Strava laatste hardloopsessies

Download PDF

Deze post blijft altijd bovenaan staan maar wordt automatisch geupdate na iedere hardloop sessie.

 

 

Vakantie Ijsland

Download PDF

Ondertussen ben ik weer terug van een reis naar Ijsland.
Deze reis stond al erg lang op ons verlanglijstje.

Ijsland overtrof al mijn verwachtingen, en die waren al heel erg hoog.
In de korte tijd dat we er waren (8 dagen) hadden we veel te weinig tijd om alles goed te kunnen bekijken.
Vanwege de late zonsopgang (9u30), en vroege zonsondergang (16:30) is de tijd sowieso beperkt, en er is echt heel erg veel te zien.

Voordeel is natuurlijk dan wel dat je meer kans hebt om het noorderlicht te spotten.


En gelukkig was dat al gelijk de tweede dag raak! Heel mooi dat Noordelicht, alleen heeeel moeilijk te fotograferen.
Daarna op donderdagavond nog een keer het noorderlicht gezien, maar toen was het een stuk minder sterk dan op zondag.

De rondreis zelf was dus schitterend….vulkanen, geisers, hete bronnen, watervallen, gletchers, ijsmeren en vooral heel veel mooie bergen!
Tot nu toe nog nooit zo’n mooi land gezien. Ongeveer 1150 foto’s in totaal gemaakt!!!
Wel jammer dat alles er zo duur is…..

Nou dus weer terug aan het werk, en ook het trainen heb ik weer opgepakt.
8 dagen eigenlijk niets gedaan, maar gelukkig wel wat wandelkilometers gemaakt.
Gisteren c.a. 10K gerend, en dat voelde heel erg goed, dus zo’n week rust kan ook misschein een positief effect hebben.

Gisteren avond was ook de loting voor de Norseman. Voor de tweede keer heb ik een poging gedaan, maar de kans was wel heel erg klein dat er uit geloot zou worden……. En helaas zat ik er dus ook deze loting niet bij. Maar…niet getreurd, want er zijn natuurlijk nog mooie evenementen genoeg, en volgend jaar ga ik gewoon weer een poging doen.

 

En vanaf nu moet ik serieus aan de bak!
Ongeveer 3KG weg zien te werken, en weer flink wat kilometers maken komende weken, want over iets meer dan een maand is het zo ver…

 

Planning 2019

Download PDF

Deze week starten de inschrijvingen voor de xtreme triathlons weer!

Ik ga weer inschrijven voor de Norseman, en mogelijk ook voor de Celtman.
Die laatste twijfel ik nog wel een beetje over, omdat ik die al een keer gedaan heb, en dus eigenlijk liever een ander doel, maar van de andere kant was het een geweldige wedstrijd.

Omdat mijn 10e (en misschien wel de laatste) hele triathlon eigenlijk iets heel speciaals moet worden, zou ook nog een ultra triathlon tot de mogelijkheden kunnen behoren. Qua budget goed te doen, en er zijn nog plaatsen beschikbaar. Eerst de inschrijvingen voor de Norseman afwachten, en daarna kijken wat het definitieve plan gaat worden… Spannend dus weer komende weken….

Verder komt de 100 Mijl al behoorlijk dichtbij, en ik krijg er steeds meer zin en vertrouwen in!!
Het herstel ging heel goed na de 100K van vorig weekend, en de lange duurloop van zaterdag ging ook lekker. Het doel was om niet harder te gaan dan 6:30/Km en dat heb ik dan ook precies gelopen op die 30KM.

Gisteren nog naar E.L. gegaan met Maaike om Randy en Jan aan te moedigen.
Bij de finish van de 10 kwamen we ook Els en Michel tegen, dus dat was weer heel gezellig!
Hele leuke dag gehad, en mooie prestaties van Randy en Jan!
Ik had wel een beetje spijt dat ik zelf niet ingeschreven had, maar….supporteren was ook heel leuk.

Deze week gaat het vroeg donker zijn, dus….weer tijd om met een lampje op de bossen in te gaan.

ISU 2018 (102KM ultratrail)

Download PDF

De ISU zit er weer op.

Eigenlijk verliep alles in de voorbereidingen perfect.
Vrijdag na een beetje file hier en daar waren we aangekomen bij ‘De Pompstee’, het B&B waar we twee kamers geboekt hadden. Na het ophalen van de startnummers zijn Maaike, Marian, Jan en ik gaan eten bij de “3 Heren”. Hierna terug, en de spulletjes weer klaar gezet, en niet veel later (rond 21:00u) naar bed gegaan

Zaterdag ochtend half 5 liep de wekker af, en kort daarna zaten Jan en ik aan een lekker ontbijtje.
Ondanks de zenuwen smaakte het goed, en in ieder geval al wat koolhydraten ingenomen voor het eerste stuk van de lange tocht die ons te wachten stond.

6 uur werden we weg geschoten. De ultratrail was begonnen. Op een paar snelle starters na, ging een grote groep weg op een tempo van rond de 6 minuten per kilometer. Na ongeveer een half uurtje begon het veld zich al een beetje te splitsen, en niet veel later liep ik vooraan in een groep van c.a. 15 man.

Gelukkig werd ik iets later weer ingehaald, want navigeren in het donker is niet mijn sterkste kant, dus ik was blij dat iemand anders dit verder op pakte.
De eerste 15 kilometer waren zo voorbij, en toen het op een gegeven moment wat lichter begon te worden besloot ik mijn hoofdlampje uit te zetten.
Of het door het gefriemel aan het lampje kwam, of door het mindere zicht in de toch nog wat schemerige omgeving weet ik niet, maar ik zag een wortel over het hoofd, en lag weer eens in de berm. Mijn rechtse knie had de klap opgevangen, en…dat deed pijn….
Even hinkelen, daarna weer lopen, en na een paar minuten was de pijn gelukkig weer overgegaan in een beetje een branderig gevoel op mijn knie.

Bij WP1 even gestopt voor een paar bekers sportdrank, en mijn hoofdlampje weer opgeborgen.
Daarna kwam best een zwaar stuk, met flinke stukken los zand. Bij 43KM stond WP2, en daar heb ik mijn waterzak bijgevuld, en wat gegeten.
En weer verder…. Een paar kilometer verderop stonden Maaike en Marian, dus even kort doorgegeven hoe het ging, en weer door.


Dit traject werd op een gegeven moment ook vrij zwaar, vanwege de lange stroken gras waar we overheen moesten.

De laaste kilometers voor WP3 ging het tempo al flink achteruit, en ik was blij dat ik bij de post even kon stoppen. Helaas was de cola op, waar ik eigenlijk de laatste kilometers wel naar uitgekeken had, dus toen maar wat sportdrank genomen.
De waterzak weer bijgevuld, en weer door naar WP4. Ik had uitgerekend dat ik op 9 en half uur in totaal bij de 80KM zou zijn, en dat klopte precies.
Als ik door zou gaan, zou ik dus nog ruim 8,5 uur over hebben voor de overige 47KM.

De kilometers tussen de 60 en de 80KM gingen niet meer zo lekker, en ik voelde ook al wat blaren ontstaan op mijn voeten. Marian en Maaike vertelden me dat Jan helaas buiten zijn schuld om, moest besluiten om verder te gaan met de 102KM ipv de 127KM, en zo een tweede plaats op moest geven vanwege ontbrekende lintjes op de route.

Zelf twijfelde ik al even wat ik zou gaan beslissen bij de 80KM, maar eenmaal daar aangekomen kon ik de verleiding niet weerstaan om verder te gaan naar de 102KM. De lus van 25KM zou nog veel tijd gaan kosten, en alhoewel een finish ruim binnen de 18uur zelfs rustig wandelend nog moest kunnen leek het me niet verstandig om het nu te doen. Alles deed al flink pijn, en dingen forceren voor een 127KM finish zou ik gedaan hebben als dit de laatste wedstrijd was, maar het hoofddoel moet natuurlijk nog komen. Even doorgegeven aan de organisatie dat ik ging wisselen naar de 102KM, en toen dat geregeld was vertelde men dat ik op dat moment 10e lag.

Dus bij WP4 even bijgetankt, en een praatje gemaakt, en daarna rustig verder, met nog een 100KM loper.
De eerste paar KM gingen weer wat beter, maar daarna werd het de combinatie wandelen-lopen, en uiteindelijk vooral wandelen.
Een paar uur later ging ik na 12:46:21 over de finish. Mijn PR van 2016(101KM tijdens Limburgs Zwaarste) in ieder geval ruim verbeterd, en heel tevreden dat ik zonder veel problemen deze 100KM uit kon lopen.

3 42 Hans Schoonen 12:46:21

Dus…weer een heel leuk weekend gehad, lekker gesport in een hele mooie omgeving, en met een heel goed gezelschap, en heel erg tevreden met mijn finish!!

Ook nog even wat gerekend, en dit zou voor de 100 Mijl kunnen betekenen dat ik, als ik binnen 24uur wil finishen, c.a. 11 uur over zou hebben voor de resterende 60KM wat neer komt op 11 minuten per kilometer(makkelijk rekenen). Dus als ik het tempo nog wat laat zakken in de eerste helft, moet een finish binnen de 24uur misschien lukken, maar sowieso is finishen het doel.

30 Jaar getrouwd

Download PDF

Gisteren (14 Oktober) was wel een hele speciale dag, want toen was het precies 30 jaar geleden dat ik getrouwd ben met Maaike!!
Dit konden we natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan, en we hebben er samen met de kinderen en aanhang een hele leuke dag van gemaakt.
We zijn naar Lieshout gegaan, het dorp waar de Bavaria brouwerij staat, en nadat we eerst een hele leuke kevertocht gedaan hebben, kregen we een rondleiding, en hierna afgesloten met (flink wat) bier, en een Brouwerij burger.
Prachtig weer, en super gezellig. Hele leuke dag gehad!

Vorige week al een beetje gas terug genomen na de singel loop.
Dinsdag ben ik samen met Marcel nog een keer naar de Galderse meren gegaan om te zwemmen.
Ik denk voorlopig de laatste keer dit jaar, want het werd al erg vroeg donker, en het was ook al vrij koud.
De rest van de week dus niet te veel gedaan, en op zaterdag mijn lange duurloop ook nier verder dan 21KM gelopen.
Deze begon trouwens heel erg zwaar, maar na verloop van tijd ging het lekkerder.

En dan wordt het nu flink spannend, want nog een paar dagen, en dan is het tijd voor de eerste echte uitdaging van dit jaar….

Indian Summer Ultra:
Nog:weeks 00 days 0 4 hours 2 0 minutes 2 9

De Indian Summer Ultra (ISU). Gelukkig is er dus een mogelijkheid om te switchen van afstand bij het 80KM punt, want ik twijfel nog steeds heel erg of het verstandig is om de volle 127KM te doen, of de afstand bij te stellen naar 100KM.

Voor de geplande 100 mijl in December maakt het denk ik niet veel uit, alhoewel het natuurlijk wel goed zou zijn om te weten hoe ik me voel na 127KM trailen.
Van de andere kant moet ik niet helemaal gebroken aankomen, dus een nieuw PR op de 100KM is misschien ook een leuke uitdaging.

Ik moet nog wel wat een paar dingen uitzoeken en regelen voor de wedstrijd…
*Wat stop ik allemaal in de drop bag
*batterijen voor mijn hoofdlampje
*Voeding
*Wel of geen sport drank
*Welke kleding
enz. enz.

Hopelijk kan ik volgende update in ieder geval samenvatten hoe ik gefinished ben tijdens de ISU, want uistappen vanwege een blessure heb ik daar al een keer gedaan in 2016.
We gaan het zien…

Singelloop Breda 2018

Download PDF

Met minder dan twee weken voor de Indian Summer Ultra, stond afgelopen zondag de singelloop van Breda weer op het programma.
Jan, Maaike en ik waren weer op tijd in Breda. De 10KM was net gestart, en daar stonden we toch wel met enige verbazing te kijken naar het grote aantal lopers wat gestart was.
En dan zie je in de achterhoede ook nog pacers van 1u10 voorbijkomen, vergezeld van af en toe een loper met een Camelback…..tja..er is de laatste jaten veel veranderd op loopgebied.

Dus even wachten totdat we over kunnen steken naar Lades, het DRV honk waar we ons startnummer op kunnnen halen, en ons om kunnen kleden.
Zoals altijd weer top geregeld door DRV!

We nemen afscheid van onze supporters  Maaike en Els, en wandelen naar het startvak. Het duurt deze keer wel heel erg lang voordat we er in mogen, en wat blijkt….we staan ook nog eens helemaal aan de verkeerde kant. Dus achteraan sluiten, en dan daarna toch nog proberen een beetje naar voren te raken, alhoewel dat niet overal gewaardeerd wordt.

14:00u gaat het startschot, en we zijn vertrokken. Het lijkt of ik op maandagochtend onderweg ben naar Brussel, want ook veel te veel langzame weg gebruikers die alle ruimte volledig in beslag nemen. Gelukkig mag je hier zowel rechts als links inhalen, maar toch…
Deze keer duurt het heel erg lang voordat ik enigzinds wat ruimte krijg, en na ongeveer 3 kilometer kan ik eindelijk fatsoenlijk lopen.
Ik loop iets voor de pacers van 1u35, maar bij 4KM loop ik er al weer achter, en stel de plannen voor 1u35 weer terug bij.
Excuses genoeg(weer een jaar ouder, 3KG zwaarder dan vorig jaar, vorige week zaterdag een marathon getraind etc.), maar vooral het doel om heel te blijven zorgen er voor dat ik in ieder geval vrolijk verder ga, en plan b ga volgen.
Zorgen dat de volgende groep pacers van 1u40 mij niet inhalen is het nieuwe doel. Halverwege rond de 11KM  valt het me nog even op dat ik veel mensen weer begin in te halen die waarschijnlijk allemaal te snel gestart zijn, en dat is ook altijd wel fijn.
En dan ineens zie ik kilometer bordje 17…ja…….dat gaat snel zo’n halve marathon.
Ik ga wat rekenen, en dacht nog even de tijd van vorig jaar te kunnen verbeteren, maar 1km later werd ik een beetje slapjes, en vond ik het eigenlijk weer goed geweest.
Even teruggeschakeld, en de laatste kilometer uitgejogd en genoten van de sweer in Breda!
Onderweg zag ik Jan al bij Lades staan, en die heeft weer eens een keer laten zien dat ie een echte all-rounder is, want hij heeft 1u26 gelopen!!!

Dus kort samengevat weer een hele leuke gezellige wedstrijd. Heel erg tevreden met hoe het verliep, en blij dat ik er weer zonder blessures doorheen geraakt ben!

Interval Time      Chiptime  Pace        Gun Time Gun Pace
Start    2:00:50PM 
100m     2:01:19PM 00:00:30 04:55 min/km 00:01:09 11:25 min/km
5K       2:23:20PM 00:22:31 04:31 min/km 00:23:10 04:38 min/km
10K      2:46:41PM 00:45:52 04:36 min/km 00:46:31 04:40 min/km
15K      3:10:13PM 01:09:24 04:38 min/km 01:10:03 04:41 min/km
20K      3:34:25PM 01:33:35 04:41 min/km 01:34:14 04:43 min/km
Finish   3:39:48PM 01:38:59 04:42 min/km 01:39:38 04:44 min/km





 

Verder afgelopen week niet heel erg veel gedaan, want moest een ingewikkelde installatie doen voor de klant.

Zaterdag ben ik nog met Maaike op pad geweest, en lekker gewandeld in Lille (Belgie)

En nou dus het echte werk binnen een paar weken….ben benieuwd…..zin in!!!!

Oktober 2018

Download PDF

En het is weer Oktober.
Deze maand twee wedstrijden in het vooruitzicht.
Normaal gesproken ook de maand van de herfstmarathon, maar die laat ik deze keer vrijwel zeker aan mij voorbijgaan.

Eerst volgend weekend de altijd gezellige Singelloop in Breda weer een keer doen.
Het zal deze keer vooral opletten worden dat ik niet te diep ga, want ik mag mijn andere doelen voor dit jaar niet in gevaar brengen.
Gelukkig ben ik nu eindelijk nagenoeg blessurevrij, en dat moet zeker zo blijven!

En daarna komt de eerste serieuze uitdaging voor 2018 aan de beurt…de ISU.
Alhoewel ik nog steeds twijfel of het de 100 of de 127KM gaat worden, denk ik dat de uiteindelijke beslissing pas tijdens de wedstrijd zal vallen in de buurt van de 80KM.
We gaan het zien…

Deze week in totaal meer dan 100KM gemaakt, en de trainingen allemaal erg goed af kunnen werken, ondanks de extra geplande werkzaamheden voor de klant.
Twee trainingen vooral met de rem er op gelopen. Maandag een maximale hartsalg van 130 aangehouden, en donderdag een limiet van 140 slagen per minuut.
De overige trainingen vooral op gevoel gelopen, en dat ging lekker.
Zaterdag met Jan gestart, en op een lekker tempo 2 uurtjes gelopen, vooral onverhard, en daarna bij Rob,John en Michel aangelsloten.
Daar zakte het tempo op een gegeven moment, maar zelf kon ik het nog wel een tijdje volhouden zo.
Doorgelopen tot 41KM. Ging lekker.

Zondag met Maaike 26K gewandeld in Brasschaat…
Prachtig weer! Mooie streek…

Deze week ga ik in ieder geval vanand weer rustig een training afwerken met een maximale hartslag van 130Bpm.
Morgen zwemmen, en de rest van de week zal weer een beetje passen en meten worden, in verband met de geplande werkzaamheden bij de klant.

Norseman / Celtman 2019

Download PDF

Nog een paar weken, en dan gaat het weer heel spannend worden!!
Zou het me dan eindelijk lukken om een slot te krijgen voor de Norseman Xtrme Triathlon?

Ik hoop toch echt dat ik er deze keer bij zit!!
Mocht het niet lukken wil ik misschien ook proberen nog een keer een startplaats te krijgen voor de Celtman. Deze blijft tot nu toe nog steeds de allermooiste die ik ooit gedaan heb.

Mocht het niet lukken om 1 van deze twee te loten, dan wordt het zoeken naar een mooie vervanger.Zou zo maar een hele mooie trail kunnen worden…

 

 

Herfst…..

Download PDF

Zo…we zijn weer een week verder, dus weer een week dichter bij de ISU, de eerste grote uitdaging die op het programma staat. Naarmate de tijd verstrijkt, bgein ik er steeds meer vertrouwen in te krijgen, en da’s in ieder geval heel erg positief nieuws.

Ondertussen is het al weer volop herfst geworden:

De herfst loopt (ten noorden van de evenaar) bij conventie dat jaargetijden op de 21e beginnen van 21 september t/m 20 december. Het astronomisch bepaalde begin van de herfst is de herfstnachtevening rond 23 september (op het noordelijk halfrond en rond 20 maart op het zuidelijk halfrond). De zon gaat dan door het herfstpunt en de dag en de nacht zijn nagenoeg even lang. De herfst eindigt rond 22 december (op het noordelijk halfrond en rond 21 juni op het zuidelijk halfrond) met de winterzonnewende.

Op zich ook weer wel een hele mooie periode…..geen dazen, teken of andere lastige insecten meer, niet meer zo warm….en hele mooie kleuren wanneer je door de bossen rent.
Afgelopen week begon nog vrij zomerachtig, maar vrijdag kwam er dan een eind aan deze mooie lange zomer.
De geplande trainingen kwamen niet helemaal goed uit deze week, en ik heb er toch maar geprobeerd het beste van te maken.

 

Vrijdag avond moest Maaike werken en besloot ik een flinke ronde te gaan doen.
Lekker door de storm en regen rennen in de bossen!! Het ging eigenlijk heel erg goed, tot….18 kilometer.
Daarna begon mijn knie flink pijn te doen, en besloot ik om de training in te korten, en de kortste weg terug naar huis te nemen.
Zaterdag had ik er nog steeds last van, dus toen toch maar een rustdag genomen. Wel jammer, want ik kon niet met John/Michel/Rob mee….

Zondag had ik met Jan afgesproken, en om 9 uur vertrokken we richting de pannehoef.
Samen gingen we rustig weg, omdat Jan een herstelloop moest doen, en ik omdat ik heeeeel voorzichtig moet zijn met mijn blessures.

De pijn in mijn knie verdween gelukkig na een paar kilometer, en daarna liep het heel erg lekker.
Na ongeveer 17 kilometer kwamen we het bos weer uit, en toen ging Jan weer terug richting Sprundel, en ik besloot er nog een extra stukje bij aan te plakken.
Ondertussen was de motregen veranderd in gewone regen, maar dat mocht de pret ook niet drukken.
Daarna was ik op een gegeven moment wel even de weg kwijt, en dat mocht ook de pret niet drukken.

Ik had wel beloofd aan Maaike om 12:00u ongeveer terug te zijn, dus toen ik eer op bekend terrein kwam dheb ik de korstste weg terug naar huis maar genomen.  Uiteindelijk stond ik na 34KM weer heel erg tevreden terug thuis.

Maandag een hele rustige duurloop gedaan, want ik voelde toch nog dat het niet helemaal over was in mijn knie. Geprobeerd mijn hartslag onder de 135 te houden, en later gekeken wat dat voor snelheid was. Bleek iets langzamer dan 10KM/u dus een mooie snelheid om te herstellen.

DInsdag eerst bloed laten prikken, en 7 buisjes bloed lichter in de avond nog een keer lekker gerend! Geen zere voet meer, en heel even last van de knie. Gaat vooruit dus!!

En een heel mooi artikel van Bert over Jan staat ook op de site van de Roosendaalse Bode:

https://www.gazetroosendaal.nl/nieuws/sport/525412/ultraloper-jan-muller-je-bent-een-soort-van-reiziger-

.Artikel van Jan in de Roosendaalse bode

Het was 1992 toen Jan Muller (54) uit Sprundel besloot te stoppen met roken en tegen zijn vrouw zei dat hij even een stukje ging lopen, niet verder dan Breda. Sinds die dag is Muller uitgegroeid tot een grootheid in het ultralopen. Een halve of een hele marathonafstand is hij allang ontgroeid, hij gaat in een wedstrijd voor afstanden van 100 kilometer en meer.

Door Bert Pessink

In 1992 begon Jan Muller met hardlopen, eerst met zijn zwager, later met de wijkvereniging. Hij liep mee met loopjes in Sprundel, Etten Leur en Roosendaal. Het echte lange afstand lopen pakte hem door zijn deelname aan de Roparun, de estafettetocht van Parijs naar Rotterdam. Muller vroeg zich af of hij die tocht ook alleen zou kunnen lopen.

Die gedachte heeft hem uiteindelijk in de afgelopen jaren bij de Nederlandse top gebracht in het ultralopen. Zo won hij in de afgelopen jaren de hoog aangeschreven langste strandloop ter wereld, de Jan Knippenberg Memorial van Hoek van Holland naar Den Helder en de 127 kilometer lange Indian Summertrail in Drenthe die hij volbracht binnen de 12 uur. In de regio was hij derde bij de 12 uur van Steenbergen.

“Het ultralopen is geweldig en nog relatief onbekend. Het lijken hele afstanden, maar het is geweldig om eigenlijk alleen bezig te zijn met het lopen in de natuur”, aldus Jan Muller enthousiast. “Vooral de trail, lopen over onverharde paden door de geaccidenteerde natuur, is geweldig. Het besef van tijd, ruimte en afstand is dan helemaal weg. Je bent eigenlijk een soort vanreiziger, maar niets lijkt meer belangrijk.”

Het lopen van lange afstanden vergt natuurlijk de nodige training. “Ik train zes keer per week, waarvan een keer op de baan bij Achilles in Etten Leur. Van die zes trainingen is er een op snelheid, de andere op duurvermogen. Ik loop op schema’s van mijn trainer Tonio de Jong door mijn trainingsgebied West-Brabant. Als ik bijvoorbeeld een duurloop moet doen van 60 kilometer kom ik vanuit Sprundel via Rijsbergen, Breda en Etten Leur zo in Bergen op Zoom om vandaar weer terug keren naar Sprundel.”

In de komende weken staat voor Muller de Indian Summer trail in Drenthe op het programma, de trail die hij al eens won. Vlak voor kerstmis is het dan tijd voor de Bello Gallico in België, een 160 kilometer wedstrijd waarbij het winterweer vaak onvoorspelbaar is.

Een plan voor 2019 heeft Muller ook al in zijn hoofd: het lopen van de bij wielerliefhebbers bekende Italiaanse klassieker Milaan-San Remo. Muller: “Voor een ultraloper is de Spartathlon in Griekenland over 246 kilometer het einde, ik vind die echter best duur en ingewikkeld om aan mee te lopen. Daarom staat Milaan – San Remo op mijn lijstje. ruim 275 kilometer hardlopen over het parcours van de wielrenners. Vanuit Milaan via de Cipressa en de Poggio naar San Remo, en dat binnen de tijdslimiet van 48 uur.”

Herstelweekje

Download PDF

Ondertussen is de Ecotrail al weer ruim een week geleden.
Ik ben op zich vrij goed hersteld, maar helaas heb ik nog steeds wat last van mijn linker voet.
Daarom heb ik mezelf ook afgelopen week nog niet te veel belast, omdat het toch een herstel week was.

Vrijdag ben ik nog even lang gegaan bij de Fysio, en daar werd mijn voet ingetaped.
Dit werkt op zich wel goed, want zaterdag had ik vrij weinig last tijdens mijn duurloop samen met Michel.
Het tempo lag ook wel erg laag, maar de tape lijkt in ieder geval de pijn wat te verzachten.

Zondag zonder tape gelopen, en toen 26KM gedaan op heen heel rustig tempo.
Helaas daarna weer flink last van mijn voet, en dus heb ik alvast wat nagedacht over de mogelijke vervolg stappen….

De blessure is onstaan roind de ultra van Monschau, en rond die tijd heb ik:
-nieuwe schoenen aangeschaft.
-de trainings omvang vrij snel opgebouwd.

Mogelijk is 1 van de twee dus de oorzaak, en daarom besloot ik alvast eens naar Wuustwezel te gaan, om te kijken wat voor oplossing hun hebben.
De Brooks Adrenaline (waarvan ik dacht dat die niet meer als neutrale schoen te verkrijgen is), bleek toch het meest geschikt.
Dat is alvast goed nieuws, want op dat type schoen heb ik c.a. 14 jaar blessurevrij rondgelopen.
Dus een nieuw paar aangeschaft – Brooks GTS 18 – en gelijk maandag avond een rondje van 9K op gerend.

 

En het liep goed!! Nog wel wat pijn aan mijn voet, maar toch heb ik wel de verwachting dat het nu af zal gaan nemen.
Als dat niet werkt, dan ga ik volgende week over op plan B.
Dat is naar de huisarts, en daar direct vragen voor een verwijzing naar de sportarts.
Of eventueel eerst een afspraak met een podoloog….maar hopelijk hoeft het allemaal niet zo ver te komen.

Deze week dus weer wat uitbreiden, en hopen dat ik heel blijf.
De ISU begint ook dichtbij te komen, en als ik pijnvrij kan lopen over een paar weken, dan ga ik denk ik toch een poging doen om de 127KM te finishen.
Op zich “maar” 42KM meer dan de 85 van vorige week, en als de eerste 85 in hetzelfde tempo gaan als afgelopen Eco trail dan zou ik ruim 7,5 uur over voor een finish.
Bij de Eco had ik ruim 10,5 uur nodig voor 85K, maar daar heb ik ook alle tijd genomen bij de rustposten. Qua zwaarte zal het parcours denk ik gelijkwaardig zijn.
Maar goed…gelukkg is er ook een mogelijkheid om tijdens de trail te switchen naar 100KM dus ik verwacht uiteindelijk daar de beslissing te zullen nemen.

Jan heeft ook wat sportvoeding afgegooid, dus daar ga ik a.s. weekend eens mee testen.
Hopelijk bevallen de gels goed, want dan zou ook het voedingsprobleem al gedeeltelijk opgelost zijn.

 

  • BioMoGo tussenzool voor dynamische demping
  • Progressive Diagonal Rollbar corrigeert bij overpronatie
  • Full-Length Segment Crash Pad zorgt voor een soepele afwikkeling
  • V-Groove patroon voor betere grip
  • Full-Length Segment Crash Pad zorgt voor een soepele afwikkeling
  • 3D Fit Print bovenwerk met strategische mesh stukken
  • Anti-pronatie
  • Afzet: 12 mm
  • Gewicht: 243,8 gram

 

Ecotrail Brussel 2018

Download PDF

Na een hele korte nachtrust (feestje van Randy) om half 6 onder de douche gestapt, snel een ontbijtje op, en de spulletjes gepakt. Daarna Jan opgepikt, en zijn we samen vertrokken naar Brussel voor de Ecotrail van 80KM. We waren goed op tijd bij de finishlocatie, en hiervandaan vertrok de bus naar de start. Volgens mij c.a. 140 atleten die voor de 80KM gingen stonden met mij aan de start, en om 10:00u (wat later dan gepland) werden we dan eindelijk weg geschoten, en begon mijn tocht van 80KM.

Het eerste stuk door de stad was een beetje lastig, want hier moesten wat stoplichten genomen worden etc. Pas na ongeveer een uur werd het beter, en gingen we het bos in. Met ongeveer 5u30 gemiddeld had ik de eerste 10KM gedaan, en besloot te lossen van het groepje waar ik bij aangesloten was.

Daarna werd het genieten, en met een rustig tempo ging ik door een heel mooi gebied. Op 24Km was de eerst verzorgingspost, en daar mijn water voorraad weer aangevuld tot 2 liter. Het lekker lopen duurde ongeveer tot kilometer 30, en daarna werd het vrij pijnlijk. Ik had gehoopt dat de week rust ervoor zou zorgen dat ik hersteld zou zijn, maar de pijnlijke voet, en pijn aan de knie begon weer terug te komen. Vooral bij klimmen en afdalen was het vrij pijnlijk, en ik vroeg mezelf af of ik niet beter gewoon bij de 42KM zou stoppen. Het zou dan een goede training geweest zijn, en ik zou dan niets forceren. Dus..de knop omgezet, en rustig doorgedribbeld naar de tweede verzorgings post, Daar wat cola’s genomen, en een banaantje gegeten.

Ik checkte of er vervoer was terug naar de finish, maar dit bleek niet zo te zijn. Dus…dan toch maar doorlopen, en kijken hoe ver ik kom. De cola had me goed gedaan, en er kwam een lang “vlak” stuk, en….ik begin er weer plezier in te krijgen. Lekker rustig joggend door de bossen liep ik in de buurt nog vier lopers, en om beurten haalden we elkaar in. Tot…..we op een gegeven moment de voorste zagen stoppen, en ook de rest. Wat bleek…we zaten verkeerd….. Mijn Garmin hielp ons ook niet veel verder, en via google maps etc. hebben we na flink wat omwegen het spoor weer terug gevonden. Tja…da’s minmaal 4 KM extra, en heel erg jammer van de tijd die je kwijtraakt met het terug zoeken naar de lintjes….

Omgaan met tegenslagen hoort er ook bij, dus…goeie training voor de volgende doelen. Mentaal heeft het toch wel wat met me gedaan, want het joggen wordt vanaf nu vaker afgewisseld met stukjes wandelen. Ineens sta ik dan toch bij het 61KM punt, en ondertussen weet ik ook zeker dat ik deze trail gewoon ga finishen. Weer flink wat cola’s genomen, en wat tuk koekjes, en een banaan.
Voeding blijft voor mij nog steeds een probleem, want ik krijg haast niets meer naar binnen.

Een paar kilometer later besloot ik Jan alvast in te lichten, want volgens mijn berekeningen moest hij ondertussen ongeveer gefinished zijn. Hij bleek zelfs al gedouched te zijn, en had weer een geweldige tijd gelopen. Eerste bij de categorie 50+!! Jan vertelde me dat er op 70KM ook een verzorging was, en dat daarna nog een vrij zwaar stuk zou komen.

Jan in aktie!

Dus…op naar de 70, en nadat ik daar alleen wat gedronken had, weer verder voor het laatste stuk.
Ergens in de buurt van de 80KM begon het te schemeren, en een kilometer later in een vrij donker stuk zag ik ineens geen lintjes meer. Een stuk terug gelopen, tot het laatste lintje. Daarna een stukje afgeslagen, weer terug, en weer verder. Maar nog nergens een spoor….Ik besloot mijn hoofdlampje op te zetten, en zag een paar minuten later in de verte ook een paar lopers aankomen. Hun waren ook de weg kwijt, en toen zijn we op een gegeven moment de kant op gegaan waar het laatste lintje te zien was. Sarah, waar ik eerder ook een praatje mee gemaakt had,  liep vanaf dit punt met me mee, en het duurde vrij lang voordat we dan uiteindelijk toch weer een spoor vonden. Enorm opgelucht liepen we verder, en toen na ruim 84KM kwam de finish in zicht. Jan kwam ons al tegemoet gelopen, en liep het laatste stukje mee. Daarna nog een paar trappen op, en toen zat het er weer op.

Heel erg blij dat ik toch doorgegaan ben, en achteraf ook heel erg tevreden met mijn resultaat.
75ste van de 99 finishers, en ook nog c.a. 25 uitvallers. Het verkeerd lopen en zoeken hebben veel tijd gekost, en dat heeft mij veel plaatsen gekost. En dat is ook weer een leerpuntje…nooit vertrouwen op de lopers voor je, maar zelf de weg zoeken. Wel heel jammer dat de lintjes het laatste stuk in het donker weg waren……

En nou gaan trainen voor het echte werk. De ISU ga ik voor de 100KM. 127KM komt te vroeg voor mij, want ik ben nog steeds een flinke trainings achterstand aan het inhalen, en met de paar blessures die ik heb, moet ik erg voorzichtig zijn.

Jan was 6e overall en 1e in de categorie 50+ ondanks een mentale dip! Geweldig gedaan van die topper!!

 

 

 

Laatste dagen voor de Ecotrail (82KM)

Download PDF

Afgelopen week niet zo lekker kunnen trainen, want de kaakchirurg had me flink onderhanden genomen deze keer. Donderdag ochtend de ingreep, en donderdagmiddag begon mijn kaak flink te zwellen, en uiteindelijk een paar dagen met een “a-symetrisch” hoofd rond gelopen. Op zich niet zo heel erg, maar het was ook best wel pijnlijk deze keer.

Slapen was ook vervelend, want iedere keer wanneer ik op die kant draaide werd ik wakker.

Vorige keer durfde ik het nog aan om dezelfde avond na de behandeling een rustig rondje hard te lopen, maar nu besloot ik om de “regels” in de begeleidende brief maar in acht te nemen, en twee dagen geen inspanning te doen.

Deze twee dagen waren zaterdag ochtend vroeg dus bijna om, en ik vertrok met John om 8:00u richting de pannehoef voor een rondje van max twee uur, want ik had Maaike beloofd om mee te gaan wandelen. Het liep heel lekker, en de pijn aam de voet en knie vielen mee. Ik voelde het wel, maar was goed te doen…Na 23KM was ik weer terug thuis, en na een snelle douche, vertrok ik met Maaike naar Merksplas voor een wandeling. Maaike vond 20KM genoeg, dus kwam ik goed weg, want anders hadden er zo maar nog 30KM op de zaterdag bij kunnen komen. Nu dus 21 gewandeld, en afgezien van een beetje pijn aan de knie en wreef ging dat ook heel goed.Een hele mooie wandeling gedaan, en het was fantastisch weer.

Zondag samen met Jan nog 22KM gerend, en toen voelde ik tegen het einde wel wat meer pijn, De totale inspanning van zaterdag zal de oorzaak zijn geweest, maar de pijn is verder wel de hele dag gebleven, en vooral de knie is altijd een beetje zorgwekkend…

Het plan is dus om deze week niet veel meer te doen, zodat ik zaterdag fit ben, en hopelijk blessureloos de ruim 80KM kan lopen. (Pijnloos zal het toch niet worden, want na zo’n 40KM doet alles toch wel zeer).

Dinsdag nog even zwemmen, woensdag een etentje voor Peerke (Mont ventoux) en vrijdag nog een feestje….

 

 

< 2 weken

Download PDF

Nog 1 week en 4 dagen, dan is het zo ver…

Mijn tweede “wedstrijd” van het jaar.

Deze trail van ruim 80KM zal ik eens kijken hoe het er bij staat.
Nog steeds kom ik flink wat trainings kilometers te kort voor deze afstand, maar finishen moet sowieso geen probleem zijn.
De basis conditie is er wel, vanwege de voorbereigingen voor de Frysman, maar buiten de Ultra in Monschau zijn de lange duurlopen boven de 30K van dit jaar nog steeds op 1 hand te tellen, en degene die wel boven 30 KM waren, haalden niet eens de 35KM.

Afgelopen weekend heb ik trouwens wel heel lekker gelopen.
Zaterdag eerst eens goed uitgeslapen tot 8 uur, en daarna even de regenbui afgewacht. Toen het om kwart over 9 nog steeds stond te plenzen ben ik toch maar vertrokken, want ik moest weer op tijd terug thuis zijn in verband met een gepland bezoek bij vrienden in Oost Vlaanderen.
Deze training dus  eens geexperimenteerd met mijn voeding.

Ik had  geen gels/repen etc. mee genomen, want wilde eens heel iets anders proberen.
Het werd een training op honing en pannekoeken met stroop, en dat beviel me eigenlijk best wel goed.

De eerste anderhalf uur zat ik precies op een gemiddeld tempo van 5M30, maar omdat ik de pannekoek niet hardlopend naar binnen kreeg besloot ik een stukje te wandelen.
Om de honing mee te nemen heb ik heel de knijpfles maar in mijn racevest gestopt, en op zich werkte dat prima.

Dus het eerste uur niets inegenomen, daarna honing + 1 zout tablet.
Na anderhalf uur de pannekoek, en daarna om de 20 minuten nog wat honing.
Na ruim 31KM in ongeveer 2u50 stond ik weer terug voor de deur. Dit was inclusief de eetpauze, en een sanitaire stop. Ging heel lekker, alleen heb ik nog steeds wat last van mijn achillespees en voet.

Verder afgelopen week lekker gelopen, en ook weer een keer gezwommen in Galder samen met Marcel. Zondag was het een rustdag, en toen heb ik met Maaike een rondje gewandeld van 21K in Lier.

Deze week moet ik even kijken hoe het allemaal gaat lopen, want er wordt nog een implantaat in mijn kaak geschroefd a.s. woensdag ;-(
En hopelijk gaat de pijn in mijn linkervoet(wreef) en achillespees wat minderen, want is best wel vervelend…..

Voorlopig weer even op zachte ondergrond trainen denk ik.

 

Voorbereidingen Ecotrail

Download PDF

Nog minder dan 3 weken, en dan staat de volgende wedstrijd al weer op de planning…

De Ecotrail in Brussel is volgens de website:
82,1KM lang
1340 hoogtemeters
90% Onverhard
4 verzorgingsposten (22KM, 43KM, 57KM en 72KM. Finish is op 82KM)
De start is om 9u40, en ik moet voor 21u45 weer terug binnen zijn.

 

Deze week heb ik avast lekker kunnen trainen.
Ik heb me dus vorige wedstrijd voldoende gespaard, zodat ik na een paar dagen spierpijn afgelopen woensdag de draad weer op heb kunnen pakken.
De rest van de week heb ik  lekker gelopen, en afgelopen weekend een “dubbeldekker” gedaan, op zaterdag een 31KM en op zondag een 26KM.

Het liep lekker, en afgezien van wat achillespees klachten, en een beetje pijn aan mijn heup weinig problemen.

Komende weken zal ik tijdens de duurlopen meer gaan experimenteren met voeding, omdat juist dat mijn zwakke punt is. Uit ervaring (met de long distance triathlons, maar ook met de vorige lange ultras van 75K en 100K) weet ik dat dit voor flinke problemen kan zorgen de laatste uren van de wedstrijd.

Een LANGE ultra (80km of meer) alleen op sportdrank of gels gaat bij mij niet lukken, dus moet ik op zoek naar alternatieve voeding.
Jan heeft mij een paar boeken uitgeleend, en verder ben ik aan het rondneuzen op de diverse forums wat lotgenoten zo allemaal in nemen tijdens een ultra.

Ik heb al wat tips gevonden die ik a.s. weekend uit wil gaan proberen tijdens de lange duurloop:
Honing
Pudding (In afsluitbare zakjes?)
Pannekoeken
Bananen
Krentenbrood
Rijstballen
Dadels
….

De grootste uitdaging zal worden om het voor a.s. weekend nog te pakken te krijgen, en een manier zien te vinden om het mee te kunnen nemen, en eenvoudig op te kunnen eten.
Ik ga me geen echt doel stellen voor een goeie tijd, omdat ook deze wedstrijd de nodige voorbereidings kilometers mist.
En ik moet direct de trainingen weer op kunnen pakken, want daarna komt het echte werk!
Het zal ook afhangen van de zwaarte van het parcours, en van het weer etc.

Eerst nog een paar weekjes lekker trainen……

Morgen ook weer een keer zwemmen in Galder, want het lijkt me goed om ook de rest van de spieren  weer een beetje te trainen.

Ultramarathon Monschau

Download PDF

Na een paar hele leuke dagen in Nassau (Duitsland) samen met Maaike, hebben we de vakantie afgesloten met de wedstrijd in Monschau.

Vrijdag waren we om 9 uur vertrokken, en eerst hebben we John, en daarna Jan en Marian opgepikt. Na een rustige rit, arriveerden we c.a. 2 uur later in Monschau. Eerst even de start lokatie bekeken, en daarna hebben we Monschau even verkend.

Na een trappist en een wafel met kersen, een rondje door Monschau gelopen, en daarna nog een Radler.Hierna terug naar het huisje wat we gehuurd hadden, en daar flink wat bami/nassi/lasagna gegeten, en daarna nog wat Radlers voor de dorst. Rond 22:00u zijn we naar bed gegaan.

Zaterag stond ik al om kwart over 4 onder de douche, want zoals altijd kan ik voor een wedstrijd nauwelijks slapen. Niet veel later waren ook Jan en John present, en hebben we even ontbeten.

Daarna naar de start, en om precies 5 minuten over 6 werden Jan en ik weg geschoten voor de Ultra vaan 56KM en 195 Meter. John zou iets later starten (8:00u) voor de marathon.

Gelijk na de start ging het iets bergaf, en daarna redelijk vlak. Deze eerste lus van 14KM zou in het begin vooral klimmen zijn, en ongeveer halverwege een heel mooi stuk single track. Daarna flink wat dalen, en na ongeveer 1 uur en 20 minuten kwam ik  weer voorbij de start, om aan de resterende marathon te beginnen.

Het dalen ging nog even door tot ongeveer in Monschau, en daarna werd het afwisselend klimmen en dalen. Zaten flinke pittige lange stukken klimmen bij, en gelukkig ging het dalen op de meeste plaatsen vrij geleidelijk. Wel  jammer dat door het wandelen bergop het gemiddelde flink om laag gaat, maar gelukkig kon dat tijdens het dalen weer een beetje goed gemaakt worden.

Heel mooi parcours, en eigenlijk begon het na het marathon punt pas een beetje zwaar te worden. En dat is een flinke meevaller, want de twee langste duurlopen die ik dit jaar heb gedaan waren rond de 30KM. Dus geen voorbereiding voor een Ultramarathon, en zelfs voor een gewone marathon is dat nog veel te weinig. Wel veel gewandeld natuurlijk , en dat scheelt.

Ook de verzorging onderweg was top. Zonder problemen liep ik de 56KM (en 195 meter) uit, en na 5 uur en 48 minuten kwam ik over de finish. Maaike, Marian en Jan stonden me op te wachten, en Jan was ondertussen al gedoucht en was een Braadworst met friet naar binnen aan het werken.

Hij was 8ste geworden (2de in zijn categorie)!

Even snel gedoucht, en een biertje gedronken, en daarna hebben we John binnengehaald, want die ging finishen voor de marathon. Hierna nog de prijsuitreiking van Jan, wat friet en bier en toen terug naar het hotel. Alle drie zijn we erg tevreden met de behaalde resultaten!

 

Volgende wedstrijd: Ecotrail Brussel (80KM) op 8 September 2018.

 

Nog even voor de statistieken….:

Monschau, 12. August 2018

Hans Schoonen
belegte beim 7. Ultra-Monschau-Marathon in einer Zeit von 05:48:43 den 96. Gesamtplatz In der wertung der Altersklasse M50 den 24. Platz

5 u 48, en da’s een nieuw PR….

 

 

 

Vakantie

Download PDF

Zo…de vakantie zit er (voorlopig) weer op!

Deze keer samen met Maaike flink wat afgewandeld in Andalusie!
Dag 1: Aankomst in Malaga
Dag 2: Aankomst in Ronda
Dag 3: Ronda – Cuevas del Becerro, afstand 28 km, ↑216 m, ↓ 220 m
Dag 4: Cuevas del Becerro – Ardales, afstand 24 km, ↑384 m, ↓798 m
Dag 5: Ardales – El Chorro, afstand 23 km, ↑687 m ↓728 m
Dag 6: El Chorro – rustdag, excursie Caminito del Rey
Dag 7: El Chorro – Valle de Abdalajis, afstand ca. 12 km, ↑ 732 m, ↓ 589 m
Dag 8: Valle de Abdalajís – Antequera, afstand ca. 23 km, ↑212, ↓ 250 m
Dag 9: Met de trein naar Granada
Dag 10: Met de huurauto naar se Sierra Nevada
Dag 11: Beklimmen van de Pico Veleta (langs de weg omhoog, en over de bergkammen terug – c.a. 22KM met flink wat hoogtemeters)
Dag 12: Terug naar huis
…en alleen op dag 1 een half uurtje strand gezien, en ongeveer tot mijn enkels in de zee gestaan.
Alles bij elkaar flink wat wandelkilometers gemaakt dus, maar geen loop/zwem/fiets kilometers.

 

Dus op vrijdag ochtend weer eens de gele route in het Rucphense bos gedaan.
Er waren nogal wat bomen omgewaaid, dus het werd een trail met flink wat hindernissen.
Na c.a. 2 uur was mijn Camelback drinkzak leeg, en dus besloot ik de kortste weg terug te pakken.
Mijn Garmin was ook leeg, en ik zelf ook….maar dit kwam vooral door het slechte weer denk ik.

Een dag later bij Wilma en Ad op visite in de Ardennen, en buiten een wandeling van c.a. 6km eigenlijk vooral bier gedronken 🙂

Zondags ben ik nog een rondje gaan rennen, en dit ging eigenlijk heel lekker.
Omdat Randy thuis kwam van vakantie, had ik besloten niet te ver te gaan, en het tempo wat omhoog te gooien, en dat voelde heel goed.
De rest van de week nog een paar duurloopjes gedaan.

Dus vooruitkijkend naar de geplande Ultra van volgende week zondag heb ik niet al te hoge verwachtingen.
Finishen wordt het doel, en hopelijk zonder al te veel afzien.
56KM is een heel eind, en ik ga proberen vanaf het begin een rustig tempo te nemen, en vooral te letten op eten en drinken.
Op die manier wordt het in ieder geval een goeie training, en hopelijk ga ik niet zo diep zodat ik de week er na gelijk de trainingen weer op kan pakken.
Daarna gaat het serieuze werk beginnen….flink kilometers maken, en heel blijven.
Zin in!!

Kennedymars Someren 2018

Download PDF

Afgelopen weekend eindelijk weer eens aan de start gestaan van een leuk evenement.
Deze keer was wel heel bijzonder, want het was iets waar ik samen met Maaike naar toe getraind heb.

Zaterdag middag zijn we op tijd weg gegaan, en we waren rond 17:30u al in Someren om het startnummer op te halen. Daarna eigenlijk maar een beetje rondgehangen in het startvak, afgewisseld met af en toe een toiletbezoek net er buiten.19:00u werd de vlam aangestoken, en kort daarna begon wat meer entertainment.


O.a. een tonprater, wat warming up muziek en net voor de start “You never walk alone” en dat was wel heel erg leuk. Precies 20:00 werden we weg geschoten.

Eenmaal onderweg hadden we er al snel een lekker tempo inzitten, maar….het is wandelen, en dan gaan de kilometers heeeeel langzaam voorbij. Al na een paar kilometer kwamen we Jan en Maria tegen (twee wandelaars die we een paar weken eerder tijdens een wandeling in den Bosch hebben leren kennen), en we liepen een stuk met hun mee.

Vrij druk was het in het begin wel, en dat duurde tot de eerste verzoringspost op 14KM.
Tja….als dan iedereeen zowat tegelijk bij de eerste post aan komt, dan wordt het dringen.
Vooral voor de dames een probleem, want 2 dixies voor 1750 man is wat aan de magere kant.
Dus Maaike besloot om het nog maar even op te houden, en even later kon ze bij een paar vriendelijke mensen in Deurne naar toilet.

Ondertussen was het al donker geworden, maar dat mocht de pret niet drukken, want in ieder dorp werd nog volop gefeest. Dit werd afgewisseld met af en toe een stuk wandelen in het donker.
In Helmond was het Kermis, en daar was het ook een heel gezellige doorkomst. Na c.a. 41KM hadden we de sporthal in Mierlo bereikt. Net over de helft dus, en daar namen we even een wat langere pauze.

Na de pauze weer verder, en zo rond half 5 begon het al weer terug licht te worden.
De pauze had ons goed gedaan, want het stuk tussen de 40 en 50 KM liep heel erg lekker.
Op een gegeven moment gingen we de heide op, en kwamen er ook een paar onverharde paden.
Een heel mooi (maar ook wel een beetje saai) stuk, waar je de lopers kilometers ver kon zien.

Gelukkig werden we met rust gelaten door de Schotse Hooglanders, die soms wel heel erg dicht bij kwamen.

Hierna gingen we richting Someren, en daar was ondertussem de plaatselijke bevolking aan het ontbijt begonnen. Dat was heel mooi, want iedereen zat dus voor het huis, in de voortuin of op de oprit te ontbijten, en tegelijkertijd ons aan te moedigen.
Geweldige mensen!! Ook de straten waren mooi versierd, en op heel veel plaatsen hadden de inwoners zelf een tafeltje weg gezet met spekbrokken/lollies/dropjes etc. etc.. Of ze stonden gewoon op een dienblad koekjes of iets dergelijks uit te delen.
Bij de 60KM werden Jan en Maria opgewacht door hun zoon en schoondochter bij de “meet en greet” plaats..

Daar hebben we een ontbijtje genomen, en zijn we wat langer blijven zitten.

Daarna werd het al een stuk warmer, en het opstarten viel niet mee…
De kilometers gingen langzamer en langzamer, en na een heel zwaar stuk kwamen we eindelijk bij de 70KM aan.

Nog 10 te gaan….Na 4KM de laatste drinkpost, en vanaf dat moment werd het echt aftellen.
Op een gegeven moment een bord dat het nog c.a. 1500 meter was, en een eeuwigheid later vertelde iemand van de organisatie ons dat het nog 1KM was.


Weer wat later kwam de finish in zicht, en na net geen 18 uur wandelen ging ik samen met Maaike de finish over.

Maaike was 1057e en ik 1058e (dames gaan voor he) van de 1754 gestarte lopers.
Maar..het was uiteraard geen wedstrijd. Binnen de 20 uur finishen was het doel, en dat is ruimschoots gelukt.Heel trots op Maaike, want ze heeft het toch maar even gedaan!!

Na de finish nog wat gedronken met Jan en Maria, en daarna rustig aan naar huis….Een hele mooie nacht en dag gehad! Heel goed georganiseerd, en super gezellig evenement.

1754 lopers voor 56e Kennedymars
Voor het eerst in de geschiedenis vertrokken de lopers om 20.00 uur aan de Kennedymars. 1.754 lopers gingen van start. Na een swingende openingsceremonie, met een warming-up voor de wandelaars, een sketch van cabaretier Rob van Elst en het hijsen van de vlag door ‘Vrijwilliger van het jaar’ Peer van Kemenade, gaf burgemeester Dilia Blok het startschot. Net geen 1.300 wandelaars liepen de tocht uit. Daarmee komt het percentage wandelaars dat de Kennedymars heeft volbracht op 74%. Vlak voor 16.00 uur kwam Johan Engelen als laatste loper over de finish. Hij werd onthaald door de vrijwilligers van JOEK en burgemeester Dilia Blok.

 

Even nog rustigaan

Download PDF

Afgelopen week dus niet veel gedaan.
Gelukkig heb ik weinig last van de antibiotica, en heb ik al een paar rustige trainingkjes af gewerkt.
Maandag 7 buisjes bloed af laten tappen voor het Lyme onderzoek,

Wel een beetje last van mijn heup ook sinds een paar weken, en gelijk ook maar laten checken door de huisarts. Doorgestuurd naar de fysio, dus hopelijk komt daar ook snel een oplossing voor.
Was geen slijtage,is de diagnose, dus dat is alvast heel goed nieuws. Mogelijk iets met een paar pezen, dus hopelijk is fysiotherapie de remedie.

Afgelopen weekend was een weekend van hoogte en dieptepunten.
Zaterdag in ieder geval goed begonnen met een hele rustige duurloop van 26KM, samen met John en Michel. Geen last van de antibiotica en van mijn heup. Dus dat ging heel lekker.

Daarna alleen nog maar voetbal gekeken(Belgie is alvast door!!), en via de race tracker Joop gevolgd, die bezig was aan de Swissman. Mooi, want dan beleef je zelf deze hele wedstrijd nog een keer opnieuw, en het blijft samen met de Celtman toch het mooiste wat ik op sportief gebied ooit gedaan heb.

Maar zondag was toch we; een beetje een vervelende dag, want al vroeg zag ik de mooie berichtjes over de Frysman, en daar had ik natuurlijk bij moeten zijn……
Echt verschrikkelijk zitten balen dat ik niet mee kon doen, en eigenlijk heel de dag aan gedacht….
Al die maanden training voor niks gedaan, en alhoewel natuurlijk het trainen op zich ook leuk is, wil je wel graag meedoen om te kijken waar je staat. Zeker als je alleen aan de antibiotica zit en je jezelf op een beetje vervelende heup na verder helemaal goed voelt.

Maar voor hetzelfde geld gebeurt zoiets vergelijkbaars wanneer je wel ingeloot bent voor de Norseman, en dan zou het helemaal vervelend geweest zijn…

Dus nu weer voorzichtig op gaan bouwen, en zorgen dat ik top fit wordt voor de volgende uitdagingen. Voorlopig dus even geen triathlons (alhoewel ik nog even over Almere getwijfeld heb), en de focus helemaal op het ultralopen leggen. En…ik heb daar verschrikkelijk veel zin in!

Het plan is om de ultra in Monschau heel voorzichtig uit te lopen, omdat ik qua kilometers nog een beetje te kort schiet dan, en vanaf dat moment de kilometers flink op ga voeren.

 

 

 

 

 

 

 

Geen Frysman :-(

Download PDF

Geen Frysman voor mij dit jaar…….
Ik kom net terug van de huisarts met de diagnose Lyme infectie….
Gelukkig in het eerste stadium opgemerkt, door een duidelijk zichtbare Erythema migrans. https://www.lymenet.nl/info/erythema-migrans

Ik ga mee werken aan een onderzoek voor Lyme patienten, dus maandag, over 2 en 12 weken bloed laten prikken. Vanmiddag kwamen de pakketjes al binnen.

Nou dus een antibiotica kuur van 14 dagen, en dan zijn zware inspanningen niet aan te raden.Ontzettend balen dus…maar geen risico’s nemen met dit soort ziektes.

Dus na de Icon tirathlon is de 2e poging om de tiende hele triathlon te finishen mislukt.
Hopelijk wordt het dan volgend jaar de Norseman!

Voorlopig dus de eerste dagen erg rustig aan, want ik weet niet helemaal wat men onder matige inspanning verstaat. Voor mij is dat een halve marathon, maar voor een huisarts is dat misschien een stukje wandelen….

En dan over twee weken weer vooruit gaan kijken. Mijn fiets gaat dan voorlopig even opgeborgen worden, want dan wordt het serieus trainen voor de komende doelen.

7. Monschau-Ultra-Marathon – 56 Kilometer – 950 Hm

Das Hohe Venn für Frühaufsteher

Ein weiteres Stück wunderschöner Eifel Natur bietet sich den “Ultras” während der 14 zusätzlichen Kilometer durch den Deutsch-Belgischen Naturpark.

Zunächst geht es hinauf zum “Steling“, dem höchsten Berg (658 M) der Nordeifel.  Oben angekommen  wartet bei Kilometer sechs eine verdiente Stärkung und mit ein wenig Glück können die Läuferinnen und Läufer einen einmaligen Sonnenaufgang mit Fernblick auf das Monschauer Land bis hin zur Hohen Acht erleben.

Nach einem kurzen Trail führt der Rundkurs über befestigte Wege durch die einzigartige Hochmoorlandschaft “Hohes Venn” zurück nach Konzen. Hier wird das Feld der Ultraläufer mit gebührendem Applaus empfangen und auf die verbleibenden 42 Kilometer der original Monschau-Marathonstrecke geschickt.

Verpflegung Ultra Lauf 56 km:

km 3.8, km 6.5, km 9.7, km 13  jeweils Wasser, Ultra Buffer*

km 17.8 Wasser, Ultra Sports Buffer *

km 21.3 (Ultra Sports Buffer, Tee, Wasser, Obst);

km 24.8 (Wasser, Utra Sports Buffer)*

km 28.3, 31.8, 35, 40.8 (Ultra Sports Buffer, Tee, Wasser, Obst)*

km 42 Peter Borsdorffs “running for kids” Treff bei Ultrakilometer 42

km 47.5, km 49.8 (Ultra Sports Buffer, Tee, Wasser, Obst)*

km 54.1 Honig für den letzten Kick von der LG Mützenich (Ultra Sports Buffer, Tee, Wasser, Obst)

 

Nieuwe schoentjes

Download PDF

Ik heb goed kunnen trainen afgelopen week, maar dat moest natuurlijk ook, want dit moeten de zwaarste weken zijn voor de triathlon.

Onder andere 160KM gefietst, 3KM gezwommen, een paar keer 14KM gelopen, en 1 keer 44KM gewandeld (dus de lange duurloop maar laten vervallen).

Gaat lekker, en ik heb wel het gevoel dat ik zonder al te veel problemen de triathlon moet kunnen finishen.Ik verwacht geen supertijd, want daarvoor ben ik veel te laat begonnen met de opbouw van de kilometers, maar dat kwam door de werkweekenden van een paar maanden terug, dus niets aan te doen.

Ondertussen heb ik de beslissing genomen om op mijn “Gewone” racefiets te starten. Ik kan daar niet meer op terug komen, want ik heb gelijk mijn tijdrit fiets verkocht, omdat ik het zonde vind om deze te laten staan terwijl de kans klein is dat ik nog zaak zal starten op een snelle triathlon.
Dus geen snelle tijdritfiets meer, en geen snelle carbon wielen meer. Toen de fiets eenmaal weg was, heb ik me wel een paar keer afgevraagd of het wel een verstandige keus was, omdat je niet voor hetzelfde geld een dergelijke fiets met wielen terug kan kopen.

Maar…weg is weg, dus heb ik weer wat meer plaats in mijn garage (ieder nadeel heeft zijn voordeel). Dus maar gelijk geïnvesteerd in een paar goeie trail schoentjes. Ik heb de Inov-8 xtalon gekozen, na een paar avondjes browsen op internet. Ongelofelijk hoeveel soorten en reviews je hebt van trail schoenen, en daarom speciaal gekeken naar schoenen geschikt voor de ultra afstand. Dan vind je een stuk minder, en zijn er nogal wat tegenstrijdigheden. Maar de X-talon leek mij te voldoen aan het juiste profiel, en ze zagen er ook wel strak uit (alhoewel dat natuurlijk nooit een reden mag zijn ). Deze keer heb ik ze goed ruim gekozen, omdat de Salomons die ik had eigenlijk altijd net iets te krap zaten bij mijn tenen. Beter iets te ruim daarom, zeker gezien de lange afstanden die ik wil gaan doen. Ik heb ze ondertussen al 3 keer getest, en ze lopen fantastisch. Ze wegen haast niets, en hebben nauwelijks demping, maar ze lopen geweldig.

Nu nog 1 zware week, en dan vanaf maandag weer gas terug nemen, en aftellen naar de Frysman…