We zijn weer een paar weken verder na Texel, maar ik merk dat ik nog steeds erg moe ben.
Ook de signalen van mijn Garmin bevestigen dat ik nog niet helemaal fit ben. Mijn slaapscores en HRV-waarden liggen onder niveau, en de laatste dagen geldt dat ook voor mijn rustpols.
Boven: hrv waarden van afgelopen weken
Dat is op zich niet ongewoon. Ik had een week stand-by dienst en de week daarvoor was er extra stress door ontwikkelingen bij de klant. Daarnaast moest ik donderdagavond nog een examen doen.
Gelukkig geslaagd, met 820 van de 1000 punten. Dus nu officieel een AWS-certificering op zak. Maar ik ben er nog niet, want de komende maanden staan er nog meer examens op het programma.
Daarom heb ik besloten het trainen wat rustiger aan te doen. Ik merkte dat het steeds zwaarder werd. Misschien zijn het ook signalen van overtraining, want ik heb nog nooit zoveel kilometers gemaakt als in de aanloop naar Texel.
Ook de kracht in mijn linkerbeen is flink afgenomen. Dat zie je terug in de zogenaamde ground contact balance. Links is die nu 5% lager dan rechts — nog nooit zo laag sinds ik deze gegevens meet met mijn Garmin.
Dus weer serieus aan de oefeningen. Ik ben ervan overtuigd dat dit invloed heeft op mijn prestaties.
Ik was dan ook blij dat ik niet ingeloot was voor Rotterdam. Levi zou starten en ik had ook meegedaan aan de loting. Maar in mijn huidige staat was dat geen verstandige keuze geweest met het oog op mijn doelen.
Afgelopen zaterdag was het plan dan ook om niet te veel kilometers te maken. Ik vertrok vrij laat, omdat ik eerst nog wat zaken moest checken. Ik koos een korte route naar de atletiekbaan. Daar was Jan al rondjes van ongeveer 1,75 km aan het lopen op de wielerbaan.
We hebben samen op een rustig tempo gelopen. Dat was echt genieten. Een frisse wind en een beetje hoogteverschil, maar dat mocht de pret niet drukken. Voor ik het wist zat ik op 16 km.
Toen ging mijn telefoon. Ik moest snel naar huis om op mijn pc een probleem bij de klant op te lossen. De 2 km naar huis waren meteen de snelste van de dag.
Gelukkig kon ik na een kwartiertje mijn training weer hervatten. Onderweg terug naar de baan kwam ik Jan weer tegen. Hij had er al zo’n 34 km op zitten en liep nog een stukje mee.
Daarna ging ik alleen verder. Afwisselend liep ik rondjes op de atletiekbaan en de wielerbaan. Uiteindelijk zat ik op ongeveer 29 km en vond ik het mooi geweest. Tijd om naar huis te gaan.
Zondagochtend werd ik opnieuw opgeroepen. Dat kostte me vrijwel de hele voormiddag.
Daarna heb ik boodschappen gedaan voor mijn moeder. Toen ik thuiskwam, stelde Maaike voor om te gaan wandelen. Dat leek me een heel goed idee.
Al met al dus een week met weinig kilometers. Hopelijk heb ik genoeg rust gepakt om binnenkort weer een paar mooie trainingsweken te draaien.
