Halve marathon van Roosendaal 2022

Download PDF

Deze keer samen met Randy en Levi gestart als bedrijventeam van ICT-OKE BV.

Afgelopen maanden nauwelijks getraind op snelheid, dus voor mezelf de lat niet te hoog gelegd. Ook de knie blessure werkte niet mee, dus enige voorzichtigheid was geboden. Eigenlijk kon het alle kanten op gaan, maar heel blijven was het allerbelangrijkste, omdat over twee weken de 24 uur van Deventer al weer op de kalender staat.

Ook Randy en Levi waren zoals ik niet optimaal voorbereid, dus als we allen de finish halen is het doel bereikt. (Randy’s langste duurloop ooit tot nu toe was 12 kilometer 🙂 ).

Na het maken van de team foto’s gingen we op zoek naar het startvak, wat deze keer verplaatst was. Gelukkig gingen we op tijd het vak in……ruim op tijd bleek later, omdat de wedstrijd nog zo’n 50 minuten uitgesteld werd. Met het zonnetje op je bol en een temperatuur van rond de 24 graden stond ik flink te zweten.

Dus ergens na kwart over 4 het startschot, en weg waren we… De start verliep goed, en al snel kwam er wat ruimte. AL vrij snel was ik op de splitsing naar de halve, en werd er op gewezen dat ik verkeerd liep, dus de man even uitgelegd dat ik wel degelijk aan de halve mee deed, maar dat het startnummer vanwege de bedrijvenloop af week.

Tot halverwege bleef ik voor de pacer van 1u40, maar toen werd ik ingehaald en gingen de kilometer splits flink omhoog. Ergens een paar kilometer voor het einde kwam ook nog eens de groep van 1u45 voorbij, maar dat maakte niet meer uit. Een mooie tijd zou het toch niet worden, dus de laatste kilometers op een rustig tempo uitgelopen, en daarna even gewacht op de jongens.

10 kilometer47:4947:4912,5 km/uur4:46 min/km
15 kilometer1:13:1525:2611,8 km/uur5:05 min/km
Finish1:47:4134:2610,6 km/uur5:38 min/km

Gelukkig waren beiden ook gefinished, en dus kon mijn dag al niet meer stuk!! Heel blij dat we dit samen hebben kunnen doen. Blijft een geweldig evenement, en hopelijk kan ik volgend jaar weer met wat meer teams starten.

Nou vooruitkijken naar de 24 uur van Deventer. Voorlopig nog niet heel veel deelnemers, maar het gaat door en dat is het belangrijkste.

Nieuwe Brooks Adrenaline GTS 22

Download PDF

Na de Ultrabalaton eigenlijk niet lekker meer kunnen lopen vanwege de problemen aan mijn linkerknie. Verschillende schoenen geprobeerd, en ook een paar keer de lange duurloop flink ingekort, maar dat haalde niets uit.

Omdat ik eigenlijk al vele jaren belssure vrij gelopen heb op de Brooks Adrenalines, heb ik besloten na vorig weekend alleen maar op deze schoenen te lopen. Heb gelijk een nieuw paar besteld, want er zaten inmiddels al flink wat kilometers op, en de slijtage was goed te zien, zowel aan de binnen als buiten kant.

Gisteren gelijk even geprobeerd, en…..de marathon afstand zonder knie problemen uit gelopen onder ideale omstandigheden (beetje regen, weinig wind, lekker temperatuurtje).

Het was me niet gelukt om de vrijdag en zaterdag ervoor een rondje te rennen, dus ik was goed uitgerust, en dat was dan ook heel goed merkbaar.

Dus hopelijk is daarmee ook deze blessure verleden tijd, want alles bij elkaar heeft het me toch bijna twee maanden problemen gegeven, en helaas heeft de ultrabalaton verpest. Nou dus weer vooruitkijken naar de halve marathon van Roosendaal, en dan zullen we zien wat er gebeurt bij een flinke belasting. Als ik deze proef doorsta, dan kan ik starten op de 24u begin Juli. Deze week dus even rustig aan….

Ameland

Download PDF

Afgelopen zondag afgereisd naar Ameland voor een korte break. We hadden een hotelletje in Buren, wat vrij centraal ligt op c.a. 2KM van de pond. Na aankomst een korte wandeling gedaan, en de eerste indruk was geweldig.

Maandag de Westkant met de fiets verkend, en het fietsen af en toe afgewisseld met een wandeling. DInsdag in totaal c.a. 30KM gewandeld en de Oostkant van het eiland doorkruist en onder andere het Oerd bekeken.

Woensdag ook een aantal losse wandelingen gedaan, en de stukken er tussen gefietst. Dus in totaal veel gefietst en gewandeld in een geweldig mooie omgeving. Op een paar plaatsen na (Vuurtoren en Nes) was het erg rustig op het eiland. De meeste keren was heel het strand en de duinen voor ons, en ook tijdens de wandeling in het Oerd hebben we niemand tegen gekomen.

Dus flink wat calorieĂ«n verbruikt op Ameland, maar nog veel meer calorieĂ«n ingenomen 🙁 dus er moet weer een beetje op het eten en drinken gelet worden komende weken. Niet veel hardgelopen dus afgelopen week, maar vandaag gelukkig wel een marathon af kunnen werken in een heel rustig tempo. De pijn aan de knie viel gelukkig mee, dus hopelijk zet die lijn zich door. Mogelijk is die week relatieve rust goed geweest voor het herstel….

Standby dienst

Download PDF

Deze week weer een weekje standby dienst voor de klant. Dat betekende weer niet te ver van huis tijdens mijn duurloop afgelopen zaterdag. Uiteindelijk was 30KM lang genoeg, want ik begon toch weer flink wat last te krijgen van mijn knie, en dat was jammer want verder ging de training wel lekker.

Ik hoop dat ik volgende weekend weer eens een training van meer dan 40K af kan werken, want binnen twee maanden staat de volgende echte uitdaging al weer voor de deur, de 24 uur van Deventer. Wanneer de problemen met mijn knie dan niet opgelost zijn heeft starten geen zin, dus voor die tijd hoop ik pijnloos nog een aantal lange trainingen te kunnen doen, waarvan minimaal twee van 50K of langer.

Vorige week heb ik mijn knie laten checken bij Dynamico, en daar is een echo gemaakt. Iets onder de knieschijf was een slijmbeursontsteking te zien, en aan de bovenkant van het scheenbeen vlak bij de knie iets wat mogelijk op overbelasting kon duiden. Niet een reden om te stoppen met trainen, maar wel even goed in de gaten houden of de klachten niet erger worden was het advies.

Verder verlopen de trainingen nog vrij moeizaam. Misschien de temperatuur, of de hoeveelheid pollen/stuifmeel in de lucht, of toch nog de naweeĂ«n van de 24uur’s ultra en de Balaton? Deze week zou het ook te maken kunnen hebben met de spanningen die stand-by dienst met zich mee brengen. En dan hebben we ook nog de halve van Roosendaal. Zal zeker geen toptijd worden, maar is wel een heel leuk evenement.

Halve marathon Roosendaal 2019

Herstel

Download PDF

Helaas gaat het herstel niet zoals gehoopt. Alhoewel de pijn een stuk minder is, heb ik nog wel flink last van mijn knie en onderrug. Ondertussen ben ik er vrij zeker van dat de knie klachten mogelijk veroorzaakt zijn doordat ik een aantal weken terug met mijn knie tegen het bed aan gelopen ben. Omdat de pijn toen vrij snel weg was, heb ik er eigenlijk niet meer aan gedacht, maar na de DNF van vorige week voelt het ongeveer hetzelfde als de pijn aan mijn knie rechts die ik vorig jaar na een val op mijn knie had. Dat was destijds een slijmbeurs ontsteking geworden, en ging ook van zelf na een aantal maanden weer over. Ook nu is mijn knie rood en gevoelig, dus ik ben er vrij zeker van dat het een slijmbeursontsteking is, en de oorzaak kan door het stoten van mijn knie komen, of door overbelasting.

Een uitgebreide test, in combinatie met een echo gaven me vorige keer uitsluitsel en hebben me toen gerustgesteld. Helaas is dit een blessure die erg langzaam geneest, maar het goede nieuws is dat het ondanks de af en toe wat vervelende pijn geen reden is om te helemaal te stoppen met trainen. Met andere woorden, ik maak niets kapot wanneer ik doortrain, en zolang ik er niet op val, of stoot zal het heel langzaam steeds beter worden. Dat is ook wat ik toen gemerkt heb. Morgenmiddag even langs Dynamico om het te laten bevestigen…

Dan mijn rug….dat is een heel stuk simpeler. Dat wordt weer oefeningen doen, en dan moet het vrij snel weer goed komen…

Na een rustweek met de nodige trappisten, etentjes, gebakjes (moederdag) enz. ben ik gelijk ruim twee kilogram zwaarder en ik vermoed dat ze niet zo snel weg gaan als ze er bij gekomen zijn 🙂 Ik hoop dan ook dat k snel weer terug de normale trainingsomvang op kan pakken want de volgende doelen staan inmiddels al weer op de kalender. De halve marathon van Roosendaal en de 24 uur van Deventer. Twee totaal verschillende wedstrijden die normaal gezien ook een verschillende aanpak nodig hebben, maar voor de laatste hoop ik dat de trainingsomvang die ik tot nu toe gedaan heb alvast een goede basis is.

Zou heel mooi zijn als ik daar na 100 mijl nog wat kilometers aan kan plakken, zodat ik gelijk kan zien of ik wat geleerd heb van vorige 24uur in Sittard, en of de schoenen toen inderdaad de oorzaak waren van de problemen in de laatste uren.

DNF na 73KM :-(

Download PDF

Donderdag komen we (Jan, Marian, Maaike en ik) op tijd aan in Balatonfured, de startplaats van de UB. We halen het startnummer en de chip op, en daarna zorgen we dat de drop bags in de juiste bak terecht komen zodat we zonder begeleiding toch de nodige gels, lampjes etc. bij de betreffende post kunnen mee pakken.

Vrijdag ochtend 7:00u is de start, wat voor een ultra een hele mooie tijd is, omdat ze vaak midden in de nacht , of supervroeg het startschot geven. Er wordt erg veel omgeroepen in het Hongaars, en de sfeer is goed. Er zijn toppers uit verschillende landen op afgekomen, maar een blik op de deelnemerslijst laat zien dat veruit de meesten uit Hongarije of een aangrenzend land komen.

Na de start lopen we voorzichtig een heuvel af, op weg voor de ronde rond het Balaton meer. Het weer is perfect, de omgeving is prachtig, en de collega ultralopers zijn geweldig!
Het plan was om me in te houden, en erg rustig van start te gaan, en dat ging ook goed.

Na een paar kilometer komt er wat meer ruimte, en dat maakt het lopen nog prettiger. We lopen op licht glooiende fietspaden, en na c.a. 7KM hebben we de eerste verzorgingspost. Er is van alles te krijgen, maar ik beperk me nog tot water, en spoel er mijn eerste gelletje mee weg.

Vanaf hier komen de verzorgingsposten met tussenafstanden van maximaal c.a. 6KM, gemiddeld zo om de 4KM. Het loopt lekker, maar van lieverlee loopt de temperatuur langzaam op richting de 20 graden. Bij 1 van de drankposten neem ik energy drink, maar wanneer ik een paar slokken neem, merk ik dat er iets mee naar binnen gaat wat beweegt ;-( Ik hoop dat het een vlieg is en geen wesp of bij). Met de stops bij de verzorgingposten er bij, blijf ik ergens in de buurt van de 6:15M/KM totdat er een serieuze klim komt waar ik besluit dat stuk te gaan wandelen, zoals ook de meeste anderen doen. Normaal kan ik stevig doorstappen, maar ik besluit nu juist heel erg voorzichtig te zijn, zodat ik in deze fase van de wedstrijd nog niets forceer. Even later gaat ongeveer een even groot stuk weer terug omlaag, wat ook erg voorzichtig genomen moet worden omdat er nogal wat losse stenen etc. liggen.

Daarna vooral weer mooie fietspaden, of af en toe een rustige weg door een dorp. Bij de 40KM ligt mijn eerste dropbag met extra gels, en ik besluit daar mijn tepels af te plakken, omdat ik dat vergeten was bij de start. De warme pasta maaltijd sla ik over, en ik neem nog een gelletje met wat sportdrank, en vul een flesje bij met water. We gaan door een wijnkelder, en daarna ga ik op weg naar de volgende post. Het blijft vrij glooiend, en de temperatuur is nog steeds (iets te) hoog.

Omdat er al ruim een marathon op zit, begint alles ook wat meer pijn te doen. Uiteraard hoort dat er bij, maar wanneer de hoogte verschillen wat te groot worden krijg ik steeds meer pijn in mijn linkerknie, en pijn links in de onder rug, en mijn rechtse lies voelt ook niet lekker. Dus de stukken “stijgen” wandel ik, en “afdalen” doe ik ook heel voorzichtig, maar dat kost uiteraard tijd en is ook mentaal niet goed omdat ik juist vooral de eerst 100KM nagenoeg zonder te wandelen wilde doen. Bij de 60KM zie ik Jan, en na een paar seconden realiseer ik dat het foute boel is. Hij heeft op moeten geven, en baalt verschrikkelijk. Op dit punt geef ik aan dat het bij mij ook niet helemaal goed zit, maar dat ik hoop dat het volgende stuk beter zal gaan.

Ik ga op weg, en bedenk na c.a. 1 KM dat ik vergeten ben naar het toilet te gaan bij het vorige punt. Gelukkig zie ik ergens een paar dixies bij elkaar, rond de 65KM heb ik mijn eerste sanitaire stop, dus moet ik ondanks dat ik geen enkele drankpost heb overgeslagen toch veel te weinig vocht ingenomen hebben. Hopend op een beter moment begin ik te rekenen, en realiseer me heel goed dat met nog zo’n 135KM te gaan dit alles behalve een ideale situatie is, en dat de kans om op een dergelijke manier binnen de tijd te finishen nihil is.

Bij de 73KM (35% van de afstand) neem ik de warme pasta maaltijd aan, en besluit deze rustig op te eten en wanneer ik op sta is alle twijfel weg, en beslis ik de handdoek in de ring te gooien.

73KM punt
Uitzicht terwijl ik op vervoer terug zit te wachten

De droom houd hier op, en ik moet voor mezelf uit gaan vinden wat er allemaal fout is gegaan in de voorbereiding en tijdens de wedstrijd zelf. Te weinig kracht getraind? Verkeerde schoenen? Geen hoogtemeters gedaan? Of veel te weinig kilometers gemaakt? Toch te kort na de 24 uur? Een ding is zeker, aan de motivatie lag het niet, want de laatste maanden heb ik continue aan deze wedstrijd gedacht, en er alles voor gedaan / gelaten. Tot vrijdag middag geloofde ik in een finish wanneer alles mee zou zitten. Dat laatste was dus zeker niet het geval, dus moeten we nog een keer terug voor een nieuwe poging 🙂

Aan de organisatie lag het zeker niet!!

De organisatie was geweldig goed!! Zelden zo’n goed georganiseerd evenement mee gemaakt. Ook de omgeving was prachtig, en de mensen zijn heel erg vriendelijk.

Aftellen…

Download PDF

Het begint nu wel heel erg dicht bij te komen….dus de zenuwen beginnen ook al behoorlijk op te spelen. Alles is denk ik zo goed als geregeld, en momenteel nog wat zaken opladen, en de dropbags vullen etc.

Het weer voor de twee wedstrijddagen ziet er in ieder geval nog steeds heel erg goed uit.
Niet de wat warmere temperaturen die vorige week voorspeld werden, maar volgens weer online een 9 dus zal het wel goed weer worden.

Hopelijk blijft het zo, of liever nog een paar graden warmer…we zullen zien.

Verder ben ik nogal aan het rekenen gegaan, om te kijken hoe ik het beste de wedstrijd in kan delen, en daarmee uiteraard rekening houden met een heel rustige start.

Probleem is bijvoorbeeld dat je niet te rustig kunt starten, omdat er in de loop van de dag veel tijd verloren zal gaan bij de drinkposten, toiletbezoeken en bij de diverse punten waar de drop bags liggen. Hiermee moet je dus ook rekening houden met het inrichten van de drop-bags, want je wil op tijd warmere kleding hebben en een lampje, maar niet te vroeg en zeker niet te laat. Verder vraag ik me af of ik niet een paar ruimere schoenen voor het tweede deel mee moet nemen (bredere neus) omdat na 100K je voeten flink uitzetten.

Maar ja…het is geen triathlon of wintertrail, dus als de kleding en het lampje geregeld is, dan kan er verder vrij weinig mis gaan. In ieder geval genoeg verzorging onderweg, met op 5 plaatsen eventueel iets warms te eten/drinken.

Wat uiteraard wel mis kan gaan is een blessure, en ik hoop dat mijn lichaam hier lang genoeg tegen bestand blijft, omdat het traject volledig beton/asfalt is en ook op een paar punten wat hoogtemeters heeft. Dus wanneer dit goed gaat, zou het in theorie moeten lukken……erg benieuwd naar de praktijk…

Nog 10….

Download PDF

Het begint op te schieten nu…. Over precies 10 dagen is het startschot net gevallen, en zijn we onderweg voor een tocht rond het Balaton meer.

Afgelopen weekend met een marathon de laatste zware training gedaan, en een dag er voor en er na nog een flinke wandeling samen met Maaike.

Samen met Jan heb ik alvast wat zaken doorgenomen in verband met de logistiek, want er komt best nog wel wat kijken bij zo’n internationale ultra, wanneer je vanwege de vliegreis wat beperkingen hebt.

Na lang twijfelen, heb ik besloten gewoon mijn racevest aan te doen, zodat ik in ieder geval de gels etc. goed op kan bergen, en ook mijn bekertje en softfles op kan bergen. Mijn telefoon en een kleine powerbank gaan dan ook mee, zodat ik mijn horloge bij kan laden mocht het nodig zijn. Als het vervelend begint te worden kan ik hem altijd nog in 1 van de drop bags stoppen.

Deze drop bags ga ik thuis al vullen, en duidelijk markeren met mijn naam, telefoon nummer, kilometer punt en startnummer. Buiten de gels, zal ik wat extra kleding en zaken als het hoofdlampje in de juiste zak moeten stoppen. Ik overweeg nog om een ander type schoen in 1 van de zakken te stoppen, maar daar moet ik nog verder over nadenken.

1 van de beperkingen is dus dat ik in tegenstelling tot de 24 uur van Sittard geen of weinig voeding / drank mee kan nemen, en dus buiten de gels aangewezen ben op de bevoorrading van de organisatie. Dus dat is gelijk 1 van de zaken waar ik me het meest zorgen over maak, maar een deel los ik op door zelf voor gels te zorgen.

Qua weersverwachting ziet het er in ieder geval nog vrij gunstig uit. De verwachting volgens weeronline, voor de regio in de buurt van het Balaton meer:

En volgens buienradar (droger maar warmer):

Dus als we het gemiddelde van beiden pakken, zit het denk ik wel goed. We zullen zien welke kant het op gaat….

Nog 17 nachten…..

Download PDF

….en dan is het zo ver. Wellicht de grootste uitdaging uit mijn sportieve leven, de Ultra balaton. De 210KM lange tocht rond het balaton meer volbrengen binnen 31 uur is het doel. Het lijkt een redelijke tijd, maar dat is het (voor mij) niet. De meeste 100 Milers hebben tegenwoordig een limiet van 32 uur, en dat is 1 uur meer en 50KM minder dan deze ultra. Stevig doorwandelend zonder een stop (5KM/u) zou je er 42 uur over doen, dus dan kom je 11 uur(!!!!) te kort. Je moet minimaal 3/4 hardlopend kunnen doen wanneer je geen pauzes neemt om net voor de cutoff tijd binnen te komen, dus mag er op zo’n dag niets tegen zitten.

Zo ver mogelijk hardlopend afleggen is dus de enige manier, en in Sittard is me dat tot zo’n 140KM redelijk gelukt. Ook daar zaten af en toe flinke stukken wandelen afwisselen met lopen bij, maar dan is op zich de gemiddelde tijd per kilometer nog goed. Toen hardlopen niet meer ging, schoot het tempo drastisch om laag, en daarom hoop ik in ieder geval een aantal uren langer door te kunnen gaan. We zullen zien.

De vlucht is geregeld, hotels zijn geregeld, huurauto is gereserveerd, dus dat moet allemaal goed komen. Verder heb ik bericht gekregen van de organisatie dat het formaat van de dropbags niet uitmaakt, en wat de verzorging is…

Dear Hans,

You have 45 points with refreshment station, where we’ll serve BIOTECH USA isotonic drinks and many other food ( fruits, vegetables, salt, cheese, etc ) and you have 5 points where we’ll give warm food and soup and there you can leave the drop bags.

The points:

– 39,5 km-nĂ©l, Badacsonyörs, Varga PincĂ©szet –  73,6 km-nĂ©l, Keszthelyen –  89,6 km-nĂ©l, BalatonmĂĄriafĂŒrdƑ nyugatnĂĄl –  135,1 km-nĂ©l, BalatonföldvĂĄron nyugatnĂĄl –  177,3 km-nĂ©l BalatonkenesĂ©n

You can leave the drop bags before the race ( 28th April ) in the Race Center until 20:00 o’ clock.

Doesn’t matter the size and the weight.

You have to write your race number on the drop bags. you will know your race number, when you get your race bag.

Best regards,

NN UB STAFF

Gelukkig vrijwel geen last meer van de blessure aan de knie, dus wisselen naar de Hoka’s is de oplossing. Wel weer wat meer last van de lies, maar dat is vooral nadat ik gelopen heb.A.s. weekend nog een lange duurloop, en daarna weer afbouwen….

Tractus iliotibialis frictie syndroom

Download PDF

Het herstel gaat op zich goed. Ik heb het gevoel voldoende uitgerust te zijn, maar…..het probleem aan de buitenkant van mijn knie is er helaas nog steeds. Gisteren een 30K duurloop gedaan, en eigenlijk begon het al vrij snel pijnlijk te worden.

Na een beetje googelen wordt wel bevestigd wat ik eigenlijk al verwachtte.

De Brooks Adrenalines waar ik op gelopen heb heeft een overpronatie blok (een aanpassing die men sinds 3 jaar geleden heeft gedaan aan de Adrenalines).

En de schoenen waar ik de 24 uur en afgelopen zaterdag op liep waren de Brooks Adrenaline GTS 21

De Brooks Adrenaline GTS 21 voor heren heeft een overpronatie afwikkeling en staat bekend als een de meest geliefde allround stabiliteitsschoenen. De inmiddels 21e variant heeft een vernieuwde DNA-Loft tussenzool. Deze loopt over de volledige lengte, wat samen met de Segmented Crash Pad voor veel demping zorgt tijdens je run.

Dus de verhoging aan de binnenkant van de schoen veroorzaakt de klachten, en dat verklaard tevens waarom aan beide kanten de binnenvoering flink beschadigd is in beide schoenen.

Vanaf nu dus weer op de Hoka’s verder trainen, en hopen dat de pees en hielklachten wegblijven die ik juist van dat type schoenen krijg. Experimenteren met andere schoenen heeft geen zin zo kort voor de U.B., dus hopelijk is mijn diagnose juist, en zijn de resterende weken voldoende voor een volledig herstel.

Dus vandaag (zondag) een rustdag, omdat ik ingepland ben bij de klant voor een belangrijke migratie. Hopelijk maandag weer rustig proberen, en dan op andere schoenen.

Het goede nieuws is dat dit ook de problemen tegen het einde van de 24u kan verklaren, en ik waarschijnlijk op andere schoenen nog wat langer door had kunnen hardlopen.

Voorbereidingen:

Ik heb ondertussen al een paar dozen gels ingeslagen, en ben aan checklijst aan het maken voor de zaken die in de dropbags moeten. Omdat we geen fietser hebben, en de afstand tussen de posten soms c.a. 7K is, zal ik een race vest aandoen, zodat ook mijn telefoon, extra jasje, reserve hoofdlampje en gels tussen de punten waar de drop bags staan opgeborgen kunnen worden. Ondertussen heb ik al een hele collectie van die dingen, maar bij Decathlon viel mijn oog op deze:

Voor 25 Euro de moeite waard om nog uit te testen. Hier kunnen ook kleinere 350ML flesjes in. Ik denk dat ik hiermee ga starten, en bij het wisselpunt waar ik de nacht in ga, verder te gaan met mijn Salomon. Deze Salomon kan ik dan van te voren vullen met kleding voor de nacht, hoofdlampje, voeding etc. en dan hoef ik alleen mijn telefoon over te verhuizen.

Nog 1 maand voor de Ultrabalaton

Download PDF

Ondertussen zijn we weer een week dichter bij mijn absolute hoofddoel voor 2022, de ultrabalaton. Na de 24 uur van vorig weekend, is het vertrouwen in een finish op de Ultrabalaton een heel stuk beter geworden. Uiteraard zal het allemaal weer heel anders gaan dan verwacht, maar wanneer problemen (blessures) uit blijven, en ik een paar uurtjes langer hardlopend kan doen, dan moeten de cut-off tijden gemakkelijk haalbaar zijn.

Ik houd in ieder geval rekening met een flinke negatieve split, en ga er vanuit dat de laatste 40-45KM wandeltempo zullen zijn, en dus heb ik onderstaande tempostrategie gemaakt:

Uiteraard zullen de eerste kilometers een heel stuk sneller gaan dan de 6u40 die gegenereerd is, maar er zal ook vaak gestopt moeten worden bij een verzorgingspost voor voeding etc. Het plan is om weer ergens rond de 12 en half uur aan de 100KM te zitten, en daarna zal het tempo flink afnemen vrees ik.

Buiten de langere afstand zullen deze keer ook hoogtemeters een rol gaan spelen, want alhoewel het meeste “vlak” is, blijken er toch een paar behoorlijke klimmen in te zitten.

Daar moet ik dus erg voorzichtig zijn, zodat geen blessures of blaren ontstaan op die punten.

En dan kan het weer ook nog flink roet in het eten gooien, en ook de voeding wordt deze keer een uitdaging. De sportdrank van de organisatie heb ik nog niet kunnen testen, en alleen op gels gaat het me niet lukken vrees ik, dus ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik dat allemaal ga plannen. Er zijn 5 punten waar een dropbag naar toe kan, waarvan twee punten redelijk dicht bij elkaar liggen. Dus zaken als hoofdlampje etc. moeten dus bij de juist post liggen.

De eerste nachten na vorig weekend heb ik wel flinke stukken wakker gelegen van pijn aan mijn knie, maar gelukkig is dat nu over, en heb ik een paar betere nachten achter de rug. Afgelopen woensdag voorzichtig een herstel loopje gedaan, en de rest van de avonden en weekend zaken ingepland waar we de laatste maanden niet voldoende aan toegekomen zijn.

Zaterdag en zondag ook wat gewandeld (etappe 4 en 5 van het mooie Brabantse Vennepad), en dat ging ook goed. Afgezien van de blaren die nog steeds aanwezig zijn, geen problemen meer, dus vanavond weer eens een rondje gaan hardlopen en kijken hoe het er allemaal bij staat.

Jan had ook weer een hele mooie prestatie geleverd in Texel. Vierde in een geweldige tijd, op het erg zware parcours. Petje af!!

162KM

Download PDF

Zaterdag middag tegen 13:00 uur vertrok ik naar SIttard voor mijn eerste 24 Uurs ultra.De start was om 16:00u, maar bij een 24 uur mag je een eigen verzorgingspost opstellen, dus ik had wat extra tijd gereserveerd om alles klaar te zetten.


Ik kon nog een mooi plaatsje uitzoeken om mijn auto te parkeren, en achteraf gezien konden er nog heel wat auto’s bij, want er was plaats genoeg.Omdat het stevig waaide koos ik er voor om mijn tafel etc. achter mijn auto te zetten, in verband met de harde wind die voorspeld was.Toen alles klaar stond, had ik nog tijd genoeg over om met verschillende collega 24 uurs lopers nog een praatje te maken.


Een paar minuten voor de start werden we verzocht richting de start/finish te gaan , en even later waren we op weg.Ik besloot ergens achteraan in het veld te lopen, en me niet te laten intimideren door de snellere lopers, want er waren samen met de start van de 24 uur, ook 3 uur lopers gestart.Buiten de “normale” lopers zag ik ook twee lopers die de 3 uur achteruit aan het lopen waren, en een snelwandelaar.


Het parcours was helemaal vlak op twee punten na, waar een bocht genomen moest worden.In het begin nauwelijks merkbaar, aan het einde een flinke klim/c.q. afdaling🙂

Aan het begin stond een digitaal bord, waarop de tijden bijgehouden werden, en bij iedere doorkomst kon je daar zien hoe veel rondes je gelopen had, en wat de rondetijd van de laatste ronde was.


Er stond een flinke harde en koude wind, welke wind tegen iedere keer behoorlijk wat extra energie kostte.Kort na de start moest ik nog even mijn verzorgingspost terug opstellen, want die was omgewaaid.Mijn stoel lag al een paar auto’s verderop, maar gelukkig niets geraakt…

De eeste 50KM gingen goed, maar daarna waren mijn darmen wat van slag af, en moest ik een paar keer de dixie in.Voordat ik de 60KM passeerde was ik nog 2 keer gestopt, en daarna voelde ik me gelukkig weer een stuk beter.Mogelijk was de Tailwind sportdrank de oorzaak, want nadat ik besloten had deze af te wisselen met andere drankjes ging het gelijk een stuk beter.


Toen begon ik wat pijn in de heup/lies streek te voelen, en dat was flink schrikken, omdat het bij vorige ultra’s meestal erger werd, en uitstappen tot gevolg had.Rustig liep ik door, en na een tijdje merkte ik dat de pijn minder werd. De wind was wat gaan liggen, en mogelijk was dat de oorzaak.

Omdat het al behoorlijk koud geworden was, had ik een extra looptrui aangeschoten, want het tempo nam af, en de temperatuur ook.


Het parcours was geheel verlicht, en ik heb gelukkig ook geen moment problemen gehad met het over slaan van de nacht.Dat gold niet voor iedereen geloof ik, want er waren diverse lopers een tentje in gedoken, of in een slaapzak achter het stuur van de auto gekropen.Op dat moment waren er nog zo’n 22 van de 32 gestarte lopers bezig, dus vrij rustig op een parcours van ruim 2KM.

Ik had gehoopt de 100KM in 12 uur te doen, maar uiteindelijk werd het 12:27, maar gezien de omstandigheden was ik erg tevreden over hoe het ging.170KM leek me op dat moment gemakkelijk haalbaar, wanneer geen problemen op zouden duiken.

Het was mooi om te zien hoe de meesten omgingen met het lopen door de nacht.De ene was aan het zingen, de andere volop aan het telefoneren, en velen hadden oortjes in met muziek.Zelf had ik alles klaar liggen, maar geen behoefte aan muziek.

Ik stond er van te kijken dat ik buiten de gels en tailwind drank, af en toe een bouillon, warme koffie of thee na door kon blijven gaan zonder verdere vaste voeding.De Radler ’s 0.0 die ik meegenomen had bevielen me eigenlijk nog het beste, en ik had spijt dat ik er niet meer bij me had.Ook icetea en Sinas werkte goed, en op een gegeven moment was ik ook de sportdrank van de organisatie uit gaan proberen en ook dat beviel goed.

Ergens in de buurt van de 110KM zag ik dat mijn naam niet geregistreerd werd wanneer ik over de finishlijn liep.Op dat moment waren de rondetijden al niet meer zo snel, dus liever geen ronde’s missen door een technisch probleem dacht ik.Het duurde een paar minuten voordat ik iemand te pakken kreeg, maar de man stelde me gerust dat het alleen de display was die hing, maar dat de registratie verder wel goed verliep.

Alles begon ondertussen flink pijn te doen, maar de meeste pijn leek op dat moment van onder mijn peesplaat van mijn linkse voet te komen.Ik besloot het een paar rondes aan te kijken, en anders andere schoenen aan te schieten, want ik had mijn hele collectie hardloop schoenen achterin de auto liggen.Gelukkig was dat drukpunt na een paar rondjes weer weg, en het vertrouwen begon te stijgen.Al een tijdje was het lopen afwisselen met wandelen geworden, maar met dat tempo zou ik ruim boven de 170 KM uitkomen.

Helaas kreeg ik wat later last van de overgang van mijn kuit naar het scheenbeen bovenin aan de rechtse kant.Een soort krampachtig gevoel wat erg pijnlijk is als je probeert hard te lopen.Bij wandelen gelukkig veel minder last van, dus ik probeerde stevig door te stappen om in ieder geval nog zo veel mogelijk kilometers te maken in de resterende uren en geen risco te nemen op blessures.Ook dat werd steeds lastiger, want inmiddels voelde ik al wat blaren op mijn hielen en tenen, maar ik besloot het zo te laten en pas na de finish te kijken hoe het er bij stond.Achteraf gezien maar goed, want het bleken achteraf flinke joekels te zijn. Op de punten waar de blaren ontstaan waren, was ook de binnenkant van de harloopschoenen beschadigd.


Toen ik me besefte dat wandelend 170KM halen niet mee zou vallen, besloot ik de resterende rondes uit te slenteren, en af en toe een praatje te maken om de tijd wat te doden, want ik was niet de enige in die toestand.Ruim voorbij de 162KM besloot ik dat het goed geweest was, en na 23u en 35 minuten mijn Garmin uit te drukken.
Ik plofte in mijn stoel, en besloot wat te eten.Uit de stoel komen daarna was een hele onderneming, en ook het opruimen van de spullen viel niet mee.

Na een spannende rit naar huis, en een warm bad, nam ik na 2 maanden en 20 dagen mijn eerste biertje.Mijn eerste doel van dit jaar heb ik gehaald, en het vertrouwen in een finish op de Ultrabalaton is weer wat gestegen.

Uiteindelijk een 11e plaats, en ruim 162KM, dus mijn eerste 100 mijl is een feit.

En….mijn eerste PR dit jaar omdat het mijn eerste is 🙂

Nog 1 week voor de 24 uur van SIttard

Download PDF

Over precies een week zit de 24 uur van Sittard er al weer op.

Voorlopig ziet het er allemaal nog goed uit. Op wat kleine ongemakken na ben ik blessure vrij, en ook de weersvooruitzichten zijn heel goed. Ondertussen heb ik de meeste spullen al verzameld (tafeltje etc.) om een eigen verzorgingsplek in te richten.

Omdat het mijn eerste 24 uurs is, en het hopelijk mijn langste afstand ooit gaat worden, ben ik heel erg benieuwd wat me volgende week allemaal te wachten staat. Uit ervaringen van vorige ultra’s en triathlons weet ik ondertussen dat het vrijwel nooit gaat zoals je verwacht, en dus zal ik ook deze wedstrijd met tegenslagen om moeten kunnen gaan.

Er kan nogal wat mis gaan in 24 uur, dus ik hoop dat ik de discipline op kan brengen om rustig te starten, zodat ik zo lang mogelijk heel blijf, en het punt waarop ik moet gaan wandelen uit kan stellen tot het tweede deel van de 24 uur.

Maar allerbelangrijkste is overigens wel heel blijven, zodat de Ultra Balaton niet in gevaar komt. Daarom heb ik voor mezelf meerdere doelen gesteld.

Optimaal, als alles 100% mee zit, dan wil ik proberen voor 180KM te gaan. Mocht dat lukken, dan heb ik tijdens de UB nog 7uur over om de resterende 30kilometer te doen. Maar daar zullen uiteraard andere factoren (hoge temperaturen, hoogte verschil) de omstandigheden flink beĂŻnvloeden dus zo’n marge zou mooi zijn.

Maar omdat het mijn eerste 24 uurs is, en ik niet helemaal optimaal voorbereid ben, zou ik heel erg blij zijn met 170KM. Dat zou dus plan B worden.

Mocht het tegen zitten, dan hoop ik voorbij de 160KM te raken, maar alles hangt er natuurlijk van af na hoe veel uur de tegenslagen gaan beginnen….Gaat het in de eerste 100KM fout, dan moet ik vroeger de handdoek in de ring gooien, en dan zal het op een flinke teleurstelling uitdraaien…. Dat is tevens hetgeen waar ik een beetje ongerust over ben, maar waar ik tegelijkertijd ook rekening mee houd, omdat ik de laatste jaren al vaker de wedstrijd moest staken vanwege problemen/blessures terwijl de limiet zeker nog niet bereikt was.

We gaan het zien…..

Deze keer wel alleen op pad, want Jan gaat een week later mee doen aan de 120 van Texel.

(Helaas ben ik veel te langzaam om me daarvoor te kwalificeren, anders had ik daar ook voor gekozen) Gisteren heeft hij in de voorbereiding de 80KM Salland trail als eerste gefinished in een supertijd!!!! Geweldige prestatie, op zo’n zwaar parcours.

Voorbereidingen 24 Uurs

Download PDF

Na een week van storm en regen, kwam eindelijk afgelopen weekend de zon weer door.Gelukkig heb ik me niet tegen laten houden door het slechte weer, en ook de vrijdag (storm Eunice) kon ik nog snel een training afwerken voordat het natuurgeweld los barstte.

Ik had een uurtje vrij gepland tussen de middag, om een training te doen, en dat is gelijk 1 van de voordelen van het thuiswerken waar ik steeds vaker gebruik van maak.
De dagen erna was het ook nog vrij slecht en stormachtig, maar er moesten kilometers gemaakt worden, dus tijdens de volgende storm mijn lange duurloop afgewerkt.Het plan was 50KM, en aanvankelijk leek dat geen enkel probleem.Gestart om 7:00u met de regen en wind op kop, en c.a. 2 uur dezelfde kant op blijven lopen totdat ik ergens in de buurt van Loenhout aan beland was.

Daar heb ik ergens een afslag gemist, want de bedoeling was om op de weg naar Wuustwezel uit te komen, maar ik kwam in een voor mij volstrekt onbekend gebied uit.Dit duurde overigens niet zo heel erg lang, want aan de hand van de windmolens kon ik zien waar de snelweg ergens moest liggen, dus op een gegeven moment zag ik een kerktoren, en ik gokte dat het die van Wernhout moest zijn.

Dat bleek juist, en daar aangekomen, heb ik het traject wat ik vaak gefietst heb gevolgd. Ik kwam nog wat kilometers te kort, en ging het laatste stuk met een omweg weer richting Rucphen, maar….de wind was een beetje gedraaid, en het was weer terug flink gaan regenen. Tja….dan wordt het wel heel verleidelijk om wat eerder de afslag te nemen, en een warm bad op te zoeken.Dus op c.a. 46KM mijn klokje af gedrukt. Technisch gezien net een ultra, maar voor de echte ultralopers nog niet eens de kidsrun. Thuis aangekomen, bleek ik helemaal doorgeschuurd te zijn op mijn rug, en ook onder mijn oksels zaten de nodige schuurplekken. De combinatie rugzak + c.a. 5 uur lopen met regelmatig regen waren de oorzaak, en volgende keer dus weer wat vaseline voor ik vertrek…


Afgelopen zaterdag, terwijl de meeste brabanders nog bij aan het komen waren van de carnaval, vertrok ik rond 7:45u voor mijn lange duurloop.Omdat ik nogal krap in de tijd zat (maar ja, een keertje wat langer slapen is ook wel lekker),  besloot ik een wat hoger tempo aan te houden dan normaal zodat ik in ieder geval op tijd terug zou zijn.De zon was al op gekomen, en er stond nagenoeg geen wind, dus ideaal weer om lekker te rennen.Ruim binnen de 4 uur de marathon afgewerkt, en ik voelde me geweldig.

Daarna met Maaike op en neer naar Meer op de fiets, en dat voelde ook heel goed.Heeft ongeveer hetzelfde effect als uitlopen denk ik, want zondag hadden we een wandeling gepland (trappistentocht in Zoersel), en ik was volledig hersteld van de training van zaterdag.

Ondertussen begint de 24u wat dichterbij te komen.Ik heb ondertussen al wat zaken geregeld (Maurten, Tailwind en ben een voedingsplan en wedstrijd strategie aan het maken voor deze lange dag).Op de regelmatig terugkerende pijn in de lies/heup na, voel ik me goed.De conditie en motivatie mag geen enkel probleem zijn, dus hopelijk blijf ik bespaard van andere problemen of blessures, want dat lijkt momenteel het enige wat flink wat nog flink wat roet in het eten kan gooien.

Maarten van Rossumpad

Download PDF

Afgelopen weekend hebben Maaike en ik het Maarten van Rossumpad (384KM pad wat van Den Bosch naar Steenwijk loopt) afgemaakt. We waren er afgelopen zomer al mee begonnen, maar omdat we steeds verder naar het Noorden moesten, waren de laatste wandelingen wat lastig in te plannen vanwege de lange reistijd.

Dinsdag was ik een dagje vrij ter compensatie van de werk weekenden, en afgelopen weekend hadden we een overnachting in Steenwijk, en gelukkig perfect weer om te wandelen.

Trainen gaat ook steeds beter. Vorig weekend nog een 50KM duurloop gedaan, en door de weeks de training’s afstanden wat uitgebreid, en dat lijkt me goed af te gaan. Gelukkig worden de dagen ook al weer iets langer, en heb ik al weer een paar keer een groot deel kunnen lopen terwijl het nog licht was.

Vorige week was het aantal training’s kilometers 119 in totaal en afgelopen week 116. Vanavond wil ik proberen om mijn lange duurloop te doen, die door het wandelen vervallen is.

24 Uurs en Ultrabalaton

Download PDF

Gisteren kwam Maaike thuis met de  verassing dat ze vrij kan krijgen eind April🙂 .Na lang wikken en wegen had ik voor mezelf al besloten dat wanneer ze mee kon gaan, ik dan een poging ga doen om de ronde om het Balaton meer te finishen.Omdat ik voor 1 Maart ingeschreven moet zijn, kan ik niet afwachten wat voor resultaat ik tijdens de 24 uur ga halen, maar achteraf gezien is dit ook niet helemaal een graadmeter om te kijken of ik er klaar voor ben.


Belangrijker zal zijn dat alles mentaal in orde is, en dat ik blessure vrij kan starten.Omdat 210 KM een afstand is waar heel veel fout kan gaan, en ook de afgelopen jaren vrij hoge temperaturen gemeten zijn tijdens deze ultra, ga ik er van uit dat de kans op een DNF vrij groot is.Dus veel te veel externe factoren waar we geen grip op hebben, zoals het weer, de vorm van de dag, de corona ontwikkelingen, blessures en wel/geen stress in de weken voorafgaand aan de wedstrijd om er een paar te noemen.Op zich lig ik daar niet echt wakker van, omdat ik sowieso wil kijken hoe ver ik kom, en mocht het niet lukken we toch een mooi reisje naar Hongarije hebben.En wat is er dan mooier om een flink stuk rond het Balaton meer te hardlopen…….

Dus qua planning ziet het er zo uit: 19/20 maart de 24 uur, en 29/30 maart de Ultrabalaton.De eerste alleen wanneer ik 100% fit ben, en ook wanneer bijvoorbeeld de weersvooruitzichten niet extreem slecht zijn.

Dus nog anderhalve maand voor de 24u, en de voorbereidingen beginnen gelukkig al wat beter te gaan.Trainen gaat goed, gewicht gaat goed en aan motivatie ontbreekt het niet.
Tijd is wel een beetje een probleem, maar dat zal altijd wel een dingetje blijven wanneer getraind wordt voor ultra afstanden.De plannen van Maaike en van de klant gaan altijd voor, dus blijft afwachten hoe veel tijd er over schiet om me op mijn doelen voor te bereiden.A.s. zondag in ieder geval een migratie bij LCM welke het grootste deel van de dag in beslag zal nemen, dus mijn lange duurloop probeer ik zaterdag  te plannen.

Voorbereidingen 24u

Download PDF

Laatste weken nog steeds helaas een veel te volle agenda bij de klant, en omdat er ook nogal wat zaken fout gegaan zijn betekend dit lange dagen met veel stress. De langste dag was op woensdag 12 Jan, want toen ben ik 6u15AM gestart, en heb ik 3 minuten voor middernacht mijn pc uit gezet, en aan mijn buro gegeten om geen tijd te verliezen. Ruim 17 uur aan een stuk, en na zo’n lange dag valt het helaas ook niet mee om in slaap te komen. Verder ben ik tijdens mijn standby ook nog eens iedere dag minimaal 1 keer op geroepen.

Het werd dus passen en meten om af een toe nog een fatsoenlijke training in te passen, want ook prive hadden we nog de nodige verplichtingen op de planning staan. Kortom…geen goede start van 2022.

De voorbereidingen voor de 24u lopen dus nog niet echt goed, maar gelukkig is er weer wat licht aan het eind van de tunnel. Gelukkig is mijn gewicht al weer terug naar 73KG, en ik verwacht dat als het zo door gaat ik ergens rond de 71KG weeg tijdens de 24u.

Ook vind Maaike het goed dat ik aan de Ultrabalaton mee doe 🙂 . Het is alleen nog de vraag of ze vrij kan krijgen, dus dat kan nog wat roet in het eten gooien. Wat ook een probleem is, dat is dat je voor 1 Maart in moet schrijven, en ik dan nog niet weet hoe ik het er vanaf breng tijdens de 24u.

Gisteren (zaterdag) ging ik op pad voor mijn lange duurloop. Niets gepland, maar me voorgenomen om alles op verhard terrein te doen, omdat de geplande evenementen ook onder dat soort omstandigheden zullen zijn.

Een luisterboek van Hendrik Groen opgezet, en rustig dribbelend vertrokken richting Zundert. Het voelde nog wat zwaar aan allemaal, maar dat kan zo maar veranderen na een uurtje, dus ik hoopte op beter.

Na zo,n 3 kilometer struikel ik weer eens, en met een smak vlieg ik tegen de betonplaten. Uiteraard weer op mijn rechtse knie en elle boog, maar na een korte check loop ik verder.

Daarna op de automatische piloot door naar Zundert, Meer, Meerlese Dreef, Rijsbergen en via Etten Leur en Sprundel weer naar huis. Na een uurtje begon ik me beter te voelen, en de overige 3 en half uur heb ik met een vrij constant gemiddelde van 6m/km uitgelopen, wat voor een 24u eigenlijk nog wat aan de hoge kant is voor mij. Volgende keer proberen om 6:15 aan te houden, en dan de afstand wat uitbreiden.

De blessure in de lies is nog niet helemaal weg, en vooral in de avond was die regio vrij pijnlijk. Ik ga dus voorlopig nog wachten met inschrijven voor de U.B., totdat ik wat zekerder wordt van een mogelijke finish.

Door de val is mijn nieuw hardloopbroek (slechts 3 keer gedragen) om zeep (gat in de knie), maar gelukkig zijn de schaafplekken niet op mijn knieschijf, maar net eronder. Ik verwacht dan ook net dat ik er verder nog last van zal hebben.

Boosterprik

Download PDF

Afgelopen week mijn 3e Moderna prik gekregen, en aanvankelijk vrij weinig last van gehad. Vrijdag had ik een beetje hoofdpijn, en was mijn arm wat gevoelig, dus vrijdag heb ik rust genomen, en zaterdag mijn duurloop gedaan.

Die ging op zich wel lekker, ondanks dat het rondjes in de buurt waren, vanwege de standby dienst bij de klant.I

k was al op tijd weg, want Maaike moest werken,  en zelf moest ik ook vroeg in middag starten met een vrij complexe cloning van een systeem.
Omdat het dus een vrij saaie tocht ging worden, had ik muziek bij me, deze keer op een mini MP3 speler.Deze is qua afmetingen  minimaal, en er kan 32GB aan muziek op, en heeft ook een FM radio.Alvast een beetje als voorbereiding op de 24 uur van Sittard, zodat ik daar tijdens het lopen van de rondjes af en toe wat afleiding heb.


Na 3 uur gestopt, want zo kort na de booster leek het me niet verstandig om er een marathon van te maken. Eenmaal thuis gekomen voelde ik wel een flinke bult ter hoogte van mijn sleutelbeen. Na wat googelen zag ik dat het een bijwerking kan zijn van de vaccinatie, welke o.a. opgezette lymfeklieren kan veroorzaken in de hals, onder de oksels en bij het sleutelbeen. Maandag toch voor de zekerheid even langs de huisarts.

Verder loopt alles wel goed, en nemen de klachten in de heup (iliopsoas) langzaam af. Ik doe dagelijks mijn oefeningen, en ben ook al weer wat gewicht kwijt, dus ik hoop dat die trend zich door zet. Ook volgend weekend standby, maar dan is de responsetijd 1 uur in plaats van 30 minuten, en kan ik in ieder geval een heel stuk verder van huis.

De tijd vliegt wel…..eerst leek de 24u van Sittard nog ver weg, maar over anderhalve maand is het al zo ver….