Hans

Gisteren (Woensdag) ochtend bij het Bravis ziekenhuis langs om een hartfilmpje te laten maken. De extrasystolen (extra slag die ik af en toe voel) waren ondertussen al weer terug afgenomen, maar om na te gaan of er mogelijk sprake was van myoracdites (ontstoken hartspier) beter maar gelijk door een cardioloog laten kijken.

Helaas ben ik sinds afgelopen dinsdag avond ook geveld door het coronavirus. Dat ik ook een keer aan de beurt zou komen verbaasd me natuurlijk niet, maar de timing had eigenlijk niet slechter gekund. Dinsdag avond (pakjesavond) kwam ik thuis na een dag bibberend van de kou in Brussel gewerkt te hebben. Alleen mijn rug was nog enigszins opgewarmd, omdat tijdens de anderhalf uur durende rit naar huis, de stoelverwarming op maximaal gestaan had.

Na de lange periode met regen, is het gelukkig eindelijk droog geworden, maar is helaas ondertussen de temperatuur ook een heel stuk gedaald. Zaterdag flink last van koude handen gehad tijdens het klussen bij Randy, maar toen was ik verder wel goed in gepakt. Zondag dus ook maar de nodige maatregelen genomen, en uiteindelijk leek het wel mee te vallen toen ik eenmaal aan het lopen was. Dit bleek later vooral omdat ik de eerste 10K met wind in de rug gelopen had, want toen ik in de Hoevense polder linksaf sloeg koelde ik flink af vanwege de ijskoude wind op mijn gezicht. De laatste 10K vanaf Oudenbosch de wind volop tegen, en alhoewel de zon een poging deed om er door te komen voelde het veel te koud aan.

Nog minder dan 3 weken voor de Bello Gallico, oftewel mijn persoonlijke strijd tegen de 161 kilometers in de modder en in de kou. Er moest afgelopen zondag dus nog een lange duurloop afgewerkt worden… Na twee dagen flink zwoegen bij Randy, begon de zondag met stevige spierpijn, waar zelfs een houthakker jaloers op zou zijn, en het opstaan om 6:00u viel daarom niet mee. Zaterdagavond hadden we ook nog een feestje gehad, en alhoewel ik alcoholvrij gebleven was, leek het toch alsof ik een flinke kater had. Keelpijn, spierpijn etc. dus voor de zekerheid een coronatest gedaan, maar gelukkig was de uitslag negatief wat positief was🙂

Eigenlijk moet ik zeggen werkweek, want de implementatie/migratie bij de klant is gestart op donderdag avond, en loopt door tot maandag ochtend, en daarna zal het nog een tijdje problemen oplossen worden. Gelukkig waren er momenten dat ik “vrij” was. Zaterdag ochtend was er zo’n moment, en de dagen er voor tijdens de lunch.

……Dus zitten er nog 4 weekenden tussen nu en het weekend waarop we starten. Afgelopen weekend was op zaterdag weer een klusdag bij Randy. Gelukkig werd er pas 8u30 gestart, zodat ik nog snel een rondje kon lopen voordat we begonnen. Dus zondag maar een poging gedaan om de gemiste kilometers van de week ervoor een beetje goed te maken.

Na een heerlijk weekje in het prachtige Friesland is de vakantie helaas weer voorbij. In vier dagen hebben we de uitdagende Elfstedentocht volbracht, goed voor zo’n 270 kilometer aan fietsavontuur. Ondanks de aanvankelijk sombere weersvoorspellingen, werden we gelukkig gespaard en kregen we pas op de laatste dag te maken met regen en stevige wind. De route langs de elf steden was prachtig, en de week van rust was meer dan welkom na mijn inspanningen van de zaterdag ervoor.

Een verslag van deze toch wel barre tocht, maar ja…..het heet niet voor niets “The brutal one” Zaterdag 28 November - vandaag gaan we op pad voor de Grizzly 100. Een vrij zware trail van 100KM met c.a. 3000HM. Ik pik Jan op rond half 4, en we arriveren rond kwart over 5 in s’Gravenmoeren, en zijn nog op tijd voor een mooi parkeerplaatsje vlak bij de start. Rustig bereiden we ons voor op de wedstrijd, en wanneer we klaar zijn hebben we nog even tijd om in de kantine te wachten tot het tijd is om het startvak in te gaan.

Nog een kleine week, en dan gaan we weer eens een serieuze trail doen. De Grizzly 100, met zo’n 3000 hoogtemeters, dus gemiddeld nog wat meer hoogteverschillen als tijdens de trail lábbaye van een paar weken terug. De weersverwachting is redelijk. Temperatuur zal ergens tussen de 10 en 14 graden worden, en 8mm regen, als ik de 14daagse verwachting moet geloven.

Het herstel na de 50 km trail verliep uiteindelijk nog verrassend vlot. Hoewel mijn bovenbenen en kuiten tot woensdag erg gevoelig waren, verdween dat gelukkig grotendeels tegen het einde van de week. Intussen zijn ook mijn nieuwe trail schoenen, de “Gel-trabucco-terra,” gearriveerd. Ze bieden extra demping, en na een paar testrondes ben ik vrij positief over de pasvorm. De zool voelt wel wat stijf aan, maar verder lijkt de schoen me erg geschikt voor de wat langere trails.

Zaterdag 7 oktober, een vroege start van de dag met de wekker om kwart voor 5. De bestemming: Villers la Ville voor de “Trail lábbaye,” een uitdagende trail van 50 km met flink wat hoogtemeters. Precies half 6 stapt Jan in de auto, en anderhalf uur later arriveren we in Villers la Ville. Het laatste stuk van de autorit gaat door glooiend gebied, dus qua heuvels komt het wel goed dachten we. Voor mij dus al weer enkele jaren geleden dat ik nog een echte trail gedaan heb waar serieuze hoogtemeters in zitten, maar ik had er wel vertrouwen in dat de 50K moest gaan lukken. Sterker nog….geen zenuwen, en dat is me eigenlijk nog niet vaak overkomen, want zelfs bij de 10K van Roossendaal had ik daar nog last van. Waarschijnlijk omdat ik het als een training voor de komende doelen beschouwde, en me voorgenomen had om de focus te leggen op genieten en heel te blijven.

Nog een kleine week te gaan voordat ik me waag aan de “trail de l’abbaye” van 50K Mijn laatste echte trail wedstrijd dateert alweer van 2021 (Bello Gallico). Het werd dus weer hoog tijd voor een nieuwe “off-road” uitdaging. De afgelopen jaren stonden voornamelijk in het teken van wegwedstrijden, vandaar dat mijn trainingen en wedstrijden zich vooral op asfalt concentreerden. Nu staan er echter drie opeenvolgende trails op het programma, en ik verwacht dat de Grizzly 100KM de zwaarste zal zijn wat betreft het parcours.

Afgelopen week heb ik de hardloopschoenen weer wat vaker aangetrokken om de draad weer op te pakken. Het viel me niet tegen, en dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat ik een paar mooie wedstrijden en doelen in het vooruitzicht heb. Niets werkt beter als een dosis pure motivatie…

De vakantie zit er weer op, en Maaike en ik zijn nu tot in Lausanne (Zwitserland) geraakt. Het was prachtig weer, en de etappes werden met de dag mooier. Deze keer hebben we ook de nodige hoogtemeters gemaakt. Volgend jaar hopen we de draad weer op te pakken en dan via de Grote SInt Bernardpas Italie te bereiken. Deze pas wordt volgende maand afgesloten tot Juni volgend jaar.

Maandag avond een lekker rondje gelopen, maar toen ik dinsdag ochtend vroeg opstond omdat ik naar Brussel moest, voelde ik me vrij beroerd. Flinke keelpijn, en ook spierpijn en erg moe. Dinsdag en woensdag rust gehouden(op sportief gebied), en donderdag avond een klein rondje gelopen. De klachten zijn niet over, maar het gaat gelukkig al weer een stuk beter.

Afgelopen weekend een vrij druk weekendje gehad. Het begon met een gezellig etentje, en na een korte nachtrust zijn we zaterdag vroeg vertrokken naar Nieuwvliet om samen met Els en Peter een rondje door Zeeuws Vlaanderen te fietsen. Alhoewel het er zeer dreigend uitzag, regende het gelukkig op andere plaatsen, of andere tijdstippen dan wanneer wij aan het fietsen waren, dus het regenpak hoefde niet aan. Nadat we vrij laat nog wat gegeten hadden, gingen we weer naar huis. Maar het is ook een aardig eindje sturen, dus voor we in bed lagen, was de dag al weer om…

Vanaf afgelopen vrijdag heb ik weer standby dienst, dus moet ik een beetje de training daar op aanpassen. De lange duurloop van zaterdag had ik bijvoorbeeld verdeeld over twee rondes van 15KM dicht bij huis, en verder probeer ik de overige trainingen tussen de middag of voor 17:30 uit te voeren, want daarna wordt de telefoon terug gezet naar mijn nummer. Maandag en Donderdag avond staan alvast ingepland met releases, en ook afgelopen zondag middag en avond moest ik werken in verband met een release.

Nog steeds zit ik in de onderhoudsmodus, en de afgelopen paar weken heb ik de focus nog steeds op wat andere zaken liggen dan het hardlopen. Deze week staat ook weer flink vol gepland, want hoewel dinsdag een vrije dag is, hebben we wel een vrij vol programma deze week. Een paar trainingen zal ik daarom proberen tussen de middag te plannen.

Na een paar droevige weken (qua weer dan toch), zou het stilletjes aan beter moeten worden. Op zich maakt het voor de trainingen natuurlijk helemaal niet uit, en af en toe een flinke bui is zelfs lekker als het niet te koud is. Zo’n bui kreeg ik dus gisteren (zondag) ook, en hoewel het een soort wolkbreuk was, toch flink genoten van mijn training.

Voorlopig een paar hele drukke weken en weekenden, dus heb ik het trainen even op een laag pitje gezet. We zijn nog bezig met een inhaalslag van afspraken, welke allemaal uitgesteld zijn vanwege de eerste helft van het jaar, door de voorbereidingen op de UB, en de vakantie er na. Aangezien er nog geen definitieve wedstrijden gepland zijn op korte termijn is het ook niet echt nodig om heel veel kilometers te maken, en ben ik in de onderhoud’s modus gegaan, zodat ook mijn lichaam een beetje kan herstellen.