Afgelopen week liep het helaas niet zoals verwacht. Maandag voelde ik me niet lekker en had ik ook geen fut meer, dus die training alvast geskipt.
Dinsdag wel weg geweest na een dag werken in Brussel, en dat ging gelukkig redelijk.
Woensdag samen met Jan op pad. Het liep lekker, en het tempo was prima. Een beetje de planning doorgesproken, maar het ziet er niet naar uit dat we nog hele spannende dingen gaan doen voor de HoHo100 die gepland staat in februari. Het liep heel lekker, tot… ik in Rucphen met mijn knie tegen een grote kei kwam, en gelijk op de grond lag. Jan hielp me overeind, maar ik kon niet goed inschatten wat de schade was, omdat ik met mijn knieschijf vol op de kei gekomen was. Heel voorzichtig naar huis gewandeld, en daar de schade bekeken.
De linkerknie (die tegen de kei gekomen was) bloedde wat, en was behoorlijk gevoelig. Als ik mijn voet naar links of rechts bewoog en de knie een beetje moest verdraaien deed het flink pijn. Mijn rechterknie was vooral geschaafd, en wanneer ik stil zat was juist die knie degene die het meest pijnlijk was. Een paar grote eilandpleisters erop, en dan maar kijken de andere dag hoe het gaat.
Donderdag alleen wat gewandeld, en eenmaal in beweging voelde het vrij goed aan. Dus vrijdag maar weer voorzichtig wat gaan hardlopen, en ook dat voelde niet slecht.
Alles bij elkaar viel het dus nogal mee, en het verbaast me zelfs nu nog dat de zwelling van mijn knie op zaterdag alweer nagenoeg weg was, en dat hardlopen alweer mogelijk was. Dus zaterdag ook heel rustig opgestart, en er 30 km van gemaakt zonder problemen. Voorlopig ver genoeg, en niets forceren…
Vandaag (maandag 2 november) is een vrije dag bij de klant, dus mooi de gelegenheid om mijn boekhouding te doen en een duurloopje te plannen. Eens geprobeerd een heel langzame training te doen, omdat ik het gevoel heb dat ik alle duurlopen momenteel op hetzelfde tempo af aan het werken ben. De eerste kilometer nog wat pijn in mijn linkerknie, maar daarna heerlijk gelopen en er 17 km van gemaakt.