fiasco worden, en op een flinke teleurstelling uit draaien. Ook vroeg ik me al maanden af of ik wel zou starten als ik alleen geselecteerd zou worden, en Jan niet mee zou kunnen doen. Kortom, de beslissing is genomen, de organisatie van de Spartathlon is geïnformeerd en hopelijk worden Jan en ik beiden volgend jaar wel ingeloot mochten we nog een keer een poging gaan doen.

Wellicht is heel het idee uit mijn hoofd zetten, en bijvoorbeeld een Ultra Milaan san Remo of Kullamannen 100 Miler waar je zeker van een start bent en een paar duizend euro in je zak houd ook te overwegen. Maar dat zijn zorgen voor later….

Wel heb ik nagedacht over mijn volgende uitdaging. Met nog ruim 11 weken te gaan zou misschien Winschoten nog kunnen….

Vanochtend heb ik 16KM pijnvrij kunnen hardlopen, dus het vertrouwen komt weer terug. Ik verwacht dat ik snel weer duurlopen > 3 uur te kunnen doen, en hoop dat ik door het vele wandelen van afgelopen weken mijn conditie een beetje op peil gehouden heb.

Maaike en ik hebben weer een stuk van de “Via Francigena” gewandeld en zijn inmiddels in Aosta (Italie) aanbeland. Het stuk door zwitserland was geweldig mooi, en letterlijk het hoogtepunt was de Grote SInt Bernhardpas op de grens van Zwitserland en Italie.

We besloten om op de terugweg naar huis nog even in Chamonix te stoppen. Wat bleek…..de marathon van de Mont Blanc was bezig….

Geweldig stadje, en een geweldig gebied om doorheen te rennen. Er is buiten de 42KM ook een 90KM.