Hans

Gisteren op tijd uit bed, want ik wilde graag mijn vaderdag kado ("On Cloudsurfer Next" schoenen) uit proberen. Maaike had zondag nog wat fietsplannen, dus besloot ik een training van ongeveer 3 uur te doen, zodat ik 11u terug zou zijn. Na de wedstrijd van vorige week dus nog even niet te veel kilometers, en achteraf bleek 30K ruim voldoende, want de kilometers voelden vrij zwaar. Dit had denk ik te maken met de wandeling van de dag er voor, en van de korte nachten van afgelopen week.

Na twee wedstrijden die ik vanwege blessures niet kon finishen, besloot ik het wat anders aan te pakken. De lat iets lager, de druk eraf. Gewoon weer meedoen, voelen hoe het gaat, en vooral: finishen. Ik had een 50 km-loop gevonden, niet te ver van huis. Perfect om te ontdekken waar ik sta, én om het weekgemiddelde rustig op te bouwen zonder risico’s.

Ondertussen ben ik weer goed uitgerust na een weekendje wandelen. We zijn via Egmond aan zee, Groet, Callantsoog aanbeland in Anna Pauwlona in de kop van Noord holland. Afgelopen dagen ook wat nagedacht over de planning voor de rest van het jaar, en de kalender eens goed gecheckt op weekenden wanneer ik geen standby heb, geen vakantie heb, en Maaike een werk weekend heeft. Met deze zoek filters, schiet er helaas niet zo heel veel over in de voorbereiding naar de 100KM van Winschoten.

Om te beginnen een dikke pluim voor de organisatie!! Vorig jaar was ik al onder de indruk van de vele vrijwilligers die voor een relatief klein deelnemersveld een hele dag opofferen. Een flink aantal ronde tellers, mensen bij de verzorging, mensen die de route regelmatig contoleren etc. etc. Bekers voor de eerste 3 per categorie, een tent om je om te kleden, aan alles is gedacht. Dit jaar zelfs een primeur met startnummers met chips, zodat de resultaten live gevolgd konden worden. Maar dus ook handmatig tellen, om er zeker van te zijn dat alles klopt! Perfect!!

Ik vraag me al weken af of het verstandig is om te starten a.s. zaterdag…. Het vertrouwen in mijn knie en mijn nek is nog niet helemaal goed, dus nog steeds te veel twijfel, en daarom wou ik eigenlijk de zaak af gaan blazen…..Maar ik heb me weer bedacht :-) Als alles meezit en de problemen blijven weg, dan zou een mooi resultaat er in kunnen zitten. Ik ga er ook van uit dat de kans op een teleurstelling aanwezig is, en dat zou de zoveelste tegenvaller worden dit jaar. Daarom ga ik de lat heel laag leggen, en er van uit dat ik ergens uit zal stappen en er een goede training van ga maken. Een finish zou geweldig zijn gezien de omstandigheden, dus dat wordt wel het doel, maar geen streeftijd…

Ondertussen weer terug aan het werk na een weekje vakantie. Nadat ik de teleurstelling van Sittard min of meer verwerkt had, vertrokken we maandag naar Haarlem, om daar het kustpad verder op te pakken. Weer een paar hele mooie etappes gedaan, en gelukkig wat tijd om bij te komen van de stressvolle weken daarvoor.

Helaas…..na 63KM was het gedaan … Zaterdag 3 Mei. Een dag waar ik lang naar uitgekeken heb. Eindelijk een wedstrijd die me ligt dacht ik nog, alhoewel ik nogal wat twijfels had over een goed verloop na de slechte voorbereidingen en de nodige blessures.

.Nog een paar dagen en dan is het zo ver. De NK 24u van Sittard. Na lang twijfelen, heb ik toch vorige week besloten te gaan starten op de 24 uur. Alhoewel je niet aan een dergelijke wedstrijd moet beginnen als je niet 100% fit bent, zijn de klachten momenteel niet heel ernstig, en tijdens de laatste trainingen nauwelijks merkbaar. Het is alleen de vraag hoe het zich ontwikkeld tijdens de 24u.

Het paasweekend zit er weer op. Omdat de zwelling aan mijn linkse knie maar langzaam minder werd, en alles vrij pijnlijk bleef, had ik besloten om nog een paar dagen te wachten voordat ik de hardloopschoenen weer aan trok. Zaterdag gelukkig wel een mooie wandeling kunnen doen, en dat voelde goed, totdat ik na zo’n 15KM flink last van mijn nek kreeg. Dit werd steeds erger, en in de avond was het zelfs zo erg dat ik nauwelijks mijn hoofd nog kon bewegen. Slapen ging praktisch niet, maar gelukkig was er de andere dag (eerste paasdag) een beetje vooruitgang, en besloten we die middag nog een wandeling te doen. Niet te ver, want ik moest op tijd terug thuis zijn in verband met standby dienst.

Het nagenieten van de marathon was helaas van korte duur….Toen ik dinsdag mijn herstel loopje deed, struikelde ik net voor het einde. Deze keer een laag stoeprandje over het hoofd gezien, en met 10KM/u op het trottoir geland. Zoals vorige keer ook deze keer weer op beide knieën geland, en aan de schaafwonden op mijn elle bogen en handen te zien ook de kracht wat opgevangen met mijn armen.

Na de 65KM van Walcheren zijn we op zoek gegaan naar een wedstrijd die nog in te plannen was ergens voor de 24u van Sittard. De marathon van Zeeuws Vlaanderen leek een hele leuke, maar die zat helaas al vol. Toen bleek dat Enschede (tevens de oudste marathon van Nederland) nog inschrijvingen aan nam, zijn we voor die marathon gegaan.

Afgelopen week heb ik rustig aan gedaan, om mijn lichaam de kans te geven wat te herstellen. Kwam op zich goed uit, omdat we een weekendje Breskens gepland hadden, samen met Wilma en Ad. Uiteindelijk is het toch nog een vrij actief weekendje geworden, met op Zaterdag een fietstocht van c.a. 60KM en Zondag een wandeling van ongeveer 15KM. Het weer zat gelukkig mee, want volop zon en weinig wind.

Nu ook de klok weer een uur vooruit gezet is, en de dagen sowieso al wat langer werden kunnen de lampjes weer opgeborgen worden, en hopelijk binnenkort de handschoenen ook. Afgelopen week wisselde het nogal van temperatuur, en ik heb trainingen in korte broek en t-shirt afgewerkt, en trainingen met jasje aan en handschoenen…

Afgelopen weekend was nogal druk, omdat we voor de klant een Datacenter verhuizing moesten simuleren. We hebben twee datacenters, en het is de bedoeling dat de belangrijkste applicaties door blijven draaien op 1 van de twee. Dat betekend op zaterdag alles stoppen in het ene datacenter, daarna testen. Op zondag alles weer aan, en nog een keer alles testen. Helaas schoot er niet heel veel tijd over om te trainen, maar ik was alvast vrijdag een ronde van 30KM gaan doen.

Afgelopen donderdag was weer best een spannende dag, De loterij voor de Spartathlon begon om 18:00 onze tijd. Ik had voor de zekerheid een kaarsje voor Jan en mij opgestoken, en ongeveer een half uur later was de uitslag bekend. Deze keer ergens op positie 376. Vorig jaar was ik nummer 220, dus helaas ook dit jaar geen Spartahlon voor mij…..Heel even een flinke domper, omdat het vrij definitief is deze keer, maar daarna was het negatieve gevoel weer snel over. Eind December was ik eigenlijk vrij zeker dat ik niet in zou schrijven, en wat later heb ik die plannen bijgesteld, maar ik was nog steeds niet 100% overtuigd of het allemaal wel heel verstandig was. De kans op een DNF is voor iemand van mijn kaliber heel erg groot, en zeker wanneer de recente blessures daar bij opgeteld worden. Ik hoef dus nu ook geen rekening meer te houden met deze wedstrijd, wat ook weer wat voordelen bied.

Na een paar dagen rust (herstellen van de 65KM van Walcheren), heb ik woensdag de korte broek weer opgezocht, want de trend van zon en hoge temperaturen hield afgelopen week aan. Mooie lente dagen dus, en dan zijn de trainingen gelijk een heel stuk leuker.

Voor de tweede keer gaan Jan en ik deze leuke ultra doen. De weersverwachtingen zijn prima, en we hoeven pas om 9:00u te starten, dus dat is ook meegenomen. Onderweg nog wat flinke mistbanken, en we zien de windmolens ook nog flink draaien, maar gelukkig blijkt het tijdens de wedstrijd alleen maar zon te zijn, en valt de wind mee.

Tja……2025 is nou niet bepaald goed begonnen. Eerst de problemen met de rug, daarna een vervelende griep, toen de val op mijn knie, en nou….spit…. Geheel onverwachts schoot het vrijdag in mijn rug, en mijn eerste gedachte was….weer een hernia er bij, maar nu aan de andere kant. Na een half uurtje flink pijn lijden, nam de pijn wat af, en kwam ik er achter dat vooral tijdens het zitten de pijn op zijn ergst was. Maar ja……een weekend werken voor de boeg, dus daar viel weinig aan te doen.

Vrijdag 21 Feb begon mijn stand-by dienst weer. Helaas is de agenda weer flink gevuld met releases, en ook worden er in het weekend een paar spannende acties uitgevoerd op de infrastructuur. Het herstel van de knie gaat naar omstandigheden redelijk (steeds wat vooruitgang, ondanks de lange afstand van vorige week, en het redelijke trainingsvolume).

Gisteren getest hoe het er bij stond, en alhoewel het nu nogal pijnlijk aanvoelt, heb ik er wel vertrouwen in dat het begin Maart goed gaat komen in Walcheren. Om 7 uur ben ik de deur uitgegaan, en mijn horloge gaf de niet zo motiverende tekst “Rust”, terwijl ik eindelijk weer eens een lange duurloop van plan was. Uiteraard dat advies met een pak zout genomen, want alhoewel de enduro2 speciaal voor ultra atleten gemaakt is, slaan zowel de adviezen als de voorspellingen nergens op….