Duurloop

Download PDF

De eerste helft van vorige week nog antibiotica, en vanaf woensdag dus weer klaar met de kuur. Ik denk dat het zowel psychologisch als fysiek een heel verschil maakt, want de 9K loopjes op donderdag en vrijdag gingen een heel stuk sneller en gemakkelijker dan het begin van de week. Maar…dat kan ook aan mijn nieuwe Hoka’s gelegen hebben, want die waren donderdag binnen gekomen.

Als ik mijn Garmin moet geloven is mijn VO2 max in ieder geval nog nooit zo hoog geweest, dus mogelijk heeft de infectie al lange tijd dwars gezeten. Ik had al een maand of 3 last van mijn lies, dus dat zou best kunnen.

Deze week iedere dag gelopen vanaf zondag, op zaterdag na, want toen ben ik met Maaike 22KM gaan wandelen. Deze keer wandelen met zooltjes in mijn schoen, en alhoewel deze flink vervelend aanvoelden bij het aanschieten van mijn schoenen, vielen ze tijdens de wandeling eigenlijk wel mee. Ik was wel heel blij dat ik eind van de middag mijn schoenen weer uit kon doen, maar de pijn in mijn hiel is weg gebleven, dus ik had de ongemakken van de zooltjes er graag voor over.

Zondag ochtend weer op tijd op pad gegaan voor mijn eerste echte lange duurloop van 2020, en ik keek er deze week eigenlijk al een paar dagen naar uit. Maaike om 7 uur uitgezwaaid, want die moest op tijd gaan werken, en daarna lampje aan, de deur dicht getrokken, en op weg richting de pannehoef.

Na een half uurtje begon het even lichtjes te regenen, met wat ijzel tot gevolg. Ik was toen ergens op een asfaltweggetje (bakkersmeer), en dat was binnen no time spiegelglad, dus toen maar gelijk met de nieuwe Hoka’s de berm in. Daarna was praktisch heel de tocht onverhard, dus maakte het voor mij niet uit.

Heel de pannehoef voor mij alleen, en pas nadat het licht begon te worden zag ik de eerste mensen bij de parkeerplaats. Deze waren een post aan het opzetten voor de MTB tocht van Etten Leur. Deze tocht liep voor een groot deel over het parcours wat ik volgde, dus af en toe ben ik preventief van de ideale lijn af gegaan, om te voorkomen dat ik omver gereden werd.

De eerste 10KM extra voorzichtig gestart, en na ongeveer een uurtje begonnen de kilometer splits steeds sneller te worden, terwijl ik voor mijn gevoel nog steeds dezelfde inspanning leverde. Waarschijnlijk de omstandigheden, want het zonnetje was inmiddels een beetje op gekomen, en de combinatie weinig wind, nieuwe schoentjes etc. waren ideaal.

Ik hoop dat de Hoka Elevon’s lang mee gaan, want ik durf nu al te beweren dat het voor mij de beste schoen ooit is, en hopelijk krijg ik komende maanden nergens last van zodat ik deze voortaan altijd kan gebruiken. Met de dikke zool zien ze er nogal lomp uit, maar op 1 of andere manier hang je automatisch iets voorover, waardoor je iets harder lijkt te lopen met dezelfde inspanning…gratis wat extra snelheid dus. Ze voelen vrij licht aan, en zijn super stabiel. Na de duurloop van 31Km nergens last van (op de liesblessure na), alleen een klein beetje last van mijn hiel. Ik zit er daarom aan te denken de zooltjes voortaan ook in mijn hardloop schoenen te stoppen, en eens te kijken wat dat voor resultaat geeft.

Na 3 uurtjes stond ik weer terug in de van Hovedreef, en nog ongeveer even fris als toen ik gestart was. Wel verstandig om in ieder geval niet verder te gaan, want ik moet het wel voorzichtig op gaan bouwen, want de lies is nog aan het herstellen na de antibiotica, en ik voel dat de ontsteking in ieder geval nog niet genezen is.

En nou hopelijk snel een paar leuke trails, en af en toe een mooie training plannen in een andere omgeving. Bijvoorbeeld de woensdagen met Jan af en toe naar Col du Kragge :

Aard van de route

De mountainbikeroute Col du Kragge is een technisch parcours. Voor wie regelmatig wedstrijden rijdt is het tevens een goed trainingsparcours. Met een lengte van 5,3 kilometer en hoogteverschillen tot 25 meter is er uitdaging genoeg.

Het parcours bevat spectaculaire afdalingen en klimmetjes met een stijgingspercentage van 20 procent, een aaneenschakeling van kombochten, rotsformaties, vlonders en houten obstakels die voor extra uitdaging moeten zorgen.

Het gaat om een pittig parcours. Bij de start van het parcours staat dan ook een waarschuwingsbord. Het is niet geschikt voor minder geoefende mountainbikers.

De start – Parkeerplaats Bergsebaan (kruising Gareelbrug), Bergsebaan 27, 4622 RN in Bergen op Zoom

Great Escape 2020

Download PDF

Yes!!! Alvast 1 hele mooie uitdaging voor 2020!

Geen doelen op de kalender maakte me de laatste tijd erg onrustig, en alhoewel ik nog niet helemaal hersteld ben verwacht ik eind deze week de trainingen weer uit te kunnen gaan breiden.

Het is de Great Escape geworden, en hiervoor zijn verschillende redenenen.
De belangrijkste is dat na 2 DNF’s een finish op een 100 Mile voor mij een serieuze uitdaging geworden is, en voorlopig daar de lat even moet blijven liggen totdat ik daadwerkelijk een keer deze afstand overbrugd heb.

Met de Indian Summer zat ik hiet al in de buurt met 126KM op mijn Garmin (de door mijn Garmin gemeten afstand + verkeerd gelopen kilometers). De mislukte pogingen tijdens de B.G. zijn in ieder geval terug te herleiden naar niet ideale omstandigheden, en vooral de laatste poging was ik niet voldoende fit om zoiets te proberen. Beide pogingen waren DNF’s, maar van beide hen ik geen spijt dat ik gestart ben, omdat ik rwee keer een leuke 80KM heb kunnen finishen.

Voor de G.E. zal ik me in ieder geval 100% gaan richten op dit doel, en een paar andere omstandigheden zullen zeker in mijn voordeel zijn:

  • De kans op betere (warmere) weersomstandigheden zijn groter
  • Meer tijd beschikbaar om me voor te bereiden
  • Geen mogelijkheid om halverwege uit te stappen zoals bij de BG waar ik beide keren op CP 3 uitgestapt ben.
  • En ik heb ondertussen veel geleerd van de 2 DNF’s!

Het zou ook zomaar heel mooi aan kunnen sluiten op de ISU die een paar weken later is.

Nou nog helemaal fit zien te worden, en samen met Jan een paar mooie kortere trails uitzoeken om me goed voor te bereiden.

Nog 4 dagen antibiotica

Download PDF

Met nog 4 dagen antibiotica te gaan, merk ik helaas nog niet veel vooruitgang. Het voelt nog steeds niet goed, en ik had eigenlijk wel verwacht wat meer verbetering te merken.

De antibiotica zelf zorgt ook voor problemen, want ik heb nogal wat spierpijn, en vooral mijn kuiten zijn vrij pijnlijk. En verder af en toe wat buikpijn, soms wat misselijk en ook erg moe.

Dus hopelijk is dat over 4 dagen over, en kan ik in ieder geval weer wat langere duurlopen gaan doen. Nog steeds geen doelen voor volgend jaar, en daar baal ik wel een beetje van. Normaal gesproken helpt het flink voor de motivatie wanneer 1 of meerdere evenementen op de kalender staan. Ik zit er over te denken om me misschien gewoon in te schrijven. Mocht het niet lukken om op tijd fit te zijn kunnen de meeste startbewijzen over gedragen worden.

Ik denk dat het de Great Escape of/en Bello Gallico worden, en dan hopelijk af en toe een leuke andere als voorbereiding. Misschien past de ISU daar ook nog tussen. Deze week beslis ik…

Tja…verder dus rustig aan doen. Wel een plus puntje te melden, want de peesplaat ontsteking lijkt goed te genezen. De rust periode heeft in ieder geval daar zijn werk gedaan, en ook gisteren na een wandeling geen problemen gemerkt. Vrijdag zooltjes, en hopelijk voorkomt dat problemen wanneer ik de kilometers weer uit ga breiden….

Het zou ook aan de Hoka’s kunnen liggen, want ik merk dat die extra demping heel goed aanvoelt. Heb daarom een extra paar besteld, maar dan speciaal voor de weg, zodat de trail versie niet te snel verslijt tijdens mijn normale trainingen. Volgens de specificaties is de slijtzool zeer duurzaam.

Een paar gevonden in de aanbieding van 160 Eur voor 99 Eur…

Voor ik echt helemaal weer de trainingsomvang flink uit ga breiden is het weer een maand verder, want ik verwacht dat ik in India hooguit af en toe een loop band trainingkje kan doen.

Een ding is in ieder geval wel zeker……ik mis de trainingen > 30KM nu al flink, dus hopelijk kan ik snel weer op pad voor een flinke duurloop!

Antibiotica

Download PDF

De pijn in de liesstreek was de laatste dagen van het jaar wat erger geworden, terwijl ik juist haast niet getraind heb vanwege de korte vakantie in Hamburg. De huisarts constateerde een ontsteking, en heeft antibiotica voorgeschreven – 500MG / 14 dagen.

Dit zal zeker effect hebben op de conditie, maar gelukkig mag ik wel door blijven trainen. Ik ben niet helemaal zeker van of daar ook lange afstanden onder vallen, dus zal ik me voorlopig beperken tot trainingen van maximaal 22KM.

Geen goed begin van het nieuwe jaar dus, terwijl ik juist van plan ben om in 2020 serieus veel te trainen. Doelen heb ik nog niet. Keuze genoeg, maar nog geen definitieve keuze gemaakt. De ultrabalaton gaat het niet worden, omdat er gewoon te weinig tijd voor een goede voorbereiding over is.

Ik denk dat de  Transylvania 100 nog steeds tot de mogelijkheden behoort op May 16th 2020 maar die begint ook al vol te lopen, dus binnenkort maar beslissen.

En voor een 100 miler denk ik aan de Great Escape. Geen mogelijkheid om halverwege uit te stappen, dus dat maakt de kans op een finish een heel stuk groter, en ook het parcours lijkt me geweldig. En de kans op goed weer is ook een stuk groter.

Vorig jaar in totaal 2443 kilometer hardgelopen, wat een stuk lager was dan vorig jaar. Maar daar moeten eigenlijk nog zo’n 600 wandelkilometers bij opgeteld worden,,, Dit jaar dus proberen het totaal flink op te schroeven.

2019 – 2020

Download PDF

Nu 2019 weer ten einde loopt, is het weer tijd om even terug te kijken naar afgelopen jaar.

2019 was een jaar waarin het prive en zakelijke leven veel meer prioriteit en aandacht kreeg dan de tijd die nodig was voor mijn sportieve ambities . De verbouwing bij Randy, diverse interventies bij de klant en een gebroken teen hadden nogal wat impact, en uiteindelijk ben ik blij dat ik toch nog wat van mijn doelen heb kunnen waar maken.

Het jaar begon met de “Drents Friese Wold” trail van 46KM, en een paar weken later de “from dusk till dawn nachttrail” .

Beiden erg mooie trails, en alhoewel ik bij de laatste halverwege gestopt ben, toch twee hele leuke evenementen .  Jammer genoeg wordt de nacht trail in 2020 niet meer georganiseerd…. 

30 Maart 2019 ben ik samen met Jan naar de Belgische Ardennen afgezakt voor de “Trail L’Elchertoise Nobressart” van 50 KM. Een hele mooie trail met flink wat hoogtemeters, waar je voor een paar euro kunt starten.

Daarna in mei de “Woluwe trail”, die met 25 KM dus een vrij korte trail is, en dat was ook wel een leuke ervaring.

Op 23 Juni ben ik samen met Levi gestart voor zijn debuut op de “Halve Marathon Roosendaal“. Twee weken eerder had ik mijn teen gebroken, en dat in combinatie met de hitte maakte het een hele zware tocht, en uiteindelijk had ik 1u52 nodig. Niet trots op mijn tijd, maar wel heel trots op Levi die me nog gekopt heeft voor de finish!!

Op 7 Juli ben ik voor de tweede keer gefinished op  “de  kennedymars van Someren”  samen met Maaike. Zoals vorig jaar weer een hele leuke ervaring.

Daarna in September de “Ecotrail van Brussel”  een  ultratrail van 80KM die ik ruim onder de 10 uur finishte, en dus mijn eerste PR voor dit jaar.

In Oktober de “Zeeuwse kust marathon“, en twee weken later de  “Indian Summer trail” waar ik mijn eerste finish op de afstand van 123KM gehaald heb.

En wat eigenlijk het hoogtepunt had moeten worden, was de “Bello Gallico” 100 Miles ultratrail, maar hier moest ik op hetzelfde punt als vorig jaar opgeven vanwege diverse problemen. Uiteindelijk denk ik dat deze problemen ook te wijten waren aan het gebrek aan training. Buiten de wedstrijden waren de Lange duurlopen maximaal 33KM, en ook het aantal trainingen per week was gemiddeld 3 a 4 keer per week en dat is veeeel te weinig voor dergelijke wedstrijden.

Vooruitblik:

….ja……moeilijk…..
In ieder geval geen Norseman, want ook volgend jaar geen startplaats voor mij. Eerst helemaal herstellen, want de problemen met de hiel en lies moeten opgelost zijn voordat ik weer doelen uitkies die 100% fitheid vereisen. Hopelijk schieten er nog wel leuke wedstrijden over, want het lijkt of dat ultra’s en trail’s tegenwoordig ook zo populair zijn dat ieder evenement binnen korte tijd vol zit. Eigenlijk wel jammer, want je ziet dat sommige evenementen ieder jaar een stuk duurder worden, naarmate er meer inschrijvingen verwacht worden.

Belangrijkste doel voor mij is, om in overleg met Jan structuur aan te brengen in de trainingen, en dit te combineren met kracht training om blessures te voorkomen. Na de geplande zakenreis naar India hoop ik fit genoeg te zijn om weer helemaal de focus op nieuwe doelen voor 2020 te kunnen leggen.

Voor de problemen met mijn hiel, heb ik alvast een bezoek bij de podotherapeut gehad, en het plan is om zooltjes te proberen, en het wandelen volgend jaar veel geleidelijker op te bouwen. Met hardlopen wordt de druk anders verdeeld, en dit verklaard ook waarom ik er tijdens trainingen etc. weinig last van mijn hiel heb, zolang ik niet ga wandelen.

100 Miles (DNF)

Download PDF

Helaas….een DNF (did not finish) na een dagje flink afzien. Hieronder het verhaal….

Zaterdag ochtend gaat de wekker al vroeg…1 uur had ik hem gezet zodat ik nog een bordje havermout weg kon werken voordat ik vertrok. De finish van de Indian Summer Ultra (123K) een paar maanden terug zat nog vers in mijn geheugen, en ik hoopte die 37KM extra er nog wel bij aan te kunnen plakken deze keer.  De voorbereiding was niet optimaal, en Jan moest helaas ook afhaken, maar ik had er alle vertrouwen in dat een finish er wel in zou zitten.

Het was iets voor drie toen ik arriveerde bij de start / finish en tevens het 4de checkpoint. Dus in alle rust mijn spulletjes gepakt en de nodige toilet bezoeken gedaan. Iets voor 4 de briefing, en daarna naar buiten voor de start. 

En zoals verwacht….stond het flink te regenen. Maar…de temperatuur was goed.

Ik vertrok heel rustig, en had bewust een loper uitgekozen die iets langzamer liep als dat ik eigenlijk zou willen, om zo in ieder geval niet te snel te starten. Na c.a. 10 kilometer besloot ik hem toch in te halen, en rustig de volgende 10KM tot het eerste checkpoint door te lopen.  Daar aangekomen een broodje kaas gegeten, en een plak cake en een suikerwafel weg gewerkt. Dat was de eerste keer dat ik tijdens een ultra normale voeding weg kon krijgen, dus dat voelde heel erg goed.

Het regenen was ondertussen gestopt, en nu alleen nog maar af en toe last van wat wind. Maar het parcours…..dat lag er een heel stuk zwaarder bij dan vorig jaar.

Daarna op weg naar checkpoint 2 (het 40KM punt). Ik had gehoopt dat het parcours er wat beter bij zou liggen, maar nog steeds grote stukken modder, waar je af en toe tot ver onder je enkels in weg zakte. Wel lekker voor 25 kilometer, maar daarna begon het voor mij toch wel een beetje eentonig te worden….

Het ging nog steeds goed, en aangekomen bij de 40KM nam ik tijd om mijn dropbag te pakken, en mijn gels etc. bij te vullen. Ook had ik de batterijen van mijn hoofdlampje alvast vervangen en een wrap genomen. Die kon ik ook zonder problemen wegkrijgen, dus qua voeding ging het super, want buiten de voeding bij de checkpoints had ik ook al 4 gelletjess weg gewerkt.

Dus vol goede moed ging ik weer op weg naar CP3, het 60KM punt. De eerste kilometers gingen nog lekker, maar zo rond de 50 kilometer begon het al een heel stuk zwaarder te worden, en besloot ik een klein stukje te wandelen. En dat viel tegen, want ik voelde direct flinke pijn aan mijn rechtse hiel.

Zo dus wat afwisselend hardlopend en wandelend door richting  de 60KM. Ondertussen nog een stukje van het parcours af gegaan, want door de storm was er een boom op een hoogspanningskabel terecht gekomen, en van de politie moesten we een stukje om lopen. Bij CP3 (60KM) had ik een extra fles gevuld want 1 liter was het vorige stuk net te weinig, Weer wat gegeten, en na een toilet bezoek weer verder op weg naar het 80 Kilometer punt. Ondertussen was de pijn aan mijn hiel erger geworden, en ook de grote teen die ik afgelopen Juni terug gebroken had begon wat pijn te doen.
Vrijwel zeker door het geglij door de modder, want tijdens de ISU heb ik er eigenlijk nauwelijks last van gehad

Dit stuk ging vele malen zwaarder dan vorig jaar, en ik moest flinke stukken gaan wandelen. Niet goed dus, want wandelen deed juist ook pijn vanwege de druk op mijn hiel. En zo rond de 70 kilometer ging het ook nog eens flink regenen. Ik begon de balans op te maken, en alhoewel ik me voor nam om pas te beslissen wanneer ik een tijdje in het volgende checkpoint zou zijn, geloofde ik eigenlijk al niet meer in een finish.

Mijn Garmin gaf aan dat er nog 5% energie in zat, en dat was nog wat meer dan bij mij. Niet veel later een shutdown en kort daarna stopte mijn horloge ook. Ondertussen kwam ik Irene en iets later Ivo tegen, en die lagen dus al zo’n 20 KM voor…onvoorstelbaar wat een kanjers!!

Het stuk tot het 80KM punt bleef maar duren, en het was eigenlijk alleen nog maar afzien, en dat kon niet de bedoeling zijn. Wandelen werd meer strompelen, en de stukken die ik hardlopend kon doen werden steeds kleiner. Loop ik normaal met een brede glimlach op mijn gezicht….nu bleken mijn lachspieren ook geblesseerd te zijn. T’is wat…

Om 10 voor drie liep ik het checkpoint binnen, en was dus al bijna 11 uur onderweg. Zoals ik me had voor genomen zou ik eerst tijd nemen voordat ik de tracker in zou leveren, om niet even later spijt te krijgen van mijn beslissing. Na een bord chili con carne, en na het aanschieten van verse kleding lag mijn besluit vast…..hier eindigt de tweede poging om de Bello Gallico te finishen.

Veel te veel afgezien, en veel te veel problemen. Verder gaan was deze keer geen optie, en ik heb ook nog geen minuut spijt gehad van mijn beslissing.

Resumerend…Ik heb de eerste 50KM genoten, en geloofde dat ik de 100 Mijl kon finishen.   Helaas daarna steeds meer afgezien, en halverwege uit moeten stappen… Ik moet dus nog een keertje terug 😉

In totaal 93 finishers, waar ik heeeeel veeeel respect voor heb!!! En niet minder voor de wandelaars die zowat een heel weekend in de weer geweest zijn!

Hopelijk gaat het mij volgend jaar lukken om ergens deze -voor mij ondertussen toch wel magische afstand- een keertje uit te kunnen lopen….

Ondertussen toch maar even bij de huisarts langs geweest(al veel te lang uitgesteld), en de diagnose is voorlopig hielspoor, maar dat komt niet als een verassing. Vrijdag even langs een podotherapeut, en daarna tijd nemen om te herstellen van de blessures…..

“Nothing hurts more than a DNF” ??

Bovenstaande quote is deze keer niet van toepassing. Als je de lat heel hoog legt, is de kans van slagen ook heel klein. Met een dergelijke afstand mag er gewoon niet te veel tegen zitten.

Weer een hele mooie ervaring rijker met fantastische mensen om me heen. Prachtig evenement, met geweldige vrijwilligers!!

Laatste update voor de BG

Download PDF

Het vertrouwen stijgt….

De weersvooruitzichten worden gelukkig al wat beter en betrouwbaarder.
Het zou volgens de huidige berichten minder nat moeten worden, en iets minder koud, maar helaas voorspellen ze wel meer wind.

Vanochtend werd ik wakker met wat keelpijn, en het voelt als een opkomende verkoudheid. Maar afgezien daarvan voel ik me goed, en begin ik sinds een paar dagen te geloven dat het me wel eens zou kunnen lukken.

De kiespijn is weggebleven, en de pijn in mijn hiel en lies zijn ook minimaal, en dat laatste komt vooral omdat ik niet veel meer gelopen heb sinds afgelopen zondag.

En nu vooral proberen wat rust te vinden.
Vrijdag ben ik vrij, dus dan hoop ik uit te kunnen slapen want ik vertrek half 2 snachts richting Oud Heverlee.

Veder heb ik alles al zowat geregeld.
Qua voeding heb ik alles, en ook de overige zaken die mee moeten liggen al verspreid over de diverse drop bags en rugzak

Alleen voor de kleding ben ik er nog niet helemaal uit.
Ik denk dat ik ga starten met mijn regenjas aan als de buienradar regen voorspeld. Als dat zo is stop ik een gewoon loopjasje in mijn rugzak. Zo niet gaat de regenjas er in.

In de dropbags dan nog een iets dikker jasje voor halverwege, en op het 120KM punt een nog wat dikkere jas vooor de laatste 40KM.
Halverwege wil ik sowieso andere kleding aanschieten, en hier en daar wat anti schaaf gel aanbrengen want het zal met de te verwachte regen nodig zijn.

En dan maar hopen dat ik halverwege bij het 80KM punt geen problemen heb, want daar is de verleiding om uit te stappen het grootst. Als ik daar voorbij geraak, stijgt de kans dat ik ga finishen flink…….

Download PDF

Helaas zijn alle tegenslagen nog niet voorbij, want gisteren kreeg ik een bericht van Jan dat hij niet kan starten.Heel erg jammer voor Jan, want hij had er heel veel zin in.Hopelijk is hij snel helemaal hersteld van de problemen, en kunnen we in ieder geval vanaf begin 2020 samen  er weer tegenaan.Alhoewel…..zoals het er naar uit ziet zullen we Januari ook nog een maandje aan het klussen zijn, en ben ik in Februari nog een paar weken in India, maar…….afgezien daarvan….En…. ik moet sowieso eerst rust pakken na de BG, en de problemen aan mijn hiel en lies oplossen….


Zoals bij iedere grote wedstrijd, stijgt de spanning weer flink de week er voor.Maar bij een 100 mijl is het toch wel bijzonder, omdat (voor mij persoonlijk) de kans van finishen een heel stuk kleiner is dan bijvoorbeeld het finishen van hele triathllon.
Ik had na de DNF van vorig jaar als leerpunten meegenomen, dat ik een oplossing zou zoeken voor de:

-problemen met mijn voeten (blaren)

-rugpijn

-problemen met de voeding

…en verder voldoende zou trainen om de afstand aan te kunnen.
Ik denk dat ik de eerste twee problemen opgelost heb (geen blaren meer tijdens de laatste ultra’s, en ik hoop dat de rugpijn wegblijft met mijn Salomon racevest met soft flasks van voor in plaats van een waterzak op mijn rug).Het voeding’s probleem ging bij de ISU ook goed, en die heb ik zonder al te veel problemen kunnen finishen.Maar dat is geen garantie dat nu alles goed zal gaan, want de volgende problemen zijn er in de loop van dit jaar ondertussen bij gekomen:

-pijn in mijn lies

-pijn in mijn hiel

-en …….veel te weinig kilometers gemaakt.


Maar goed…..je doet zo’n 100 mijl vooral mentaal volgens de vele artikelen die ik ervoer heb gelezen, dus hopelijk mag dat geen reden voor een DNF zijn.De cut off tijden zijn erg ruim, dus daar ligt het ook niet aan. Het is meer de vraag of je er wel zo lang over zou willen doen.


Zondag ochtend heb ik mijn laatst langzame duurloopje gedaan, en dat voelde goed.Omdat de temperatuur mee viel was ik veel te warm gekleed, en de nieuwe rugzak had ik gepakt zoals hij volgende week omgehangen gaat worden..Dus vertrokken in het donker, en via de pannehoef terug naar Rucphen. Een rondje van 21KM, op een hele lage hartslag.Ik wilde het tempo lopen waarmee ik zaterdag zou moeten starten, maar dat valt niet mee, en liep toch nog  iets te hard.Uiteindelijk liep ik zowat dezelfde tijd als waar ik ooit mijn eerste have marathon (14 jaar geleden) mee finishte, terwijl nu juiste de bedoeling was zo langzaam mogelijk te lopen.
Dus…..het kan vriezen en kan dooien (letterlijk). Deze week nog proberen wat rust te vinden, maar dat zal ook niet mee vallen.

En….het weer……

De verwachting is niet best! Een hele dag regen bij windkracht 4 🙁

Tegenslag

Download PDF

Helaas een beetje tegenslag afgelopen week.
Weer te weinig tijd om te trainen, en daar bovenop kwam ook nog eens flinke kiespijn.

De kiespijn begon eigenlijk al op dinsdag, met af en toe een stekende pijn.
Donderdag maar een afspraak gemaakt, en gelukkig kon ik vrijdag terecht.
Daar werd gelijk een kies aangepakt, maar later toen de verdoving uitgewerkt was, had ik nog steeds flinke pijn.
Maar goed….volgens de tandarts kon dit wel een paar dagen aanhouden, dus even afgewacht.

Zaterdag leek het iets beter te gaan, en was de pijn vooral na het eten.
Dus zondag besloten mijn lange duurloop te doen (32KM) en ook dat ging goed.
Maar toch kwam in de loop van de dag af en toe de kiespijn weer flink opzetten.
Helaas maandag een belangrijke afspraak in Brussel, dus ga ik proberen een afspraak te maken voor morgen, en dan wordt het probleem hopleijk goed opgelost.

Afgezien daarvan, ook nog steeds wat last van de pijn in de lies streek.

Gelukkig ook wat positief nieuws.
Vrijdag een nieuwe rugzak besteld, omdat ik vorig jaar flink last van mijn rug had tijdens de Bello Gallico.
Het is de Salomon Advanced Skin geworden (geel), omdat daar het gewicht goed verdeeld wordt, en deze bij heel veel testen als beste uit de bus komt.
Deze wordt geleverd inclusief 2 “soft flasks”, en dat betekend dat er veel minder water op de rug meegenomen heoft te worden als je daar gebruik van maakt.
Zondag dus gelijk deze uitgeprobeerd tijdens de lange duurloop, en het is me heel goed bevallen.
Ben erg blij met deze investering, en het drinken uit de flesjes is me ook heel goed bevallen.
Ik zit er over te denken mijn waterzak pas halverwege te gaan gebruiken, en tot die tijd zou 1 liter (of misschien nog een extra 500ml flesje in de rugzak) voldoende moeten zijn om de checkpoints te overbruggen.
De rugzak zit verder perfect, en sluit helemaal rondom goed aan.
Ook de vele zakken zijn goed bereikbaar….dus heel blij mee.

Dus zondag zowel mijn nieuwe HOKA’s als mijn nieuwe rugzak uitgetest.
En voor wat betreft de HOKA’s, lijkt het ook goed te gaan.
Geen blaren in ieder geval, en afgezien van een beetje zeurend gevoel in mijn rechtse kleine teen liep het goed.

Dus het plan is om de Bello Gallico te starten op mijn Inov8 trail schoenen, met in mijn rugzak 2 flesjes van 500ml water.
Dat moet zeker voor het eerste stuk van c.a. 20KM voldoende zijn.
Bij het wisselpunt zal ik dan 1 extra flesje vullen, zodat ik 15ooml bij me heb.

Eventueel zal ik dan halverwege wel/geen drinkzak extra meenmen, en van schoenen wisselen.
Dus qua plannen en organiseren begins alles een beetje vorm te krijgen.
Heb al een lijstje gemaakt van spullen die ik mee neem in mijn rugzak, en zaken die in de drop bags gaan.
Ook een voedingsplan ben ik aan het uitwerken, dus aan de voorbereiding mag het niet liggen.

Nou hopelijk snel (kies)pijn vrij, dan kan denk ik alleen nog maar het weer voor problemen zorgen…..

En dat zou volgens de huidige voorspelling een temperatuur van minimaal 3 en mximaal 7 graden moeten zijn, met af en toe een bui en windkracht 4. Alles bij elkaar vrij gunstig denk ik, maar uiteraard nog absoluut onbetrouwbaar.

Nieuwe schoentjes

Download PDF

De huidige schoenen zijn al een tijdje aan vervanging toe volgens strava, en aangezien ik nogal wat klachten heb denk ik dat het inderdaad nodig is.

Brooks Adrenaline GTS192.396,8 km

Dus vorige week ben ik op zoek gegaan naar andere schoenen, en wat rond gezocht naar schoenen die vooral voor de lange afstanden gemaakt zijn, en genoeg demping hebben, omdat ik nogal blessure gevoelig ben de laatste tijd.

Bij veel ultrarunners zijn Hoka’s vrij populair, dus ik dacht….laat me ook maar eens een paar proberen. Ik heb gekozen voor de HOKA ONE ONE – Challenger ATR 5 wide, wat volgens Hoka een lichte “all terrain” schoen moet zijn die zowel op asfalt als (niet te technische) trails gebruikt kan worden. Het lijkt een vrij zware schoen vanwege alle demping die er onder zit, maar toch valt deze schoen onder de categorie lichte schoenen.

Met nog een paar weken te gaan voor de BG, nog voldoende tijd om ze in te lopen. Ben benieuwd…..

Verder helaas nog steeds pijn aan de hiel en lies. Gelukkig tijdens de duurloop van zondag (31KM) weinig last van gehad. Helaas daarna wel, en dat is vervelend natuurlijk. Dus na de BG na laten kijken, en hopen dat het snel opgelost is. En wie weet…misschien wordt het met de nieuwe schoenen al een stuk beter.

Afgelopen week is het trainen vanwege diverse redenen minimaal geweest, en ik ben eigenlijk heel blij dat ik gisteren nog een flinke ronde heb kunnen doen. Prachtig weer, en ik was al heel vroeg op pad. De Pannehoef en Moerse bossen had ik helemaal voor mezelf alleen. De eerste mountainbikers/wandelaars en hardlopers kwam ik pas tegen op de Buissche heide. Ik moest op tijd stoppen, en dat was jammer. Was een mooie dag om er nog een uurtje bij aan te plakken, maar helaas…

Verder gaat alles zijn gangetje. Deze week nog wat kilometers maken, en dan na volgend weekend weer flink gaan afbouwen.

c.a. 3 weken voor de BG

Download PDF

Ondertussen is de tegenvaller (niet ingeloot voor de Norseman) weer verwerkt, en ben ik al weer volop aan het nadenken over mooie doelen voor 2020.
Eigenlijk zijn er nogal wat factoren die mee spelen in een dergelijke beslissing (prive plannen – vakanties etc. / zakelijke planning – interventies bij de klant, training in India etc. / wie gaat er mee / en uiteraard moet Maaike het ook goed vinden).

Ik hoef dus alvast geen rekening meer te houden met een A wedstrijd (Norseman) in Augustus, dus wat dat betreft ligt alles open.

Omdat het inschrijven voor een echte lange ultra nog afhangt van hoe de Bello Gallico bevalt, en of ik uberhaupt kan finishen, ben ik toch stiekum al een beetje aan het zoeken.
En dan staat tot nu toe de ultrabalaton in Hongarije vrij hoog op de lijst, samen met de Transylvania 100 (in Roemenie, en ook in het weekend van 16 Mei).
Gelukkig 1 week na moederdag, anders was het een “NO GO” geweest van Maaike, want moederdag is 1 van de weekenden dat ik zeker geen wedstrijden mag plannen.

Mocht het me lukken de 100 Mile te finishen in een redelijke tijd, dan zou dit een optie kunnen zijn:
De ultrabalaton is een wedstrijd over 221KM rond het Balaton meer, met een limiet van 32 uur.


Doe je er minder dan 31 uur over, dan heb je ook een kwalificatie wedstrijd voor de Spartathlon gedaan, en mag je mee doen aan de loterij…
En…..geen kwalificatie nodig voor deze wedstrijd, in tegenstelling tot de 120 van Texel, Spartathlon of 11stedenultra.
Verder heb ik wat youtube materiaal bekeken, en wordt de wedstrijd in een heel mooie omgeving gehouden, welliswaar met vrij hoge tempereaturen, maar daar kan ik normaal gesproken goed tegen.
Qua kosten heel goed te doen. Een ticket kost c.a. 100 Euro, en inschrijven 125. Ik denk dat de totale kosten inclusief reis en verblijf minder zullen zijn dan alleen het inschrijfgeld al voor de meeste triathlons.

Als 100 Mile in December toch iets te veel van het goede blijkt te zijn, dan zou ik beter uit kunnen kijken naar wedstrijd a la Zugspitze, en dan zou Transylvania 100 weer een hele mooie kunnen zijn.
Wanneer het 1 van die twee wordt, dan kan in het najaar nog wat leuks gedaan worden, bijvoorbeeld Winschoten.

Maar nu eerst de voorbereidingen voor de Bello Gallico, en tot nu toe gaat het goed, ondanks de beperkte tijd die ik heb om me ideaal voor te bereiden.
Alleen maak ik me een beetje zorgen over de blessure aan mijn hiel, en sinds een paar weken de pijn in mijn lies.
Beiden worden minder zodra ik aan het hardlopen ben, maar na een tijdje begin ik het weer goed te voelen.
Verder lijkt het aardig te lukken allemaal. Omdat ik nu wat rustiger train, ben ik niet misselijk meer tijdens de lange duurlopen, dus dat zou wellicht mijn voedings probleem op kunnen lossen.
Ik gebruik ook gels, en dat lijkt dus goed te werken.

Nog 3 weekenden om me voor te bereiden, dus concreet betekend dit dat ik eigenlijk deze week en a.s. weekend de meeste kilometers moet gaan maken.
Helaas moet ik voor de klant (gisterenavond, vanavond, en a.s. zaterdag en zondag) wat werkzaamheden doen, heb ik woensdag een etentje, en ook bij Randy moet nog flink wat gedaan worden.
Daarom zal ik blij zijn als ik zondag nog ergens een uurtje of 4 kan vinden om wat kilometers te maken, en zal het door de weeks bij af ten toe een uurtje blijven.
Maar misschien is het wel goed voor mijn blessures om komende dagen qua training wat rust te pakken.

geen Norseman

Download PDF

….met c.a. 5200 inschrijvingen, en slechts 191 slots voor de mannen, is het geen verassing dat ik er niet bij zit, maar….toch wel een flinke tegenvaller. De laatste dagen had ik toch sterk het gevoel dat het deze 4e poging eindelijk zou lukken om ingeloot te worden. Ik had zelfs alvast het Hardanger hotel en een huisje op de Sandviken camping geboekt via booking.com, want ook voor de Norseman liggen start en finish een flink stuk uit elkaar, zoals bij de Swissman. Uiteraard wel boekingen gedaan die gratis te annuleren zijn, en dat heb ik nu dus ook alvast maar gedaan, omdat ik er vanuit ga dat ik niet op de reservelijst sta.

Maar….ieder nadeel heeft zijn voordeel, en omdat ik vrees dat de Norseman voor mij altijd een droom zal blijven, heb ik eigenlijk ook geen ambities om een andere hele te kiezen. 9 hele triathlons, waaronder de Celtman en Swissman, en niet te vergeten de Bigman zal voorlopig het aantal worden van full distance triathlons waarin ik gefinished ben. 10 had mooier geweest, maar dat had dan wel een bijzondere moeten zijn, en ik ga geen belachelijke bedragen betalen om te starten in een “normale” hele triathlon.

Nog een start bij de Celtman heb ik overwogen, puur omdat het zo’n fantastisch evenement is, maar ik ben bang dat het mogelijk tegen gaat vallen. Voor mij blijven de herinneringen aan deze geweldige wedstrijd nog steeds de mooiste van alle evenementen die ik heb mogen doen, dus dat moet zo blijven!!

Dus dat betekend dat de agenda voor 2020 helemaal leeg is, en dat met potlood alvast de Dusk till Down op het programma staat.

En eigenlijk vind ik dat prima, want ik wil eerst eens kijken of ik in December de 100 Mijl lange Bello Gallico zonder veel problemen kan finishen, en (ook niet onbelangrijk) of ik daarna nog steeds ambities heb om dergelijke lange afstanden te doen.

Lopen is sowieso wat ik het liefste doe, en eigenlijk zou de Norseman wat dat betreft het ultraloop programma flink overhoop gooien. Nu kan ik dus met een beetje geluk me goed gaan voorbereiden en gericht gaan trainen op de doelen die komen gaan. Tot nu toe is er altijd weinig structuur geweest in de trainingen die ik gedaan heb, en dat wil ik voor 2020 anders gaan doen, en minimaal 1 doel uitkiezen waarop ik kan pieken, en misschien eens kijken of ik me kan kwalificeren voor een speciale ultra.

En misschien komt het er dit jaar van om onderstaande Ultra een keer te doen:

Geen extreme triathlon, maar mogelijk wel een extreme ultra als dat doorgaat……

Schotland

Download PDF

Ondertussen ben ik weer terug van een weekje Schotland samen met Maaike.


Deze keer was de bestemming Fort William, en aansluitend hebben we nog een bezoek gebracht aan Glasgow en Edinburgh.Fort William, ook wel de wandelhoofdstad van Schotland genoemd, is een klein dorpje in de Schotse hooglanden, en ligt aan de voet van Ben Nevis (de hoogste berg van Schotland).Vanaf Glasgow c.a. 4 uur treinen, en dan stap je uit in een fantastisch mooie omgeving.
Alhoewel het hier zowat heel het jaar regent, hadden we geluk, en scheen de zon toen we aankwamen.

De dag na aankomst zijn we gelijk op pad gegaan om Ben Nevis te beklimmen.Wel eerst even gecheckt bij het informatie punt of het te doen was, omdat er jaarlijks diverse toeristen verongelukken op deze berg.Er zouden die dag meerdere mensen de berg opgaan, dus besloten wij ook te gaan.Een voorbijganger waarschuwde ons wel dat er “6-7 Inch” zneeuw zou liggen, en dat bleek later ook het geval te zijn.


Na een hele mooie en vrij zware klim, stonden we na zo’n 4,5 uur op de top.Zonder veel problemen kwamen we weer terug beneden(het was wel spiegelglad het eerste stuk), en blij dat we heel terug waren hebben we wat gegeten en gedronken in de pub. 


De dag later hebben we  rondgewandeld, en een whisky brouwerij bezocht.En donderdag zijn we naar Glenfinnan gegaan, om de bekende spoorbrug  te bekijken, en wat rond te lopen in de omgeving.In de middag zijn we in Fort William nog de route naar de top van de “Cow Hill” gaan lopen,en dat was ook prachtig.


Daarna zat het active gedeelte er op, en zijn we nog Glasgow en Edinburgh gaan bezoeken.Geweldig weekje gehad, en voor mij staat Schotland samen met IJsland op 1 waar het de geweldige uitzichten betreft.Alleen in Schotland is het bier en wiskey klimaat een stuk beter, want dat scheelt nogal qua prijs.


Een hele week niet hardgelopen, dus maandag avond een rondje van 15KM gedaan, en dat voelde goed.Wel wat pijn in mijn lies, en ook mijn hiel is nog steeds heel erg gevoelig, maar verder ging het lekker.Beide klachten zijn denk ik een beetje erger geworden door het vele wandelen, en hopelijk wordt het snel minder.

Nou dus weer flink er tegenaan, want er staat nog een flinke uitdaging te wachten. Half December mijn tweede poging om een 100 miler te finishen….

Ondertussen heb ik ook weer ingeschreven voor de Norseman. Mijn 4e poging, en ik hoop dat ik deze keer toch echt ingeloot wordt. Zo niet, dan houd ik voorlopig ultralopen, want dat vind ik veel te leuk!! Mocht ik 1 van de gelukkigen zijn, dan moet ik voor de volle 100% storten op dat doel, want die kans krijg ik maar 1 maal in mijn leven. Maandag 11 November de loterij, dus ben benieuwd. En…mocht ik er weer niet bij zitten dan wordt het zoeken naar nieuwe uitdagingen voor 2020, en daar heb ik ook heel veel zin in!

Indian Summer Ultra 2019

Download PDF

Een verslag van de Indian Summer Ultra 2019 (c.a. 123KM)

Vrijdag
Maaike en ik stappen in de auto, en vertrekken naar Rolde voor mijn derde poging om de ruim 120KM lange Indian Summer Ultra te finishen.
Na 5 minuten gaat de telefoon, en mijn zus verteld dat de operatie aan het hart van mijn vader niet helemaal gelopen is zoals gepland, en dat de toestand zorgelijk is.
Dat is flink schrikken, want ik had er alle vertrouwen in dat deze operatie een flinke verbetering zou worden, en geen rekening gehouden met complicaties….

Daarna Jan en Marian op gepikt, en we rijden rustig aan naar Drente. Aangekomen bij de camping (waar tevens ook de start is) blijkt dat we dezelfde caravan hebben als 4 jaar terug.
Na 18:00 even het startnummer etc. opgehaald, en daarna de spulletjes klaargelegd.
Ondertussen komen er weinig positieve berichten uit Gent, waar mijn vader opgenomen is, en omdat het ondertussen kritiek geworden is begin ik me af te vragen of ik wel moet starten…
Uiteindelijk besluit ik toch te starten, want ik kan toch weinig aan de situatie veranderen, en denk dat pa ook zou willen dat ik zou starten.

Zaterdag
Na een nachtje rond draaien in mijn bed, stap ik rond kwart over 4 mijn bed uit. Veel te vroeg, maar ik ben het al heel lang beu in bed, en ga rustigaan de voorbereidingen treffen.
Via de app heb ik ondertussen vernomen dat de toestand van pa gelukkig stabiel is.
Samen met Jan loop ik rond half 6 naar de start, en een half uurtje later staan we klaar om aan deze tocht te beginnen.
Een geweldig moment, want iedereen staat omarmd met zijn buren het moment af te wachten tot we weg mogen, en dat is het eerte kippevel moment van de dag…
Daarna wens ik Jan succes, en vertekken we…

De eerste kilometers gaan heel lekker, en ik probeer de verleiding te weerstaan om te hard te gaan.
Deze kilometers zijn altijd de leukste (op de allerlaatste na) van de dag, omdat je helemaal fris bent, en nog vrijwel nergenst las van hebt.
Na zo’n anderhalf uur kan ik mijn lampje uitzetten, en even later sta ik bij verzorgings post 1. Hier neem ik een gelletje, en twee bekers sportdrank.
Ook check ik even de appjes uit Gent, want ik zag onderweg op mijn garmin dat er nogal wat berichten binnenkwamen.
Gelukkig…..naar omstandigheden positief nieuws, dus dat lucht enorm op!

Vanaf hier is het c.a. 20KM naar post 2, en dit stuk gaat ook heel erg lekker.
Wel een paar keer gestruikeld, maar de ondergrond is zacht en drassig, dus de schade valt mee.

Tussen post twee en drie wordt het wel een stuk zwaarder, want niet alleen de kilometers begin ik te voelen….ook het parcours wordt erg zwaar.
Stukken zonder pad, waar je uit moet kijken om niet te vallen en waar hardlopen (voor mij)onmogelijk is, en even later een pad waar zo’n 30 bomen (gok ik) overheen liggen.
Het zijn voornamelijk dennebomen, en niet overal kom ik even gemakkelijk overheen of onderdoor.
Ook de stukken daarna af en toe omgevallen bomen, zonder schors en spiegelglad, en ik besluit daar heel voorzichtig overheen te gaan.

Daarna (bij post 3) zie ik Maaike en Marian staan, en krijg ik een wat uitgebreider verslag van hoe het er bij staat met pa.
Ook dat zijn positieve berichten!
Minder leuk is de DNF van Jan die we zien op de tracking site, en ik baal dat hij deze wedstrijd niet kan finishen.

Op naar post 4, en met ruim 60 kilometer in mijn benen begint het allemaal wat meer pijn te doen.
Ondertussen heb ik ook een hek dicht laten vallen, terwijl ik zelf nog niet ver genoeg doorgelopen ben, dus die komt vol op mijn schouder.
….%$%*^(() dat doet pijn…maar gelukkig duurt het maar even, en trekt dit weer weg.

Ondertussen begin ik na te denken over deze wedstrijd, en alhoewel de verleiding heel groot is om straks bij de 80KM te switchen naar een 86KM finish, beloof ik mijzelf dat ik deze keer toch echt de 120KM ga finishen.
Af en toe moet ik een stukje wandelen, maar toch gaat dit stuk snel voorbij. Ik loop het grootste stuk helemaal alleen, en dat vind ik geweldig.
Ik probeer zoveel mogelijk van de omgeving in me op te nemen, en zo voor de nodige afleiding te zorgen. Dat helpt, totdat ik een heel stuk langs het water loop op een vrij drassig stuk.

Net voor de 80 kilometer zie ik Jan en de vrouwen staan, en ik hoor dat een zeer pijnlijke teennagel de reden voor de DNF is.


De verzorgings post staat 2KM verderop, en daar op het 82KM punt liggen ook de drop bags.
Na de stimulerende woorden van Jan “Tís nog maar een marathonnetje”..ga ik op weg naar WP4.
Hier neem ik goed de tijd. Ik eet eerst de “Breaker” op die in mijn dropbag zit, en schiet ook een dun jasje aan.
Ik stop nog wat gels in mijn rugzak, en na een paar bekertjes sportdrank ga ik weer verder.

Het op gang komen valt tegen, en ik besluit eerst een stukje te wandelen. Dit worden uiteindelijk wel een paar kilometers, maar toch begin ik van lieverlee weet wat te joggen.
Ineens zie ik even geen lintjes meer, en eindig ik ergens op een stuk hei. Ik check mijn Garmin, en zie dat ik van het parcours af ben.
Na een beetje rond dwalen zie ik dat de enige optie is om een stuk terug te lopen. Ik zie dat op het punt waar ik de afslag gemist heb twee lintjes over elkaar hangen, zodat het 1 lintje lijkt, en dat betekend normaal gesproken recht door. Opgelucht dat ik weer op het parcours zit loop ik verder. Soms hardlopend, soms wandelend.

Ineens zie ik mijn supporters weer. Weer even bijgepraat, en nog even doorgegeven dat ze best vanaf nu terug naar de camping kunnen gaan, en dat ik voorlopig nog niet terug ben….

Wanneer mijn Garmin 104KM aan geeft begin ik me zorgen te maken over de verzorgings post. Het bordje 100KM was al een hele tijd terug, en ik zou nu toch al lang een verorgingspost tegen gekomen moeten zijn.
Achter me in de verte zag ik wel een huis waar licht brand, dus ik loop een stukje terug.
Maar uiteindelijk besluit ik Maaike te bellen, en te vragen of hun kunnen zien waar ik ergens op het parcours zit.
Gelukkig toch nog op de juiste weg, en binnen c.a. 500 meter zou de verzorgingspost moeten zijn. En dat blijkt ook zo te zijn.
Daar heb ik voor de laatste keer mijn waterzak gevuld, en na een paar stukjes suikerbrood en een gel ben ik weer verder gegaan.
Ondertussen is het al donker geworden, en ik merk dat lopen op singeltracks nu flink wat concentratie vereist.
Vanochtend ging het vanzelf, maar nu is het een uitdaging om nergens overheen te struikelen, dus die stukken ga ik wandelen…en dat schiet niet op.

Heel langzaam gaan de kilometers vooruit, en alhoewel ik af en toe voor mijn gevoel nog best wel een stukje hardloop, duurt het allemaal wel heel erg lang.
Maar…..ik besef me al wel dat ik deze keer ga finishen, en dat maakt weer heel veel van de pijn goed.
Met nog zo’n 7 kilometer te gaan kom ik op een heel lang zandpad met wind op kop, en ook dat stuk blijft maar duren.
Het losse zand maakt het allemaal nog wat zwaarder, maar eigenlijk boeit het niet.
En dan zie ik ineens het bordje 120KM staan. Ik besluit de laatste kilometers hardlopend te doen, maar na een kilometer sta ik nog ergens in de middle of nowwhere, en dus wandel ik nog maar een stukje.
Het duurt nog heel lang voordat ik eindelijk het laatste stuk naar de finish herken, en niet veel later hoor ik ook Maaike, Marian en Jan al roepen.

Net voor de finish…al op tijd herkend door Maaike, Marianne en Jan


Geweldig!! Ik heb het gehaald! Volgens mijn Garmin ga ik ruim 227KM na het startschot in 16 en half uur als 29ste de finish over.

Statistieken van de race ( dit komt van https://www.dvhn.nl/drenthe/120-kilometer-achter-elkaar-hardlopen-voor-je-plezier-bij-60-km-ga-je-kotsen-maar-dat-kan-ook-eerder-24940036.html?utm_medium=article_sharing&utm_source=whatsapp&fbclid=IwAR3ZjH2bSKwbIOxyajlqbHYq77TuQkWEdG1P_fg_ajg6PbqL3tyjeqSs7qw ):

Dat deelnemers nog tijdens de race konden kiezen om de doorsteek van 120 naar 87 kilometer te maken, heeft een psychische wissel getrokken op een deel van de sporters.
Vijftien van hen kozen voor de 87 kilometer. Uiteindelijk finishten 37 mensen de 120 kilometer en vielen er 7 af.

Van de 59 gestarte deelnemers uiteindelijk 29ste geworden, maar allerbelangrijkste was natuurlijk mijn finish! De eerste van een reeks van 3 DNF’s die ik nog goed moest maken, en dat geeft me een enorm goed gevoel.

Wel heel erg sneu dat Jan hem niet heeft kunnen finishen, want die liep weer een geweldige wedstrijd op een hele mooie positie, voordat de problemen met zijn voet begonnen!!

Volgende uitdaging wordt de Bello Gallico, hopelijk mijn eerste finish op een 100 mijler in December.

Aftellen naar de ISU

Download PDF

Nog een paar dagen voor de eerste echte uitdaging dit jaar…. Voor de derde keer start ik a.s. zaterdag op deze mooie trail, en hoop ik deze keer zonder veel problemen de 121KM te finishen.

Naar omstandigheden voel ik me goed, want tot een paar dagen terug had ik nog een flinke verkoudheid, en ik denk dat er zelfs een voorhoofdsholte ontsteking aan het starten was. Gelukkig is na een paar avonden rust het vervelende gevoel boven mijn rechteroog weg, en ook de keelpijn en snotneuzen zijn nagenoeg over. En de pijn aan mijn hiel begint ook te minderen. Vrijwel zeker omdat ik niet veel gewandeld heb de laatste weken, en ook de afgelopen dagen niet veel meer heb hardgelopen.

De weersverwachting is redelijk. Zeker wanneer je het gaat vergelijken met een paar weken terug, zou die paar millimeter regen die verwacht wordt de pret niet mogen drukken. De temperatuur zal wat frisjes zijn, dus daar moet ik wel rekening mee houden, en zeker voor het stuk na de 80KM zorgen dat ik de juiste kleding in de drop bag heb zitten.

Verder kan het alle kanten opgaan….
Ik lijk goed hersteld na de marathon, op een beetje een zeurend gevoel na in mijn hamstring, en bovenbenen wanneer ik aan het trainen ben. In vergelijking met voorgaande jaren ben ik c.a. 5KG lichter, dus zou de tocht wat minder zwaar moeten zijn. Maar ondertussen weet ik ook dat het nooit exact gaat zoals je wil, en vooral voeding tijdens een dergelijke ultra zorgt bij mij nogal eens voor problemen. Dat is dus eigenlijk hetgeen waar ik me de meeste zorgen over maak. Mentaal zit het goed, dus hopelijk lukt het me om de koolhydraten op peil te houden, dan zou de 120KM lange ISU dit jaar moeten lukken.

ISU 2018 na 103KM

Weer verkouden…

Download PDF

Nog 1 week voor de Indian Summer Ultra. Het herstel is boven verwachting goed gegaan, alleen helaas ben ik wel snot verkouden…. Dat is dan op zich weer niet zo’n verassing, want na een marathon is de weerstand minimaal, en ik heb het zaterdag avond nog best wel koud gehad.

Maar….gelukkig zal dat weinig uitmaken voor de wedstrijd van volgende week. Ben al lang blij dat ik dus niet te diep gegaan ben in Zeeland, en lichamelijk verder helemaal hersteld ben.

Vanwege de verkoudheid zal ik pas zondag een laatste duurloop doen, van c.a. 20KM, en dan volgende week misschien nog een hele rustige 10. En……dan moet het gebeuren…mijn hoofd doel voor 2019! Nadat ik de eerste poging uitgestapt ben op 42KM vanwege een blessure, en vorig jaar op 103KM omdat ik het gewoon lang zat vond en Jan en de vrouwen niet te lang wilde laten wachten, hoop ik deze keer de 120KM vol te maken.

Ik hoop dus de doelen die vorig jaar op rij mislukt zijn, komende maanden 1 voor 1 goed te maken, mits mijn lichaam het toe laat, want vooral mijn hiel zit een beetje dwars.

En dan de weersverwachting nog. Die begint langzaamaan wat betrouwbaarder te worden, en als het zo wordt als voorspeld, dan gaat het daar niet aan liggen volgende week…

Zeeuwse kust marathon 2019

Download PDF

Een kort verslagje van deze mooie, best wel pittige, en heel goed georganiseerde marathon! 

Zaterdag zijn Jan en ik op tijd vertrokken, want we moesten om half 10 de bus hebben vanuit Zoutelande naar Burgh-Haamstede.

Het vervoer per bus verliep goed, en in de sporthal hebben we gezellig een praatje gemaakt met een paar collega marathon lopers. Iets voor half 12 besloten we rustig aan richting de start te gaan. Daar aangekomen bleek dat we onze tas met spullen bij de sporthal in hadden moeten leveren, dus nog zo’n 20 minuten extra wandelen c.q. dribbelen er bij. Het was nog best frisjes, maar eenmaal in het startvak viel de kou nogal mee.

 

We begonnen met 1 minuut stilte voor de in Januari overleden Lein (organisator van dit mooie evenement), en je kon inderdaad een speld horen vallen. Daarna begon de klok te slaan, en bij slag 12 werden we weg geschoten.

Het liep lekker, en na een paar minuten begon ik op temperatuur te komen. Voor mijn gevoel een vrij rustig tempo, maar dat bleek achteraf zoals altijd weer een beetje een vertekend beeld, want het waren de eerste kilometers splits van rond de 4:30/km. Maar ik zat in een groepje, en het liep lekker, dus besloot ik maar zo door te gaan.

Rond de 10KM werden de tijden al wat langzamer, maar ik had ondertussen al wel gezien dat de eerste helft lopen onder de 1u45 gemakkelijk ging lukken.

Bij de 20KM liep ik op plaats 213 van de 1449 finishers en zat ik op 1:36:22, en 1KM later halverwege de marathon rond de 1u42. Maar….toen was ik ondertussen op het strand aanbeland, en dat viel toch flink tegen. Het tempo zakte behoorlijk, en ook werd ik wat licht in mijn hoofd. Dat moest de man met de hamer zijn, want ik had de dag ervoor, en in de ochtend voor de marathon veel te weinig gegeten en gedronken. Het bordje havermout van het ontbijtje en 1 gelletje een half uurtje voor de start zou normaal gesproken ruim voldoende moeten zijn voor een rustige marathon, maar de 1u42 heeft me toch te veel koolhydraten gekost. Dus bij de post op het strand mijn eerste gelletje ingenomen, en dat hielp wel wat. maar niet genoeg. 

Dus plan B, en rustigaan uithobbelen, zodat mijn lichaam straks weer snel hersteld. En dan kun je weer wat meer genieten van de zaken er omheen, want dat was werkelijk fantastisch! Veel supporters, en een hele mooie route.

Bij ongeveer kilometer 38 struikelde ik weer eens, en de jongen achter mij aarzelde geen moment om me weer overeind te helpen! Dat zal wel een trail runner geweest zijn….

Mijn kuit deed flink pijn, maar even wandelen doet wonderen, en na een paar minuten was ik weer aan het dribbelen. Vlak voor de finish zag ik ook Wilma en Ad staan, en dat is altijd leuk als er bekenden aan de kant staan!

Daarna de trap op, met bovenaan een groepje met doedelzakspelers, en dat is natuurlijk fantastisch. Je ziet de finishlijn dan al, maar moet nog even met een omweg en niet veel later ga je de finish over. Tevreden met mijn tijd 3:53:41. Zeker gezien de minimale voorbereidingen, en zwaarte van dit parcours.

Jan stond daar trouwens al even te wachten, want die was al een tijdje binnen. Hij was vierde geworden in zijn categorie in een fantastische tijd van 3u8!!! Helaas net geen podiumplek dus, maar wel een ontzettend mooie prestatie!

Super dagje gehad, en ook geweldig van DRV dat ze ons weer gesponsord hebben met een mooi T-shirt en deelname aan deze fantastische marathon!! Zoals altijd weer prima geregeld!

De laatste keer dat ik een “normale” marathon liep was in 2015. Gelukkig niet al te veel last van mijn hiel blessure gehad, en helaas door omstandigheden veel te weinig getraind dit jaar. Maar….ooit kom ik goed voorbereid terug, en dan om een mooie tijd weg te zetten.

< 1 week voor de kust marathon

Download PDF

Gisteren mijn laatste “duurloop” afgewerkt. C.a. 18 KM door de stromende regen gegaan, en dat was lekker….

Niet te ver, want ik moest nog met moeders om boodschappen, en omdat het 1 week voor de marathon is ook maar besloten om een beetje gas terug nemen.

Wel een hele vreemde situatie, want mijn lichaam wil flink tekeer gaan aanstaande zaterdag, maar mijn hoofd zegt dat ik toch een beetje met de rem er op moet gaan lopen, om de Indian Summer Ultra niet te verpesten die kort daarna komt. Dus beste maar niet te veel plannen, en hopen dat in ieder geval de externe factoren (wind/temperatuur/tij) mee werken.

Een eerste helft van rond de 1u45 moet wel lukken als de omstandigheden goed zijn, en dan hopelijk minder dan 2 uur voor het tweede stuk als het een beeetje mee zit? Of heel rustig weg gaan, en er een mooie duurloop van maken met als enige doel finishen zonder problemen….

Ik voel me in ieder geval prima, en mentaal zit het zoals een paar weken terug bij de eco-trail ook weer helemaal goed. Nog wel behoorlijk last van mijn hiel, maar dat zal voorlopig zo blijven, aangezien ik er al sinds ongeveer Juni last van heb.

Ondertussen heb ik een nieuwe waterzak besteld (want de voorbereidingen voor de ISU moeten natuurlijk gewoon doorgaan), want de Nathan drinkzak was lek gegaan in Brussel.

Het is de HYDRAPAK VELOCITY DRINKRESERVOIR 1.5L BLAUW geworden. Deze lijkt het meeste op mijn Nathan drinkzak, maar is c.a. 10 Euro goedkoper.

En ondertussen zijn ook mijn twee “soft flasks” binnengekomen.

Twee weken terug 2 500 Milliliter flessen besteld via aliexpres. 3 Euro per stuk inclusief verzendkosten, en dus in totaal 24 Euro bespaard t.o.v. de Salomon variant, die 14,95 per stuk kosten, en waarvan ik al veel slechte beoordelingen gezien heb. Voordelen van dit soort flesjes:

Ze zijn heel licht en gemakkelijk op te bergen en kunnen dus gebruikt worden:
-als reserve fles voor als de drinkzak nog een keer lek gaat tijdens een ultra.
-om gels in uit te knijpen, zodat je niet iedere keer een hele gel hoeft te pakken.
-Om sportdrank / cola of i.d. in te doen, en terwijl water in mijn drinkzak zit.

1084

Download PDF

Startnummer is binnen, dus dat is alvast geregeld……..

Het is wel lastig om een richttijd voor deze marathon te bepalen, omdat er maar twee weken tussen deze marathon en de ISU zitten. Niet te diep gaan dus, maar van de andere kant ook weer wel een fatsoenlijke tijd proberen weg te zetten. Ik denk dat ik (als ik het extra kwartier verval wat meegerekend moet worden vanwege de zwaarte van het parcours) een tijd van ergens tussen de 3u30 en 3u45 ga proberen. Dus het eerste stuk het gemiddelde rond de 4:45 en het tweede stuk dan proberen rond de 5 minuten telopen, en dan proberen de schade in het laatste deel beperkt te houden.

Afgelopen vrijdag in ieder geval nog een heel lekker duurloopje gedaan van 35KM, op twee boterhammen met jam en pindakaas, en dat voelde ontzettend goed. Weliswaar ideale weersomstandigheden, dus heb ik het zelf maar wat zwaarder gemaakt door hier en daar het losse zand op te zoeken. Na 3:14:27 beweegtijd (een gemiddelde van 5:33/km) kwam ik weer terug thuis, en had nog wel even door kunnen gaan.

Helaas nog wel heel veel last van mijn hiel. Gisteren 21 KM gewandeld met Maaike, en daar wordt mijn voet ook niet veel beter van…. Maar ik zal het er in ieder geval de komende weken mee moeten doen. Hopelijk wordt het niet erger, en heb ik er tijdens de wedstrijden niet al te veel last van…..

Herstellen

Download PDF

Het herstel is goed gegaan na de Ecotrail, en eigenlijk heb ik maar twee dagen spierpijn gehad.
Ik heb dan ook weer snel de schoentjes aangetrokken, en heb vrijwel direct de training weer terug opgepakt, nu het volgende doel er al weer aan zit te komen.

Nog 19 dagen om precies te zijn, en dan gaan we eens kijken hoe we het er vanaf brengen tijdens de Zeeuwse kust marathon.De uitdaging zal vooral worden om niet helemaal 100% te gaan, want de Indian Summer Ultra komt 2 weken daarna, en dat is voor mij toch wel de belangrijkste wedstrijd van dit jaar.Het zou heel erg zonde zijn dat dit doel in het water valt, dus daarom moet ik echt proberen beheerst deze marathon te doen.
Een PR zal er sowieso niet in zitten, omdat deze marathon een stuk zwaarder is dan een normale, en volgens de site moet je ongeveer 15 minuten bij de eindtijd tellen van een gewone marathon.Ik ga dus proberen lekker te lopen, en zal me geen echte eindtijd als doel stellen. Omdat vooral het zwaartepunt in het tweede stuk schijnt te liggen, zal ik proberen een goede eerste 21 KM te lopen, en daarna zullen de splits wel hard achteruit gaan.

Volgens mijn Garmin ben ik goed bezig, want de VO2max is nog nooit zo hoog geweest.


Maar eigenlijk ben ik in mijn hoofd al veel meer met de ISU bezig, en ik merk dat de 80KM wedstrijd van vorige week me erg goed heeft gedaan!Het plezier in hardlopen is helemaal terug, en ik kijk weer uit naar iedere training. Probleem is wel dat er nog steeds veel minder tijd beschikbaar is dan dat ik trainingen wil doen, en ook deze week zal het weer flink passen en meten worden.Vrijdag heb ik in ieder geval een vrije dag genomen, om mijn lange duurloop te kunnen doen, zodat ik op zaterdag weer gewoon bij Randy mee kan helpen.

Alleen mijn hiel wil nog niet echt genezen….ik hoop dat ik daar de komende maanden mee weg kom, en de 3 resterende wedstrijden zonder veel problemen kan finishen.Daarna zal ik contact op moeten nemen met een sportarts vrees ik, want ik ben bang dat het niet vanzelf over zal gaan.