Hans

Zo…..het is al weer zowat eind 2017….tijd om weer eens terug en vooruit te kijken Het jaar 2017 was niet best begonnen, want vanwege een hardnekkige blessure viel het niet mee om goed te trainen.Heel weinig kracht in mijn linkse been, wat nogal wat beperkingen gaf bij het hardlopen en fietsen.Ook qua gewicht begon het niet goed, en ook dat had alles te maken met de blessure.

Gefinished Onderweg naar mijn derde Hel van Kasterlee (15KM RUN-117KM MTB-30KM RUN) vraag ik me voor de zoveelste keer af of het vandaag wel verstandig is om te starten. Die vraag houd mij al ruim twee weken bezig, en het vertrouwen in een finish is eigenlijk niet al te groot. En nadat ik in Livigno uitgevallen ben tijdens de Icon, zou een tweede DNF een enorme domper zijn om het jaar mee af te sluiten.

Het zware werk zit er weer op, dus weer tijd om af te tellen…. http://www.winterduathlonkasterlee.be/ De vooruitzichten zijn niet ideaal (en dat is nog een beetje een understatement denk ik) De minnen en plussen: -De laatse maand veel te weinig kunnen trainen ivm lichte blessure en buikgriep -Hele slechte weersvooruitzichten deze week -Parcours ligt er heel zwaar bij -Langere afstand(12KM mtb extra) en een technischer parcours dan vorige edities

Zo…..alvast 1 doel is helder voor 2018! Het is de Frysman geworden!! In 2018 hoop ik fit genoeg in Friesland aan de start te staan om daar mijn 10e hele triathlon te doen. Deze keer eens kijken of ik onder de 11 uur kan finishen…

Helaas….de voorbereidingen voor Kasterlee zitten wel heel erg tegen… Heb nu een flinke buikgriep te pakken, en lig er al weer een paar dagen uit met trainen, en dat zal ook nog wel een paar dagen duren voordat ik het weer terug kan op pakken.

Afgelopen week was niet helemaal lekker gegaan…. Hele drukke dagen gehad bij de klant, en een lichte blessure gooide een beetje roet in het eten. Af en toe in de avonduren moeten werken, en de resterende tijd heb ik geprobeerd voldoende tijd te vinden om te trainen, maar dat viel niet altijd mee. Soms was de tijd er trouwnes wel, maar dan was ik te moe om een lekkere training te doen, en besloot ik wat rust in te plannen.

Helaas….geen Norseman voor mij in 2018. Geen verassing, want met > 4400 inschrijvingen en slechts 250 startplaatsen is de kans heel erg klein om er bij te zitten.Dit heeft natuurlijk wel flink wat consequenties voor de planning van 2018. Deze keer wil ik niet overhaast een andere kiezen, want alhoewel er nu duizenden atleten in gaan schrijven voor de overige interessante en mooie xtreme triathlons, twijfel ik nog wat ik volgend jaar ga doen.Het grote nadeel als je multi sporter bent, en dan ook nog lange afstanden doet, is dat er veel te veel te kiezen is, en je uiteindelijk maar een paar wedstrijden op een jaar kunt doen.De A-wedstrijd moet dan in ieder geval bijzonder zijn, zodat je daar naar toe kunt trainen, en de nodige motivatie op kunt brengen tijdens periodes wanneer je even wat minder zin hebt om te sporten. Het zou er bijvoorbeeld zo uit kunnen zien: Als het een of meer “normale” hele triathlons wordt, dan ga ik denk ik kiezen uit deze: -Frysman of Wasserstadt(Hannover) en Almere

Na de Hel van Kasterlee moet het flink gaan vriezen, want mijn status als elf steden lid is ondertussen veranderd naar rijdend lid!! Het zou toch geweldig zijn om die een keer mee te mogen maken!! Gelijk maar een schaatscursus geboekt om mijn techniek een beetje bij te schaven (een “beetje” is een flinke understatement), zodat ik letterlijk goed beslagen ten ijs kom, mocht de tocht ooit door gaan. Qua training past het wel in de voorbereiding, omdat schaatsen/fietsen ongeveer dezelfde spiergroepen gebruiken. Morgenavond de eerste les in Breda, en ik ben heel erg benieuwd.

1 November In Belgie een vrije dag, en…dus ook voor mij. Deze keer een speciale dag, want op 1 November wordt de inschrijing geopend van zowat alle bekende extreme triathlons. Om een zo groot mogelijke kans te maken op een slot, moet je dus eigenlijk inschrijven op de Norseman en nog een aantal anderen, zodat je als je uitgeloot wordt nog meer kansen hebt op een mooie extreme.

Ondertussen zijn we weer een paar weken dichter bij de HvK. Het trainen gaat heel goed, en het vertrouwen in het MTB onderdeel begint weer te komen. Vorige week heb ik nog samen met Rob meegedaan aan een mooie toertocht in Wouwse plantage, en met de rit er naar toe en terug (nog een omweg via de MTB route van Roosendaal en Rucphen) kwamen we ongeveer aan 100KM.

Ik had de plannen voor de hele marathon al bijgesteld naar de halve, maar….even niet er bij stil gestaan dat op 29 October een training is voor de hel…. De groepstrainingen gaan door op: 8 oktober 29 oktober 19 november 3 december 10 december De training start telkens om 09u00 aan de sporthal te Kasterlee (Duineneind). Hier is ook de mogelijkheid tot het nemen van een douche mits een kleine bijdrage. Hiervoor kan je best reserveren aan de balie van de sporthal vooraleer de mountainbiketraining begint.

Gisteren mochten we voor het tweede jaar achter elkaar meedoen aan de Bredase singelloop via DRV Accountants & Adviseurs. Deze keer was Jan er niet bij, en gingen Michel, John, Rob en ik zondag op tijd naar Breda, zodat we in alle rust ons zelf gereed konden maken. Nadat we een bakje koffie gedronken hadden bij Lades (het DRV verzamelpunt) liepen we zo’n 10 minuten voor het startschot het startvak in. Een beetje naar voren geschoven, maar toch niet ver genoeg bleek achteraf. Geen warming up gedaan, en mijn benen voelden nog wat stram aan, vanwege de MTB training op zaterdag ochtend (rondje Rucphen en Roosendaal).

Zaterdag ochtend ben ik op tijd vertrokken naar Kasterlee, om de nieuwe route eens te rijden. De Garmin Etrix had ik geladen met de route die ik van een collega duathleet heb mogen ontvangen. Via flink wat omwegen uiteindelijk rond half 9 gearriveerd bij de sporthal, en een paar minuten later zat ik op mijn fiets. Ik volgde de paarse lijn van de Etrix, maar had niet in de gaten dat ik het tweede gedeelte aan het rijden was.Dit gedeelte kende ik nog van de vorige keren dat ik in Kasterlee mee deed, en lag er nu overigens heel goed bij.

Zo…..ondertussen heb ik de DNF in Livigno al weer verwerkt, en ben ik weer volop vooruit aan het kijken. Nog niet helemaal volle bak aan het trainen, omdat het vorige week Maaike haar vrije weekend was, en afgelopen weekend ook wat andere dingen op het programma stonden. Ook is vorige week donderdag een lichte operatie bij de kaakchirurg uitgevoerd, en hoewel inspanning en voorover bukken de eerste dagen vermeden moesten worden, toch maar besloten die avond een paar rondjes op mijn mountainbike te doen door de Rucphense heide. Dat was lang geleden, zo lang zelfs dat ik bijna vergeten had hoe leuk het is. De bedoeling was 1 ronde, maar het werden er 2, en als het wat vroeger was geweest had ik er nog een derde aan vast geplakt.

Afgelopen week is er een heel mooi filmpje gepubliceerd over de Swissman xtreme triathlon.2017. https://www.youtube.com/watch?v=4My1FTmSsT0 Voor mij samen met de Celtman (2015) de mooiste wedstrijden die ik ooit gedaan heb, https://www.youtube.com/watch?v=fVhsLdA7Er0 Hopelijk volgend jaar de Norseman!!

Livigno - 1 September 2017 3 uur loopt de wekker af. Ik kijk door het raam naar buiten, en zie dat het nog steeds flink regent…. De weersvoorspellingen klopten dus helaas. De wisselzone is geopend tussen 4 en 5, en ik besluit om mijn wetsuit in de auto aan te schieten. Ik schat de temperatuur buiten op 6 graden, en hoorde dat de watertemperatuur rond de 13/14 graden is. Altijd nog warmer dan de de watertemperatuur tijdens de Celtman in 2015, maar toch…..

(Weer)even een paar dagen off line geweest, vanwege mijn tweede korte vakantie. Deze keer zijn Maaike en ik naar Tsjechie gegaan, om daar te gaan wandelen in het reuzengebergte. Wauw…wat een fantastisch mooi gebied is dat! Het is welliswaar geen hooggebergte, maar toch, af en toe een top van c.a. 1500 meter is ook al behoorlijk hoog. We zijn eerst naar Harachov gegaan(een mooi klein stadje aan de Pools/Tsjechische grens) en een paar dagen later door naar naar Špindlerův Mlýn gewandeld, en weer een paar dagen later door naar Pec pod Sněžkou. Voor bagage transport werd gezorgd, en mijn auto kon dus gewoon in Harachov blijven staan. In totaal hebben we gemiddeld c.a. 25KM per dag gewandeld, met af en toe een uitschieter van c.a. 32KM. En nog twee keer ben ik gaan hardlopen, dus die dagen waren een combinatie van wandelen met hierna een rondje hardlopen van c.a. 8KM.

Het is weer even geleden dat ik een update heb kunnen plaatsen, want…….hele drukke weken bij de klant, en een weekje vakantie tussendoor hebben zo zijn impact gehad op de rest de laatste weken… En aangezien trainen, werken en vakantie allemaal veel belangrijker zijn dan bloggen, dus nu pas een post. Zware werkdruk, weinig slapen, veel stress, da’s allemaal niet goed als je voor een hele triathlon traint. Maar genoeg geklaagd, want er zijn gelukkig ook goeie berichten!