Het zit helaas niet mee…
Begin deze week kregen we het goede nieuws van Randy dat Lisa afgelopen vrijdag naar huis zou mogen. Dus deze week alles opgehaald in Rotterdam, borden in de tuin geplaatst en de laatste klusjes nog even afgewerkt.
Maar toen we donderdagavond nog even op bezoek kwamen, had Lisa koorts. We hadden nog even goede hoop dat dit zou zakken, maar vrijdagochtend hoorden we dat ze toch moet blijven. Erg jammer dus, maar uiteraard is ze daar in goede handen.
Dus ook weer vrij weinig kunnen trainen, maar gelukkig vandaag nog wel mijn lange duurloop kunnen doen. Ik moest wel kiezen uit twee verschillende typen trainingen, nl.:
- Specifiek voor de komende 6 uur (NK Haarlemmermeer), wat zou betekenen: de eerste 15 op 5m30 per kilometer en daarna 15 op 5m45 per kilometer.
- Gewoon een rustige duurloop van 42 km en dan kijken of het beter gaat dan vorige week.
Ik koos voor optie 2, omdat alle voorbereidingen voor de 6 uur toch al de mist ingegaan zijn en ik beter voor de langetermijndoelen kan gaan. De 6 uur zal dan ook meer een training worden dan een serieuze poging om hoog te eindigen in mijn categorie.
Want… ik heb deze week gelijk de daad bij het woord gevoegd en me alvast ingeschreven voor de hoho100, in de hoop deze keer de 100-miler binnen de 21 uur af te werken. Als de kwalificatie-eisen voor de Spartathlon nog hetzelfde zijn, zou dat voldoende zijn om mee te loten voor een startplaats voor 2027. Mocht het niet lukken, dan moet ik op zoek naar een andere, maar dat is voor latere zorg.
Vandaag dus vroeg de deur uit. Nog in korte broek en t-shirt, maar ik vrees dat dit snel over zal zijn, want het is volop herfst. Mezelf voorgenomen om niet sneller dan 6m/km te lopen en voldoende te eten. Het laatste is gelukt en het eerste bijna, dus het is sowieso een rustige duurloop geworden. Ging stukken beter dan vorige week, dus ik denk dat ik toen gewoon te weinig koolhydraten had. Nu dus even rustig aan, en hopelijk voldoende uitgerust straks voor het NK.
