273KM

Download PDF

Luik Bastenaken Luik

Het is zaterdag 22 April, en 3u50 loopt mijn wekker af. Deze keer geen snooze knop, want ik spring direct uit bed, en ga snel de badkamer in om mijn fietskleren aan te schieten.
Eerst 3 kadetjes met pindakaas, en dan vertrek ik naar Luik.
Een kleine twee uur later rijd ik ruim op tijd (10 voor 6 zoiets) de parkeerplaats op.
Ik probeer contact te zoeken met Joop Schwalbach, maar dat lukt niet. Dus eerst de bandjes opgepompt, en de rest in orde gemaakt, en daarna door naar het inschrijfburo om startnummer etc. op te halen.
Mijn telefoon gaat, en het is Joop die contact met mij probeert te zoeken. Ook dat gaat niet goed, maar gelukkig na een paar pogingen wederzijds hebben we elkaar aan de lijn.
We spreken af bij de start, en niet veel later is Joop er. (gelukkig herkenbaar aan het triathlon stuur, want het valt niet mee om iemand te herkennen met bril/helm etc. tussen c.a. 8000 andere fietsers).

En we zijn vertrokken….
Na 100 meter staan we al voor een stoplicht, en helaas gaan we dit tijdens heel de tocht nog erg vaak mee maken. Niet helemaal wat je verwacht als je met duizenden mensen allemaal rond hetzelfde tijdstip Luik uit probeert te komen.
Maar ja…het is niet anders. Joop heeft nog wat problemen met de fietscomputer, en we stoppen even om ook dat probleem weg te werken.

Daarna een flink stukje sturen naar de eerste verzorgingspost. Ondertussen ook al wat regen gekregen, en het is erg koud.
Sportdrank ingeslagen, stroopwafel, ontbijtkoek, energiebar, knijpfruitje en even plassen en weer verder.
Joop en ik hebben beide ondertussen nog meer kou, en ook geen gevoel meer in de voeten. En da’s heel vervelend.
Na c.a. 75 KM de eerste serieuze helling (alhoewel, daarvoor was het ook al behoorlijk afzien moet ik bekennen)
Helling in La Roche-en-Ardenne, bekend als openingsklim in Luik-Bastenaken-Luik. Deze valt dan weer wel een beetje mee, maar duurt wel heel lang.

Het zal nog c.a. 40KM duren voordat we de volgende “echte” klim krijgen, dus we fietsen nog met een lekker tempo door richting de volgende post.
Daar aangekomen hetzelfde ritueel als bij post 1, maar we nemen iets meer tijd. Joop is ondertussen een oplossing aan het proberen om het koude voeten probleem weg te krijgen, en is met plastic zakjes in de weer om e.e.a. waterdicht te krijgen.
Bij mij beginnen mijn tenen te ontdooien, dus de bio-racer overschoenen zijn van iets betere kwaliteit dan de overschoenen van Joop.

En op naar de volgende beklimming, de Rue Saint-Roch – Helling in Houffalize, van max 20%
Dit is gelijk 1 van de zwaarste van de dag, en na 50 meter moet ik even uit mijn pedaal klicken.
Een schakelfoutje, en ik had geen kracht om door te gaan, dus dan maar even een stukje lopen tot een minder steil stukje komt.
Gelukkig komt dat al vrij snel, en niet veel later ben ik weer aan het klimmen, en gaat de rest wel fietsend. Joop is ondertussen al boven, en heeft zijn iphone klaar voor een foto.
De kou is weg, en mijn eerste “waar ben ik aan begonnen moment” even later gelukkig ook weer.

Een paar serieuze hellingen later komen we bij bevoorrading 4, en daar staat ons de volgende verassing te wachten.
De sportdrank is op…..dus op dit moment (183KM gefietst, en dus de triathlon-fiets afstand net afgelegd) moeten we dus verder op water en stroopwafels+ontbijtkoek en rozijnen.
Maar goed, nog “maar” minder dan 100KM te gaan en ik begin voorzichtig al een beetje te denken dat het gaat lukken.

Joop maakt een veel frissere indruk, en buiten dat hij veel beter afdaalt, is hij ook een stuk sterker op de enigzinds vlakke stukken.
Ik besluit te stayeren, en ga een stuk bij Joop in het wieltje hangen. Normaal bij een triathlon goed voor een gele of rode kaart, maar hier is het legaal.
De kop overnemen is er niet echt bij, want ik zit er flink doorheen.
Alles doet pijn, en….we moeten nog 6 flinke beklimmingen doen….

Via de ferme Libert (Zevende zwaarste helling van Belgie), naar de Helling in La Gleize (deze is goed te doen).
Daarna  via de Côte du Maquisard, op weg naar de Côte de la Redoute – De befaamde helling in Sougné-Remouchamps.
Deze helling is ook op stukken 20%, en duurt c.a. 1650 meter. Hierna nog 3 kilometer naar de verzorgingspost die op 234Km staat.


We nemen hier wat langer pauze, en ook hier geen sportdrank meer te krijgen. Nog 2 zware hellingen, en 40 Kilometer in het vooruitzicht.
Mijn energie niveau is onder 0, en ook de gevoels temperatuur.

Hiet begint het gevaarlijkste stuk van de dag. Heel vermoeid en verkleumd ga je wat afdalingen in, die niet verkeersvrij zijn.
Automobilisten zijn duidelijk niet gesteld op de wielertouristen, en rijden je met regelmaat haast van je fiets, of gaan volop in de remmen terwijl je met een flinke vaart aan het afdalen bent.
Ik ben sowieso geen held op de fiets, maar nu besluit ik om in ieder geval dit laatste stuk geen enkel risico meer te nemen, want heel terug thuis was het doel.
De  voorlaatste helling, “Côte de la Roche aux Faucons” gaat goed, en daarna de allerlaatste echte helling, de “Côte de Saint-Nicolas” die ik naast Joop omhoog fiets.

Op het 265KM punt passeer ik het punt waar de Pro’s zullen finishen, maar ik ben ondertussen het verloop van deze rit op mijn Garmin aan het volgen, en zie echt iedere honderd meter bijgeteld worden.
Dit is afzien….nog een paar kilometer, wat kasseien, en wat levensgevaarlijke passages dwars door Luik verder, lijkt het er heel even op of ik verkeerd gereden ben.
Gelukkig komen er weer een paar fietsers aan, en niet veel later arriveer ik weer bij de start.
OMG…wat ben ik blij dat het er op zit………

Mijn Garmin geeft 274KM aan.


Ik neem afscheid van Joop, en ga snel Maaike bellen, want die zal ondertussen ook ongerust geworden zijn.
Voor mij nog ruim twee uurtjes sturen naar huis (want met die vermoeidheid valt het niet mee), dus voor Joop helemaal nog een eind te gaan.
Gelukkig komen we beiden zonder problemen weer thuis.

Een heel erg zware dag, maar ik had het zeker niet willen missen.
Een van de zwaarste uitdagingen die ik gedaan heb tot nu toe, vooral vanwege de kou, te weinig trainings-kilometers, en de blessure waar ik de laatste maanden mee heb te maken heb gehad.

Wel goed voor het vertrouwen, want over exact 2 maanden is het zover, mijn absolute A wedstrijd van het jaar, de Swissman!

En hieronder nog wat foto’s van Joop.

 

 

Een dag later…..
Beetje hoofdpijn, beetje spierpijn en een beetje slapjes, dus valt eigenlijk reuze mee.
Samen met Maaike de “van Gogh” tocht gewandeld(15KM) vanuit Etten Leuk, en dat ging lekker.

LBL

Download PDF

De laatste update voor Luik Bastenaken Luik.

Afgelopen weken heb ik lekker kunnen trainen, op het paasweekend na.
De eerste week nog een flinke ronde gefietst, maar alles bij elkaar zeker niet genoeg om zaterdag lekker een 273KM te kunnen fietsen tijdens LBL.
Maar zoals eerder gezegd wordt het een training, en daar hoort afzien bij, dus hopelijk niet al te slecht weer, zodat het alleen vermoeidheid wordt waar ik me zorgen om hoef te maken.

Zwemmen is er helaas wel een beetje bij ingeschoten, omdat ik de avonden en dagen die ik over had liever ging lopen of fietsen.
En dat ging heel erg lekker…

Vorige week donderdag nog een 20K ruim onder de 1u40 gelopen, op een heel erg ontspannen manier. Ik merk goed dat de blessure aan het verminderen is, want pas na ruim een uur begon de kracht links wat af te nemen. Daarna alleen vrijdag een uurtje op de tacx, en maandag 120 fietskilometers gemaakt op een heeeel laag tempo (als begeleider van Jan).
Afgelopen dinsdag en woensdag avond wat tempo werk gedaan, en ook dat gaat heel goed.
Gisteren ging het rondje met een gemiddelde van 4m40/km en ik was de eerste kilometers vrij rustig weg gegaan, dus moet zo rond de 4:30 gelopen hebben het grootste stuk.
Het voelde zo als een maandje of 2 terug een 5:30 voelde, dus hopelijk zet die trend zich voort.

Ook wat triest nieuws te melden want Jan Castelein, de partner van mijn moeder is zondag avond overleden. Vrijdag is de uitvaart…

En dan ben ik natuurlijk nog afgelopen paasdagen met Maaike in Texel geweest, om Jan Muller te begeleiden tijdens de 120KM van Texel.
Rond 14:00 uur in de (zondag)middag zijn we aangekomen bij Jan, die met zijn gezin een mooie vakantiewoning had gehuurd in de buurt van De Koog.
Nadat we soep gegeten hadden, waren we even langs “Stay okay” gegaan (dit is de lokatie waar alles zo ongeveer gebeurt tijdens dit weekend), om het start nummer op te halen.
Jan moest ook wat zaken regelen met betrekking tot een onderzoek wat door de Han gedaan wordt.
Hierna zijn we even de ronde gaan verkennen, zodat de stukken waat het mis kan gaan (en dan zou Jan geen bevoorrading hebben, en dus bijv. uit kunen drogen) even goed bekeken.
Gelukkig klopte de route in mijn Garmin etrix 30x, en dat gaf wel wat vertrouwen.

In de avond een hele goede duidelijke presentatie gezien over de Spartathlon, en ik moet zeggen dat mijn respect voor iedereen die deelneemt alleen maar enorm toegenomen is.
Wat een race is dat! Af en toe ook nog wat aangevuld door commentaren van een van mijn grote ultra-helden Ron Teunissen.
Die man weet alles op een hele mooie manier te verwoorden! Uiteraard wist ik dat al lang, omdat ik ook zijn boek heb, maar tijdens een presentatie doet hij dat dus ook.

Daarna weer terug naar ons tijdelijk verblijf, en om half 11 besloot ik maar eens mijn bedje op te zoeken, want de wekker stond om half 3…..
Dus net voor die tijd het overlijdensbericht ontvangen, en dan slaap je niet gemakkelijk in. En natuurlijk toch ook wel een beetje zenuwen, want je hoopt dat er niets fout gaat wat Jan zijn wedstrijd verpest.
Na een paar uurtjes draaien, weer opgestaan, 5 lagen kleding aangeschoten (want het was kkkkkoud), en toen met Jan weer naar het “Stay OKe”
Weer wat checks voor het onderzoek, en toen iets over half 4 werden we weg geschoten.
Op een paar inzinkingen na (wat niet zo gek is, omdat het ontzettend hard waaide, en ook het strand wat Jan een paar keer moest nemen lag er niet al te fraai bij) bleef jan in een lekker tempo doorlopen.
Gelukkig zat buiten de wind het weer goed mee, en hebben we buiten de start, alleen tegen het einde een paar druppels regen gehad.

Jan is gefinished in een hele mooie tijd van 11:26 uur, als 5e overall(4e man), en da’s heel erg goed! En belangrijker, zijn doel – finishen en er een goeie training van maken – was bereikt!


Fantastische dag gehad, en na zo’n dagje lijkt het mij ook wel heel erg mooi misschien eens een poging te gaan doen om me te kwalificeren voor deze wedstrijd.
Het is absoluut een superprestatie om daar de finishen, en wie weet komt het er ooit van.
Kwalificeren kan door:
Participation in the 120K around Texel requires qualification by results in 2011-2016 like a 100K race within 9.30, or a 12 hrs race with > 120 km or a 24 hrs race with > 200 km or a finish in the Spartathlon.
Dus….dat zal niet mee vallen, maar….
Daarnaast is er een beperkt aantal 120-wildcards beschikbaar voor lopers die formeel niet aan één van de toelatingseisen hebben voldaan. Onderbouwde wildcard-verzoeken kunnen gericht worden aan Henri Thunnissen (thun007 <at> home.nl)

Misschien Winschoten volgend jaar proberen, en dan kijken hoe ver ik kom. Lijkt me sowieso een keer een mooie wedstrijd om mee te maken.
Uiteraard kan er nog veel gebeuren voor die tijd, want als ik de Swissman finish dit jaar, wil ik volgend jaar proberen een slot te krijgen voor de Norseman…

 

Maar eerst zaterdag zien door te komen. Zal een lange tocht worden naar Bastenaken, en een nog veel langere tocht terug naar Luik.

Londen

Download PDF
Deze week qua trainen wat rustiger aan gedaan, zoals ik van te voren ook gepland had.
Het weekend begon overigens wel goed, omdat ik zaterdag lekker heb gefietst, ondanks de heftige wind en de vele regen op zaterdag. Na ruim 110 kilometer kwam ik verkleumd thuis, maar wel met een erg tevreden gevoel.De vrijdag vooraf nog nieuwe Swalbe One’s gelegd op mijn fiets, en op die van Maaike. En zondag was helemaal een fijne training, want toen ben ik eerst gaan zwemmen, en daarna heb ik ruim 20KM gelopen met een snelheid van c.a. 5M/KM.
Vele kilometers gngen in een tempo van 4:40m/km en heel erg gemakkelijk. Hopelijk kan ik dat vasthouden…
Als het zo door gaat zou ik denk ik toch eens moeten proberen wat PR’s te verbeteren in het voorjaar, of beter wachten tot de 2 triathlons die op het programma staan voorbij zijn, en in het najaar wat marathons en kortere afstanden inplannen. Uiteraard mag ik deze twee “A” wedstrijden niet in gevaar brengen, dus schrijf ik me denk ik toch nog maar even nergens voor in.
Ook heb ik nog een paar dagen in Londen doorgebracht, om een hele interessante conferentie bij te wonen, “Sports Analytics Innovation Summit” – Push the Boundaries with Data.
Leuke ideeën opgedaan, en mijn netwerk wat uitgebreid, om zo mijn toekomstige zakelijke doelen ook wat meer te gaan combineren met mijn hobby’s.
En mijn interview met Uniforce is gepubliceerd op hun website, en het restultaat is erg leuk geworden:
A.s. weekend de laatste lange fietstraining voor LBL, want het weekend daarna is het Pasen, en zal ik Jan Muller helpen tijdens de 120KM van Texel.

Laatste dag van Maart

Download PDF

Eigenlijk niet veel te melden deze keer, maar toch maar even een blogje gepost.
De laatste weken schiet het er een beetje bij in, omdat ik het weer (veel) te druk heb.

Trainen gaat gelukkig nog steeds vooruit, en ik voel me heel erg goed.
Ik kijk weer echt uit naar al mijn trainingen, en dat was een half jaar geleden wel anders….

De nodige vorm begint te komen dus, alhoewel ik wel een beetje schrik heb voor Luik Bastenanken Luik, omdat de voorbereidingen voor 273KM fietsen met de nodige hoogtemeters nog wel een beetje te kort schieten.
Maar…..het is een training, en zo ga ik het ook aanpakken.
Als de volledige afstand niet haalbaar is, dan kort ik de route in.
Het doel is wat hoogtemeters trainen in de aanloop naar de Swissman en Icon triathlon, dus weinig te verliezen.

Hoogteprofiel van de Swissman:

Ik zit zelfs ook al een beetje na te denken over een Marathon in het voorjaar.
Uiterlijk ergens eind Mei, want anders is het te kort op de eerste wedstrijd.
Vorige week nog op een avond een halve marathon gelopen, en eigenlijk pas halverwege besefte ik dat ik best een goeie tijd aan het lopen was.
Toen een beetje versneld, en in totaal had ik iets langer nodig dan tijdens de Singelloop.

Maar binnenkort eerst Jan coachen in Texel. Ik neem mijn loop schoentjes mee, en probeer daar ook nog een stukje te lopen.
En volgende week een paar dagen naar Londen, dus dat wordt een rustig aan weekje.
Morgen dus nog wel even flink fietsen, en zondag eerst zwemmen en daarna een stukje lopen.
De weersverwachtingen zijn niet best voor a.s. weekend, maar dat was vorige keer ook, en toen viel het mee.

Maart…

Download PDF

De laatste weken flink wat vooruitgang geboekt.

De trainingen zijn weer wat uitgebreid, en mijn gewicht gaat ook heel goed.
Vanochtend gaf de weegschaal 73,2 aan, en dat is 8,2KG lichter dan eind 2016. Dus de lat nog maar iets hoger gelegd, en het doel bijgesteld naar 70KG in de week voor de Swissman.Zal wel moeilijker worden, omdat ik vanaf de laatste weken meer eet tijdens de trainingen. Zowel tijdens de fiets trainingen, als tijdens de looptraining na het zwemmen zorg ik dat ik in ieder geval extra koolhydraten binnen krijg.

 

Zwemmen lijkt steeds beter te gaan. Tijdens de laatste zwemtraining gingen de 400Meters  op 3M50, en dat zou een tijd van ruim binnen de 20 minuten op de kilometer zijn. En ik had het gevoel dit erg lang vol te kunnen houden, dus met wetsuit moet dit helemaal goed komen.

Ook het lopen voelt weer goed. Het vervelende gevoel vanwege de beknelde zenuw is zowat weg. Na een uurtje begin ik pas last te krijgen, maar ik merk nog steeds vooruitgang. Zondag liep ik de laatste kilometers van mijn lange duurloop na het zwemmen op zo’n 4m45, en ook dat voelde heel goed.

En de laatste zaterdagen weer flink gefietst. De weersverwachtingen waren afgelopen zaterdag niet best, en volgens de berichten zou er 11mm vallen. Maar ja….het zou dus ook een hele dag kunnen regenen tijdens een van de extreme triathlons die ik op het programma heb staan, dus besloot ik om geen trainingen te verzetten vanwege het weer. Dus om 7 uur op mijn fiets gestapt in de regen, met 120KM als doel. En dus mezelf ook voorgenomen om voldoende te eten onderweg. Iedere 30KM heb ik een plaspauze genomen, en dit gecombineerd met wat eten. Koste me in totaal zo’n 3 minuten per keer, dus op heel de rit c.a. 10 minuten. Het resultaat was wel merkbaar, want de 122KM die het in totaal geworden zijn, gingen probleemloos. wel een beetje last van mijn hamstring, volgens mij veroorzaakt door het iets te hard beklimmen van het viaduct van Meer. Dit was gelukkig zondag na een paar KM lopen weer over.

Alleen zondag avond een tegenvaller, want vanaf eind van de middag voelde ik me niet zo lekker. Buik krampen/misselijk en spierpijn. Een beetje een domper dus, en daarom maandag besloten rust te houden en op tijd naar bed te gaan. Vandaag voel ik me al weer een heel stuk beter, dus vanavond ga ik weer zwemmen.

Nog 1 maand voor Luik Bastenaken Luik. Voor mijn gevoel komt die 273KM iets te vroeg, maar ik denk dat ik het toch maar ga proberen,

En nog 3 maanden voor de Swissman. Het echte serieuze trainen moet nu dus gaan beginnen, en heel blijven wordt de uitdaging. Vooral op mijn fiets blijven zitten tijdens de trainingen, en niet te veel snelheid in de loop en fiets trainingen plannen, dan moet het goed komen.

De hotels zijn geboekt(1 in de buurt van de start, en 1 in de buurt van de finish), en ben ik al aan het werken aan het voedingsplan etc. want ook dat soort zaken hebben zo zijn voorbereidingen nodig.

 

Het gaat vooruit

Download PDF

De opbouw van de trainingen gaat heel erg goed. Eigenlijk geld dit voor alle onderdelen.
Alhoewel het lopen nog wel de enige sport is waar ik mijn blessure nog goed merk.
Ik moet ook nog wel wat meer aandacht besteden aan kracht training + core stability. Dat is juist het geen de minste tijd kost, maar bij mij het gemakkelijkst overgeslagen wordt.

In het Zwemmen zie ik het aantal meters/uur wekelijks stijgen.
Ook de gemiddelde fiets snelheid stijgt de laatste weken, en afgelopen zaterdag tijdens de eerste 100KM training van dit jaar lag het tempo al weer in de buurt van de 30KM/uur.
Lopen gaat ook nog steeds vooruit, maar dit komt denk ik vooral door mijn lagere gewicht. Mijn BMI schommelt rond de 25, en dat is het punt waarop je in het veilige gebied zit.
Voor mij is dat dus onder de 74KG, en dat is al weer een aantal jaren geleden. Maar het moet natuurlijk nog wat verder omlaag, want hoe minder hoe beter.

Alhoewel de fietstrainingen niet mijn favoriete trainingen zijn, moet ik bekennen dat het afgelopen zaterdag 100KM genieten was.
Het weer was perfect, en er stond niet veel wind. Maar ik denk dat het vooral komt omdat ik een weekje met in verhouding minder stress achter de rug had, dan de voorbije maanden.
Een paar dagen heb ik vanaf thuis kunnen werken, en dat scheelt zo’n 3 uur rijden, en een uur extra slaap per dag.
Helaas is dit van korte duur, want de planning lijkt weer flink vol te raken de komende maanden.
Ik ga wel proberen 1 of 2 dagen per week vanaf thuis te werken, zodat in ieder geval die dagen wat uurtjes extra rust meegenomen wordt.
En er zitten natuurlijk ook wat feestdagen aan te komen, en een 2 daags seminar in Londen, en dan kan ik ook weer wat bijtanken.

Dus de eerste test zit er aan te komen, en dat is Luik Bastenaken Luik. Als het weer hetzelfde is als afgelopen zaterdag, dan moet die 273KM wel gaan lukken.
Uiteraard het fietsen dan afgewisseld met regelmatige pauzes, omdat het in combinatie met de hoogtemeters een flinke trainings rit wordt.
Komende weken dus proberen nog flink wat fietstijd in te plannen, en ik hoop dat ook het goede weer nog even aanhoud.

Soms zit het tegen…..

Download PDF
Een ongeluk komt nooit alleen…….en dat blijkt maar weer.
De 17e Februari zijn we vol goede moed begonnen aan de “go live” van de lang geplande Oracle EBS upgrade.Dat het zwaar zou worden wist ik eigenlijk al wel, maar dat het een reeks tegenslagen zou worden had ik niet verwacht.Uiteindelijk kwam het neer op terugdraaien naar de status van vrijdagavond de 17e, na ruim een week stress, en dat gemiddeld 20 uur per dag.
Nauwelijks geslapen, omdat ik afwisselnd met mijn collega de resterende paar uurtjes slaap de ene nacht voor 4 uur, en de andere nacht na 4 uur pakte.
Maar….iets over 7 begonnen dan ook de bouwvakkers die precies deze week ons dak kwamen vervangen.Ook daar zat het niet mee. Enkele zware stormen, en vooral regen, regen en nog eens regen. Niet de beste omstandigheden om je dak te vervangen….
En toen werd maaike vrijdag ochtend vroeg geinformeerd dat mijn schoonvader overleden is.
Hij was al een tijdje ziek, maar toch….
En die 20 uur per dag zittend, en stressend werken hebben zo zijn impact op je gestel. Rugpijn, hoofdpijn, benauwdheid en kou waren de fysieke kenmerken dat mijn lichaam begon tegen te pruttelen, en zelfs nu, een aantal dagen later merk ik dat het nog niet helemaal over is.
Gelukkig ben ik wel weer terug aan het trainen,  en heb weer een paar duurloopjes achter de rug.
Zaterdag hopelijk een flink stuk fietsen (als het weer een beetje mee zit), en zondag eerst zwemmen met aansluitend een duurloop.Tot die tijd rust, want dan staat alles in het teken van de uitvaart van Jef.
Wat wel goed gaat is mijn gewicht. Ik ben van c.a. 82 naar iets onder de 75 gegaan op twee maanden tijd, en ik loop dus flink voor op mijn planning.De plannen heb ik al iets bijgesteld, en nu wordt het doel onder de 72KG in Juni, en dat zou ruim 10KG lichter zijn dan de status op 1 Januari, en dan zou ik 3KG lichter zijn dan tijdens de Celtman in 2015.
En dan hebben we mijn blessure nog…..
Het gaat nog steeds wat vooruit, maar bij lange na niet zo snel als gehoopt. Gelukkig is het me al wel gelukt om een paar snelle kilometers te lopen tijdens de 20KM training van afgelopen zaterdag. Nog een kleine 4 maandjes voor de Swissman, dus hopelijk waren dit voorlopig de laatste echte tegenslagen en staat verder mij nu niets meer in de weg om me goed voor te bereiden op deze mooie wedstrijd. Aan motivatie ontbreekt het me gelukkig niet, en ik zal er echt alles aan doen om optimaal voorbereid aan de start te verschijnen.
De entry list is inmiddels beschikbaar:
http://www.suixtri.com/docs/SWISSMAN2017_Entries.pdf

Steeds beter nr 2

Download PDF

Gelukkig gaat het steeds beter.

Afgelopen week was een vrij actief weekje, en vooral in het weekend ben ik lekker bezig geweest.
Dit had alles te maken met het werk weekend van Maaike, want zij moest Zaterdag/Zondagochtend, en Zondagavond werken. Maandag ben ik begonnen met een tempoloopje, dinsdag op de tacx, woensdag zwemmen, donderdag lange duurloop (19K), vrijdag wandelen met Maaike, zaterdag fietsen (77K) en zondag eerst zwemmen en daarna 17KM lopen met de Wbtv’ers. En de meeste dagen heb ik ook mijn oefeningen nog kunnen doen.

Dus qua trainingsomvang gaat het goed! Wel jammer dat ik nog steeds niet helemaal blessurevrij ben….maar het vertrouwen dat het allemaal goed gaat komen stijgt met de minuut.
Helemaal fit zal dus nog wel even gaan duren vrees ik, maar gelukkig kan ik doorgaan met trainen, en ben ik sinds een paar weken weer aan het opbouwen, in plaats van alleen maar achteruit gaan.

Ondertussen deze week op c.a. 5KG minder gewicht dan eind vorig jaar, dus ondanks mijn blessure, gelukkig wel al behoorlijk afgevallen.
Zoals het er nu bij staat, heb ik de lat wat hoger gelegd, en hoop ik eind Juni rond de 72KG te wegen.
Nog 4KG te gaan dus, en met zo’n 4 maanden tussen nu en de Swissman, komt dat op 1KG per maand. Geen onmogelijk doel dus.

Verder was het wel een vrij hectische week, want donderdag kreeg ik het bericht dat Corne een hartinfarct heeft gehad, maandag was schoonvader met spoed opgenomen in het Ziekenhuis, en Jan had ook erg veel last van de laatste chemo, en heeft besloten een tijdje geen chemo’s meer te nemen. En ondertussen ook nog een zenuwbehandeling laten doen, want er bleek een ontsteking in mijn kies te zitten.

Komende weken zal helaas het trainen een beetje op de achtergrond verdwijnen, want ik heb dan wat verplichtingen, en ik loop ook een beetje vast met wat administratieve zaken thuis. En er valt een werkweekend in, wat betekend zo’n 5 dagen aan een stuk werken, afgewisseld met slapen. Hooguit een training tussendoor om een beetje bij te komen.

Daarna zouden de temperaturen weer een beetje beter moeten worden:
Donderdag 16 februari tot en met donderdag 23 februari.
Geleidelijke overgang naar wisselvallig weer met temperaturen (ruim) boven normaal. 
Dus hopelijk kunnen de echte lange fietstrainingen gaan beginnen vanaf de 25ste Februari.
Ik heb dan nog ongeveer 9 weekenden over om lange fietstrainingen te doen voor de 22ste april (Luik Bastenaken Luik). Mocht dit te weinig blijken te zijn, dan kan ik altijd nog het doel van 270KM naar beneden bijstellen, maar daar ga ik voorlopig even niet van uit.

 

En daarna….
What is the SWISSMAN Xtreme Triathlon?
The SWISSMAN Xtreme Triathlon leads the athletes and their supporters from the palm trees
in the Italian part of Switzerland over three alpine passes to the eternal ice of the Jungfrau. The
spectacular course, the unique scenery and the familiar atmosphere make the SWISSMAN an
unforgettable adventure for everyone involved.
The course of the SWISSMAN with more than 5500 altimeters is as breathtakingly beautiful as it
is demanding. It takes the athletes on a journey through Switzerland and introduces them to our
manifold culture and scenery.
The SWISSMAN Xtreme Triathlon is a long distance triathlon with heart. The atmosphere between
athletes, supporters, partners and volunteers is very familiar and everyone who has been part
once will forever be a member of the SWISSMAN family.
At the SWISSMAN, time is of minor interest. It’s about the adventure, the unforgettable Triathlon
experience athletes share with their supporter and about managing the challenge SWISSMAN
Xtreme Triathlon. The personal effort and the experience within the breathtaking surrounding are
the only things that matter. Neither loudspeaker, nor huge sales fair will distract the participants
from their SWISSMAN experience.
The allXtri family: The trilogy Norseman – CELTMAN! – SWISSMAN
The allXtri family consists of the Norseman Xtreme Triathlon, the CELTMAN!
Scottish extreme Triathlon and the SWISSMAN Xtreme Triathlon. These three
events are together the allXtri Trilogie and support each other in friendship.

The SWISSMAN 2017 will launch on June 24, 2017 at 5 AM on the Brissago-Islands. All athletes
and supporters need to register on Friday at the number distribution. For the fifth
SWISSMAN Xtreme Triathlon 250 slots will be distributed by lottery.

Nieuwe test

Download PDF
Gisteren heb ik weer een nieuwe test gedaan, en het resultaat was erg goed.

Zoals de afgelopen 2 maandagen probeerde ik ook deze keer weer zonder iets te forceren een lekkere tempo training te doen.
Twee weken terug was ik erg blij met een tijd onder de 6 minuten per kilometer.
Vorige week gingen daar 20 seconden vanaf, en gisterenavond zat ik aan de 5:18 per kilometer.
Het gevoel in het linkse been is bijlange na nog niet wat het moet zijn, dus ik verwacht nog flink wat vooruitgang komende weken, maar voorlopig ben ik dik tevreden met hoe ik herstel. Maar eindelijk had ik weer eens het lekkere gevoel terug wat je na een tempoloop hebt wanneer je de Garmin afdrukt, en uitwandeld…
Wel is goed merkbaar dat de conditie een flinke deuk opgelopen heeft, want afgelopen zaterdag was de 15KM ver genoeg.
Vorig jaar liep ik in dezelfde periode marathons als training, dus daar heb ik nu flink wat ingeleverd.
Hopelijk in die hoek evenveel vooruitgang, en dan denk ik snel weer volledig de conditie aan het opbouwen ben, en dus hard aan het werk om mijn doelen voor 2017 te bereiken.
Afgelopen zondagochrend  was ik samen met de wbtv-ers naar Zundert getrokken, om mee te helpen met de kwekerij loop. Een laagdrempelige wedstrijd, waar zowel hardlopers als wandelaars aan mee konden doen, en boven verwachting was het een heel groot succes!
Zowel jong als oud, harloper als wandelaar, deed mee, en uit de reacties kon ik opmaken dat men erg tevreden was.
Mooi, omdat de organisatie voor het grootste gedeelte in handen was van 2 sympathieke stagaires van het CIOZ, die een heel goed project afgeleverd hebben, en omdat natuurlijk de WBTV weer mee geholpen heeft bij een evenement wat geslaagd is met zo’n 600 deelnemers.
De planning voor 2017 is inmiddels definitief, en mogelijk worden er nog wat kleine wedstrijdjes aan toegevoegd.
22/04/2017     Luik Bastenaken Luik (273KM) ingeschreven

24/06/2017     Swissman Xtreme triathlon (full distance) ingeschreven
02/09/2017     Icon xtreme triathlon Livigno (full distance) ingeschreven
Dec-17            Hel van Kasterlee
Stuk voor stuk wedstrijden waar ik tussen de 10 en 15 uur voor nodig ga hebben, dus nog een flinke weg te gaan.
A.s. weekend kan ik er in ieder geval weer flik tegenaan, want Maaike moet 2 ochtenden werken, en die tijd wil ik 100% benutten voor mijn duurtrainingen.
Vanavond zwemmen, morgenavond op de Tacx en misschien aansluitend nog een zwemtraining met de WBTV-ers.

Langzaam de goede kant op

Download PDF

 

……….En ik ben weer terug aan het “hardlopen” 🙂

Eigenlijk niet zo heel erg lang er uit gelegen, maar toch lang genoeg om het al heel erg te missen.
Vorige week maandag avond weer voor de eerste keer c.a. 10KM op een tempo wat weer een beetje op hardlopen gaat lijken. Daarna op donderdag ook weer met de maten op stap, en een gelijke afstand lekker rustig uitgelopen. Zaterdag anderhalf uur met Michel en Rob, en alhoewel het laatste half uur mijn linkse been merkbaar minder mee begon te doen, kijk ik terug op een lekkere trainingsweek.

Buiten het lopen nog wat Tacx en zwemtrainingen gedaan, en ook daar merk ik flink vooruitgang.
Zwemmen gaat steeds beter, maar ook de indoor-trainingen op de fiets gaan een stuk lekkerder, en zijn snel voorbij (en da’s een goeie zaak wanneer je deze toch wat saaie trainingen af werkt).

En ook niet helemaal onbelangrijk……mijn gewicht is flink aan het dalen nu.Vanaf 2 Januari nu 3 en halve kilo lichter, dus loop ik wat voor op het afval schema wat ik in gedachten had. In deze planning heb ik er al rekening mee gehouden dat het steeds lastiger zal worden om wat pondjes kwijt te raken. en van lieverlee dus minder snel zal gaan, maar ik heb er wel vertrouwen in dat het goed gaat komen om in Juni aan mijn streef gewicht van 73KG te komen. Dat zou 3KG lichter zijn dan mijn gewicht tijdens de Celtman in 2015, en hiermee hoop ik het wat zwaardere fiets traject mee te compenseren. Afgelopen weekend nog wat filmpjes terug gekeken van deze fantastische wedstrijd, en dan krijg ik helemaal zin in aankomend seizoen!!

Dus nog 5 maanden flink trainen….geen alcohol…en porberen blessurevrij te blijven. Dat laatste neem ik uiteraard nou heel erg serieus, omdat ik eerst nog moet zien van mijn huidige blessure af te komen. Voorlopig is de spiermassa van mijn linkse been nog steeds 3CM minder in omvang dan dat van mijn rechtse been, en ik hoop dat het krachtverlies heel snel terug komt.

Iedere dag dus core-stability oefeningen, en daarbij oefeningen om het SI gewricht te mobiliseren.
Het kost je slechts c.a. 15 minuten, en het voelt goed als je er mee klaar bent, dus moet vol te houden zijn…..

Kortom…..ik heb er weer alle vertrouwen in dat het goed gaat komen, en hoop snel weer echt voluit te kunnen gaan, want dat mis ik eigenlijk nog het meest. De 10KM van gisterenavond gingen al weer 20sec/KM sneller dan vorige week maandag, dus de progressie is ook goed meetbaar.

Ik moet nog wel op zoek naar een leuk doel in de aanloop naar de Swissman.

Luik Bastenaken Luik zou een mooie kunnen zijn op 22 April. 273 km (hoogtemeters: +-4500m) met heeeel veel hellingen zou een ideale voorbereiding kunnen zijn. Maar dan moet ik wel snel weer voldoende kracht in mijn linkse been hebben. Even wachten dus met inschrijven nog….

En dan…….vandaag nog precies 5 maanden…..de Swissman…

 

Update: Toch maar gelijk ingeschreven voorLuik Bastenanken Luik!
Eerste helft van het seizoen alvast mooie doelen om naar uit te kijken. 
Ik overweeg nog een trail of marathon, maar eerst helemaal blessurevrij zijn.

Aangepaste trainingen

Download PDF

De eerste weken van het nieuwe jaar zijn al weer voorbij, dus zijn we ook weer wat dichter bij mijn hoofddoel van dit jaar(Swissman). Nog ruim 5 maanden te gaan, maar voorlopig is het niet echt de voorbereiding die het had moeten zijn.

De blessure is toch wat hardnekkiger dan ik had gehoopt, en dus heb ik een beetje trainingsachterstand opgebouwd inmiddels.
Hoewel rust natuurlijk ook een goede zaak is, duurt het wel heel erg lang voordat ik het gevoel heb weer voldoende kracht terug te krijgen in mijn linkse been. Hardlopen is dus nog steeds een probleem, en fietsen met veel weerstand ook. Zwemmen gaat gelukkig nog steeds prima, en dus bestaan de meeste trainingen voorlopig uit zwem en Tacx trainingen, afgewisseld met core-stability oefeningen.
Vorige week woensdag ben ik nog een keer naar Amersfoort gegaan, en hebben we samen bekeken wat er aan de hand is, en aan na de nieuwe diagnose zijn de oefeningen wat “ge-finetuned”. Gelukkig heb ik geen pijn meer, en da’s natuurlijk al heel wat.
Ook gaat het gewicht de goede kant op, want ik ben al bijna 3KG kwijt. Het doel is 73KG in Juni, dus nog zo’n 5 te gaan(tja….zo’n paar maanden blessureleed in combinatie met een feestmaand was niet best voor de BMI). Ik verwacht dat dit wel zal lukken, als ik op tijd in ieder geval mijn looptrainingen weer op kan pakken. Da’s gelijk het stuk waar ik me nog het meeste zorgen over maak, want looptrainingen zijn nou eenmaal mijn favoriete trainingen, en met dit weer is het eigenlijk de enige training die ik fatsoenlijk buiten kan doen.
Als vervangende “training” ben ik al wel een paar keer samen met Maaike op pad geweest, en hebben we afgelopen zondagen c.a. 19KM gewandeld.
Deze week ga ik weer een voorzichtig een stukje hardlopen, en ik hoop dat ik in ieder geval wat vooruitgang merk. Dus kort samengevat….nog wel geblesseerd, maar er zit vooruitgang in, Ik zal er in ieder geval alles aan doen om mijn doel te bereiken. In 2012 heb ik in Hannover ook een hele triathlon gedaan met soortgelijke klachten, maar deze is natuurlijk wel een stuk extremer.
UPDATE 1 dag later:

Na lange tijd weer eens een 10K kunnen lopen, welliswaar maar net onder het uur, maar toch…..Alhoewel het nog steeds niet mee valt, en het nog heel erg vreemd aanvoelt,  ben ik wel heel erg blij dat ik weer aan het rennen ben.

 

2017

Download PDF
2017
En er is weer een jaar voorbij…….geen uitgebreide terugblik op 2016 deze keer, omdat ik al weer volop aan het vooruitkijken ben.
Er waren natuurlijk wel een paar hoogtepunten, zoals mijn eerste finish op een 75K ultraloop (de Salland trail), en mijn eerste finish op een 100K ultraloop (Limburgs zwaarste – die helaas voor de laatste keer werd georganiseerd).
Ook een heel mooi weekend gehad in Luxumburg (Eislek triathlon) en Drente (Indian Summer trail), maar de laatste helaas  niet gefinished door blessureleed.
En niet te vergeten de Zugspitztrail, waar ik ook naar 54KM uitgestapt ben, maar nog steeds met veel plezier aan terug denk. Op sportief gebied de mooiste ervaring van het jaar 2016, en ik wil zeker nog een keer terug om daar te finishen!
Zoals 2016 begon, heb ik het ook afgesloten…..geblesseerd…..
Maar….een nieuw jaar, dus nieuwe kansen, en mijn doielen zijn alvast bekend.
-Juni — Swissman xtreme triathlon
-September — Icon xtreme triathlon
-October — Indian Summer trail
-December — Hel van kasterlee
Het is wel moeilijk kiezen tussen de eerste twee welke de A-wedstrijd wordt, maar in ieder geval wordt het allerbelangrijkste te finishen in de Swissman.
Een tweede kans om daar te starten krijg ik denk ik niet, dus ik ga er echt alles aan doen om daar te finishen.
En dat betekend – trainen – trainen – trainen en nog eens trainene, en afvallen. Maar dat laatste zou een logisch gevolg moeten zijn van het trainen.
Alleen zou ik nu wat (+/- 2KG) lichter moeten wegen dan normaal, omdat in beide wedstrijden vooral de hoogtemeters bepalend zijn voor de extremiteit van de triathlons, dus het doel is om aan de start te staan met een gewicht van c.a. 73KG. Nog zo’n 6,5KG te verliezen dus, en daarmee zou mijn bmi van 26,9 naar een waarde onder de 25 uit moeten komen.
Dus de wil is er, en want ik heb er echt heel erg veel zin in!
Maar nu moet mijn lichaam nog een beetje mee werken, en daarom heb ik woensdag 11 Jan. weer een bezoek gepland bij de sportarts.
Hoewel er langzaam wat vooruitgang in zit, duurt het allemaal veel te lang voordat ik weer fatsoenlijk kan hardlopen.
De rest gaat gelukkig goed, en vooral het zwemmen in de Banakker in Etten Leur bevalt me prima! Niet druk, weinig chloor en goede temperatuur op 10 minuutjes rijden van mijn huis.
Dus hopelijk eind 2017 een mooiere terugblik op het jaar!

Nog een blessure

Download PDF

Helaas, was ik iets te optimistisch in mijn vorige post…..Ik ben weer opnieuw geblesseerd helaas  🙁

Hoe het exact komt weet ik niet.
Na het consult had ik de training weer opgepakt, en omdat het lopen heel erg goed ging, besloot ik ook wat harder te lopen. En de aanbevolen core-stability oefeningen had ik ook dagelijks gedaan.
Dit ging eigenlijk heel erg lekker, totdat ik vorige week zaterdag ochtend uit bed kwam met lage rugpijn (beetje hernia achtig, want ik had ook weer uitstraling naar mijn been).

Nu overkomt me dit normaal gesproken wel 1 keer in de 2 jaar, en kan ik dan wel voorzichtig door blijven trainen.Die zaterdag dus ook gaan lopen, ondanks de pijn, en het liep op zich nog vrij goed. Daarna op en neer naar Harderwijk in de auto.Thuis aangekomen, was de pijn een stuk erger geworden. In de avond een feestje, en heel de avond gestaan, maar aan het eind van de avond was e.e.a. wel verdoofd.Zondagochtend voelde ik pas goed dat het weer flink mis was.
Weer een geval van Ischias, maar de exacte oorzaak is me nog niet helemaal duidelijk.
Het heeft te maken met de tractie op mijn heup van een paar weken terug, of het heeft te maken met de oefeningen die ik gedaan heb.Ik vermoed eigenlijk zelf dat de oefeningen de oorzaak zijn……

Dus na vorige week zaterdag eerst besloten niet meer te hardlopen totdat het beter aanvoelde.
Ondertussen 2 keer gezwommen, in Etten Leur, en dat beviel goed. Niet druk, lekkere temperatuur en weinig chloor. Lang geleden dat ik zo fijn in een binnenbad heb gezwommen, en nagenoeg geen last gehad van mijn rug. Afgelopen vrijdag een rondje gelopen van c.a. 4KM, maar dat ging heel erg slecht. Totaal geen kracht in mijn linkse been, en daardoor is de cooordinatie helemaal weg. Zaterdag 60K gefietst, en daar merkte ik ook goed dat het linkse been niet goed mee deed. De gemiddelden lagen en stuk lager dan normaal, en staan op de pedalen was ook een raar gevoel. Eerste kerstdag samen met Maaike een rondje gelopen, en ook dat viel weer tegen. Gelukkig tweede kerstdag wel een uurtje flink intensief getraind op mijn Tacx trainer.

Dus…kort samengevat…de pijn valt mee, maar het krachtverlies in mijn linkse been is erg vervelend. Ik probeer weer zo snel mogelijk een bezoek bij de sportarts in te plannen, en doe mijn oefeningen tegen de rugpijn nu iedere dag. Hopelijk is dit ook snel opgelost, want……vanaf 2017 wil ik er weer volop tegenaan kunnen gaan, met de twee erg zware doelen in het vooruitzicht.

Het eerste doel, de Swissman dus al over c.a. 6 maanden.

Sportarts

Download PDF
Ondertussen ben ik naar de sportarts geweest, en ik denk dat we de oorzaak van de problemen in de bil en hamstring te pakken hebben.
Dat het met de val in Luxumburg te maken had, verwachtte ik al wel, en de conclusie was een Iliosacrale dysfunctie ontstaan door val met als gevolg hamstring- en gluteus medius hypertonie rechts, oftwel – in gewone taal – veel te hard op mijn heup geland, waardoor mijn bekken scheef stond.
De sportarts stelde voor het direct op te lossen, en dat vond ik uiteraard een heel goed plan. Eerst even gekeken hoe ver ik mijn been naar links en rechts kon bewegen, en daar zat een flink verschil (in graden) tussen links en recht.  Extensie heup links minder dan rechts heet dat. Daarna even diep inademen, en tijdens de uitademing werd mijn heup terug gezet. En dit een paar keer herhaald.
Daarna weer even gemeten,  en er was duidelijk verschil merkbaar met de eerste meting. De verschillen waren nagenoeg weg, en dat schept vertrouwen. Daarna nog wat oefeningen doorgenomen, en weer naar huis. Voor mijn gevoel een erg nuttig bezoek, en blij dat ik niet voor niets naar Amersfoort gereden ben.
Zaterdag hebben we een rustige duurloop gedaan, en dat voelde goed. Zondag weer voor de eerste keer na de val op een race-fiets. Het was mijn Cube, waar ik recent een tripple blad ingezet heb, want ik had sowieso al een vermoede dat ik weer zou starten aan een extreme triathlon. Dus een Cube aerium pro, maar zonder opzetstuur, en een shimano 105 groep met tripple bladje voor. Ik was erg benieuwd hoe het schakelde, en dat ging perfect! Goed afgesteld door Martens, dus hopelijk schakeld ie net zo goed tijdens de Swissman en Icon, want dan neem ik deze fiets mee. Mijn Carbon tijdritfiets heb ik zo lang verhuisd naar zolder, want ik veracht niet dat die in aktie komt dit jaar. Geen korte of vlakke wedstrijden in het vooruitzicht, dus trainen en wedstrijden op de Cube fiets.
Zomaar een kort stukje van 50KM gereden, maar geen last van mijn blessure, en heel lekker gefietst.
Deze week wel heel slecht begonnen, want had het zo druk dat ik niet kon gaan lopen afgelopen maandag, en da’s niet goed. Hopelijk kan ik het vandaag flinkk inhalen, want….ik heb er zin in! Voelt heel goed, nu het er op lijkt dat de blessure binnenkort weer weg is, en ook het trainen met van die mooie doelen in het vooruitzicht is een heel stuk fijner.
 Juni de Swissman Xtreme triathlon:
September de ICON xtreme triathlon
Ja…en dan binnenkort het zwemmen maar weer op pakken. Eigenlijk nog niet zo’n zin om in het binnenbad te gaan , en zeker niet zo laat op de avond door de weeks. En als het lekker weer blijft, dan ga ik liever fietsen op zondag dan zwemmen, dus weet eigenlijk nog niet zo goed wanneer ik weer ga.
En dan nog even tijd vinden om te gaan schaatsen. Mijn aanvraag om lid van de elfsteden vereniging (met startrecht) te worden is inmiddels op de post gegaan, dus hopelijk hoor ik snel bij de leden die mogen starten. Tot die tijd, zal ik het moeten doen met een wintertriathlon, maar dat lijkt me ook fantastisch. Zodra het te koud word om te fietsen, dan zal ik de ijsbaan op zoeken, en af en toe op de tacx trainer, want die heb ik ook weer opgesteld.

Ingeloot voor de Swissman :-) !!!!

Download PDF

Afgelopen vrijdag kwam er een email in mijn mailbox, afkomstig van het Swissman team.

Zaterdag zag ik het pas,  en had ik het mailtje pas geopend, en dat was net op tijd, want het bleek een kans te zijn om alsnog mee te kunnen doen met deze fantastische race. Er was namelijk een slot vrijgekomen, en hier moest ik voor zondag op reageren. Gelijk geregled dus, en en zondag ochtend kreeg ik het verlossende bericht dat ik er bij ben op 24 Juni. Uiteraard eerst wel even met Maaike overlegd, want het is niet niks, twee van dat soort wedstrijden in 1 jaar. En ook John op de hoogte gebracht, en gevraagd of hij ook voor deze wedstrijd als support-runner/coach/verzorger mee wil gaan.
Dus in tegenstelling tot 2016 wordt 2017 hopelijk weer een echt triathlon jaar, met twee evenementen die volgens mij gelijkwaardig zijn aan de Celt en Norseman. Die laatste wordt het het doel voor volgend jaar, want het zou toch wel heel mooi zijn om de 3 van de allxtri familie te kunnen finishen.
Maar daar zal het nog lastiger worden om ingeloot te worden, maar wie weet heb ik zoveel geluk met de loting als dit jaar.se
Dat veranderd het originele plan nogal….
De Swissman valt vrij vroeg, en daarvoor zijn er eigenlijk geen triathlon wedstrijden die intressant zijn om in te plannen voor die wedstrijd.
Terheijden/Meer of Oud gastel vallen allemaal in Juni, juist wanneer ik aan het taperen ben, of tijdens de wedstrijd.
Zwemlopen zijn te kort, dus beter die tijd gebruiken om lange afstanden te trainen.
Dus schiet er eignelijk alleen af en toe een ultraloop of een fietstocht over. Als het allemaal meezit, en de planning bij  Maaike laat het ook toe, kan ga ik in April mee als verzorger met Jan, en probeer ik de tweede helft zelf mee te lopen op Texel.
En……van Sinterklaas krijg ik een paar Viking noren, want de schaatsen die ik had zijn letterlijk in rook opgegaan tijdens de brand een paar jaar geleden.
Vanaf volgende week dus ook af en toe een schaatstraining, om in de winter toch iets wat lijkt op fietsen te doen, en ik loop met het idee rond om een wintertriathlon te gaan doen als me dit goed bevalt. Ultralopen zal dus vooral in het voor en het najaar gaan gebeuren. Helaas geen Zugspitztrail dit jaar, maar wie weet, misschien volgend jaar weer.
junior_1
Dus eerst mezelf helemaal focussen op de Swissman, en ik moet zeggen….ik heb weer heel erg veel zin om te trainen. Hopelijk werkt de blessure ook mee.
Nadat ik in Luxumburg flink afgezien heb op de fiets, heb ik mezelf voorgenomen om de eerstvolgende keer (en dat zal de Swissman dus zijn) er voor te zorgen dat ik een stuk gemakkelijker die bergen op ga.
Ik hoop het als volgt op te lossen:
-Andere fiets (met tripple voorblad/geen tijdrit stuur/geen aero bidon/geen ovale bladen)
-Minder gewicht (flink afvallen dus….)
-Beter getraind (dus veeel meer fietsen)
Maar allerbelangrijkst is om van mijn blessure af te komen, en er ook geen meer bij te krijgen.

 

Icon triathlon Livigno

Download PDF
Even een paar weken offline geweest, vanwege een Oracle cursus in India.
Deze keer was ik naar Dehradun gegaan, om de drukte van Delhi te vermijden.
Tegen verwachting in, bleek ik ook weer in een flinke drukke stad beland te zijn, maar gelukkig heb ik zaterdag middag en zondag nog even de gelegenheid gehad om een paar stukken van de Himalaya’s te verkennen. O.a. Mussoorie en de  Kempty falls, niet ver van Tibet, Kashmir en Nepal vandaan.
doon
Nagenoeg dus niet gesport, en dit was eigenlijk wel goed, om de aanhoudende blessure van mijn hamstring wat tijd te geven.
Na thuiskomst, direct een rondje gelopen, en het voelde al een heel stuk beter. Helaas kon ik me weer niet inhouden, en ging weer te hard van stapel, zodat na een half uurtje de pijn weer terug was. Gelijk een dag later een afspraak gemaakt bij de huisarts (want direct naar een sportarts schijnt niet meer te kunnen).
Even foto’s laten maken, en gelukkig was er op de recent opgelopen schade aan de ribben en schouders na, weinig verontrustends te zien. Geen slijtage, en alleen de vernauwing in de rug, maar die zit er al jaren. Mogelijk wel vanwege de val weer verergerd, dus moet mijn oefeningen weer gaan doen.
Afgelopen zaterdag een rustige duurloop gedaan met John en Rob, en dat voelde gelukkig weer goed aan. Het herstel lijkt dus de goede kant op te gaan, en dat moet ook want……..mijn hoofd doel voor 2017 is inmiddels bekend!!! Het is de Icon triathlon op 2 September:
ICON is a full distance extreme triathlon, a great sport performance, But It will be for all of you above all a special occasion to get emotional and feel part of an unique experience. We haven’t chosen the location by chance. Livigno and its Alps are a unique destination in the world thanks to its charm and magic. They are the perfect place for a great sport performance and to live a surprising experience. The Alps have always been an icon. Epic climbs have written the history of world cycling, extraordinary backbone of Europe, shelter from the Northern winds and location of extraordinary achievements in the history of the world alpinism. Here you will find alpine lakes, big passes, epic climbs that have written the history of world cycling, you will experience the massive glaciers of the Alps and the magic of the finish line under a night sky that only here is so dark and bright at the same time. You’ll find yourself in such a fascinating world that you thought it could possible only in your best dreams. Once you cross the finish line, you will be amazed by the awesome beauty of this place and you will feel emotional feeling deeply part of this magic.
0954-dsc_7615-1030x688 0316-dsc_6973-1030x688 0289-dsc_6946-1030x688
I drew the routes of ICON having clearly in mind the idea of building a race with no equal in the world for its beauty and epic locations. The 3.8 km swim will lead you to dive into the waters of Lago del Gallo, an alpine lake that in the early days of September records temperatures between 16° and 18°. During the 195 km of the bike leg, you will conquer the top of the most famous mountain passes: Forcola, Bernina, Fuorn, the legendary Stelvio pass with its 48 hairpin bends and 2,757 meters high and Foscagno pass. The running course made of 42.2 km will take you to run in the lunar landscape of the great valley of Livigno. With the support of your team, you will run the last 15 km up to the finish line at the 3000 meters of Carosello. It will not be an easy race considering its technical difficulties and you will need to prepare it with care and dedication, without underestimating any aspects. If you are brave enough to take part to the race, you will live unique unforgettable emotions. The race will unveil your most venerable aspects, but you may find yourself amazed of your resilience and your capacity to overcome huge difficulties.

Indian Summer Ultra

Download PDF
Vrijdag middag rond 2 uur zijn Jan, Misja en ik naar Rolde (een dorpje vlak bij assen) vertrokken voor de Indian Summer Trial.
Na een beetje oponthoud kwamen we aan bij de camping, waar we een 4 persoons sta-caravan hadden, op zo’n 50 meter van de start.
Gelijk het startnummer maar even opgehaald, en de drop-bags klaargemeaakt. Achteraf bleek dat we die pas zaterdag in konden leveren, dus we waren ruim op tijd.
Hierna even wat gegeten, en een paar biertjes gedronken (Grolsch bokbier), en op tijd weer naar bed.
Rond half 5 was ik wakker, en om kwart 5 heb ik de koffiepot alvast maar aangezet. We zaten dus goed op tijd aan het ontbijt, en dat smaakte goed.
6 uur werden we weg geschoten, voor de eerste editie van deze trail.img_2912Heel rustig liepen we weg (dachten we), maar dat bleek voor zo’n trail toch al een aardige snelheid te zijn, want ondanks het best wel pittige parcours hielden we de eerste 21KM zo’n 6 minuten per kilometer aan. Helaas rond de 18KM stootte ik mijn voet tegen een boomstronk, en dat was het moment dat mijn hamstring van gewoon pijnlijk weer naar erg pijnlijk ging.
Een kilometer later heb ik Misja gezegd door te gaan op zijn eigen tempo, zodat ik even iets rustiger kon gaan lopen, met de hoop dat de pijn wat minder zou worden. Gelukkig was dat ook zo, en na post 1 ging ik weer vol goede moed op pad. Vrijdag hadden we de kaart goed bekeken, en daar bleek post 2 een goed punt te zijn om uit te stappen, en na zo’n 30 kilometer besloot ik dat het inderdaad bij c.a. 43KM zou blijven vandaag.
et3
Dus de knop om gezet, en de illusie om 100K te finishen (laat staan 125) had ik nu definitief opgegeven. En dan wordt het een heel stuk relaxter allemaal.
Ondanks de blessure toch heel lekker getraild, door een zeer mooi en afwisselend gebied. Onderweg uiteraard hunnebedden gespot, en af en toe nog een foto genomen. Ook zo nu en dan  een praatje met collega hardlopers gemaakt, en nog even hulp verleend bij een MTB-er die vol op een slagboom reed.
Normaal gesproken had het dus de wedstrijd van het jaar moeten worden, maar door blessures, en veel te weinig trainingsuren, had ik mijn plannen al een poosje terug bijgesteld.
Het doel zou worden om zo ver mogelijk te komen zonder al te veel pijn. Dat bleek dus 43KM te zijn. Niet veel in verhouding met de totale wedstrijd, maar toch een marathon, en dat is gezien de omstandigheden eigenlijk nog best ver.
Na het douchen terug naar de start gegan, om de finishers aan te moedigen. Jan kwam als eerste binnen bij de 125KM(maar volgens de Suunto van Jan 130KM), in een geweldige tijd van 11u46!! (de nummer 2 kwam anderhalf uur later, en de nummer 3, 3 uur later binnen). Ook Misja had zijn tijd op de 100KM flink verbeterd, dus we waren allemaal heel erg tevreden. En…het allerbelangrijkste…..het was erg gezellig, en ik denk dat ik nin ieder geval de blessure niet verergerd heb. Komende maanden maar eens proberen helemaal te herstellen, en de wedstrijden voor volgend jaar plannen.
Zondag direct dooregereden naar Etten Leur, om Maaike, Rob en Wanny aan te moedigen. Daarna een paar trappisten bij “de Butler”…..

Iets verbetering

Download PDF

Tja….ondertussen ben ik nu dus al ruim een maand geblesseerd. Dus heb ik ook veel minder getraind, wat de conditie en het gewicht niet ten goede komt. Omdat ik afgelopen maandag nog steed pijn had, heb ik besloten om meer rust te nemen, en ook bij de fysio aangegeven dat ik tot na de wedstrijd stop  met de behandeling.

Zaterdag ga ik dan nog een paar uurtjes lopen, en hopelijk voelt dit al beter aan.Daarna nog een weekje heel erg rustig aan, en dan tijdens de Indian summer trail maar eens kijken hoe ver ik kom.De verwachtingen zijn niet ver, dus het kan alleen maar mee vallen. Ik laat in ieder geval mijn weekend er niet door verpesten, en probeer in de kilometers die ik kan maken er van te genieten. Na de IST eerst eens goed herstellen. Er komt nog een periode aan van c.a. 10 dagen min of meer verplichte rust, omdat ik dan weer in India zit.

swissman_03

Maar….om toch een beetje de moed er in te houden ben ik al volop bezig met de plannen voor volgend jaar. Sowieso wil ik weer een keer aan een extreme triathlon mee gaan doen, en ik heb een paar hele mooie gezien. Eerst probeer ik in te loten voor de Swissman, en misschien wel voor de Norseman. Wanneer dit niet lukt, de Austriaman, of de Icon in Livigno. Die laatste is volgens mij de extreemste, (zwemmen op grote hoogte, fietsen 195KM met o.a. de beklimming van de Stelvio, en een heel zwaar loop parcours), maar valt qua planning wat vervelend (begin September).

Race Description

Start
The start is from the south-west beach of Lago Gallo in Livigno next to the T1

Swim
3.8km in Gallo Lake in Livigno.

In the last few years, at this time of the year, the water temperature ranged between 16° and 18°. Wetsuit and neoprene cap will be compulsory, neoprene socks and gloves (not webbed) are strongly recommended.During the briefing, modalities of the start will be defined in details.

Bike
195 km with approximately 5000m of elevation gain, crossing into the neighbouring Switzerland. You will start in Livigno (1815m above sea level), climbing up to the Forcola pass (2315m). The course takes then athletes in Switzerland to climb the Bernina Pass (2323) cycling down to St. Moritz and Engadina, continuing until Zernez. You will climb then up to the Fuorn pass (2149m), descending to Val Mustair, and finally coming back to Italy. Once arrived in Prato at Stelvio, athletes will face another climb with 48 hairpin bends, until you get to the Stelvio Pass (second highest pass in Europe, 2757m). You will go down to Bormio and continue till Foscagno pass (2291m) arriving at Trepalle of Livigno where T2 is located.

Run

It is made of 42.2 km with departure from Trepalle at Livigno and arrival in Carousel 3000m.

Mocht ik een dergelijke late extreme doen (September), dan wil in Juli misschien de Frysman (lijkt me ook een mooie hele triathlon) doen, om eens te kijken of ik mijn PR nog wat bij kan stellen. Of een mooie ultraloop! Ik heb bijv. op de Zugspitz nog wat goed te maken, maar zou ook nog wel eens een 100 mijler of meer willen doen, maar moet dan wel echt serieus gaan trainen voor dat soort afstanden. De komende maanden gaan dus spannend worden, omdat ik benieuwd ben hoe de lotingen uit gaan vallen.

De “vrije tijd” die ik had, vanwege de vervallen trainingen, heb ik wel nuttig besteed. Ik heb besloten mijn Cube weer op te bouwen(het deukje in het frame is niet zo groot), maar dan met een tripple (shimano 105) groep. In Luxemburg heb ik gemerkt dat ik met de dubbel die op mijn tijdritfiets zit, iets te kort kwam, en niet lekker de heuvels op ging. Volgend jaar dus een van de triathlons die allen gemiddled zo’n 5000 hoogtemeters hebben, en daar heb ik zo’n tripple blad hard nodig, en ook een normaal stuur i.p.v. een tijdrit stuur. De red-bull tijdrit fiets blijft zoals ie is, met een dubbel, ovale tandwielen en een tijdritstuur, zodat ik die kan blijven gebruiken bij vlakke wedstrijden. De Cube is zo goed als klaar, en voor het laatste stukje moet hij nog naar Martens, zodat de versnellingskabels gemonteerd en afgesteld kunnen worden. Daarna gaan er andere wielen in, en gaat ie voorlopig op mijn Tacx trainer.

6703_groep

 

Helaas….nog een blessure :-(

Download PDF

De ribben en schouder beginnen steeds beter aan te voelen, maar nu heb ik ondertussen weer een andere blessure. Na de singelloop heb ik flink last van mijn hamstring  (rechts), en vorige week kon ik er nog wel een duurloopje mee doen, maar mijn lange duurloop van afgelopen zondag moest ik vroegtijdig stoppen (op nog geen 20KM ipv de geplande 35KM).

Ik was samen met Michel de Rucphense bossen in gegaan voor een hele rustige duurloop, maar na 13KM begonnen de problemen. Mijn hamstring begon steeds meer pijn te doen, en ik besloot op tijd te stoppen. Nadat ik uit bad kwam, deed mijn been heel erg pijn, en ook op maandag was er niet veel verbetering. Ik heb gelijk een  afspraak gemaakt bij de fysio, en kon gelukkig maandag avond al terecht.
Daarom deze week alweer een verplichte rustweek, en hopelijk kan ik dan a.s. weekend nog een keer een lange duurloop doen (liefst twee, een op zaterdag en een op zondag).
 hamstr
De kans dat ik de volle 125KM uit ga lopen over minder dan drie weken neemt met de dag af.
Ik wil sowieso starten, en dan maar proberen zo ver mogelijk te komen.
Zoals ik me nu voel zou de marathon afstand al mooi zijn, maar wanneer de hamstringklachten over zijn, dan moet ik een heel stuk verder kunnen komen.
sman
En vanaf 6 NNovember kan er weer ingeschreven worden voor de Swissman.
Hopelijk gaat het deze keer lukken!!!

Halve marathon

Download PDF
Zondag half 12 ben ik de auto ingestapt met Michel, en daarna heb ik John en Jan opgepikt voor de halve marathon van de Singelloop. Rob kwam zelf op de fiets. We mochten meedoen met DRV, als bedrijventeam aan de singel loop, dus dat was alvast mooi meegenomen!
Of het verstandig was om te starten weet ik niet, omdat ik nog steeds erg veel last heb van mijn ribben en schouder.
Afgelopen donderdag heb ik nog flink afgezien tijdens een duurloop van 13KM, waar ik nauwelijks sneller dan 6M/KM kon lopen.
Maar daarna rust gehouden, en voor mezelf besloten om gewoon uit te stappen wanneer het niet gaat, en er vooral een goeie training van de maken.
Nadat we omgekleed zijn, nemen we nog een bak koffie bij Lades (door DRV als uitvalsbasis uitgekozen voor alle 130 lopers die voor hun aan de bedrijvenloop mee doen).
We wandelen op tijd naar de start, en kunnen redelijk voorin staan. Om twee uur worden we weg geschoten, en is de wedstrijd begonnen. Na de eerste kilometer check ik mijn horloge, en zit zo rond de 5 minuten per kilometer. De kilometers erna wordt het gemiddelde 4u45 per kilometer. Gelukkig heb ik niet al te veel last van mijn ribben, en is het vooral het gebrek aan voorbereiding (zowat geen enkele snelheidstraining gedaan dit jaar) de belangrijkste reden van het afzien.
singell
De 10K gaan in c.a. 48 minuten. Niet snel, maar gezien de omstandigheden ben ik al lang blij dat ik nog in de wedstrijd zit. Ik heb al wel gemerkt dat het heel diep ademhalen met de gekneusede ribben steeds vervelender is, en vanaf KM 13 zie ik de tijden per kilometer omhoog gaan (en de snelhied omlaag dus….).
Maar van de andere kant vliegen de kilometers voorbij, en dit komt denk ik omdat ik tegenwoordig veel langzamer train dan dit tempo.
Een paar kilometer voor de start komt de pacer van 1u45 me voorbij, en ik blijf erbij hangen, Nog even later finish ik, op 1u46, dus de pacer is waarschijnlijk 1 minuut later gestart. Boeit natuurlijk ook helemaal niet, want ik heb lekker gelopen, in een geweldig evenement. Flink verval dus in het tweede stuk, maar erg tevreden dat ik hem zonder veel problemen heb kunnen finishen.
singelloop
Na de wedstrijd nog gezellig nog wat gegeten, en gedronken. Daarna zijn we nog flink nat geregend op weg naar de auto…En toen een lekker warm bad!
Hele leuke dag gehad, en alles was perfect geregeld door DRV!
Tja…..en nou op weg naar mijn hoofd doel voor 2016….de 125KM Indian Summer trail.
Eind deze maand gaat het gebeuren. Eigenlijk valt het best mee……..het is maar 6 keer de halve marathon afstand, (alhoewel…3 marathons……)