Kuit blessure deel 5

Nog steeds niet blessurevrij, maar gelukkig al wel een duidelijke verbetering ten opzichte van de week er voor. Terwijl ik een week geleden nog dacht dat het nog wel een hele tijd zou duren voordat ik weer de normale trainingen op zou kunnen pakken, maak ik momenteel flinke sprongen de goede kant op.

Vrijdag dus voor de eerste keer 5KM aan 1 stuk gelopen, Zaterdag voorzichtig 7KM en Zondag 8KM. Ik denk dat ik komende dagen max 8K zal blijven lopen, en dan woensdag weer eens kijken hoe het er bij staat bij de fysio.

De conditie is volgens onderstaande grafiek flink onderuit gegaan, en ook de vo2 max is 3 punten gezakt en staat nu volgens Garmin op 50. Een ander bijkomend nadelig neveneffect is het gewicht, want ben nu c.a. 73KG dus ook een paar kilo extra….Niet helemaal te wijten aan het gebrek aan beweging, want afgelopen weken eigenlijk qua voeding en drinken (alcohol) nergens naar gekeken, en dus nogal bourgondisch door gebracht, min of meer ter compensatie van de blessure malaise.

Qua loting ook nog geen duidelijkheid. Inmiddels 358 geregistreerde deelnemers die aan alle verplichtingen voldaan hebben, en nog steeds zie ik dit aantal dagelijks oplopen. voor nu zou dat betekenen ongeveer 30 plaatsen over, welke verdeeld gaan worden tussen Grieken en buitenlandse deelnemers. De laatste groep is dus mijn wachtlijst, waar ik nog steeds 22ste sta, maar wanneer de Hongaren niet meegeteld worden nog 9 mensen voor me heb. Dus ik verwacht eigenlijk dat ik er wel bij zal zijn, maar vraag me wel af wanneer we dit weten…..Spannend allemaal……

Kuit blessure deel 4

Afgelopen week een eerste poging gedaan om een rondje te lopen op woensdag avond, maar toen begon het na iets minder dan 3KM weer flink pijn te doen. Daarna heel voorzichtig terug gewandeld. Met gemengde gevoelens keek ik terug, want van de ene kant dolgelukkig dat hradlopen weer ging, maar van de andere kant een flinke teleurstelling dat al vrij snel de pijn terug kwam.

Donderdag terug naar de Fysio, en deze keer was het Pim, en die had de echo apparatuur ter beschikking, dus konden we een echo maken. Er was te zien dat het normaal aan het genezen was, en na overleg besloten we de focus op het belasten van de kuit te gaan leggen, en gaf Pim aan dat ik voorzichtig een nieuwe poging kon doen om een rondje te lopen. Als het pijn doet kan ik beter 1km lopen, 1km wandelen etc. dus dat was plan B.

Vandaag tussen de middag gelijk alvast maar een nieuwe poging gedaan, en dat ging gelukkig al een heel stuk beter. Deze keer heel voorzichtig op verharde ondergrond, zodat ik goed aan mijn kuit kon voelen wanneer het slechter zou gaan. Na 4 kilometer al heel blij, en daarna iedere 100 meter aan het aftellen geweest naar de 5KM en toen uitgedrukt. Heel blij dat ik deze week zo veel vooruitgang geboekt heb, en na precies 20 dagen weer een fatsoenlijk rondje heb kunnen lopen. Nou serieus aan de bak met de oefeningen, en ook bij dynamico begeleid kracht oefeningen doen, om te voorkomen dat mijn kuit opnieuw problemen gaat geven.

Dus…..er is weer wat hoop, want het vertrouwen in een snel herstel was afgelopen weken erg ver te zoeken…. Nou natuurlijk niet te hard van stapel lopen, en rustig aan de kilometers op een heel laag tempo opbouwen.

Ook ververs ik iedere dag de pagina van de Spartathlon website meerdere keren, en ik heb gezien dat er ondertussen 350 startnummers uitgedeeld zijn. Normaal gezien mogen er 390 starten, maar ik weet niet hoeveel er uiteindelijk nog aan de lijst toegevoegd worden voordat men aan de reservelijst gaat beginnen. Met mijn 22ste plaats ziet het er redelijk gunstig uit, maar men heeft ook een nationale wachtlijst met alleen Grieken.

Dus….spannend allemaal. Nu ingeloot worden zou als voordeel hebben dat ik het mee kan maken, en wanneer ik op tijd fit ben er alles aan ga doen om daar te kunnen finishen. Niet ingeloot worden zou als voordeel kunnen hebben dat er dan een kans bestaat dat volgend jaar Jan en ik beiden mogen starten, en ik meer tijd heb om me voor te bereiden. Hopelijk snel duidelijkheid!!

Kuit blessure deel 3

Ondertussen ben ik weer een week verder, dus ik ben al weer de derde week in gegaan met deze vervelende blessure. Om wat meer zekerheid te krijgen, ben ik bij de huisarts langs gegaan, en die kon bevestigen dat het inderdaad om een scheurtje in de spier gaat.

Afgelopen vrijdag nog een keer bij de fysio langs gegaan, en die heeft e.e.a. weer een beetje gemasseerd. Vrij pijnlijk, ook de dag erna nog, maar daarna iets verbetering. Zondag ben ik met Maaike gaan fietsen, en dat gaat pijnloos. Wel een beetje voorzichtig de viaducten op, maar verder geen probleem. In de avond had ik nog even het plan om een stukje te gaan proberen of hardlopen al gaat, maar kon gelukkig die verleiding weerstaan, en ben maar gaan klussen. Achteraf gezien maar goed ook, want eind van de avond had ik toch weer wel last van mijn kuit.

Dus langzaam wat verbetering, maar af en toe toch nog behoorlijk pijnlijk. A.s. donderdag heb ik weer een afspraak bij de fysio, en ik zal vragen of hij toch een echo wil maken om wat nauwkeuriger vast te stellen hoe het er bij staat.

Vandaag is het de 10e Juni, dus ik verwacht dat binnenkort de wachtlijst bijgewerkt gaat worden van de spartathlon. Deze heeft nog steeds de status van 21 Mei.

Kuit blessure deel 2

Ik ben ondertussen de tweede week ingegaan met de vervelende kuitblessure. Er zit gelukkig wat vooruitgang in, en met vlagen voel ik geen pijn meer, en ook wandelen lijkt weer normaal te gaan op een wat stijf gevoel na. Wel ben ik nog bezorgd omdat ik zoals gisteren ineens vanuit het niets weer een paar steken in mijn kuit kreeg, maar gelukkig hield deze pijn niet lang aan.

Ondertussen twee (vrij pijnlijke) behandelingen gehad bij de fysio, een keer aansluitend met tapen, en 1 keer daarna mijn compressiekousen aan, maar van beide oplossingen had ik nog te veel last. Afgelopen dinsdag heb ik een rondje gefietst, woensdag 3KM, vrijdag 4KM en zaterdag 6KM gewandeld voordat ik terug wat last kreeg. Er zit dus wel vooruitgang in, maar het gaat langzamer dan ik had verwacht.

Vanavond ga ik daarom de racefiets weer eens van de muur halen om een rondje te fietsen. Ik hem hem uiteindelijk niet voor niets bewaard, om in geval van een blessure aan de gang te kunnen blijven. Uiteraard op een heel licht verzet, en niet te ver…. Ben benieuwd hoe dat gaat. Zou herstel bevorderend moeten zijn, en de conditie blijft een beetje op peil, dus twee vliegen in 1 klap.

Hieronder nog een foto uit betere tijden, gemaakt de avond voor de Swissman Xtreme triathlon in 2017. Daarna is mijn fiets nauwelijks gebruikt….

Ja beste is een beetje positief te blijven…En er zijn natuurlijk veel ergere dingen…. Een kennis moet kiezen tussen twee chemokuren, omdat hij twee verschillende typen tumoren heeft, en heeft gekozen om de meest agressieve aan te pakken, maar de andere kan dan dus gewoon doorgroeien. Dus in dat perspectief geplaatst moet ik niet zeuren en blij zijn dat ik alleen een normale sport blessure heb!!

Wat heeft het voor impact op de planning… Wanneer ik ingeloot wordt voor de spartathlon heb ik nog 16 weken. Ik zou dan voorlopig kunnen gaan fietsen om de conditie bij te houden, en dan zodra ik groen licht krijg om weer te gaan lopen (of wanneer ik denk dat het weer kan) voorzichtig weer op moeten gaan bouwen. Zou dus mooi zijn als ik over 4 weken weer helemaal in de running zou zijn, want dan zou ik daarna nog 12 weken over hebben om me optimaal voor te bereiden. Uiteraard dan wel zorgen dat ik er alles aan doe deze blessure niet terug te krijgen. Alle andere belangrijke wedstrijden komen later, en de 24u van Deventer lijkt alvast te snel te komen.

En onder het motto ieder nadeel heeft zijn voordeel…ik heb al flink wat kluisjes gedaan in en om het huis, en voel me flink uitgerust sinds jaren :-).