Afgelopen week was het opnieuw behoorlijk warm. Maandag en dinsdag ging het nog wel, maar woensdag werd het echt extreem.

Jan en ik hadden afgesproken om vanwege de weersverwachting op tijd te gaan lopen. Om 18.00 uur ging ik de deur uit. Ik was nog maar net de straat uit toen ik Jan al tegenkwam; hij was duidelijk ook mooi op tijd vertrokken.

Tussen de huizen was het flink warm. Zoals voorspeld was het ongeveer 36 graden en doordat er nauwelijks wind stond, voelde het waarschijnlijk nog een paar graden warmer aan. We besloten het rustig aan te doen, maar ondanks dat goede voornemen liep mijn hartslag al snel behoorlijk op.

Vooral het laatste stuk voelde erg zwaar en ik was dan ook blij toen het erop zat. Achteraf gaf het toch een goed gevoel dat we onder deze extreme omstandigheden weer een training hadden afgewerkt. Jan moest daarna nog een stuk verder en had vooraf ook al de nodige kilometers gelopen. Een goede training voor de Spartathlon — vrijwillig afzien hoort tenslotte bij de voorbereiding.

Donderdag hield ik rust. Ik was naar Brussel geweest en had daarna niet veel fut meer. Bovendien moest ik mijn nieuwe pc verder installeren, zodat ik vrijdag hopelijk zonder al te veel problemen kon werken.

Vrijdag liep ik nog wel een rondje voordat mijn stand-bydienst begon.

Zaterdagochtend vertrok ik rond half acht, nadat ik eerst had gecontroleerd of er dringende incidenten openstonden. Het plan was om niet te ver uit de buurt te gaan en onderweg op tijd mijn flesjes bij te vullen.

Bij het watertappunt in Sprundel besloot ik alvast te stoppen, ook al was mijn flesje nog niet leeg. Daarna liep ik, met wat geslinger door de wijken van Sint Willebrord, richting Rucphen. De temperatuur was aangenaam en ik liep pijnvrij. Daardoor begon ik voorzichtig te denken dat er deze keer weer eens een serieuze lange duurloop in zou zitten.

Af en toe liep ik misschien wat verder van huis dan verstandig was, maar uiteindelijk ben ik nooit meer dan vijf kilometer van huis geweest. Dat bleek maar goed ook, want rond de twintig kilometer ging mijn telefoon.

Een collega kreeg Oracle-errors en het klonk behoorlijk ernstig. Ik besloot daarom zo snel mogelijk naar huis te lopen. Gelukkig was het minder dan drie kilometer en zat ik ongeveer een kwartier later achter mijn pc.

Daar bleek zo ongeveer het slechtste scenario voor een database aan de hand te zijn: een crash door een corrupt bestand dat niet kon worden hersteld. Gelukkig kon ik een failover naar de standby uitvoeren en na een re-instantiate weer terugschakelen. Aan iedere actie ging een grondige analyse vooraf, want dataverlies wilden we uiteraard voorkomen.

Toen alles weer werkte, moest er ook nog een RCA — een analyse van de oorzaak — worden gestart. Het gevolg was dat ik vrijwel de rest van de zaterdag in mijn blote bast achter de pc zat. Een heel andere vorm van een lange duurinspanning. Ik was dan ook erg blij dat ik aan het einde van de middag eindelijk kon douchen…

Zondag deed ik een nieuwe poging. Na een slechte nachtrust en door de vrij hoge temperatuur moest ik ook deze poging om meer dan veertig kilometer te lopen vroegtijdig afbreken.

Het voelde vanaf het begin niet goed. Ik was al heel vroeg aan het aftellen, terwijl de kilometers tergend langzaam voorbij kropen. In je eentje rondjes lopen op de wielerbaan is prima mentale training, maar als je er al flink doorheen zit, werkt het niet bepaald motiverend.

Bij 27 kilometer besloot ik richting het watertappunt in Rucphen te lopen. Na een paar flinke slokken water en een gelletje besloot ik toch nog even door te gaan. Maar mijn benen bleven loodzwaar, ik was voortdurend bang dat mijn telefoon opnieuw zou gaan en mijn energie was volledig op.

Het was duidelijk mijn dag niet, dus besloot ik terug naar huis te lopen.

Alles bij elkaar begon de week goed, maar gooide vooral mijn stand-bydienst roet in het eten. Toch ben ik blij met de mooie training die we woensdag in de hitte hebben afgewerkt. Bovendien kwam ik uiteindelijk alsnog boven de honderd kilometer uit deze week.

Hopelijk gaat het volgende week beter, al loopt mijn wachtdienst nog tot vrijdag. De geplande volumes uit mijn schema ga ik dus waarschijnlijk niet halen. Mijn lange duurloop zal ik vermoedelijk vrijdagavond moeten doen, omdat Maaike in het weekend andere plannen heeft…