Hans

Zo…..de eerste triathlon van dit jaar zit er weer op, en wat voor een… Sowieso altijd een feest om in Meer te kunnen/mogen starten. Heel erg goed georganiseerd, en altijd een leuke “goody bag” met deze keer o.a. 2 bidons en een mooie handdoek.

Weinig te melden, maar toch maar even een korte post.. Eerst maar even wat slecht nieuws….de levertijd van mijn fiets loopt flink wat vertraging op…. Dat kon er afgelopen week ook nog wel bij, want toen ging er echt van alles mis, (vooral zakelijk) wat me o.a. in de avonduren nogal bezig hield. Gelukkig de week af kunnen sluiten met leuke dingen tijdens het lange weekend (4 dagen vrij, alleen vrijdag ochtend voor de klant een halve dag werken).

Nog 1 maand en 1 dag voor de Swissman En nog 12 dagen voor de eerste wedstrijd van dit jaar (de 1/4 triathlon van Meer). De laatste wedstrijd is puur om een triathlon gedaan te hebben dit jaar voordat ik bij de Swissman start, zodat ik kan checken hoe alles er bij staat. En Meer is natuurlijk altijd een hele leuke en gezellige wedstrijd. Ik ben alleen bang dat ik dit jaar flink wat snelheid ga missen, want ik start op mijn oude Cube, en heb geen snelheidstrainingen gedaan op de fiets. Hopelijk met lopen dus wat goed maken, want dat zou een heel stuk sneller moeten gaan….we zullen zien…

Hopelijk is een van de uitdagingen voor volgend jaar deze elfsedentocht…. Vorige week dit bericht gekregen: U bent naar aanleiding van het besluit van de Algemene Ledenvergadering van 20 december 2014 op de wachtlijst geplaatst. Op dit moment bent u nummer 146 op de wachtlijst. Halverwege oktober zal de toewijzing van de vrijgekomen startplekken worden gedaan.

De laatste maanden ben ik flink aan het dubben over welke investeringen ik nog moet doen, om goed aan de start te komen tijdens de Swissman. Omdat starten met de carbon tijdrit fiets geen optie is, heb ik mijn Cube Aerium pro eind vorig jaar omgebouwd voor de extreme triathlon’s (en voorzien van o.a. een tripple crancstel). Maar wat blijft is de deuk in mijn bovenbuis, en daardoor loop ik het risico dat mijn fiets niet goed gekeurd wordt bij de technische controle. Buiten dat zijn zowel mijn carbon als deze Cube gemaakt om in de Aero positie te zitten, wat natuurlijk helemaal niet van toepassing is op de extreme triathlons, waar voornamelijk de bergen en de lange afstand de extremiteit bepalen. Anders gezegd, een tijdritfiets is minder geschikt voor dit soort doelen, en eigenlijk al helemaal niet voor de vele kilometers in de training vooraf. Dat bleek maar weer toen ik vorig jaar in Luxumburg van mijn fiets vloog, omdat deze begon te slingeren tijdens een afdaling, deels te wijten aan de geometrie van de fiets. Nadat de jaarcijfers van ICT-OKE bekend waren, en bleek dat een fiets past in het sponsorbudget, ben ik op zoek gegaan naar een goeie allround racefiets. Het moest er een worden die licht genoeg is, voldoende aero is, en verder helemaal afgemonteerd is om goed te kunnen klimmen. En heel belangrijk…voldoende comfort tijdens de lange ritten. Daar is het eigenlijk nog het meest om te doen, want ik merk dat na zo’n 100KM de schouders/nek etc. behoorlijk gevoelig worden. Al een poosje aan het orienteren wat voor model het gaat worden, en mijn oog viel al heel snel op de Cube Agree C:62 SL team Wanty fiets. Niet zo vreemd dat die opviel, want die is al helemaal in de ICT-OKE kleuren gespoten, en ziet er gewoon prachtig uit.

Afgelopen donderdag moest ik me op tijd melden bij de kaakchirurg voor een operatie. Een kies linksboven moest er uit, en daarna een wortelpunt behandeling aan een andere kies. Dat laatste betekend dat ze door je kaak naar de wortelpunt gaan, omdat langs de bovenkant niet gaat als er een kroon op zit. Het klint wel iets erger dan het is, maar toch…. De operatie zelf viel overigens wel mee. Ik had meer last van het vervelende gevoel van de verdoving, dan van de operatie zelf.

Alweer een maand voorbij, en weer een maand dichter bij de Swissman dus. April was een (veel te)drukke maand, en vanwege diverse omstandigheden is het me bij lange na niet gelukt om er qua training het maximale uit te halen. Afgezien daarvan ben ik wel tevreden met hoe het momenteel loopt, want de blessure is al een heel stuk minder, het gewicht ook, en mijn prestaties tijdens de trainingen gaan flink vooruit.

Luik Bastenaken Luik Het is zaterdag 22 April, en 3u50 loopt mijn wekker af. Deze keer geen snooze knop, want ik spring direct uit bed, en ga snel de badkamer in om mijn fietskleren aan te schieten. Eerst 3 kadetjes met pindakaas, en dan vertrek ik naar Luik. Een kleine twee uur later rijd ik ruim op tijd (10 voor 6 zoiets) de parkeerplaats op. Ik probeer contact te zoeken met Joop Schwalbach, maar dat lukt niet. Dus eerst de bandjes opgepompt, en de rest in orde gemaakt, en daarna door naar het inschrijfburo om startnummer etc. op te halen. Mijn telefoon gaat, en het is Joop die contact met mij probeert te zoeken. Ook dat gaat niet goed, maar gelukkig na een paar pogingen wederzijds hebben we elkaar aan de lijn. We spreken af bij de start, en niet veel later is Joop er. (gelukkig herkenbaar aan het triathlon stuur, want het valt niet mee om iemand te herkennen met bril/helm etc. tussen c.a. 8000 andere fietsers).

De laatste update voor Luik Bastenaken Luik. Afgelopen weken heb ik lekker kunnen trainen, op het paasweekend na. De eerste week nog een flinke ronde gefietst, maar alles bij elkaar zeker niet genoeg om zaterdag lekker een 273KM te kunnen fietsen tijdens LBL. Maar zoals eerder gezegd wordt het een training, en daar hoort afzien bij, dus hopelijk niet al te slecht weer, zodat het alleen vermoeidheid wordt waar ik me zorgen om hoef te maken.

Deze week qua trainen wat rustiger aan gedaan, zoals ik van te voren ook gepland had. Het weekend begon overigens wel goed, omdat ik zaterdag lekker heb gefietst, ondanks de heftige wind en de vele regen op zaterdag. Na ruim 110 kilometer kwam ik verkleumd thuis, maar wel met een erg tevreden gevoel.De vrijdag vooraf nog nieuwe Swalbe One’s gelegd op mijn fiets, en op die van Maaike. En zondag was helemaal een fijne training, want toen ben ik eerst gaan zwemmen, en daarna heb ik ruim 20KM gelopen met een snelheid van c.a. 5M/KM.

Eigenlijk niet veel te melden deze keer, maar toch maar even een blogje gepost. De laatste weken schiet het er een beetje bij in, omdat ik het weer (veel) te druk heb. Trainen gaat gelukkig nog steeds vooruit, en ik voel me heel erg goed. Ik kijk weer echt uit naar al mijn trainingen, en dat was een half jaar geleden wel anders….

De laatste weken flink wat vooruitgang geboekt. De trainingen zijn weer wat uitgebreid, en mijn gewicht gaat ook heel goed. Vanochtend gaf de weegschaal 73,2 aan, en dat is 8,2KG lichter dan eind 2016. Dus de lat nog maar iets hoger gelegd, en het doel bijgesteld naar 70KG in de week voor de Swissman.Zal wel moeilijker worden, omdat ik vanaf de laatste weken meer eet tijdens de trainingen. Zowel tijdens de fiets trainingen, als tijdens de looptraining na het zwemmen zorg ik dat ik in ieder geval extra koolhydraten binnen krijg.

De opbouw van de trainingen gaat heel erg goed. Eigenlijk geld dit voor alle onderdelen. Alhoewel het lopen nog wel de enige sport is waar ik mijn blessure nog goed merk. Ik moet ook nog wel wat meer aandacht besteden aan kracht training + core stability. Dat is juist het geen de minste tijd kost, maar bij mij het gemakkelijkst overgeslagen wordt.

Een ongeluk komt nooit alleen…….en dat blijkt maar weer. De 17e Februari zijn we vol goede moed begonnen aan de “go live” van de lang geplande Oracle EBS upgrade.Dat het zwaar zou worden wist ik eigenlijk al wel, maar dat het een reeks tegenslagen zou worden had ik niet verwacht.Uiteindelijk kwam het neer op terugdraaien naar de status van vrijdagavond de 17e, na ruim een week stress, en dat gemiddeld 20 uur per dag.

Gelukkig gaat het steeds beter. Afgelopen week was een vrij actief weekje, en vooral in het weekend ben ik lekker bezig geweest. Dit had alles te maken met het werk weekend van Maaike, want zij moest Zaterdag/Zondagochtend, en Zondagavond werken. Maandag ben ik begonnen met een tempoloopje, dinsdag op de tacx, woensdag zwemmen, donderdag lange duurloop (19K), vrijdag wandelen met Maaike, zaterdag fietsen (77K) en zondag eerst zwemmen en daarna 17KM lopen met de Wbtv’ers. En de meeste dagen heb ik ook mijn oefeningen nog kunnen doen.

Gisteren heb ik weer een nieuwe test gedaan, en het resultaat was erg goed. Zoals de afgelopen 2 maandagen probeerde ik ook deze keer weer zonder iets te forceren een lekkere tempo training te doen. Twee weken terug was ik erg blij met een tijd onder de 6 minuten per kilometer.

……….En ik ben weer terug aan het “hardlopen” :-) Eigenlijk niet zo heel erg lang er uit gelegen, maar toch lang genoeg om het al heel erg te missen. Vorige week maandag avond weer voor de eerste keer c.a. 10KM op een tempo wat weer een beetje op hardlopen gaat lijken. Daarna op donderdag ook weer met de maten op stap, en een gelijke afstand lekker rustig uitgelopen. Zaterdag anderhalf uur met Michel en Rob, en alhoewel het laatste half uur mijn linkse been merkbaar minder mee begon te doen, kijk ik terug op een lekkere trainingsweek. Buiten het lopen nog wat Tacx en zwemtrainingen gedaan, en ook daar merk ik flink vooruitgang. Zwemmen gaat steeds beter, maar ook de indoor-trainingen op de fiets gaan een stuk lekkerder, en zijn snel voorbij (en da’s een goeie zaak wanneer je deze toch wat saaie trainingen af werkt). En ook niet helemaal onbelangrijk……mijn gewicht is flink aan het dalen nu.Vanaf 2 Januari nu 3 en halve kilo lichter, dus loop ik wat voor op het afval schema wat ik in gedachten had. In deze planning heb ik er al rekening mee gehouden dat het steeds lastiger zal worden om wat pondjes kwijt te raken. en van lieverlee dus minder snel zal gaan, maar ik heb er wel vertrouwen in dat het goed gaat komen om in Juni aan mijn streef gewicht van 73KG te komen. Dat zou 3KG lichter zijn dan mijn gewicht tijdens de Celtman in 2015, en hiermee hoop ik het wat zwaardere fiets traject mee te compenseren. Afgelopen weekend nog wat filmpjes terug gekeken van deze fantastische wedstrijd, en dan krijg ik helemaal zin in aankomend seizoen!!

De eerste weken van het nieuwe jaar zijn al weer voorbij, dus zijn we ook weer wat dichter bij mijn hoofddoel van dit jaar(Swissman). Nog ruim 5 maanden te gaan, maar voorlopig is het niet echt de voorbereiding die het had moeten zijn.

2017 En er is weer een jaar voorbij…….geen uitgebreide terugblik op 2016 deze keer, omdat ik al weer volop aan het vooruitkijken ben. Er waren natuurlijk wel een paar hoogtepunten, zoals mijn eerste finish op een 75K ultraloop (de Salland trail), en mijn eerste finish op een 100K ultraloop (Limburgs zwaarste - die helaas voor de laatste keer werd georganiseerd).

Helaas, was ik iets te optimistisch in mijn vorige post…..Ik ben weer opnieuw geblesseerd helaas :-( Hoe het exact komt weet ik niet. Na het consult had ik de training weer opgepakt, en omdat het lopen heel erg goed ging, besloot ik ook wat harder te lopen. En de aanbevolen core-stability oefeningen had ik ook dagelijks gedaan. Dit ging eigenlijk heel erg lekker, totdat ik vorige week zaterdag ochtend uit bed kwam met lage rugpijn (beetje hernia achtig, want ik had ook weer uitstraling naar mijn been).