Lichte blessure

Download PDF

Afgelopen week was niet helemaal lekker gegaan….
Hele drukke dagen gehad bij de klant, en een lichte blessure gooide een beetje roet in het eten.
Af en toe in de avonduren moeten werken, en de resterende tijd heb ik geprobeerd voldoende tijd te vinden om te trainen, maar dat viel niet altijd mee.
Soms was de tijd er trouwnes wel, maar dan was ik te moe om een lekkere training te doen, en besloot ik wat rust in te plannen.

De schaatsles vorieg week dinsdag ging wel lekker, maar toen ik donderdag een keer terug ging om te oefenen besloot ik om het na een uurtje al weer voor gezien te houden.
Ik heb namelijk al een paar weken last van een blaar op mijn voet die gaan ontsteken is.
De wond geneest eigenlijk niet, en dat komt natuurlijk omdat ik mijn voeten flink beweeg tijdens het sporten, en ook nog steeds schaatslessen heb.

Hopelijk wel snel wat verbetering, want ik maak me wel een beetje zorgen.

Ik ben er ook nog iet uit, wat volgend jaar moet gaan worden.
Er zijn eigenlijk twee evenementen die ik beide wil doen, maar die vallen zowat in dezelfde week (Friesman en Zugspitztrail).

Als ik een triathlon in wil plannen, dan moet het in het voorjaar, zodat ik na Juni me volledig kan richten op ultralopen.
Het uitbreiden van de kilometers kan dan al tijdens de voorbereiding van de triathlon, en dan in September een paar keer flink pieken tijdens een 100K of langer.
Een mooie trail moeten we dan nog ergens in plannen, en ik heb er wel een gevonden die we misschien met zijn allen kunnen doen:
http://www.suedtirol-ultraskyrace.it/

Ik zal het in de groep gooien, en kijken of de rest er voor te porren is..

Afstand: 121,0 km
Hoogtemeters: 7.554,0 m

Maar er zijn ook kortere afstanden.

 

Geen Norseman in 2018

Download PDF

Helaas….geen Norseman voor mij in 2018. Geen verassing, want met > 4400 inschrijvingen en slechts 250 startplaatsen is de kans heel erg klein om er bij te zitten.Dit heeft natuurlijk wel flink wat consequenties voor de planning van 2018.

Deze keer wil ik niet overhaast een andere kiezen, want alhoewel er nu duizenden atleten in gaan schrijven voor de overige interessante en mooie xtreme triathlons, twijfel ik nog wat ik volgend jaar ga doen.Het grote nadeel als je multi sporter bent, en dan ook nog lange afstanden doet, is dat er veel te veel te kiezen is, en je uiteindelijk maar een paar wedstrijden op een jaar kunt doen.De A-wedstrijd moet dan in ieder geval bijzonder zijn, zodat je daar naar toe kunt trainen, en de nodige motivatie op kunt brengen tijdens periodes wanneer je even wat minder zin hebt om te sporten.

Het zou er bijvoorbeeld  zo uit kunnen zien:
Als het een of meer “normale” hele triathlons wordt, dan ga ik denk ik kiezen uit deze:
-Frysman of Wasserstadt(Hannover) en Almere

Als het een extreme wordt, dan wordt het misschien 1 van deze:
-Austria xtreme triathlon/Brutal xtreme triathlon/Embrunman

Maar mogelijk wordt het een hele mooie ultraloop of bergmarathon(Zugspitze, daar heb ik nog wat goed te maken), en mezelf proberen te plaatsen voor de 120KM van Texcel.
Voor de 120 km gelden de volgende toelatingseisen:
100 km wedstrijd in 9:30 of sneller (wat neerkomt op 5M42 per kilometer, oftwel 57minuten per 10 Kilometer)
12 uursloop 120 km of meer (6 min/kilometer)
24 uursloop 200 km of meer (7M12/kilometer – 1u12 op 10KM)

Maaike wil misschien de Kennedymars meelopen, en dat wandelen zou ook perfect in de voorbereiding voor die Ultra’s passen.

Daar komt nog bij dat ik, nu ik rijdend lid ben van de elf steden vereniging mezelf optimaal wil voorbereiden, zodat ik wanneer er ooit een elf stedentocht komt, zonder problemen deze tocht kan uitrijden.Bijvoorbeeld het rijden van een alternatieve elf steden tocht in het voorjaar zou kunnen (Oostenrijk of Zweden), of een wintertriathlon, of gewoon een prestatie tocht op natuurijs in Nederland als het flink gaat vriezen.

En dan hebben we nog het off-road duursporten, want eerst krijgen we natuurlijk de hel van Kasterlee nog, en het mountainbiken bevalt me heel erg goed.Dus……..kort samengevat, ik ben er nog niet helemaal uit.

Afgelopen week een beetje andere training dan anders, want ik heb me dus ingeschreven voor een schaatscursus.En achteraf gezien maar goed ook, want na een paar slagen op het ijs blijkt het toch een stuk lastiger dan ik vooraf gedacht had. Ik ben alleen natuurijs gewend, en dat is al jaaaren geleden, en zo’n binnen schaatsbaan is spiegelglad wanneer hij net geveegd is, dus dat was wel even schrikken.Gelukkig ging het na een paar ronden al wat vlotter, maar tijdens een oefening (op 1 been schaatsen) vloog ik een keer flink tegen het ijs, en dat is hard….Maar….wel heel leuk. Zo leuk zelfs dat ik vrijdag avond nog een keer gegaan ben om te oefenen, en eerst even de schaatsen laten slijpen heb. Alleen wel een flinke blaar op mijn rechtse voet nu.

Verder een paar keer hard gelopen, en zondagochtend nog 4 rondjes gefietst over het MTB parcours van Rucphen (60KM).

 

Rijdend lid

Download PDF

Na de Hel van Kasterlee moet het flink gaan vriezen, want mijn status als elf steden lid is ondertussen veranderd naar rijdend lid!!
Het zou toch geweldig zijn om die een keer mee te mogen maken!!
Gelijk maar een schaatscursus geboekt om mijn techniek een beetje bij te schaven (een “beetje” is een flinke understatement), zodat ik letterlijk goed beslagen ten ijs kom, mocht de tocht ooit door gaan.
Qua training past het wel in de voorbereiding, omdat schaatsen/fietsen ongeveer dezelfde spiergroepen gebruiken.
Morgenavond de eerste les in Breda, en ik ben heel erg benieuwd.

Afgelopen week wel een erg leuke week gehad, omdat ik een paar dagen vrij was (i.v.m. Belgische feestdagen).
Ook lekker kunnen trainen, en begin van de week een paar tacx en snelle looptrainingen gedaan.
Donderdag heb ik samen met Maailke lekker gewandeld in de Chaamse bossen, en vrijdag ochtend met de MTB het rondje van Rucphen 5 keer gedaan (75KM).
Zaterdag met Rob 23KM gelopen op een tempo van c.a. 5M40.
Zondag 20KM gewandeld in Oud Turnhout, en afgezien van een paar flinke regenbuien was het wel een heel erg leuke tocht.

En…..1 November ingeschreven voor de Norseman
Ik denk de allermooiste triathlon die er bestaat, en toch in ieder geval de meest bekende van alle Extreme triathlons die er bestaan.
Alhoewel de kans om ingeloot te worden heel erg klein is, hoop ik er dit jaar bij te zitten!
Volgende week rond deze tijd weet ik het, dus nog een hele spannende week voor de boeg.

1 November

Download PDF

1 November

In Belgie een vrije dag, en…dus ook voor mij.
Deze keer een speciale dag, want op 1 November wordt de inschrijing geopend van zowat alle bekende extreme triathlons.
Om een zo groot mogelijke kans te maken op een slot, moet je dus eigenlijk inschrijven op de Norseman en nog een aantal anderen, zodat je als je uitgeloot wordt nog meer kansen hebt op een mooie extreme.

Op dit moment zou dit de voorkeur hebben:
http://nxtri.com/ 04 August 2018 NOORWEGEN
https://www.swextri.com/ AUGUST 11 2018 ZWEDEN
http://svkxtri.com/ SEPTEMER 1 2018 SLOVENIE

Maar ik wil de Norseman doen, omdat ik dan de grote 3 van de Allxtri serie gedaan heb.
Momenteel komen er ieder jaar een aantal extreme triathlons bij, dus ik verwacht dat starten op een van de anderen niet zo’n heel groot probleem moet worden.

En dan zijn er natuurlijk ook de ambities om een jaar helemaal op het ultralopen / trail runnen te focussen.
Het lopen gaat sowieso heel erg lekker, en is het onderdeel wat ik nog steeds het liefste doe (alhoewel mountainbiken ook steeds leuker wordt).
Dan zou ik als A wedstrijd de Zugspiitz nog een keer willen proberen, maar dan uiteraard veel beter voorbereid.
Ik weet nu in ieder geval wat me te wachten staat…, en daarna Winschoten zou dan een optie kunnen zijn (100KM).

En een mooie xterra (off road triathlon met de MTB) zou ook kunnen, maar daar kon ik zo snel geen echte lange afstanden vinden.

Tja….heel veel keuzes, maar alles hangt eigenlijk af van de loterij voor de Norseman.
Over een maandje weet ik het dus, of ik wel/niet uitgeloot wordt.

Trainen gaat super op dit moment. Ben weer terug op gewicht, maar voor de wedstrijd wil ik graag weer terug onder de 70KG wegen.
Afgelopen zaterdag heb ik nog een lekker rondje gerend met Rob, Michel en John (ruim 21KM), en gisteren met Teun en Rob meegedaan met de training voor de Hel.
Dat was best nog pittig, want normaal gesproken zou er met een tempo van 5KM/u gelopen worden, maar uiteindelijk liep ik bijna een nieuw PR op de 15KM, want na 1uur en 5 minuten stonden we weer terug bij de sporthal.
Daarna het mountainbiken, en daar waren we al na c.a. 4KM de groep kwijt, juist op het moment dat mijn Garmin het ook af liet weten.
Volgens mij waren we daar verkeerd gegaan, en nadat we de route weer opgepakt hadden was ik dus de voorrijder.
Daarna nog een paar keer een afslag gemist, maat uiteindelijk hebben we de route wel af kunnen werken.
Het lag er zeer goed bij, en de technische stukken waren ook heel goed te doen met mijn grotere wielen in mijn fiets.

Cannondale

Download PDF

Ondertussen zijn we weer een paar weken dichter bij de HvK.
Het trainen gaat heel goed, en het vertrouwen in het MTB onderdeel begint weer te komen.

Vorige week heb ik nog samen met Rob meegedaan aan een mooie toertocht in Wouwse plantage, en met de rit er naar toe en terug (nog een omweg via de MTB route van Roosendaal en Rucphen) kwamen we ongeveer aan 100KM.

Daarna een mid-weekje niet getraind, want ik was met Maaike en Levi naar Berlijn gegaan voor een City trip.

Afgelopen zaterdag 20KM gelopen met John en Rob, en zondag in Zundert mee gedaan met de veldtoertocht, en deze tocht werd in totaal 85KM. Helaas was het erg slecht weer, dus vandaar 85 ipv 100KM.

Deze keer op een nieuwe MTB, want ik hen mijn Cube LTD bij Martens ingeruild op een Cannondale. Dat was wel even wennen, omdat de fiets toch wel wat anders reageert in de bochten, en ook iets zwaarder is. 1 keer een stuurfout gemaakt, en gelijk een flinke crash gemaakt, maar zowel de fiets als ik hadden geen schade. Op de rechte stukken merk je goed de voordelen van de grotere wielen.

Meer info over de Cannondale TRAIL 3 Mountainbike – 2018 – BBQ:

Best blend of fast and fun!
Race-inspired technologies and features that were copied directly from the higher-priced brothers. Incredible performance at a remarkable price.
Lightweight tubes, noble dropouts and sophisticated SAVE features characterize this new designed Cannondale SmartForm C2 frame. It is made of 6061 aluminium alloy and heat-treated to a T6 hardness for strength and durability.

The Trail 3 is equipped with classic and robust components that are proven and established. Shimano SLX shifting components provide a smooth 2×11-speed performance. Hydraulic Shimano M425 disc brakes and a RockShox Judy Silver air suspension fork with 100 mm travel and remote lockout complete this fine MTB.

Product Name: Cannondale TRAIL 3 Mountainbike – 2018 – BBQ
Manufacturer: Cannondale Bikes
Item Code: CAD340946
Year: 2018
Manufacturer item code: C26338M
Material: SmartForm C2 Alloy
Frame: New Trail | SAVE, BOOST 10×141 mm QR spacing, Tapered Headtube, Flat Mount Rear Brake, Internal Cable Routing
Headset: Semi Integrated
Fork: RockShox Judy Silver | 100 mm, Solo Air, 15×110 mm Maxle Stealth Boost TA, adjustable Rebound, tapered steerer
Stem: Cannondale C3 | 6061 aluminium, 1 1/8″, 31.8 mm, 5°
Bar: Cannondale C3 Riser | 6061 aluminium | 760 mm width, 15 mm rise, 4° upsweep, 9° backsweep
Grips: Cannondale Locking Grips
Saddle: Cannondale Stage 3
Seatpost: Cannondale C3 | 31.6 mm, 6061 aluminium
Crankset: FSA Comet MegaExo | 36/26
Bottom Bracket: FSA MegaExo
Front Derailleur: Shimano SLX
Rear Derailleur: Shimano SLX Shadow Plus
Shifter: Shimano SLX 2×11
Sprocket: SunRace | 11-42
Chain: KMC X11
Brakes: Shimano M425 | hydraulic disc brake
180/160 mm (29″)
Rims: WTB STX TCS i23m | 32 hole, tubeless ready
Spokes: Stainless Steel 14G
Hubs: FW: Formula 15×110 mm Boost | RW: Formula Custom 10×141 mm Boost QR
Tires: WTB Ranger Comp | DNA Compound, 29×2.25″

Aangepaste planning

Download PDF

Ik had de plannen voor de hele marathon al bijgesteld naar de halve, maar….even niet er bij stil gestaan dat op 29 October een training is voor de hel….

 

De groepstrainingen gaan door op:

  • 8 oktober
  • 29 oktober
  • 19 november
  • 3 december
  • 10 december

De training start telkens om 09u00 aan de sporthal te Kasterlee (Duineneind). Hier is ook de mogelijkheid tot het nemen van een douche mits een kleine bijdrage. Hiervoor kan je best reserveren aan de balie van de sporthal vooraleer de mountainbiketraining begint.

Het programma ziet er telkens uit als volgt:

* om 9u00 gezamenlijke start voor een loopronde van 15 km. Er wordt gelopen aan een tempo van +/- 12 km/u. * van 10u15 tot 10u30 een korte pauze * om 10u30 wordt er gestart voor de mountainbiketraining. Gedurende 1 ronde is er begeleiding van de organisatie, de volgende ronden is het vrije training. Deelname aan de trainingen is gratis, aan wie de eerste keer komt zal extra aandacht gegeven worden, het is in de eerste plaats een verkenning van het parcours. Iedereen is welkom, ingeschreven atleten, twijfelaars, trainingspartners, enz…

 

Die dag is dus ook de dag van de (halve) marathon van Etten Leur, maar omdat het me beter lijkt om me optimaal voor te bereiden voor de HvK, heb ik besloten niet te starten in Etten Leur, en naar Kasterlee te gaan om de gecombineerde loop/fiets training te doen.

Verder gaat het trainen wel lekker.
Vorige week ben ik nog een keer naar Kasterlee gegeaan om de ronde een paar keer te rijden.
De tweede ronde nog een keer uit de bocht gevlogen, en met mijn schouder een boom geraakt.
Gelukkig alleen paars en dik, en niet gekneusd zoals vorige keren.

Ook gisteren nog even de Rucphense bossen in gedoken met mijn MTB, en alhoewel het gemiddelde wat lager lag dan vorige keer, lekker gefietst.
In het weekend ga ik misschien nog een keer een ochtendje naar Kasterlee.

Lopen gaat sowieso lekker, en over een paar weken maar weer eens goed op mijn gewicht gaan letten, zodat ik weer terug rond de 70KG weeg op de dag van de wedstrijd. Afgelopen zaterdag nog samen met Rob een rustige duurloop van 23KM gedaan, en maandag een snelle 9KM.

Wel jammer dat binnenkort de klok weer verzet wordt, want dan zal het er s’avonds waarschijnlijk niet meer van komen om het rondje in Rucphen te rijden.

Singelloop

Download PDF

Gisteren mochten we voor het tweede jaar achter elkaar meedoen aan de Bredase singelloop via DRV Accountants & Adviseurs.

Deze keer was Jan er niet bij, en gingen Michel, John, Rob en ik zondag op tijd naar Breda, zodat we in alle rust ons zelf gereed konden maken.
Nadat we een bakje koffie gedronken hadden bij Lades (het DRV verzamelpunt) liepen we zo’n 10 minuten voor het startschot het startvak in.
Een beetje naar voren geschoven, maar toch niet ver genoeg bleek achteraf.
Geen warming up gedaan, en mijn benen voelden nog wat stram aan, vanwege de MTB training op zaterdag ochtend (rondje Rucphen en Roosendaal).

Na het startschot was het zoals gewoonlijk weer slalommen om een beetje goed weg te komen.
Dat viel niet mee, en het gat met de pacers van 1u35 werd in een paar minuten vrij groot.
Na ongeveer een kilometer kwam er wat ruimte, en langzaam kon ik weer terug inlopen op deze groep.
Het zou tot KM 3 duren voordat ik aan kon sluiten, en weer een beetje gas terug nam.
Maar na ongeveer een kilometer moest ik weer lossen, want het tempo leek iets te hoog te liggen.
Voor de pacers van 1u40 blijven was het nieuwe plan.

In de eerste ronde vond ik het vrij benauwd, maar afgezien daarvan liep het erg lekker.
Vorig jaar liep ik dezelfde wedstrijd met gekneusde ribben en schouder, en nu dus zonder blessures.
Op de 10KM kwam ik door op 45 minuten, en ik had uitgerekend dat ik met een beetje verval zonder al te veel afzien onder de 1u40 uit zou komen.
Bij het 15KM punt nog even gecheckt, en daar had ik ondertussen ook algezien dat de pacers van de 1u35 minder ver van me zaten dan de pacers van 1u40.
Daar had ik ergens een dip verwacht, maar die kwam niet, en eigenlijk heb ik die laatste kilometers nog aardig wat mensen in gehaald die er wel duidelijk doorheen zaten.
Alleen de laatste kilometer werd ik erg licht in mijn hoofd, en besloot rustig uit te dribbelen.

Na 1u37.35 (netto tijd) liep ik heel tevreden de finish over.
Rob, John en Michel kwamen niet veel later binnen.

 

En zoals vorig jaar, was alles ook dit jaar weer perfect geregeld door de mensen van DRV.!!!

Nieuw Parcours

Download PDF

Zaterdag ochtend ben ik op tijd vertrokken naar Kasterlee, om de nieuwe route eens te rijden.
De Garmin Etrix had ik geladen met de route die ik van een collega duathleet heb mogen ontvangen.

Via flink wat omwegen uiteindelijk rond half 9 gearriveerd bij de sporthal, en een paar minuten later zat ik op mijn fiets. Ik volgde de paarse lijn van de Etrix, maar had niet in de gaten dat ik het tweede gedeelte aan het rijden was.Dit gedeelte kende ik nog van de vorige keren dat ik in Kasterlee mee deed, en lag er nu overigens heel goed bij.

Toen ik terug bij de sporthal kwam, heb ik de Garmin even wat beter ingesteld, en toen dus wel het goede begin gevolgd. Even oversteken bij het stoplicht, en daarna het nieuwe gedeelte op.
Heel mooie single tracks, en heel goed te doen. Niet te technisch, en ook de klimmen zijn (alhoewel ze soms vrij pittig zijn) erg goed te doen.

Wel een paar keer een pad gemist, en dus iets verder terug moeten draaien, maar daar is het trainen voor. Wat ik wel een beetje jammer vind, is dat je op verschillende plaatsen direct een doorgaande weg op rijd, en da’s gevaarlijk. Gelukkig staan er wel bordjes die het aangeven, maar het blijft wel iets waar je erg goed op moet letten. Hier zullen tijdens de wedstrijd wel verkeersregelaars staan, maar met de trainingen dus goed oppassen!

Voorlopig lijkt het parcours mij wat minder zwaar, maar wel een stuk technischer dan vorige keren.
Ik had al via de FB groep vernomen dat er ook weer een passage door het maisveld bij komt, dus (afhankelijk van hoe het er bij ligt) weer natte voeten tijdens de wedstrijd.

Na twee rondes hield ik het weer voor gezien, en ben ik weer terug gereden.
S’middags mijn fiets nog een keer goed schoon gemaakt, en alles een keer goed na gekeken.
Ook mijn “Rocket Ron’s” weer van zolder gehaald, en deze wedstrijd banden weer op mijn fiets gelegd. Ik kwam er ook achter dat mijn voorband verkeerd om gemonteerd was.

Het blijkt dus dat bij een voorwiel de band zo gemonteerd moet worden: <<Rear  / Front >> ==> rijrichting. En bij de achterband <<Front / Rear >> ==> Rijrichting. Zal iets meer grip geven, en beter remmen.

De Rocket Ron  biedt door de vele afgevlakte noppen veel grip op de ondergrond bij lage rolweerstand. De Rocket Ron Evo is zo gemaakt voor snelle cross country tochten of gebruik tijdens marathon. Anti-lekbescherming wordt hier met hoofdletters geschreven: Schwalbe’s SnakeSkin bescherming tegen doorboring verhindert ook in grof terrein beschadigingen door scherpe stenen. Het open profiel biedt zelfreinigend vermogen in lastig terrein.

Vooruit kijken

Download PDF

Zo…..ondertussen heb ik de DNF in Livigno al weer verwerkt, en ben ik weer volop vooruit aan het kijken. Nog niet helemaal volle bak aan het trainen, omdat het vorige week Maaike haar vrije weekend was, en afgelopen weekend ook wat andere dingen op het programma stonden.
Ook is vorige week donderdag een lichte operatie bij de kaakchirurg uitgevoerd, en hoewel inspanning en voorover bukken de eerste dagen vermeden moesten worden, toch maar besloten die avond een paar rondjes op mijn mountainbike te doen door de Rucphense heide. Dat was lang geleden, zo lang zelfs dat ik bijna vergeten had hoe leuk het is.
De bedoeling was 1 ronde, maar het werden er 2, en als het wat vroeger was geweest had ik er nog een derde aan vast geplakt.

Wel alvast weer 4 setjes remblokken besteld bij disco brakes, omdat mijn schijven al weer flink beginnen te piepen.De nieuwe route van “De hel van Kasterlee” heb ik ondertussen ook ontvangen, dus binnenkort (de bedoeling is morgen) een keer verkennen.

Vorige week zaterdag weer met John/Michel/Rob twee uurtjes door de Rucphense heide gerend, en dat voelde ook weer erg goed. En afgelopen weekend alleen maar gewandeld.

Deze week wel wat trainingsachterstand in gehaald, en maandag een snelle 16KM gedaan, dinsdag een rustige 25KM,  woensdag een rondje op de MTB, en donderdag met de mannen een stukje gerend door de Rucphense bossen.

Omdat ik niet gefinisht ben tijdens de Icon, ben ik flink aan het nadenken over de planning de rest van dit jaar, en ook al aan volgend jaar, omdat er weer vroeg ingeschreven moet worden voor de meeste wedstrijden.

Voor dit jaar wordt het nog:
-Singel loop 21KM
-Herfstmarathon Etten Leur (dat is trouwens nog niet helemaal 100% zeker)
-Hel van Kasterlee

Hel van Kasterlee 2013

Voor volgende jaar wordt het hopelijk:
Norseman Xtreme triathlon
Challenge Almere (hele triathlon)

Mocht ik niet ingeloot worden, dan zou het kunnen worden:
Friesman (hele triathlon)
Brutal (hele triathlon) of Challenge Almere (hele triathlon)

Of misschien weer een jaar ultra lopen:
Zugspitztrail (100KM trail)
12u steenbergen
100KM Winschoten

DNF in Livigno

Download PDF

Livigno – 1 September 2017

3 uur loopt de wekker af. Ik kijk door het raam naar buiten, en zie dat het nog steeds flink regent….
De weersvoorspellingen klopten dus helaas.

De wisselzone is geopend tussen 4 en 5, en ik besluit om mijn wetsuit in de auto aan te schieten.
Ik schat de temperatuur buiten op 6 graden, en hoorde dat de watertemperatuur rond de 13/14 graden is.
Altijd nog warmer dan de de watertemperatuur tijdens de Celtman in 2015, maar toch…..

10 over 5 moeten we ons verzamelen in de wisselzone.
We zien nogal wat lege plaatsen in de rekken waar de fietsen hangen, dus veel atleten hebben beslist niet te starten met deze weersvooruitzichten.

Kwart over 5 is het dan eindelijk zo ver! De Icon Xtreme Triathlon is gestart.
We starten vanaf de kant, dus van te voren wennen aan de kou is er niet bij.
Vooral het ijskoude water op het voorhoofd, en het langzaam vol lopen met ijskoud water in mijn pak zijn de eerste signalen dat het inderdaad erg koud water is.

We zwemmen even in een goep, en na een minuut of 10, zwem ik nog met een paar man bij elkaar.
Er is af en toe flink wat golfslag, veroorzaakt door de wind, dus soms krijg ik onverwachts een slok water binnen.
Nou is er niet veel mis met de water kwaliteit, dus misschien zelfs een voordeel om af en toe het vocht wat bij te vullen..

Even later ben ik ook dat groepje kwijt, en moet ik dus zelf gaan navigeren, en dat is een probleem.
Het is nog steeds donker, en op veel plaatsen zie ik felle lichten in het water.
Ik zwem er naar toe, maar in plaats van een boei, blijkt het een kano met zoeklicht te zijn, die de zwemmers in de gaten houd.
Ze wijzen me de richting aan, en inderdaad, ik zie in de verte af en toe iets knipperen.
Helaas moet ik mijn hoofd wel erg ver boven water halen, om iets te kunnen zien, dus besluit ik maar om de 9 slagen een keer goed te kijken.
Ondertussen ben ik gewend aan de kou, mijn zwembrilletje zit goed, en langzaam komen de lichtjes van de boeien steeds meer in zicht.

Bij de passage van de laatste boei probeer ik de weg terug te vinden, en een man in een kano wijst me de juiste richting aan.
Ik begin te zwemmen, maar zie niets…
Hmmmm….dat gaat niet goed. Toch maar even stoppen, en watertrappelen. Enige wat ik zie is nog een zwemmen een eind links van mij.
Ik zwem er naar toe, en zie ineens in de verte licht, en kan ook het vuur onderscheiden waar de wisselzone moet zijn.
Langzaam begin ik steeds meer last te krijgen van de kou, en op een gegeven moment heb ik weinig gevoel in mijn linkerhand, en in mijn beiden voeten.
Een beetje paniek, want ik begin me al wat zorgen de maken over de “cut off” tijd. Na 2 uur pas uit het water is namelijk einde wedstrijd.
Zo snel mogelijk probeer ik de kant te bereiken, want ik weet dat het alleen slechter kan worden naarmate de tijd verstrijkt.

Ha…daar zijn de vlaggen, en daar is de wisselzone.
Nog even doorzwemmen, en ik ben in ieder geval weer aan de kant.

In tegenstelling tot bij de Celtman en Swissman is hier geen hulp, en moet je zelfstandig uit het water komen, en dat valt niet mee met twee voeten waar je nagenoeg geen gevoel meer in hebt.
John staat me op te wachten in de regen, en begeleid me naar de tent.
1u17 is mijn tijd, dus dat is eigenlijk nog best goed gezien de omstandigheden.

De wissel verloopt wel wat moeizaam, en na ongeveer 20 minuten zit ik pas op de fiets.
Omdat het nog steeds regent, en de vooruitzichten slecht zijn, heb ik 4 lagen kleding aangedaan.

Na een paar kilometer haal ik al iemand in, en heb er nog een paar gezien waar ik naar toe rijd.
Bovenin aangekomen na de eerste pas, stop ik om wat te eten, en vertel ik John nog dat het lekker gaat.
Hierna een technisch afdalinkje, met een stoplicht.

Niet veel later (na d egrensovergang naar Zwitserland) de Bernini pas. Een pittige klim, en ondertussen komt de regen met bakken uit de lucht.
Ook waait het flink, en moet ik mijn stuur goed vasthouden.
En dan gaat het fout….
De eerste lange afdaling is normaal gesrpoken de beloning voor het lange klimwerk van te voren, maar nu is het helaas afzien.
Met de minuut krijg ik meer kou, en al vrij snel zit ik helemaal bibberend op de fiets.
Ook de natte handschoenen koelen af tot in de buurt van het vriespunt, en remmen wordt lastig.

Na de afdaling is er een relatief vlak stuk, maar zodra ik een beetje snelheid opbouw krijg ik meer koud.
Heel mijn fiets schud ondertussen, en het klappertanden houd niet meer op.
Ik zie een bushalte en besluit te stoppen om te kijken of ik me op kan warmen.
Kletsnat stap ik de auto in, en John zet de verwarming op 25 graden. Na 40 minuten zit ik nog te rillen van de kou, en begin me te realiseren dat uitstappen misschien de enige optie is.
Na ruim een uur is het trillen even gestopt, maar zodra ik de kou in stap begint het gelijk opnieuw.
Het regent nog steeds, dus…….ik besluit te stoppen.
We lichten de organisatie in, en draaien om terug richting Livigno.

Na een douche van 40 minuten ben ik weer terug opgewarmd, en tijdens het inleveren van de tracker en chip horen we dat de Stelvio pas ondertussen ook dicht gesneeuwd is.

Wat mijn jubileum triathlon moest worden (zou mijn tiende finsish op een hele triathlon worden), werd helaas een DNF (did not finish).
Van de c.a. 120 ingeschreven deelnemers is uiteindelijk de helft gefinished, dus dat maakt het allemaal weer wat dragelijker, maar het blijft een flinke domper.

De volgende ochtend worden we wakker, en zijn ook de straten van Livigno wit. Een extreme triathlon met extreme temperaturen dus……

Dus nu weer vooruit kijken.
Begin Oktober de Singel loop (halve marathon), eind Oktober de marathon van Etten Leur, en eind December de Hel van Kasterlee.

Ik hoef in ieder geval niet te herstellen, dus kan gelijk voluit gaan trainen voor het najaar.

En voor volgend jaar…..

Ja, dan hoop ik voor de Norseman Xtreme triathlon ingeloot te worden. Dat wordt dus spannend eind dit jaar.

Enrolment for 2018 will open November 1st and close November 5th.

 Enrolment will open November 1st at 9pm CET.

Enrollment will  will close on Sunday November 5th at 18:00 CET. This is NOT a first come first serve event. All who enroll at any time during the days that enrollment is open, have a ticket in the draw.

Due to our very limited capacity in our race, we can only accept individual registrations for the draw.

If you applied for 2016  with no luck and apply again for 2017 you will get two chances in the 2017 draw. If you´re unlucky again for 2017 and try for 2018 you will get three chances and so on. This will never be a guarantee for a slot, but it will improve your chances compared to people registering for the first time.

Vakantie – deel 2

Download PDF

(Weer)even een paar dagen off line geweest, vanwege mijn tweede korte vakantie.
Deze keer zijn Maaike en ik naar Tsjechie gegaan, om daar te gaan wandelen in het reuzengebergte.
Wauw…wat een fantastisch mooi gebied is dat!
Het is welliswaar geen hooggebergte, maar toch, af en toe een top van c.a. 1500 meter is ook al behoorlijk hoog.
We zijn eerst naar Harachov gegaan(een mooi klein stadje aan de Pools/Tsjechische grens) en een paar dagen later door naar naar Špindlerův Mlýn gewandeld, en weer een paar dagen later door naar Pec pod Sněžkou.
Voor bagage transport werd gezorgd, en mijn auto kon dus gewoon in Harachov blijven staan.
In totaal hebben we gemiddeld c.a. 25KM per dag gewandeld, met af en toe een uitschieter van c.a. 32KM.
En nog twee keer ben ik gaan hardlopen, dus die dagen waren een combinatie van wandelen met hierna een rondje hardlopen van c.a. 8KM.

Vrijdag avond zijn we weer thuis gekomen, en op zaterdag ben ik eerst maar weer een flink stuk gaan gaan fietsen (rondje zeelandbrug).
Eigenlijk de laatste zware training voor de Icon triathlon.
Gisteren nog met Marcel een rondje gaan zwmmen in Galder, en dat ging ook lekker.

Dus eigenlijk zit de meeste trainingsarbeid er weer op, en kan ik af gaan tellen naar volgende week vrijdag 1 September.
Er moet nog wel op zakelijk gebied heel veel gebeuren, want a.s. weekend zal volledig in beslag genomen worden door een vrij complexe in productiename bij de klant.
En vanwege de vakantie etc. is de voorbereiding (plannen etc.) voor de Icon er ook een beetje bij in geschoten, dus dit hoop ik snel nog recht te zetten.
In ieder geval nog steeds blessurevrij, en ook mijn gewicht valt mee na een paar weken Tsjechie (1/2 liter donker bier c.a. 1 euro 80).

Nog 1 maand voor de Icon triathlon

Download PDF

 

Het is weer even geleden dat ik een update heb kunnen plaatsen, want…….hele drukke weken bij de klant, en een weekje vakantie tussendoor hebben zo zijn impact gehad op de rest de laatste weken…
En aangezien trainen, werken en vakantie allemaal veel belangrijker zijn dan bloggen, dus nu pas een post.
Zware werkdruk, weinig slapen, veel stress, da’s allemaal niet goed als je voor een hele triathlon traint.
Maar genoeg geklaagd, want er zijn gelukkig ook goeie berichten!

Het herstel na de Swissman is heel goed verlopen.
Na een week heb ik alle trainingen weer op kunnen pakken, en eignelijk weer gelijk volle bak er tegenaaan kunnen gaan.
Fietsen gaat lekker, alhoewel de rondjes over de zeelandbrug nog niet hard genoeg gaan.
Zwemmen gaat helemaal lekker, en het rondje Galder is tegenwoordig zo voorbij. Ik zit er zelfs over te denken om het misschien binnenkort 2 keer te doen, en er ruim 5KM van te maken.
En bij het lopen merk ik dat de snelheid ook steeds beter wordt, en trainingsrondjes van 10KM richting de 4:30 gaan. De kracht in mijn linkerbeen wordt ook beter, dus dat heeft wel met elkaar te maken denk ik.

De week van 17-23 Juli(vakantie) was perfect trouwens, en ik heb een paar dagen lekker met Maaike en Levi in de bergen van Duistland gewandeld.

Een dag zijn we in Grainau een hele mooie route naar een paar berghutten gelopen, en kruiste we nog een stuk wat ik ooit tijdens de Zugspitztrail gelopen heb,

Afgelopen zaterdag nog een keer de Zeelandbrug over gereden, met een flinke wind, en wat regen.

Vooral op de Zeelandbrug wind van voren, en na zo’n 80 kilometer begonnen mijn benen al flink pijn te doen.
Gelukkig na Yrseke de wind voornamelijk van op zij of in de rug, dus de weg naar huis ging een heel stuk beter.

Dus nu vooruitkijken, naar de Icon triathlon. Nog een maand en dan is het al weer zo ver.
Ik gok dat deze wedstrijd nog zwaarder wordt dan de Swissman, en hoop dat er deze keer geen verassingen opduiken zoals tijdens de laatste wedstrijd.

Gefinished

Download PDF

Dit jaar was het me dan eindelijk gelukt om een slot te krijgen voor de Swissman….
Niet helemaal vanzelf sprekend, want:

As in previous years, the SWISSMAN Xtreme Triathlon enjoyed great popularity in 2017: Out of about 1000 applicants, 250 have been drawn to compete. As always, half of the starting places went to Swiss athletes, the other half to athletes from all over the world. this year, people from a total of 34 nations took part in the competition.

Na de Celtman in 2015 dus nog zo’n hele speciale wedstrijd, die ik gelukkig mee mag maken.

Donderdagochtend vertrok ik samen met John naar Zwitserland, voor de eerste grote wedstrijd van dit jaar; “de Swissman”, een van de 3 uit de allxtri Xtreme triathlon familie: Celtman,Swissman en Norseman.

Na weinig oponthoud passeerden we al op tijd de Zwitserse grens, en omdat we tijd genoeg hadden, besloten we alvast een stukje parcours te gaan verkennen. Tegen de eerste pas omhoog rijdend viel het me gelijk op dat ze een flink stuk vangrail vergeten te monteren waren. Achteraf gezien bleek dat normaal te zijn, en zijn er flinke stukken waar de rand van de weg alleen af en toe een betonpaaltje als afscherming heeft. Goed uitkijken dus, vooral bij het dalen.

Nadat we bij het hotel ingecheckt hadden, aten we wat(uiteraard  spaghetti), en zodra we weer bijgekomen waren van de schrik (de rekening) gingen we op tijd naar bed. De buiten temperatuur was nog steeds rond de 35 graden, en de airco deed heel erg zijn best om het een paar graden frisser te maken.

 

Vrijdag hadden we eerst even de wisselzone bekeken, en daarna zijn we naar de briefing gegaan. Mooi om te zien hoe veel nationaliteiten er op zo’n wedstrijd afkomen, en de sfeer die er hangt is heel apart. Alles verliep heel erg soepel daar, en je merkt dat je met een heel professionele organisatie te maken hebt! Na het ontvangen van de “goodiebag”, de GPS tracker etc. volgt de briefing. Hierna hebben we alvast het eerste stuk van het fietsonderdeel verkend, en onderweg hebben we nog een flinke pasta maaltijd gegeten. Daarna de auto alvast weer ingeladen, en op tijd naar bed. Na een hele slechte nachtrust gaan we 2 uur in de ochtend weer het bed uit, en niet veel later vertrekken we weer naar Ascona.

5:00u De zwemstart.
Na een boottocht van c.a. 15 minuten wachten we in het water op het verlossende moment. Ik was weer flink zenuwachtig, zo erg zelfs dat ik tijdens het interview van de TV ploeg helemaal niet meer op mijn woorden kan komen. Hopelijk knippen ze dat stuk er uit…

Precies om 5 uur klonk het start signaal(koeiebellen). De lamp die in de verte (3,8KM verderop) aangezet was, was goed te zien. Zwemmen in het donker is wel lastig, en je ontkomt niet aan een paar rake klappen of trappen. Na een paar minuten kreeg ik de ruimte, en begon ik lekker in mijn ritme te komen. Het navigeren ging heel erg goed. Gewoon een klein stukje je hoofd uit het water halen, kijken waar de hele grote lamp staat, onthouden, en die kant op zwemmen….En dat herhaal je dan om de 6 a 8 slagen.

 

 

De temperatuur was goed, en al snel werd het licht. Af en toe zwom ik bij een paar anderen in de buurt, en dan zwom ik weer een stuk alleen. Na ongeveer een uurtje kwam de kust al aardig in zicht, en ook zag ik nu al weer wat meer triathleten zwemmen. Niet veel later stapte ik aan land.
Volgens mijn Garmin 1u13 op 3,96KM, dus maar 160M te veel gezwommen. De wissel ging razend snel. De snelste wissel ooit tijdens een hele triathlon! Het leek wel een  Formule1 pitstop, zoals John het aan pakte, en ik zat binnen no time op mijn fiets..

Fietsen
Fietsen ging heel erg goed, en bij de eerste stop hoorde ik van John dat ik ondertussen ergens op een 160ste plaats zat. En alhoewel finishen het doel was, is het toch goed om te weten dat er nog zo’n 90 man achter je zitten. Het gemiddelde tempo was goed, en buiten af en toe wat slalommen door de volgauto’s fietste het heel erg lekker.

Tot…..de Gotthard pas dichterbij kwam. Daar begon het serieuze klim werk, en dat viel tegen. Al heel snel zat ik op het lichtste verzet, en met heel veel moeite haal ik soms net 10km/u. De klimmers worden hier gescheiden van de dalers, en gelukkig leek ik nog bij de eerste groep te horen, want ik haalde af en toe nog mensen in. Het lukte me om de hele pas fietsend te doen op 1 plaspauze na. Afleiding genoeg, want de mooie natuur, de vele Porsches(er was een tocht can de Porsche club), en de vele motor rijders onderweg wisselden elkaar af.  Boven gekomen gaf John mijn Jas aan, want het was een flink stuk kouder geworden, en de eerste echte afdaling ging beginnen.

Ik had me voor de wedstrijd 2 doelen gesteld, 1 – niet van mijn fiets vallen, en 2 – finishen.
Na de val vorige keer in Luxemburg tijdens een afdaling heeft mijn zelfvertrouwen een flinke deuk opgelopen, en je weet dat een gelijke val tijdens een afdaling hier in Zwitserland fataal af kan lopen. Voor mezelf had ik een maximum snelheid van 65KM/u als limiet ingesteld, maar dan alleen op plaatsen waar het echt kon.

Na de afdaling volgde de Furka and Grimsel pas, die ook behoorlijk zwaar waren. Onderweg nog even John een keer gemist, en even zonder drinken en voeding gezeten, terwijl de liters zweet mijn lichaam verlieten. Na de Grimsel pas zag ik John weer, en daar heb ik eerst even goed wat eten gepakt, en flink wat gedronken. Niet veel later kwam de eerste verassing van de dag. Een zwaar ongeluk was gebeurd, en de triathleten moesten de loopspullen mee nemen, omdat het niet mogelijk was voor de verzorgers op tijd de wisselzone (T2) te bereiken. Voordat dit goed en wel geregeld was, waren er flink wat minuten voorbij gegaan.

Met een rugzak op dus de laatste 60KM in gegaan, en na c.a. 10 KM stond ik voor het eerste ongeluk. 2 motoren lagen helemaal in onderdelen uiteen, en niemand mocht verder. Na lang aandringen, mochten we uiteindelijk verder, maar niet veel later stonden we voor het tweede ongeluk. Net voor de tunnel stonden nog c.a. 20 atleten te wachten, en hier bleek dus een motor frontaal op een fietser gereden te zijn, en achteraf hoorden we het trieste bericht dat beiden het niet overleefd hebben.

Tja…en daar sta je dan te wachten. Het groepje werd steeds groter, en er sloten veel atleten aan die ik eerder op de dag ingehaald heb. Maar dat maakte eigenlijk niets uit, want de enige vraag die iedereen bezig hield was….kunnen we nog finishen, of wordt de wedstrijd gestaakt…
Het leek eeuwen te duren, maar uiteindelijk mochten de triatleten door de tunnel. Er lag nog van alles op de rijbaan, en ik nam mezelf voor nog voorzichtiger aan de laatste afdalingen te beginnen.
Dus op een paar man na, hing ik helemaal achteraan de groep, en niet veel later was iedereen uit het zicht verdwenen.

Lopen
Aangekomen in Brienz moest er eerst een plaats gezocht worden om mijn fiets te stallen, zodat ik mezelf om kon kleden. Zo snel als de zwemwissel ging, zo langzaam ging deze wissel. Vele minuten waren verstreken voordat ik alles geregeld had, en weer op weg kon. Wel een fantastisch gevoel, niet meer fietsen, en lekker lopen. Na 2 kilometer klimmen bereikte ik een van de mooiste stukken van de dag, met onder ander de waterval waar je onderdoor loopt. Daarna wisselden afdalingen en klimmen elkaar af, en begon ik veel mensen in te halen. Ondanks de erg hoge temperatuur (volgens mij was het nog boven de 30 graden) voelde het fantastisch, en ik heb zelden in zo’n mooie omgeving gelopen. Gelukkig waren er onderweg drinkvoorzieningen, want buiten de drinkposten heeft ieder dorpje wel 1 of meerdere drinkbakken waar lekker koel water in loopt.

Na een tocht om het meer van Brienz kwam ik aan in Griendewald na zo’n 33KM, en daar stond John me op te wachten met de spullen voor het laatste stuk van c.a. 9 KM klimmen, met 1000 hoogtemeters naar “Kleine Scheidegg op 2016Meter” waar de finish is. Het is namelijk verplicht om samen met een “support runner” de berg op te gaan, uit veiligheidsoverwegingen.Het eerste stuk was zo steil dat we bijna achterover vielen, maar gelukkig werden na een kilometer ongeveer de paden iets minder steil. Mijn energie nivo was inmiddels onder 0 gedaald, en buiten af en toe een slokje cola kreeg ik niets meer naar binnen. Ook merkte ik de invloed van de hoogte, want ik was continu buiten adem, en zodoende werd het tempo flink omlaag bijgesteld.

En dan ineens komt de finish in beeld, en weet je dat de in totaal 226KM met 5500 hoogtemeters overwonnen zijn. Volgens de race tracker ben ik 147ste, dus c.a. 100 man achter me gelaten.

Een fantastisch gevoel!! Na een lekkere bouillon, snel het treinstation opgezocht, en daar met John een paar halve liter’s Weissbier weg gewerkt. Beetje duur was ie wel (c.a. 8 Euro per stuk), en ik had er maar heel kort van kunnen genieten want na nog geen 10 seconden was ie op…….

T-shirt ceremonie
Een dag later de T-shirt ceremonie in Kleine Scheidegg.Jammer van de regen, maar wel heel mooi om mee te maken!

Thuis gekomen was het huis versierd, en waren Wilma, Ad, Michel, Peerke, Rob, Levi, John en Maaike er om mij te feliciteren.

 

Iedereen bedankt voor alle berichten voor/tijdens/na de wedstrijd!
Maaike, bedankt voor alle steun, in de voorbereidingen voor (vanaf eind November 2016 draaide alles om deze wedstrijd), tijdens en na de wedstrijd!
En uiteraard John die weer een lang weekend opgeofferd heeft om deze race tot een goed einde te kunnen brengen,. Zonder support geen Swissman, want dit kun je niet alleen!!!

Nog een quote van een Swissman finisher:

“A marathon you do with your muscles. An Ironman you do with your head. The SWISSMAN you can only achieve with your heart.”

Volgende uitdaging – 1 September – de Icon triathlon in Italie. Een extreme Long distance triathlon met o.a. de Stelvio pas.

 

Het zware werk zit er weer op…het aftellen is begonnen

Download PDF

Het zware werk zit er weer op….aftellen naar de Swissman nu.

Mijn nieuwe fiets is gelukkig binnen, en ik heb hem al even goed kunnen testen.
Gisteren nog een rondje zeelandbrug gedaan, en het plan was 180KM, een beetje bijgesteld dus vanwege de hitte.
Iets over 7 vertrokken, en al snel had ik een lekker tempo te pakken.
Tot de 50KM ongeveer, want toen begon mijn stuur flink te trillen, en bleek ik een lekke voorband te hebben.
Tja….de bandjes hadden er op dat moment in totaal c.a. 80KM opzitten, en het was droog weer, dus dan verwacht je dat niet.
Maar goed, bandjes verwisselen is ook goede training, want wie weet maak ik dat over een paar weken ook mee in Zwitserland.
Na c.a. 10 minuten kon ik weer verder, en besloot mijn best te gaan doen het gemiddelde (dat was op de Garmin gezakt van 32 naar 27KM/u) weer terug naar 30K te gaan brengen.

Het ging heel lekker, en de wind stond ook vrij gunstig (grootste deel van de tocht zou zijwind zijn).
De kilometers vlogen voorbij, en in de buurt van Bergen op Zoom zag ik Jan en Anja ineens fietsen.
Jan vertelde dat ze over Kalmthout terug gingen, en vroeg of ik mee fietste.
Leek me goed, en alhoewel ik al een beetje moe aan het worden was, zou ik proberen te volgen, en anders misschien een stukje in het wiel gaan hangen.
Dat laatste dus vooral het laatste stuk, want we gingen met een flinke snelheid verder.
Onderweg voelde ik mijn achterwiel een beetje glijden, maar had niet in de gaten dat ook deze ………lek was.

Dus net voor Schijf moest ik ook daar een nieuw binnenbandje in stoppen.
Een hagelnieuwe fiets, waarvan ik de bandjes voor vertrek netjes op 8 bar gezet heb, met op dat moment c.a. 200KM gelopen in totaal, zowel voor en achter een lekke band…….dat ik toch wel heel erg pech.
Nadat het achterwiel er uit was, was ook dit probleem snel verholpen, en konden we de laatste kilometers richting Rucphen rustig uitfietsen.
In totaal ruim 170KM gefietst, want ik had na twee lekke banden niet veel zin meer om nog veel verder te fietsen.
Pech vanwege de lekke banden dus, maar wel heel erg lekker gefietst.

Zondag avond is John nog even langs geweest, en hebben we de planning voor de Swissman alvast doorgenomen. En nou een beetje af gaan bouwen….

Meer 2017

Download PDF

Zo…..de eerste triathlon van dit jaar zit er weer op, en wat voor een…
Sowieso altijd een feest om in Meer te kunnen/mogen starten.
Heel erg goed georganiseerd, en altijd een leuke “goody bag” met deze keer o.a. 2 bidons en een mooie handdoek.

De vooruitzichten waren een beetje matig:
Geen wetsuit vanwege de te hoge watertemperatuur, erg harde wind, maar verder wel een goeie temperatuur.
En deze keer ook geen carbon tijdritfiets, dus geen ovale tandwielen en geen tijdritstuur, maar een gewoon stuur met aero bar’s.
Wel ben ik zelf een heel stuk lichter dan andere jaren, dus dat is weer een voordeel.
Maar ik had me vooral voorgenomen om heel te blijven, dus geen risico’s tijdens het fietsen, en niets forceren bij alle onderdelen, en zeker niet voluit gaan.
De Swissman is mijn A wedstrijd, dus dat mag ik absoluut niet in gevaar brengen zo kort van tevoren.

Zondag dus rond 12 uur vertrokken naar Meer, en deze keer was Alex de enige WBTV-er die ook mee deed, maar dan aan de 1/8.
Ik had ruim de tijd om me voor te bereiden, en stond ook al vrij vroeg bij de zwemplas.
Maaike was ondertussen ook gearriveerd, dus eerst nog even geposeerd voor wat foto’s, en om 3 minuten over 2 eindelijk het startschot.

De zwemstart was vrij druk, omdat je vanaf de kant lopend het water in gaat, en al zwemmende realiseerde ik me dat het van Almere (September 2015 )geleden was dat ik nog gezwommen heb tijdens een triathlon. De laatste triathlon in Luxumburg was dudathlon geworden, omdat het zwemonderdeel niet door mocht gaan vanwege de blauw alg. Weer even wennen dus, maar na een paar minuten was het meeste gevaar geweken, en kon ik rustig in mijn eigen tempo verder zwemmen. Iets te rustig bleek later, maar dat kan natuurlijk ook aan het zwemmen zonder wetsuit gelegen hebben.

Na ongeveer 24 minuten kwam ik uit het water, en daarna heb ik een vrij rustige wissel gedaan. Geen wetsuit om uit te trekken, dus wat extra tijd genomen voor de overige zaken, en daarna mijn fiets uit het rek gepakt, en begonnen aan het fietsen.


Na een paar trappen zag ik mijn teller al richting de 40KM/u gaan, dus dat ging lekker. Wel merkte ik dat het oppassen was met de wind, want die kwam nogal vaak overwachts met flinke vlagen, en omdat ik een dicht achterwiel en hoog voorwiel in mijn fiets had was dit vrij gevaarlijk.
Het ging erg lekker, totdat ik de wind van voren kreeg. Toen werd ik flink werken om een snelheid van boven de 30 aan te houden. Zo de drie rondjes afgewerkt, en na iets meer dan een uur zaten de fietskilometers er weer op, en kon ik aan het lopen gaan beginnen.

De wissel ging vlot, en ik had weinig last van de overschakeling fietsen ==> lopen.
Ik had op mijn Garmin gezien dat een nieuw PR op de 1/4 er dit jaar niet in zit, maar had eigenlijk ook niet anders verwacht. Na ongeveer een kilometer kwam ik lekker in mijn ritme, en begon het tempo aan te houden wat de meeste triathleten in de buurt van mij aanhielden. Na een paar rondjes (het waren er in totaal 4) haalde ik alleen maar lopers in, maar dat komt vooral omdat de snelsten al gefinished waren.
Ietver voorbij de helft van de laatste ronde gaf mijn Garmin al 10KM aan, dus de rone moet c.a. 11KM geweest zijn. Gelukkig, want aan het einde van eht rondje zat ik nog onder de 50 minuten, dus ik gok dat ik minder dan 45 minuten over 10KM heb gedaan, en dat is lang geleden tijdens een triathlon.

Na de finish nog even een praatje gemaakt, en daarna weer erg tevreden weer naar huis.
Als nr. 198 kwam ik uit het water, en op plaats 152 ben ik gefinished, dus nog 46 triathleten in kunnen halen….

Rang 152
Nr 609
Name Hans Schoonen Hans
License –
City Rucphen
Club VTDL
Category M50 (Masters B)
Rank 17
Time Swim 00:24:09.64
Swim 198
Time T1 00:02:21.46
T1 210
Time Bike 01:05:07.97
Bike 130
Time T2 00:01:44.48
T2 148
Time Run 00:49:31.79 ==> 11km
Run 130
TimeTotal 02:22:55.36

Nog c.a. 3 weken

Download PDF

Weinig te melden, maar toch maar even een korte post..

Eerst maar even wat slecht nieuws….de levertijd van mijn fiets loopt flink wat vertraging op….
Dat kon er afgelopen week ook nog wel bij, want toen ging er echt van alles mis, (vooral zakelijk) wat me o.a. in de avonduren nogal bezig hield. Gelukkig de week af kunnen sluiten met leuke dingen tijdens het lange weekend (4 dagen vrij, alleen vrijdag ochtend voor de klant een halve dag werken).

Donderdag samen met Maaike in Puurs(Belgie) gaan wandelen, en vrijdag nadat ik gewerkt had, rustig aan gedaan, en gebarbequeued. Tussendoor nog een stukje hardgelopen van c.a. 9KM.

Zaterdag samen met Rob, Guus en Peter J de Zeelandbrug nog een keer over gefietst, en deze keer ging het lekker. Flink stuk op kop gereden tegen de wind in, en vanaf Wemeldinge alleen verder gefietst, omdat de rest koffie ging drinken. Voor mij dus beter om door te fietsen, want er moet flink getraind worden deze weken.

En zondag zijn we 25KM door de moerse bossen gaan wandelen, want er was een mooie tocht georganiseerd door de vereniging SWAZ. Wel helaas door een Daas gebeten, en nou is mijn arm een flink stuk dikker. En natuurlijk heel goed nieuws op sportgebied, want we hebben een Giro winnaar, en Nac promoveert weer naar de eredivisie.

Volgend weekend dus mijn eerste wedstrijd van het jaar, en ik vraag me af of ik mijn wekelijkse lange fietstraining iets in moet korten, een dag voor de wedstrijd. Misschien geen Zeelandbrug maar Oesterdam doen, zodat ik zondag wat scherper aan de start sta. Van de andere kant is natuurlijk de Swissman het belangrijkste doel, en daarom misschien toch flink kilometers maken…ik ben er nog niet helemaal uit…

Verder begint de vorm te komen denk ik, want lopen gaat steeds beter, en fietsen dus nu ook. Gisteren nog gezwommen met Marcel in Galder, en ook dat ging heel lekker.

 

1 Maand nog

Download PDF

Nog 1 maand en 1 dag voor de Swissman

En nog 12 dagen voor de eerste wedstrijd van dit jaar (de 1/4 triathlon van Meer).
De laatste wedstrijd is puur om een triathlon gedaan te hebben dit jaar voordat ik bij de Swissman start, zodat ik kan checken hoe alles er bij staat.
En Meer is natuurlijk altijd een hele leuke en gezellige wedstrijd. Ik ben alleen bang dat ik dit jaar flink wat snelheid ga missen, want ik start op mijn oude Cube, en heb geen snelheidstrainingen gedaan op de fiets.
Hopelijk met lopen dus wat goed maken, want dat zou een heel stuk sneller moeten gaan….we zullen zien…

Trainen gaat heel erg lekker op dit moment, alhoewel ik niet alle trainingen heb kunnen doen die ik voor ogen had.Maar de belangrijkste trainingen (lange fiets en loop trainingen, en zwemmen in Galder) zijn gelukt, en gaan erg lekker.
Afgelopen zaterdag alleen de zeelandbrug over gegaan, en ondanks de vrij sterke wind lekker gefietst.Nog steeds niet 100% kracht in mijn linkse been, dus daar zal ik het mee moeten doen volgende maand. Jammer, maar van de andere kant ben ik al lang blij dat ik al vrij goed hersteld ben, want in begin januari zag het er absoluut slecht uit, en had ik zo mijn twijfels of het verstandig was om te starten.

Nu we zo’n beetje de laatste maand in gaan voor de Swissman, wordt het tijd om de puntjes een beetje op de i te gaan zetten voor wat betreft de voorbereidingen.
Dat betekend dus concreet:

  • De race manual bestuderen
  • De uitrusting checken/testen
  • Voedingsplan maken
  • Checklijst maken
  • Wedstrijdschema maken
  • (Reserve)onderdelen bestellen
  • Gels/sportdrank bestellen
  • en trainen//trainen/trainen

Ik heb op FB gezien dat deze week de diverse passen in Zwitserland weer sneeuw vrij gemaakt worden, en open gesteld voor het verkeer.

Voor mezelf heb ik al een paar scenario’s bedacht voor de wedstrijd zelf.
(E.e.a. is gebaseerd op de ervaringen bij de Celtman, en ik ga een beetje uit van de finishtijden waarop de middenmoot gefinished is, met hierin verwerkt een marge van een uur. De snelste tijd finishen dus de atleten voorin het veld, en de tweede tijd de midden moot).
Lopen is hierin de factor die het meest onvoorspelbaar is, want alhoewel het eerste gedeelte mee lijkt te vallen, en ik de laatste tijd vwb hardlopen in een goede vorm ben, de vermoeidheid flink wat roet in het eten kan gooien, zoals ik ook bij de Celtman ervaren heb.
Bij fietsen een (hopelijk veel te) laag gemiddelde, vanwege de vele klim kilometers, kasseien, wisselende temperatuur, bevoorrading, gevaarlijke afdalingen etc. etc.

Planning voor het hele weekend:

 

Datum – Tijd Plaats Omschrijving Cutoff
22-06-2017 6:00 Rucphen Vertrek
22-06-2017 17:00 Ascona c.a. 10 uur rijden (+ file?)
23-06-2017 13:30 Ascona Check in Ascona
23-06-2017 13:30 Ascona Bagage drop Ascona
23-06-2017 15:30 Ascona Briefing Ascona
Datum – Tijd Slecht Goed Omschrijving Cutoff
24-06-2017 2:30 Opstaan
24-06-2017 3:00 Opzetten wisselzone
24-06-2017 3:30 Boot
5:00 Start Zwemmen
6:30 1:30:00 1:30:00 Finish zwemmen
6:40 0:10:00 0:10:00 Eind Wissel T1
14:10 7:30:00 7:00:00 Eind fietsen – Begin Wissel T2 18:15PM
14:20 0:10:00 0:10:00 Eind wissel – T2
18:20 4:00:00 3:45:00 Checkpoint Grindelwald T2A (33KM) 22:00PM
18:35 0:15:00 0:15:00 Eind controle T2A
20:20:00 [19:20 Sc2] 1:45:00 1:30:00 Finish (42KM) 24:00PM
Totale tijd triathlon 15:20:00 14:20:00
Datum – Tijd Plaats Omschrijving
25-06-2017 8:30 Opstaan
25-06-2017 11:00 T-shirt ceremony
26-06-2017 8:00 Vertrek
26-06-2017 21:00 Aankomst Rucphen
180Km in 07:30:00 you need to be cycling at a pace of 2 minutes and 30 seconds per Km or 24.00 Km/hour
180Km in 07:00:00 you need to be cycling at a pace of 2 minutes and 20 seconds per Km or 25.71 Km/hour
33Km in 04:00:00 you need to run at a pace of 7 minutes and 16 seconds per Km or 8.25 Km/hour
33Km in 03:45:00 you need torun a pace of 6 minutes and 49 seconds per Km or 8.80 Km/hour
33Km in 03:30:00 you need run at a pace of 6 minutes and 22 seconds per Km or 9.43 Km/hour
9Km in 02:00:00 you need to be running at a pace of 13 minutes and 20 seconds per Km or 4.50 Km/hour
9Km in 01:45:00 you need to be running at a pace of 11 minutes and 40 seconds per Km or 5.14 Km/hour
9Km in 01:30:00 you need to be running at a pace of 10 minutes per Km or 6.00 Km/hour
9Km in 01:20:00 you need to be running at a pace of 8 minutes and 53 seconds per Km or 6.75 Km/hour

 

Hopelijk komt mijn nieuwe CUBE snel binnen, zodat ik nog een paar flinke ritten kan doen op deze fiets….