Vandaag, over 14 dagen, zit de 24-uurs er weer op.
Na de lange duurlopen van de afgelopen twee zaterdagen is mijn vertrouwen gelukkig weer flink gestegen.

Zaterdag kon ik weer op tijd de deur uit, omdat Maaike vroeg moest beginnen.
Ik nam de kortste route (ca. 2 km) naar de wielerbaan om daar rondes van 1,8 km te lopen.

Om aan de marathonafstand te komen, moest ik ongeveer 21 rondes lopen, zodat ik met de weg terug precies op 42,2 km zou uitkomen.

De eerste rondes waren fris en ik was blij dat ik handschoenen had meegenomen.
Ook had ik extra flesjes water bij me, zodat ik in totaal 3,2 liter kon drinken, samen met vijf gels. Ruim voldoende voor een marathon, maar dit was vooral een test om te kijken hoe dit zou vallen — in Texel kreeg ik namelijk slechts vier gels weg op 61 km.

Na een paar rondes kwam Jan aangelopen, waardoor de tijd wat sneller voorbij ging.
Hij ging voor ruim 30 km, omdat hij al wat moest afbouwen voor de marathon van volgende week.

Toen Jan weer naar huis ging, hoefde ik nog maar vijf rondes. Daarna liep ik terug naar huis. Ik voelde me nog fris en had inmiddels zelfs honger gekregen, wat ook een goed teken is.

Nu 4 uur en 9 minuten (exact dezelfde tijd en afstand als vorige week) stond ik weer terug thuis.

De komende weken ga ik mijn checklist nog even nalopen en alvast wat voeding inslaan.
In Sittard is voldoende te krijgen, maar ik durf geen Tailwind meer te nemen, omdat dat een paar jaar geleden compleet verkeerd viel.

Nu dus weer wat kortere afstanden lopen en langzaam wat meer rust nemen, zodat ik in Sittard goed uitgerust aan de start kan verschijnen. Hopelijk zit het dit keer een beetje mee, want na twee DNF’s moet het nu toch een keer lukken om mijn PR uit 2022 te verbeteren.

Ondertussen heb ik me ook ingeschreven voor de 6 uur van de Haarlemmermeer.