Hans

Zaterdag middag tegen 13:00 uur vertrok ik naar SIttard voor mijn eerste 24 Uurs ultra.De start was om 16:00u, maar bij een 24 uur mag je een eigen verzorgingspost opstellen, dus ik had wat extra tijd gereserveerd om alles klaar te zetten.

Over precies een week zit de 24 uur van Sittard er al weer op. Voorlopig ziet het er allemaal nog goed uit. Op wat kleine ongemakken na ben ik blessure vrij, en ook de weersvooruitzichten zijn heel goed. Ondertussen heb ik de meeste spullen al verzameld (tafeltje etc.) om een eigen verzorgingsplek in te richten.

Na een week van storm en regen, kwam eindelijk afgelopen weekend de zon weer door.Gelukkig heb ik me niet tegen laten houden door het slechte weer, en ook de vrijdag (storm Eunice) kon ik nog snel een training afwerken voordat het natuurgeweld los barstte.

Afgelopen weekend hebben Maaike en ik het Maarten van Rossumpad (384KM pad wat van Den Bosch naar Steenwijk loopt) afgemaakt. We waren er afgelopen zomer al mee begonnen, maar omdat we steeds verder naar het Noorden moesten, waren de laatste wandelingen wat lastig in te plannen vanwege de lange reistijd.

Gisteren kwam Maaike thuis met de verassing dat ze vrij kan krijgen eind April🙂 .Na lang wikken en wegen had ik voor mezelf al besloten dat wanneer ze mee kon gaan, ik dan een poging ga doen om de ronde om het Balaton meer te finishen.Omdat ik voor 1 Maart ingeschreven moet zijn, kan ik niet afwachten wat voor resultaat ik tijdens de 24 uur ga halen, maar achteraf gezien is dit ook niet helemaal een graadmeter om te kijken of ik er klaar voor ben.

Laatste weken nog steeds helaas een veel te volle agenda bij de klant, en omdat er ook nogal wat zaken fout gegaan zijn betekend dit lange dagen met veel stress. De langste dag was op woensdag 12 Jan, want toen ben ik 6u15AM gestart, en heb ik 3 minuten voor middernacht mijn pc uit gezet, en aan mijn buro gegeten om geen tijd te verliezen. Ruim 17 uur aan een stuk, en na zo’n lange dag valt het helaas ook niet mee om in slaap te komen. Verder ben ik tijdens mijn standby ook nog eens iedere dag minimaal 1 keer op geroepen.

Afgelopen week mijn 3e Moderna prik gekregen, en aanvankelijk vrij weinig last van gehad. Vrijdag had ik een beetje hoofdpijn, en was mijn arm wat gevoelig, dus vrijdag heb ik rust genomen, en zaterdag mijn duurloop gedaan. Die ging op zich wel lekker, ondanks dat het rondjes in de buurt waren, vanwege de standby dienst bij de klant.I

2021 Het einde van het jaar nadert weer, dus wordt het weer eens tijd om terug te kijken op het afgelopen jaar. Helaas had de Corona ook dit jaar de nodige impact op de diverse geplande en/of afgelaste activiteiten.Begin 2021 kwam al vroeg het bericht dat de 24 uur van Sittard niet door ging.Dus dat betekende dat ik toen op geen enkel evenement meer stond ingeschreven, en dat werkte niet echt motiverend.

Ja…..de Bello Gallico begint wel een dingetje te worden.Ook deze poging om een 160K te finishen is helaas mislukt. De weersverwachting was perfect!De trainingen in de voorbereidingen waren niet super, maar ik was wel blessure vrij.De verdere voorbereidingen (inrichten van de drop bags etc., kledingkeuze) waren beter dan ooit.Echt overal aan gedacht, dus dit had een finish moeten worden….

Nog minder dan een week, en dan ga ik weer een nieuwe poging doen om een 100 miler te finishen.Ik ben deze keer gelukkig nog blessurevrij op een paar pijntjes na, en heb er heel erg veel zin in. De voorbereidingen daarentegen zijn zeker niet optimaal geweest, maar ik verwacht dat dit vooral de eerste 80KM merkbaar zal zijn.Daarna zal het vooral mentaal een gevecht worden om door te blijven gaan, en ik hoop dat ik deze keer sterk genoeg ben om na het halverwege punt de draad verder op te pakken.Het weer lijkt mee te gaan werken, en ik heb ook ondertussen via de diverse media al gezien dat het parcours er voorlopig vele malen beter bij ligt dan tijdens de editie van 2019.Alles bij elkaar schat ik de kans op een finish vrij hoog in, maar zoals altijd zal het niet gaan zoals verwacht, en zal omgaan met teleurstellingen ook belangrijk worden naarmate de kilometers voorbij gaan.

Ondertussen heb ik een mailtje ontvangen van de organisatie dat de BG door kan gaan. Heel blij mee, want ik had zo mijn twijfels of het allemaal nog goed ging komen, en was bang dat het last-minute nog afgelast zou worden zoals vorig jaar.

Helaas weer een slechte week achter de rug. Deze keer was ik er wel min of meer op voorbereid, dus dan valt het allemaal wel mee. De vrije dagen hadden nogal wat achterstand veroorzaakt op mijn werk, en helaas ging er ook nog e.e.a. mis. En we hadden op zaterdag de verhuizing van mijn moeder gepland.

10 November belde mijn zus dat het niet zo goed ging met mijn vader, en een uurtje later zaten we aan zijn bed. Hij was mentaal nog 100%, maar zijn lichaam wilde niet meer. Gelukkig hebben we nog een goed gesprek kunnen voeren, en ook vertelde hij me nog dat hij erg gelukkig was dat hij nog bij het feest had kunnen zijn van zijn zus, twee dagen daarvoor.

Helaas verliep het herstel niet zo best. Gelukkig was de keelpijn over na een paar dagen, maar de pijn aan mijn voet en knie bleven wat langer dan verwacht. De trainingsomvang dus maar flink terug gebracht, en af en toe een poging gedaan om de lange duurloop pijnloos te verlengen, maar dat was tevergeefs.

Vrijdag gaan Jan en ik voor de 4e keer op weg naar Camping de weyert in Rolde voor de ISU.Deze keer hebben we een caravan die c.a. 10 meter van de start af staat, dus dat zit alvast mee.Nadat we op tijd de spulletjes klaar gelegd hebben, gaan we op tijd naar bed.

Nog een paar dagen voor we weer starten bij de ISU Het wordt de 4e keer dat ik mee doe. De eerste keer ben ik uitgevallen bij de 42KM door een blessure, de tweede keer heb ik de route voor de 100KM genomen, en de derde keer (2019) heb ik de 120KM helemaal uitgelopen (+ een paar bonus kilometers vanwege een paar gemiste lintjes).

Het herstel is deze keer niet helemaal goed gegaan. Sinds ongeveer twee weken heb ik last van mijn heup/bil en het lijkt op Ischias/Piriformis en Gluteus Minimus problemen. Ik ben gelijk weer begonnen met de mij bekende oefeningen, maar omdat het nog maar een paar weken duurt voordat we bij de ISU gaan starten, heb ik vrijdag ook maar gelijk een afspraak gemaakt bij de fysio. Daar hebben we even doorgesproken wat het beste behandelplan is, en de therapeut stelde voor om eerst op de normale manier proberen de Spieren die tegen de zenuw drukken te masseren, zodat de doorbloeding beter wordt, en ook de druk verminderd wordt.

Mijn lichaam had deze keer toch nog wel wat moeite met herstellen na de 100KM van Winschoten.Het begon met een flinke verkoudheid, en die heeft ongeveer een week geduurd.Verder bleef mijn rusthartslag nogal hoog, dus heb ik besloten deze keer het trainen erg voorzichtig op te pakken, om problemen te voorkomen.

…..het is me gelukt, finishen onder de 11 uur….. Een verslag van mijn 100KM wedstrijd in Winschoten.. Vrijdag: Na een lange rit met veel files komen we (Jan, Marian, Maaike en ik) aan in Winschoten.We besluiten eerst het start nummer op te halen, en zoeken daarna een werkende laadpaal om te stekkeren voordat we gaan we eten.Het eten smaakt goed, en rond half 10 gaan we terug de kamer in en niet veel later ga ik een poging doen om wat te slapen.

De vakantie zit er weer op. We hebben zoals vorig jaar weer veel gewandeld, en deze keer was het Maarten Van Rossumpad aan de beurt. Dit mooie pad loopt van Den Bosch naar Steenwijk en is c.a. 380KM lang. Afgelopen weken dus de eerste 15 etappes gelopen, en dat is heel goed bevallen. Tot nu toe misschien wel de mooiste onder de lange afstands wandelingen die ik gedaan heb. Gelukkig zat ook het weer een beetje mee, en op een paar keer 5 minuten schuilen na hebben we het droog kunnen houden.