Vakantie – deel 2

Download PDF

(Weer)even een paar dagen off line geweest, vanwege mijn tweede korte vakantie.
Deze keer zijn Maaike en ik naar Tsjechie gegaan, om daar te gaan wandelen in het reuzengebergte.
Wauw…wat een fantastisch mooi gebied is dat!
Het is welliswaar geen hooggebergte, maar toch, af en toe een top van c.a. 1500 meter is ook al behoorlijk hoog.
We zijn eerst naar Harachov gegaan(een mooi klein stadje aan de Pools/Tsjechische grens) en een paar dagen later door naar naar Špindlerův Mlýn gewandeld, en weer een paar dagen later door naar Pec pod Sněžkou.
Voor bagage transport werd gezorgd, en mijn auto kon dus gewoon in Harachov blijven staan.
In totaal hebben we gemiddeld c.a. 25KM per dag gewandeld, met af en toe een uitschieter van c.a. 32KM.
En nog twee keer ben ik gaan hardlopen, dus die dagen waren een combinatie van wandelen met hierna een rondje hardlopen van c.a. 8KM.

Vrijdag avond zijn we weer thuis gekomen, en op zaterdag ben ik eerst maar weer een flink stuk gaan gaan fietsen (rondje zeelandbrug).
Eigenlijk de laatste zware training voor de Icon triathlon.
Gisteren nog met Marcel een rondje gaan zwmmen in Galder, en dat ging ook lekker.

Dus eigenlijk zit de meeste trainingsarbeid er weer op, en kan ik af gaan tellen naar volgende week vrijdag 1 September.
Er moet nog wel op zakelijk gebied heel veel gebeuren, want a.s. weekend zal volledig in beslag genomen worden door een vrij complexe in productiename bij de klant.
En vanwege de vakantie etc. is de voorbereiding (plannen etc.) voor de Icon er ook een beetje bij in geschoten, dus dit hoop ik snel nog recht te zetten.
In ieder geval nog steeds blessurevrij, en ook mijn gewicht valt mee na een paar weken Tsjechie (1/2 liter donker bier c.a. 1 euro 80).

Nog 1 maand voor de Icon triathlon

Download PDF

 

Het is weer even geleden dat ik een update heb kunnen plaatsen, want…….hele drukke weken bij de klant, en een weekje vakantie tussendoor hebben zo zijn impact gehad op de rest de laatste weken…
En aangezien trainen, werken en vakantie allemaal veel belangrijker zijn dan bloggen, dus nu pas een post.
Zware werkdruk, weinig slapen, veel stress, da’s allemaal niet goed als je voor een hele triathlon traint.
Maar genoeg geklaagd, want er zijn gelukkig ook goeie berichten!

Het herstel na de Swissman is heel goed verlopen.
Na een week heb ik alle trainingen weer op kunnen pakken, en eignelijk weer gelijk volle bak er tegenaaan kunnen gaan.
Fietsen gaat lekker, alhoewel de rondjes over de zeelandbrug nog niet hard genoeg gaan.
Zwemmen gaat helemaal lekker, en het rondje Galder is tegenwoordig zo voorbij. Ik zit er zelfs over te denken om het misschien binnenkort 2 keer te doen, en er ruim 5KM van te maken.
En bij het lopen merk ik dat de snelheid ook steeds beter wordt, en trainingsrondjes van 10KM richting de 4:30 gaan. De kracht in mijn linkerbeen wordt ook beter, dus dat heeft wel met elkaar te maken denk ik.

De week van 17-23 Juli(vakantie) was perfect trouwens, en ik heb een paar dagen lekker met Maaike en Levi in de bergen van Duistland gewandeld.

Een dag zijn we in Grainau een hele mooie route naar een paar berghutten gelopen, en kruiste we nog een stuk wat ik ooit tijdens de Zugspitztrail gelopen heb,

Afgelopen zaterdag nog een keer de Zeelandbrug over gereden, met een flinke wind, en wat regen.

Vooral op de Zeelandbrug wind van voren, en na zo’n 80 kilometer begonnen mijn benen al flink pijn te doen.
Gelukkig na Yrseke de wind voornamelijk van op zij of in de rug, dus de weg naar huis ging een heel stuk beter.

Dus nu vooruitkijken, naar de Icon triathlon. Nog een maand en dan is het al weer zo ver.
Ik gok dat deze wedstrijd nog zwaarder wordt dan de Swissman, en hoop dat er deze keer geen verassingen opduiken zoals tijdens de laatste wedstrijd.

Gefinished

Download PDF

Dit jaar was het me dan eindelijk gelukt om een slot te krijgen voor de Swissman….
Niet helemaal vanzelf sprekend, want:

As in previous years, the SWISSMAN Xtreme Triathlon enjoyed great popularity in 2017: Out of about 1000 applicants, 250 have been drawn to compete. As always, half of the starting places went to Swiss athletes, the other half to athletes from all over the world. this year, people from a total of 34 nations took part in the competition.

Na de Celtman in 2015 dus nog zo’n hele speciale wedstrijd, die ik gelukkig mee mag maken.

Donderdagochtend vertrok ik samen met John naar Zwitserland, voor de eerste grote wedstrijd van dit jaar; “de Swissman”, een van de 3 uit de allxtri Xtreme triathlon familie: Celtman,Swissman en Norseman.

Na weinig oponthoud passeerden we al op tijd de Zwitserse grens, en omdat we tijd genoeg hadden, besloten we alvast een stukje parcours te gaan verkennen. Tegen de eerste pas omhoog rijdend viel het me gelijk op dat ze een flink stuk vangrail vergeten te monteren waren. Achteraf gezien bleek dat normaal te zijn, en zijn er flinke stukken waar de rand van de weg alleen af en toe een betonpaaltje als afscherming heeft. Goed uitkijken dus, vooral bij het dalen.

Nadat we bij het hotel ingecheckt hadden, aten we wat(uiteraard  spaghetti), en zodra we weer bijgekomen waren van de schrik (de rekening) gingen we op tijd naar bed. De buiten temperatuur was nog steeds rond de 35 graden, en de airco deed heel erg zijn best om het een paar graden frisser te maken.

 

Vrijdag hadden we eerst even de wisselzone bekeken, en daarna zijn we naar de briefing gegaan. Mooi om te zien hoe veel nationaliteiten er op zo’n wedstrijd afkomen, en de sfeer die er hangt is heel apart. Alles verliep heel erg soepel daar, en je merkt dat je met een heel professionele organisatie te maken hebt! Na het ontvangen van de “goodiebag”, de GPS tracker etc. volgt de briefing. Hierna hebben we alvast het eerste stuk van het fietsonderdeel verkend, en onderweg hebben we nog een flinke pasta maaltijd gegeten. Daarna de auto alvast weer ingeladen, en op tijd naar bed. Na een hele slechte nachtrust gaan we 2 uur in de ochtend weer het bed uit, en niet veel later vertrekken we weer naar Ascona.

5:00u De zwemstart.
Na een boottocht van c.a. 15 minuten wachten we in het water op het verlossende moment. Ik was weer flink zenuwachtig, zo erg zelfs dat ik tijdens het interview van de TV ploeg helemaal niet meer op mijn woorden kan komen. Hopelijk knippen ze dat stuk er uit…

Precies om 5 uur klonk het start signaal(koeiebellen). De lamp die in de verte (3,8KM verderop) aangezet was, was goed te zien. Zwemmen in het donker is wel lastig, en je ontkomt niet aan een paar rake klappen of trappen. Na een paar minuten kreeg ik de ruimte, en begon ik lekker in mijn ritme te komen. Het navigeren ging heel erg goed. Gewoon een klein stukje je hoofd uit het water halen, kijken waar de hele grote lamp staat, onthouden, en die kant op zwemmen….En dat herhaal je dan om de 6 a 8 slagen.

 

 

De temperatuur was goed, en al snel werd het licht. Af en toe zwom ik bij een paar anderen in de buurt, en dan zwom ik weer een stuk alleen. Na ongeveer een uurtje kwam de kust al aardig in zicht, en ook zag ik nu al weer wat meer triathleten zwemmen. Niet veel later stapte ik aan land.
Volgens mijn Garmin 1u13 op 3,96KM, dus maar 160M te veel gezwommen. De wissel ging razend snel. De snelste wissel ooit tijdens een hele triathlon! Het leek wel een  Formule1 pitstop, zoals John het aan pakte, en ik zat binnen no time op mijn fiets..

Fietsen
Fietsen ging heel erg goed, en bij de eerste stop hoorde ik van John dat ik ondertussen ergens op een 160ste plaats zat. En alhoewel finishen het doel was, is het toch goed om te weten dat er nog zo’n 90 man achter je zitten. Het gemiddelde tempo was goed, en buiten af en toe wat slalommen door de volgauto’s fietste het heel erg lekker.

Tot…..de Gotthard pas dichterbij kwam. Daar begon het serieuze klim werk, en dat viel tegen. Al heel snel zat ik op het lichtste verzet, en met heel veel moeite haal ik soms net 10km/u. De klimmers worden hier gescheiden van de dalers, en gelukkig leek ik nog bij de eerste groep te horen, want ik haalde af en toe nog mensen in. Het lukte me om de hele pas fietsend te doen op 1 plaspauze na. Afleiding genoeg, want de mooie natuur, de vele Porsches(er was een tocht can de Porsche club), en de vele motor rijders onderweg wisselden elkaar af.  Boven gekomen gaf John mijn Jas aan, want het was een flink stuk kouder geworden, en de eerste echte afdaling ging beginnen.

Ik had me voor de wedstrijd 2 doelen gesteld, 1 – niet van mijn fiets vallen, en 2 – finishen.
Na de val vorige keer in Luxemburg tijdens een afdaling heeft mijn zelfvertrouwen een flinke deuk opgelopen, en je weet dat een gelijke val tijdens een afdaling hier in Zwitserland fataal af kan lopen. Voor mezelf had ik een maximum snelheid van 65KM/u als limiet ingesteld, maar dan alleen op plaatsen waar het echt kon.

Na de afdaling volgde de Furka and Grimsel pas, die ook behoorlijk zwaar waren. Onderweg nog even John een keer gemist, en even zonder drinken en voeding gezeten, terwijl de liters zweet mijn lichaam verlieten. Na de Grimsel pas zag ik John weer, en daar heb ik eerst even goed wat eten gepakt, en flink wat gedronken. Niet veel later kwam de eerste verassing van de dag. Een zwaar ongeluk was gebeurd, en de triathleten moesten de loopspullen mee nemen, omdat het niet mogelijk was voor de verzorgers op tijd de wisselzone (T2) te bereiken. Voordat dit goed en wel geregeld was, waren er flink wat minuten voorbij gegaan.

Met een rugzak op dus de laatste 60KM in gegaan, en na c.a. 10 KM stond ik voor het eerste ongeluk. 2 motoren lagen helemaal in onderdelen uiteen, en niemand mocht verder. Na lang aandringen, mochten we uiteindelijk verder, maar niet veel later stonden we voor het tweede ongeluk. Net voor de tunnel stonden nog c.a. 20 atleten te wachten, en hier bleek dus een motor frontaal op een fietser gereden te zijn, en achteraf hoorden we het trieste bericht dat beiden het niet overleefd hebben.

Tja…en daar sta je dan te wachten. Het groepje werd steeds groter, en er sloten veel atleten aan die ik eerder op de dag ingehaald heb. Maar dat maakte eigenlijk niets uit, want de enige vraag die iedereen bezig hield was….kunnen we nog finishen, of wordt de wedstrijd gestaakt…
Het leek eeuwen te duren, maar uiteindelijk mochten de triatleten door de tunnel. Er lag nog van alles op de rijbaan, en ik nam mezelf voor nog voorzichtiger aan de laatste afdalingen te beginnen.
Dus op een paar man na, hing ik helemaal achteraan de groep, en niet veel later was iedereen uit het zicht verdwenen.

Lopen
Aangekomen in Brienz moest er eerst een plaats gezocht worden om mijn fiets te stallen, zodat ik mezelf om kon kleden. Zo snel als de zwemwissel ging, zo langzaam ging deze wissel. Vele minuten waren verstreken voordat ik alles geregeld had, en weer op weg kon. Wel een fantastisch gevoel, niet meer fietsen, en lekker lopen. Na 2 kilometer klimmen bereikte ik een van de mooiste stukken van de dag, met onder ander de waterval waar je onderdoor loopt. Daarna wisselden afdalingen en klimmen elkaar af, en begon ik veel mensen in te halen. Ondanks de erg hoge temperatuur (volgens mij was het nog boven de 30 graden) voelde het fantastisch, en ik heb zelden in zo’n mooie omgeving gelopen. Gelukkig waren er onderweg drinkvoorzieningen, want buiten de drinkposten heeft ieder dorpje wel 1 of meerdere drinkbakken waar lekker koel water in loopt.

Na een tocht om het meer van Brienz kwam ik aan in Griendewald na zo’n 33KM, en daar stond John me op te wachten met de spullen voor het laatste stuk van c.a. 9 KM klimmen, met 1000 hoogtemeters naar “Kleine Scheidegg op 2016Meter” waar de finish is. Het is namelijk verplicht om samen met een “support runner” de berg op te gaan, uit veiligheidsoverwegingen.Het eerste stuk was zo steil dat we bijna achterover vielen, maar gelukkig werden na een kilometer ongeveer de paden iets minder steil. Mijn energie nivo was inmiddels onder 0 gedaald, en buiten af en toe een slokje cola kreeg ik niets meer naar binnen. Ook merkte ik de invloed van de hoogte, want ik was continu buiten adem, en zodoende werd het tempo flink omlaag bijgesteld.

En dan ineens komt de finish in beeld, en weet je dat de in totaal 226KM met 5500 hoogtemeters overwonnen zijn. Volgens de race tracker ben ik 147ste, dus c.a. 100 man achter me gelaten.

Een fantastisch gevoel!! Na een lekkere bouillon, snel het treinstation opgezocht, en daar met John een paar halve liter’s Weissbier weg gewerkt. Beetje duur was ie wel (c.a. 8 Euro per stuk), en ik had er maar heel kort van kunnen genieten want na nog geen 10 seconden was ie op…….

T-shirt ceremonie
Een dag later de T-shirt ceremonie in Kleine Scheidegg.Jammer van de regen, maar wel heel mooi om mee te maken!

Thuis gekomen was het huis versierd, en waren Wilma, Ad, Michel, Peerke, Rob, Levi, John en Maaike er om mij te feliciteren.

 

Iedereen bedankt voor alle berichten voor/tijdens/na de wedstrijd!
Maaike, bedankt voor alle steun, in de voorbereidingen voor (vanaf eind November 2016 draaide alles om deze wedstrijd), tijdens en na de wedstrijd!
En uiteraard John die weer een lang weekend opgeofferd heeft om deze race tot een goed einde te kunnen brengen,. Zonder support geen Swissman, want dit kun je niet alleen!!!

Nog een quote van een Swissman finisher:

“A marathon you do with your muscles. An Ironman you do with your head. The SWISSMAN you can only achieve with your heart.”

Volgende uitdaging – 1 September – de Icon triathlon in Italie. Een extreme Long distance triathlon met o.a. de Stelvio pas.

 

Het zware werk zit er weer op…het aftellen is begonnen

Download PDF

Het zware werk zit er weer op….aftellen naar de Swissman nu.

Mijn nieuwe fiets is gelukkig binnen, en ik heb hem al even goed kunnen testen.
Gisteren nog een rondje zeelandbrug gedaan, en het plan was 180KM, een beetje bijgesteld dus vanwege de hitte.
Iets over 7 vertrokken, en al snel had ik een lekker tempo te pakken.
Tot de 50KM ongeveer, want toen begon mijn stuur flink te trillen, en bleek ik een lekke voorband te hebben.
Tja….de bandjes hadden er op dat moment in totaal c.a. 80KM opzitten, en het was droog weer, dus dan verwacht je dat niet.
Maar goed, bandjes verwisselen is ook goede training, want wie weet maak ik dat over een paar weken ook mee in Zwitserland.
Na c.a. 10 minuten kon ik weer verder, en besloot mijn best te gaan doen het gemiddelde (dat was op de Garmin gezakt van 32 naar 27KM/u) weer terug naar 30K te gaan brengen.

Het ging heel lekker, en de wind stond ook vrij gunstig (grootste deel van de tocht zou zijwind zijn).
De kilometers vlogen voorbij, en in de buurt van Bergen op Zoom zag ik Jan en Anja ineens fietsen.
Jan vertelde dat ze over Kalmthout terug gingen, en vroeg of ik mee fietste.
Leek me goed, en alhoewel ik al een beetje moe aan het worden was, zou ik proberen te volgen, en anders misschien een stukje in het wiel gaan hangen.
Dat laatste dus vooral het laatste stuk, want we gingen met een flinke snelheid verder.
Onderweg voelde ik mijn achterwiel een beetje glijden, maar had niet in de gaten dat ook deze ………lek was.

Dus net voor Schijf moest ik ook daar een nieuw binnenbandje in stoppen.
Een hagelnieuwe fiets, waarvan ik de bandjes voor vertrek netjes op 8 bar gezet heb, met op dat moment c.a. 200KM gelopen in totaal, zowel voor en achter een lekke band…….dat ik toch wel heel erg pech.
Nadat het achterwiel er uit was, was ook dit probleem snel verholpen, en konden we de laatste kilometers richting Rucphen rustig uitfietsen.
In totaal ruim 170KM gefietst, want ik had na twee lekke banden niet veel zin meer om nog veel verder te fietsen.
Pech vanwege de lekke banden dus, maar wel heel erg lekker gefietst.

Zondag avond is John nog even langs geweest, en hebben we de planning voor de Swissman alvast doorgenomen. En nou een beetje af gaan bouwen….

Meer 2017

Download PDF

Zo…..de eerste triathlon van dit jaar zit er weer op, en wat voor een…
Sowieso altijd een feest om in Meer te kunnen/mogen starten.
Heel erg goed georganiseerd, en altijd een leuke “goody bag” met deze keer o.a. 2 bidons en een mooie handdoek.

De vooruitzichten waren een beetje matig:
Geen wetsuit vanwege de te hoge watertemperatuur, erg harde wind, maar verder wel een goeie temperatuur.
En deze keer ook geen carbon tijdritfiets, dus geen ovale tandwielen en geen tijdritstuur, maar een gewoon stuur met aero bar’s.
Wel ben ik zelf een heel stuk lichter dan andere jaren, dus dat is weer een voordeel.
Maar ik had me vooral voorgenomen om heel te blijven, dus geen risico’s tijdens het fietsen, en niets forceren bij alle onderdelen, en zeker niet voluit gaan.
De Swissman is mijn A wedstrijd, dus dat mag ik absoluut niet in gevaar brengen zo kort van tevoren.

Zondag dus rond 12 uur vertrokken naar Meer, en deze keer was Alex de enige WBTV-er die ook mee deed, maar dan aan de 1/8.
Ik had ruim de tijd om me voor te bereiden, en stond ook al vrij vroeg bij de zwemplas.
Maaike was ondertussen ook gearriveerd, dus eerst nog even geposeerd voor wat foto’s, en om 3 minuten over 2 eindelijk het startschot.

De zwemstart was vrij druk, omdat je vanaf de kant lopend het water in gaat, en al zwemmende realiseerde ik me dat het van Almere (September 2015 )geleden was dat ik nog gezwommen heb tijdens een triathlon. De laatste triathlon in Luxumburg was dudathlon geworden, omdat het zwemonderdeel niet door mocht gaan vanwege de blauw alg. Weer even wennen dus, maar na een paar minuten was het meeste gevaar geweken, en kon ik rustig in mijn eigen tempo verder zwemmen. Iets te rustig bleek later, maar dat kan natuurlijk ook aan het zwemmen zonder wetsuit gelegen hebben.

Na ongeveer 24 minuten kwam ik uit het water, en daarna heb ik een vrij rustige wissel gedaan. Geen wetsuit om uit te trekken, dus wat extra tijd genomen voor de overige zaken, en daarna mijn fiets uit het rek gepakt, en begonnen aan het fietsen.


Na een paar trappen zag ik mijn teller al richting de 40KM/u gaan, dus dat ging lekker. Wel merkte ik dat het oppassen was met de wind, want die kwam nogal vaak overwachts met flinke vlagen, en omdat ik een dicht achterwiel en hoog voorwiel in mijn fiets had was dit vrij gevaarlijk.
Het ging erg lekker, totdat ik de wind van voren kreeg. Toen werd ik flink werken om een snelheid van boven de 30 aan te houden. Zo de drie rondjes afgewerkt, en na iets meer dan een uur zaten de fietskilometers er weer op, en kon ik aan het lopen gaan beginnen.

De wissel ging vlot, en ik had weinig last van de overschakeling fietsen ==> lopen.
Ik had op mijn Garmin gezien dat een nieuw PR op de 1/4 er dit jaar niet in zit, maar had eigenlijk ook niet anders verwacht. Na ongeveer een kilometer kwam ik lekker in mijn ritme, en begon het tempo aan te houden wat de meeste triathleten in de buurt van mij aanhielden. Na een paar rondjes (het waren er in totaal 4) haalde ik alleen maar lopers in, maar dat komt vooral omdat de snelsten al gefinished waren.
Ietver voorbij de helft van de laatste ronde gaf mijn Garmin al 10KM aan, dus de rone moet c.a. 11KM geweest zijn. Gelukkig, want aan het einde van eht rondje zat ik nog onder de 50 minuten, dus ik gok dat ik minder dan 45 minuten over 10KM heb gedaan, en dat is lang geleden tijdens een triathlon.

Na de finish nog even een praatje gemaakt, en daarna weer erg tevreden weer naar huis.
Als nr. 198 kwam ik uit het water, en op plaats 152 ben ik gefinished, dus nog 46 triathleten in kunnen halen….

Rang 152
Nr 609
Name Hans Schoonen Hans
License –
City Rucphen
Club VTDL
Category M50 (Masters B)
Rank 17
Time Swim 00:24:09.64
Swim 198
Time T1 00:02:21.46
T1 210
Time Bike 01:05:07.97
Bike 130
Time T2 00:01:44.48
T2 148
Time Run 00:49:31.79 ==> 11km
Run 130
TimeTotal 02:22:55.36

Nog c.a. 3 weken

Download PDF

Weinig te melden, maar toch maar even een korte post..

Eerst maar even wat slecht nieuws….de levertijd van mijn fiets loopt flink wat vertraging op….
Dat kon er afgelopen week ook nog wel bij, want toen ging er echt van alles mis, (vooral zakelijk) wat me o.a. in de avonduren nogal bezig hield. Gelukkig de week af kunnen sluiten met leuke dingen tijdens het lange weekend (4 dagen vrij, alleen vrijdag ochtend voor de klant een halve dag werken).

Donderdag samen met Maaike in Puurs(Belgie) gaan wandelen, en vrijdag nadat ik gewerkt had, rustig aan gedaan, en gebarbequeued. Tussendoor nog een stukje hardgelopen van c.a. 9KM.

Zaterdag samen met Rob, Guus en Peter J de Zeelandbrug nog een keer over gefietst, en deze keer ging het lekker. Flink stuk op kop gereden tegen de wind in, en vanaf Wemeldinge alleen verder gefietst, omdat de rest koffie ging drinken. Voor mij dus beter om door te fietsen, want er moet flink getraind worden deze weken.

En zondag zijn we 25KM door de moerse bossen gaan wandelen, want er was een mooie tocht georganiseerd door de vereniging SWAZ. Wel helaas door een Daas gebeten, en nou is mijn arm een flink stuk dikker. En natuurlijk heel goed nieuws op sportgebied, want we hebben een Giro winnaar, en Nac promoveert weer naar de eredivisie.

Volgend weekend dus mijn eerste wedstrijd van het jaar, en ik vraag me af of ik mijn wekelijkse lange fietstraining iets in moet korten, een dag voor de wedstrijd. Misschien geen Zeelandbrug maar Oesterdam doen, zodat ik zondag wat scherper aan de start sta. Van de andere kant is natuurlijk de Swissman het belangrijkste doel, en daarom misschien toch flink kilometers maken…ik ben er nog niet helemaal uit…

Verder begint de vorm te komen denk ik, want lopen gaat steeds beter, en fietsen dus nu ook. Gisteren nog gezwommen met Marcel in Galder, en ook dat ging heel lekker.

 

1 Maand nog

Download PDF

Nog 1 maand en 1 dag voor de Swissman

En nog 12 dagen voor de eerste wedstrijd van dit jaar (de 1/4 triathlon van Meer).
De laatste wedstrijd is puur om een triathlon gedaan te hebben dit jaar voordat ik bij de Swissman start, zodat ik kan checken hoe alles er bij staat.
En Meer is natuurlijk altijd een hele leuke en gezellige wedstrijd. Ik ben alleen bang dat ik dit jaar flink wat snelheid ga missen, want ik start op mijn oude Cube, en heb geen snelheidstrainingen gedaan op de fiets.
Hopelijk met lopen dus wat goed maken, want dat zou een heel stuk sneller moeten gaan….we zullen zien…

Trainen gaat heel erg lekker op dit moment, alhoewel ik niet alle trainingen heb kunnen doen die ik voor ogen had.Maar de belangrijkste trainingen (lange fiets en loop trainingen, en zwemmen in Galder) zijn gelukt, en gaan erg lekker.
Afgelopen zaterdag alleen de zeelandbrug over gegaan, en ondanks de vrij sterke wind lekker gefietst.Nog steeds niet 100% kracht in mijn linkse been, dus daar zal ik het mee moeten doen volgende maand. Jammer, maar van de andere kant ben ik al lang blij dat ik al vrij goed hersteld ben, want in begin januari zag het er absoluut slecht uit, en had ik zo mijn twijfels of het verstandig was om te starten.

Nu we zo’n beetje de laatste maand in gaan voor de Swissman, wordt het tijd om de puntjes een beetje op de i te gaan zetten voor wat betreft de voorbereidingen.
Dat betekend dus concreet:

  • De race manual bestuderen
  • De uitrusting checken/testen
  • Voedingsplan maken
  • Checklijst maken
  • Wedstrijdschema maken
  • (Reserve)onderdelen bestellen
  • Gels/sportdrank bestellen
  • en trainen//trainen/trainen

Ik heb op FB gezien dat deze week de diverse passen in Zwitserland weer sneeuw vrij gemaakt worden, en open gesteld voor het verkeer.

Voor mezelf heb ik al een paar scenario’s bedacht voor de wedstrijd zelf.
(E.e.a. is gebaseerd op de ervaringen bij de Celtman, en ik ga een beetje uit van de finishtijden waarop de middenmoot gefinished is, met hierin verwerkt een marge van een uur. De snelste tijd finishen dus de atleten voorin het veld, en de tweede tijd de midden moot).
Lopen is hierin de factor die het meest onvoorspelbaar is, want alhoewel het eerste gedeelte mee lijkt te vallen, en ik de laatste tijd vwb hardlopen in een goede vorm ben, de vermoeidheid flink wat roet in het eten kan gooien, zoals ik ook bij de Celtman ervaren heb.
Bij fietsen een (hopelijk veel te) laag gemiddelde, vanwege de vele klim kilometers, kasseien, wisselende temperatuur, bevoorrading, gevaarlijke afdalingen etc. etc.

Planning voor het hele weekend:

 

Datum – Tijd Plaats Omschrijving Cutoff
22-06-2017 6:00 Rucphen Vertrek
22-06-2017 17:00 Ascona c.a. 10 uur rijden (+ file?)
23-06-2017 13:30 Ascona Check in Ascona
23-06-2017 13:30 Ascona Bagage drop Ascona
23-06-2017 15:30 Ascona Briefing Ascona
Datum – Tijd Slecht Goed Omschrijving Cutoff
24-06-2017 2:30 Opstaan
24-06-2017 3:00 Opzetten wisselzone
24-06-2017 3:30 Boot
5:00 Start Zwemmen
6:30 1:30:00 1:30:00 Finish zwemmen
6:40 0:10:00 0:10:00 Eind Wissel T1
14:10 7:30:00 7:00:00 Eind fietsen – Begin Wissel T2 18:15PM
14:20 0:10:00 0:10:00 Eind wissel – T2
18:20 4:00:00 3:45:00 Checkpoint Grindelwald T2A (33KM) 22:00PM
18:35 0:15:00 0:15:00 Eind controle T2A
20:20:00 [19:20 Sc2] 1:45:00 1:30:00 Finish (42KM) 24:00PM
Totale tijd triathlon 15:20:00 14:20:00
Datum – Tijd Plaats Omschrijving
25-06-2017 8:30 Opstaan
25-06-2017 11:00 T-shirt ceremony
26-06-2017 8:00 Vertrek
26-06-2017 21:00 Aankomst Rucphen
180Km in 07:30:00 you need to be cycling at a pace of 2 minutes and 30 seconds per Km or 24.00 Km/hour
180Km in 07:00:00 you need to be cycling at a pace of 2 minutes and 20 seconds per Km or 25.71 Km/hour
33Km in 04:00:00 you need to run at a pace of 7 minutes and 16 seconds per Km or 8.25 Km/hour
33Km in 03:45:00 you need torun a pace of 6 minutes and 49 seconds per Km or 8.80 Km/hour
33Km in 03:30:00 you need run at a pace of 6 minutes and 22 seconds per Km or 9.43 Km/hour
9Km in 02:00:00 you need to be running at a pace of 13 minutes and 20 seconds per Km or 4.50 Km/hour
9Km in 01:45:00 you need to be running at a pace of 11 minutes and 40 seconds per Km or 5.14 Km/hour
9Km in 01:30:00 you need to be running at a pace of 10 minutes per Km or 6.00 Km/hour
9Km in 01:20:00 you need to be running at a pace of 8 minutes and 53 seconds per Km or 6.75 Km/hour

 

Hopelijk komt mijn nieuwe CUBE snel binnen, zodat ik nog een paar flinke ritten kan doen op deze fiets….

 

Elf steden

Download PDF

Hopelijk is een van de uitdagingen voor volgend jaar deze elfsedentocht….

Vorige week dit bericht gekregen:
U bent naar aanleiding van het besluit van de Algemene Ledenvergadering van 20 december 2014 op de wachtlijst geplaatst. Op dit moment bent u nummer 146 op de wachtlijst. Halverwege oktober zal de toewijzing van de vrijgekomen startplekken worden gedaan.

Nog 146 wachtenden voor me, dus dat valt mee. Hopelijk in Oktober het goede nieuws dat ik mag starten. En dan moet het flink gaan vriezen..Anders wellicht een alternatieve plannen en een winterduathlon volgend jaar……

Nog iets meer dan een maand voor de Swissman, Eindelijk was het gisteren weer zo ver om buiten te kunnen gaan zwemmen. Vorige week wilde ik al een poging doen, maar niemand wou mee…

Rond kwart over 6 heb ik Marcel opgepikt, en daarna hebben we samen een rondje gezwommen in Galder. De water temperatuur was prima, en de buitentemperatuur zelfs al wat aan de hoge kant, en het water was kraak helder.
Het voelde erg goed om mijn wetsuit weer eens aan te kunnen trekken, en heb heel lekker gezwommen.

Afgelopen weekend ben ik weer met Rob de Zeelandbrug over gefietst. Voor mij flink afzien, want Rob gaat flink tekeer op zijn racefiets, en ik houd zo’n hoge snelheid niet tot het einde vol, en deze keer kon ik er in het wieltje zelfs maar amper bijblijven.  Maar wel goeie training natuurlijk, want de laatste weekenden doet alles flink pijn wanneer ik weer van mijn fiets stap.

Lopen gaat ook nog lekker. De lange duurlopen loop ik momenteel onder de 5M/km en  de korte (10K of minder) nog wat sneller.

Alles bij elkaar lekker bezig, en dat moet ook want over ruim een maand moet ik er klaar voor zijn…

De roadbook ben ik inmiddels aan het bestuderen, want ik heb zowel een papieren als digitale versie ontvangen.

 

De route gaat van rechts naar links,en de belangrijkste passen zijn de Gotthard, Grimsel en Furka pass.

 

Een quote over de gotahrd pass:

The Gotthard Pass, or Passo Tremola in Italian, is one of the most unique passes in the Alps thanks to its top 5km of original road surface, in the form of cobblestones. But not only is the pass cobbled, and steep, but thanks to the Gotthard tunnel, it is not used by many cars. Besides a few motorbikes and curious tourists, cyclists will have the bumpy experience to themselves

 

..de Furka pass

The fourth highest Swiss pass is famous for its big views and the stone pillars which line its many switchbacks.

..en de Grimsel pas

Grimsel is a big, long climb – with uneven grading, sometimes very steep, sometimes false flat, but relentless.

 

Nieuwe Cube

Download PDF

De laatste maanden ben ik flink aan het dubben over welke investeringen ik nog moet doen, om goed aan de start te komen tijdens de Swissman.
Omdat starten met de carbon tijdrit fiets geen optie is, heb ik mijn Cube Aerium pro eind vorig jaar omgebouwd voor de extreme triathlon’s (en voorzien van o.a. een tripple crancstel).
Maar wat blijft is de deuk in mijn bovenbuis, en daardoor loop ik het risico dat mijn fiets niet goed gekeurd wordt bij de technische controle.
Buiten dat zijn zowel mijn carbon als deze Cube gemaakt om in de Aero positie te zitten, wat natuurlijk helemaal niet van toepassing is op de extreme triathlons, waar voornamelijk de bergen en de lange afstand de extremiteit bepalen.
Anders gezegd, een tijdritfiets is minder geschikt voor dit soort doelen, en eigenlijk al helemaal niet voor de vele kilometers in de training vooraf.
Dat bleek maar weer toen ik vorig jaar in Luxumburg van mijn fiets vloog, omdat deze begon te slingeren tijdens een afdaling, deels te wijten aan de geometrie van de fiets.

Nadat de jaarcijfers van ICT-OKE bekend waren, en bleek dat een fiets past in het sponsorbudget, ben ik op zoek gegaan naar een goeie allround racefiets.
Het moest er een worden die licht genoeg is, voldoende aero is, en verder helemaal afgemonteerd is om goed te kunnen klimmen.
En heel belangrijk…voldoende comfort tijdens de lange ritten. Daar is het eigenlijk nog het meest om te doen, want ik merk dat na zo’n 100KM de schouders/nek etc. behoorlijk gevoelig worden.
Al een poosje aan het orienteren wat voor model het gaat worden, en mijn oog viel al heel snel op de Cube Agree C:62 SL team Wanty fiets.
Niet zo vreemd dat die opviel, want die is al helemaal in de ICT-OKE kleuren gespoten, en ziet er gewoon prachtig uit.

Verder moest ik de keuze maken wel/geen schijfremmen, maar omdat er nog veel onduidelijkheid over bestaat of deze toegestaan zijn, en je dus nooit zeker weet of je problemen kunt verwachten, heb ik gekozen voor velg remmen.
Di2 (electrisch schakelen)was ook nog even in beeld, maar daar heb ik vanaf gezien.
Ik heb wel bewust voor Dura Ace afmontage gekozen, zodat ik dan qua groep dezelfde setup als de meeste profs heb, en voor heb ik een compact crancstel(50x34T, 170mm) zodat ik zowel in de bergen als vlak goed uit de voeten kan zonder tripple.
De casette achter is 11-28T, en dat is dus een hele brede range, en zelfs nog 1 tandje lichter dan de 12-27 die ik in mijn huidige fiets heb zitten.
En dan het gewicht…..7,5KG (vanwege de lichte carbon techniek) en da’s ook meegenomen ten opzichte van de Cube die c.a. 10KG weegt.

Nog even de specificaties:
FRAME
C:62 Advanced Twin Mold Technology Aero Frame, Direct Mount Caliper Brake, Road Aero Endurance Geometry

COLOR:team wanty
SIZE:53
FORK: CUBE CSL Evo Aero C:62 Technology, Aerodynamic Direct Mount Caliper Brake, 1 1/8″ / 1 1/4″ Tapered
HEADSET:FSA I-t, Top Integrated 1 1/8″, Bottom Integrated 1 1/4″
STEM:CUBE Performance Stem Pro, 31.8mm
HANDLEBAR:Cube Wing Race Bar Carbon
HANDLEBAR TAPE:CUBE Grip Control
REAR DERAILLEUR:Shimano Dura Ace RD-R9100-SS, 11-Speed
FRONT DERAILLEUR:Shimano Dura Ace FD-R9100-F, Braze-On
SHIFT-BRAKE-LEVERS:Shimano Dura Ace ST-R9100
BRAKE SYSTEM:Shimano Ultegra BR-6810, Direct Mount
CRANKSET:Shimano Dura Ace FC-R9100, 50x34T, 170mm (50/53cm), 172.5mm (56/58cm), 175mm (60/62cm)
CASSETTE:Shimano Ultegra CS-6800, 11-28T
CHAIN:Shimano CN-HG700-11
WHEELSET:Fulcrum Racing 44 Aero, QR/QR
TIRES:Schwalbe One, Kevlar, 25-622
SADDLE:Selle Italia X1 Road
SEAT POST:CUBE Performance Motion Post, 27.2mm
SEATCLAMP:CUBE Aero, Semi-Integrated
WEIGHT:7.5 kg

Dus gisterenavond even bij Martens tweewielers binnengesprongen, en de fiets besteld.
Nog even ruim een week geduld dus, en dan kan ik gaan proefrijden.

Paar dagen rustig aan

Download PDF

Afgelopen donderdag moest ik me op tijd melden bij de kaakchirurg voor een operatie.
Een kies linksboven moest er uit, en daarna een wortelpunt behandeling aan een andere kies.
Dat laatste betekend dat ze door je kaak naar de wortelpunt gaan, omdat langs de bovenkant niet gaat als er een kroon op zit.
Het klint wel iets erger dan het is, maar toch….
De operatie zelf viel overigens wel mee. Ik had meer last van het vervelende gevoel van de verdoving, dan van de operatie zelf.

Eingelijk begonnen de problemen wanneer de verdoving was uitgewerkt, toen ik probeerde wat te eten.
Vrij pijnlijk, maar ook dat was gelukkig maar van korte duur.

Vrijdag voelde ik me al wat beter, en ik besloot geen pijnstillers meer te nemen, zodat ik misschien eind van de dag wel een stukje kon gaan hardlopen.
Het advies was eigenlijk wel een paar dagen geen inspanning, en niet voorover bukken, maar een rondje voorzichtig hardlopen moet kunnen dacht ik.
Zo gezegd zo gedaan, en s’avonds samen met Maaike de deur uit gegaan voor een rondje. Na 3,5KM vond Maaike het ver genoeg, en draaide ze om, en ik besloot nog een stukje door te lopen.
Wel had ik erg pijnlijke benen, en ik denk dat dat door de medicijnen van een dag eerder kwam(of van de training van woensdag, want toen ben ik 60KM gaan fietsen op een hoog tempo).
Rustig aan gedaan dus, en na 18KM was ik weer thuis.

Zaterdag gewandeld in Schiedam (25KM), en daarna zijn we even doorgereden naar Steenbergen om Jan en Misja an te moedigen.
Ze waren heel goed bezig, en later bleek Jan zelfs weer op het podium te belanden, met heel veel kilometers (c.a. 133) in zijn benen.
En Misja had ook bijna de 100KM gehaald! Grote klasse dus van die mannen, en toen ik daar stond te kijken vond ik het wel een beetje jammer dat ik niet mee kon doen.
Maar ja…….voor mij zit de Swissman er nu echt aan te komen, en daarom ben ik blij dat het kaakchirurg verhaal er alvast op zit tot na de twee extreme triathlons.
Nog wel wat napijn, dus ik hoop dat er niets aan het ontsteken is, maar verder weer volop aan het trainen.

Afgelopen zondag nog met Rob voor de tweede keer dit jaar de zeelandbrug over, en het ging een heel stuk beter dan vorige week.
Alleen wat materiaal pech, want Rob reed 2 keer lek. Afgezien daarvan wel een gemiddelde van ruim rond de 30 aan kunnen houden (moving speed) en dat terwijl er behoorlijk wat wind stond.
De laatste 20KM was ik leeg, en moest ik weer even bij Rob in het wieltje, want het lukte me dat stuk niet meer om c.a. 33KM/u tegen wind op te rijden.
Alles bij elkaar (ondanks de lekke banden) weer lekker gefietst, en merkbaar al weer beter in vorm dan de week van te voren.

Dus a.s. weekend nog een keer hetzelfde, en dan binnenkort maar eens kijken of ik een 200KM in kanplannen. Ik zal kijken wanneer dit bij Maaike een beetje in de planning past.
En dan valt er ook nog een 1/4 triathlon wedstrijd in de ruim 6 weken die nog te gaan zijn voor de Swissman.

1 doel is in ieder geval al bereikt!
Sinds vorige week schommelt mijn gewicht af en toe onder de 70KG, en daar ben ik heel blij mee.
Da’s c.a. 12KG lichter dan 1 Januari, dus minder dan een half jaar over gedaan.

Nieuwe training’s wieltjes

Download PDF

Alweer een maand voorbij, en weer een maand dichter bij de Swissman dus.

 

April was een (veel te)drukke maand, en vanwege diverse omstandigheden is het me bij lange na niet gelukt om er qua training het maximale uit te halen.
Afgezien daarvan ben ik wel tevreden met hoe het momenteel loopt, want de blessure is al een heel stuk minder, het gewicht ook, en mijn prestaties tijdens de trainingen gaan flink vooruit.

Ik merk wel dat ik met fietsen nog flink achterloop in vergelijking met andere jaren, want ik heb erg veel moeite om lange stukken boven de 30KM/u aan te houden.
Afgelopen zaterdag ben ik met Rob “Rondje Zeelandbrug” gaan doen, en daar kreeg ik het vrij zwaar na zo’n 80KM.
Het leek alsof mijn remblokken tegen mijn velgen zaten, maar de oorzaak was waarschijnlijk dat ik nog onvoldoende hersteld was van LBL het weekend er voor.
Dus de laatste uurtjes vooral bij Rob in het wieltje gehangen, want dan kon hij lekker door blijven fietsen. De snelheid van c.a. 33KM/u gemiddeld de laatste 60KM waren voor mij anders een stuk te snel, maar “draftend” ging het net goed.

Af en toe moest ik mijn stuur recht zetten, want na sommige ochten stond dat behoorlijk scheef. Thuis aangekomen bleek er een imbusboutje weg te zijn, dus goed dat ik het nu merk, en niet straks tijdens het afdalen in een of andere pas in Zwitserland.

Lopen en zwemmen gaan dus wel goed, en daarom heb ik besloten om me in te schrijven voor de 1/4 triathlon van Meer.
Het lijkt me goed om een korte triathlon te doen in de aanloop naar de Swissman, en Meer valt qua planning gunstig.

Verder heb ik nog geinvesteerd in een nieuw setje wielen.
De marker in mijn voorwiel die aangeeft dat hij versleten is, heb ik tijdens LBL compleet weg geremd in het voorwiel, dus tijd voor een nieuw setje.
Kan ook wel eigenlijk, want ik heb de tijdrit fiets vanaf 2010, en alhoewel ik er afgelopen jaar niet veel mee gefietst heb, zijn het in totaal toch flink wat kilometers die ik heb gedaan.

Productomschrijving
Met de Vision Team 35 Clincher Wielset ben je sneller dan ooit te voren. Deze aluminium wielset is stijf, stabiel en relatief licht van gewicht. Met een hoogte van 35mm is deze wielset een perfecte allrounder en zorgt de velg voor weinig luchtweerstand, dit mede dankzij de hand gespaakte Aero spaken. Deze spaken zijn sterk gepositioneerd in de naaf en deze hebben een gestoken (rechte) kop in plaats van de gebruikelijke spaakkop. De naven zijn voorzien van 6 zeer soepele gesealde lagers (4 achter, 2 voor) die zorgen voor weinig rolweerstand en hoge slijtvastheid. De wielset wordt geleverd inclusief body voor Shimano/SRAM en is geschikt 10/11 speed cassettes.


SPECIFICATIES VISION TEAM 35 CLINCHER WIELSET ZWART/GRIJS
Lichtgewicht aluminium wielset met aluminium remrand
Hoge prijs/kwaliteit verhouding
Zeer stabiel, stijf en relatief lichtgewicht
Gewicht: 1780 gram per paar (zonder snelspanners)
Handgemaakt en perfect afgesteld
Geschikt voor vouw en draadbanden
Aluminium naven voor 10/11 speed Shimano cassette
6 afgedichte lagers (2 voor en 4 achter) gemonteerd op een 17mm diameter as
Voorzien van platte Aero spaken
Spaken met gestoken kop
Velghoogte : 35mm
Inclusief snelspanners
Low Drag Constructie
Spaken : 16 voorwiel en 21 achterwiel
Minimale band eis: 23mm
Kleur: Zwart/Grijs
Afmetingen velgen: 35 x 17 mm (hxb)
Afwerking naven voor- en achter: Zwart

273KM

Download PDF

Luik Bastenaken Luik

Het is zaterdag 22 April, en 3u50 loopt mijn wekker af. Deze keer geen snooze knop, want ik spring direct uit bed, en ga snel de badkamer in om mijn fietskleren aan te schieten.
Eerst 3 kadetjes met pindakaas, en dan vertrek ik naar Luik.
Een kleine twee uur later rijd ik ruim op tijd (10 voor 6 zoiets) de parkeerplaats op.
Ik probeer contact te zoeken met Joop Schwalbach, maar dat lukt niet. Dus eerst de bandjes opgepompt, en de rest in orde gemaakt, en daarna door naar het inschrijfburo om startnummer etc. op te halen.
Mijn telefoon gaat, en het is Joop die contact met mij probeert te zoeken. Ook dat gaat niet goed, maar gelukkig na een paar pogingen wederzijds hebben we elkaar aan de lijn.
We spreken af bij de start, en niet veel later is Joop er. (gelukkig herkenbaar aan het triathlon stuur, want het valt niet mee om iemand te herkennen met bril/helm etc. tussen c.a. 8000 andere fietsers).

En we zijn vertrokken….
Na 100 meter staan we al voor een stoplicht, en helaas gaan we dit tijdens heel de tocht nog erg vaak mee maken. Niet helemaal wat je verwacht als je met duizenden mensen allemaal rond hetzelfde tijdstip Luik uit probeert te komen.
Maar ja…het is niet anders. Joop heeft nog wat problemen met de fietscomputer, en we stoppen even om ook dat probleem weg te werken.

Daarna een flink stukje sturen naar de eerste verzorgingspost. Ondertussen ook al wat regen gekregen, en het is erg koud.
Sportdrank ingeslagen, stroopwafel, ontbijtkoek, energiebar, knijpfruitje en even plassen en weer verder.
Joop en ik hebben beide ondertussen nog meer kou, en ook geen gevoel meer in de voeten. En da’s heel vervelend.
Na c.a. 75 KM de eerste serieuze helling (alhoewel, daarvoor was het ook al behoorlijk afzien moet ik bekennen)
Helling in La Roche-en-Ardenne, bekend als openingsklim in Luik-Bastenaken-Luik. Deze valt dan weer wel een beetje mee, maar duurt wel heel lang.

Het zal nog c.a. 40KM duren voordat we de volgende “echte” klim krijgen, dus we fietsen nog met een lekker tempo door richting de volgende post.
Daar aangekomen hetzelfde ritueel als bij post 1, maar we nemen iets meer tijd. Joop is ondertussen een oplossing aan het proberen om het koude voeten probleem weg te krijgen, en is met plastic zakjes in de weer om e.e.a. waterdicht te krijgen.
Bij mij beginnen mijn tenen te ontdooien, dus de bio-racer overschoenen zijn van iets betere kwaliteit dan de overschoenen van Joop.

En op naar de volgende beklimming, de Rue Saint-Roch – Helling in Houffalize, van max 20%
Dit is gelijk 1 van de zwaarste van de dag, en na 50 meter moet ik even uit mijn pedaal klicken.
Een schakelfoutje, en ik had geen kracht om door te gaan, dus dan maar even een stukje lopen tot een minder steil stukje komt.
Gelukkig komt dat al vrij snel, en niet veel later ben ik weer aan het klimmen, en gaat de rest wel fietsend. Joop is ondertussen al boven, en heeft zijn iphone klaar voor een foto.
De kou is weg, en mijn eerste “waar ben ik aan begonnen moment” even later gelukkig ook weer.

Een paar serieuze hellingen later komen we bij bevoorrading 4, en daar staat ons de volgende verassing te wachten.
De sportdrank is op…..dus op dit moment (183KM gefietst, en dus de triathlon-fiets afstand net afgelegd) moeten we dus verder op water en stroopwafels+ontbijtkoek en rozijnen.
Maar goed, nog “maar” minder dan 100KM te gaan en ik begin voorzichtig al een beetje te denken dat het gaat lukken.

Joop maakt een veel frissere indruk, en buiten dat hij veel beter afdaalt, is hij ook een stuk sterker op de enigzinds vlakke stukken.
Ik besluit te stayeren, en ga een stuk bij Joop in het wieltje hangen. Normaal bij een triathlon goed voor een gele of rode kaart, maar hier is het legaal.
De kop overnemen is er niet echt bij, want ik zit er flink doorheen.
Alles doet pijn, en….we moeten nog 6 flinke beklimmingen doen….

Via de ferme Libert (Zevende zwaarste helling van Belgie), naar de Helling in La Gleize (deze is goed te doen).
Daarna  via de Côte du Maquisard, op weg naar de Côte de la Redoute – De befaamde helling in Sougné-Remouchamps.
Deze helling is ook op stukken 20%, en duurt c.a. 1650 meter. Hierna nog 3 kilometer naar de verzorgingspost die op 234Km staat.


We nemen hier wat langer pauze, en ook hier geen sportdrank meer te krijgen. Nog 2 zware hellingen, en 40 Kilometer in het vooruitzicht.
Mijn energie niveau is onder 0, en ook de gevoels temperatuur.

Hiet begint het gevaarlijkste stuk van de dag. Heel vermoeid en verkleumd ga je wat afdalingen in, die niet verkeersvrij zijn.
Automobilisten zijn duidelijk niet gesteld op de wielertouristen, en rijden je met regelmaat haast van je fiets, of gaan volop in de remmen terwijl je met een flinke vaart aan het afdalen bent.
Ik ben sowieso geen held op de fiets, maar nu besluit ik om in ieder geval dit laatste stuk geen enkel risico meer te nemen, want heel terug thuis was het doel.
De  voorlaatste helling, “Côte de la Roche aux Faucons” gaat goed, en daarna de allerlaatste echte helling, de “Côte de Saint-Nicolas” die ik naast Joop omhoog fiets.

Op het 265KM punt passeer ik het punt waar de Pro’s zullen finishen, maar ik ben ondertussen het verloop van deze rit op mijn Garmin aan het volgen, en zie echt iedere honderd meter bijgeteld worden.
Dit is afzien….nog een paar kilometer, wat kasseien, en wat levensgevaarlijke passages dwars door Luik verder, lijkt het er heel even op of ik verkeerd gereden ben.
Gelukkig komen er weer een paar fietsers aan, en niet veel later arriveer ik weer bij de start.
OMG…wat ben ik blij dat het er op zit………

Mijn Garmin geeft 274KM aan.


Ik neem afscheid van Joop, en ga snel Maaike bellen, want die zal ondertussen ook ongerust geworden zijn.
Voor mij nog ruim twee uurtjes sturen naar huis (want met die vermoeidheid valt het niet mee), dus voor Joop helemaal nog een eind te gaan.
Gelukkig komen we beiden zonder problemen weer thuis.

Een heel erg zware dag, maar ik had het zeker niet willen missen.
Een van de zwaarste uitdagingen die ik gedaan heb tot nu toe, vooral vanwege de kou, te weinig trainings-kilometers, en de blessure waar ik de laatste maanden mee heb te maken heb gehad.

Wel goed voor het vertrouwen, want over exact 2 maanden is het zover, mijn absolute A wedstrijd van het jaar, de Swissman!

En hieronder nog wat foto’s van Joop.

 

 

Een dag later…..
Beetje hoofdpijn, beetje spierpijn en een beetje slapjes, dus valt eigenlijk reuze mee.
Samen met Maaike de “van Gogh” tocht gewandeld(15KM) vanuit Etten Leuk, en dat ging lekker.

LBL

Download PDF

De laatste update voor Luik Bastenaken Luik.

Afgelopen weken heb ik lekker kunnen trainen, op het paasweekend na.
De eerste week nog een flinke ronde gefietst, maar alles bij elkaar zeker niet genoeg om zaterdag lekker een 273KM te kunnen fietsen tijdens LBL.
Maar zoals eerder gezegd wordt het een training, en daar hoort afzien bij, dus hopelijk niet al te slecht weer, zodat het alleen vermoeidheid wordt waar ik me zorgen om hoef te maken.

Zwemmen is er helaas wel een beetje bij ingeschoten, omdat ik de avonden en dagen die ik over had liever ging lopen of fietsen.
En dat ging heel erg lekker…

Vorige week donderdag nog een 20K ruim onder de 1u40 gelopen, op een heel erg ontspannen manier. Ik merk goed dat de blessure aan het verminderen is, want pas na ruim een uur begon de kracht links wat af te nemen. Daarna alleen vrijdag een uurtje op de tacx, en maandag 120 fietskilometers gemaakt op een heeeel laag tempo (als begeleider van Jan).
Afgelopen dinsdag en woensdag avond wat tempo werk gedaan, en ook dat gaat heel goed.
Gisteren ging het rondje met een gemiddelde van 4m40/km en ik was de eerste kilometers vrij rustig weg gegaan, dus moet zo rond de 4:30 gelopen hebben het grootste stuk.
Het voelde zo als een maandje of 2 terug een 5:30 voelde, dus hopelijk zet die trend zich voort.

Ook wat triest nieuws te melden want Jan Castelein, de partner van mijn moeder is zondag avond overleden. Vrijdag is de uitvaart…

En dan ben ik natuurlijk nog afgelopen paasdagen met Maaike in Texel geweest, om Jan Muller te begeleiden tijdens de 120KM van Texel.
Rond 14:00 uur in de (zondag)middag zijn we aangekomen bij Jan, die met zijn gezin een mooie vakantiewoning had gehuurd in de buurt van De Koog.
Nadat we soep gegeten hadden, waren we even langs “Stay okay” gegaan (dit is de lokatie waar alles zo ongeveer gebeurt tijdens dit weekend), om het start nummer op te halen.
Jan moest ook wat zaken regelen met betrekking tot een onderzoek wat door de Han gedaan wordt.
Hierna zijn we even de ronde gaan verkennen, zodat de stukken waat het mis kan gaan (en dan zou Jan geen bevoorrading hebben, en dus bijv. uit kunen drogen) even goed bekeken.
Gelukkig klopte de route in mijn Garmin etrix 30x, en dat gaf wel wat vertrouwen.

In de avond een hele goede duidelijke presentatie gezien over de Spartathlon, en ik moet zeggen dat mijn respect voor iedereen die deelneemt alleen maar enorm toegenomen is.
Wat een race is dat! Af en toe ook nog wat aangevuld door commentaren van een van mijn grote ultra-helden Ron Teunissen.
Die man weet alles op een hele mooie manier te verwoorden! Uiteraard wist ik dat al lang, omdat ik ook zijn boek heb, maar tijdens een presentatie doet hij dat dus ook.

Daarna weer terug naar ons tijdelijk verblijf, en om half 11 besloot ik maar eens mijn bedje op te zoeken, want de wekker stond om half 3…..
Dus net voor die tijd het overlijdensbericht ontvangen, en dan slaap je niet gemakkelijk in. En natuurlijk toch ook wel een beetje zenuwen, want je hoopt dat er niets fout gaat wat Jan zijn wedstrijd verpest.
Na een paar uurtjes draaien, weer opgestaan, 5 lagen kleding aangeschoten (want het was kkkkkoud), en toen met Jan weer naar het “Stay OKe”
Weer wat checks voor het onderzoek, en toen iets over half 4 werden we weg geschoten.
Op een paar inzinkingen na (wat niet zo gek is, omdat het ontzettend hard waaide, en ook het strand wat Jan een paar keer moest nemen lag er niet al te fraai bij) bleef jan in een lekker tempo doorlopen.
Gelukkig zat buiten de wind het weer goed mee, en hebben we buiten de start, alleen tegen het einde een paar druppels regen gehad.

Jan is gefinished in een hele mooie tijd van 11:26 uur, als 5e overall(4e man), en da’s heel erg goed! En belangrijker, zijn doel – finishen en er een goeie training van maken – was bereikt!


Fantastische dag gehad, en na zo’n dagje lijkt het mij ook wel heel erg mooi misschien eens een poging te gaan doen om me te kwalificeren voor deze wedstrijd.
Het is absoluut een superprestatie om daar de finishen, en wie weet komt het er ooit van.
Kwalificeren kan door:
Participation in the 120K around Texel requires qualification by results in 2011-2016 like a 100K race within 9.30, or a 12 hrs race with > 120 km or a 24 hrs race with > 200 km or a finish in the Spartathlon.
Dus….dat zal niet mee vallen, maar….
Daarnaast is er een beperkt aantal 120-wildcards beschikbaar voor lopers die formeel niet aan één van de toelatingseisen hebben voldaan. Onderbouwde wildcard-verzoeken kunnen gericht worden aan Henri Thunnissen (thun007 <at> home.nl)

Misschien Winschoten volgend jaar proberen, en dan kijken hoe ver ik kom. Lijkt me sowieso een keer een mooie wedstrijd om mee te maken.
Uiteraard kan er nog veel gebeuren voor die tijd, want als ik de Swissman finish dit jaar, wil ik volgend jaar proberen een slot te krijgen voor de Norseman…

 

Maar eerst zaterdag zien door te komen. Zal een lange tocht worden naar Bastenaken, en een nog veel langere tocht terug naar Luik.

Londen

Download PDF
Deze week qua trainen wat rustiger aan gedaan, zoals ik van te voren ook gepland had.
Het weekend begon overigens wel goed, omdat ik zaterdag lekker heb gefietst, ondanks de heftige wind en de vele regen op zaterdag. Na ruim 110 kilometer kwam ik verkleumd thuis, maar wel met een erg tevreden gevoel.De vrijdag vooraf nog nieuwe Swalbe One’s gelegd op mijn fiets, en op die van Maaike. En zondag was helemaal een fijne training, want toen ben ik eerst gaan zwemmen, en daarna heb ik ruim 20KM gelopen met een snelheid van c.a. 5M/KM.
Vele kilometers gngen in een tempo van 4:40m/km en heel erg gemakkelijk. Hopelijk kan ik dat vasthouden…
Als het zo door gaat zou ik denk ik toch eens moeten proberen wat PR’s te verbeteren in het voorjaar, of beter wachten tot de 2 triathlons die op het programma staan voorbij zijn, en in het najaar wat marathons en kortere afstanden inplannen. Uiteraard mag ik deze twee “A” wedstrijden niet in gevaar brengen, dus schrijf ik me denk ik toch nog maar even nergens voor in.
Ook heb ik nog een paar dagen in Londen doorgebracht, om een hele interessante conferentie bij te wonen, “Sports Analytics Innovation Summit” – Push the Boundaries with Data.
Leuke ideeën opgedaan, en mijn netwerk wat uitgebreid, om zo mijn toekomstige zakelijke doelen ook wat meer te gaan combineren met mijn hobby’s.
En mijn interview met Uniforce is gepubliceerd op hun website, en het restultaat is erg leuk geworden:
A.s. weekend de laatste lange fietstraining voor LBL, want het weekend daarna is het Pasen, en zal ik Jan Muller helpen tijdens de 120KM van Texel.

Laatste dag van Maart

Download PDF

Eigenlijk niet veel te melden deze keer, maar toch maar even een blogje gepost.
De laatste weken schiet het er een beetje bij in, omdat ik het weer (veel) te druk heb.

Trainen gaat gelukkig nog steeds vooruit, en ik voel me heel erg goed.
Ik kijk weer echt uit naar al mijn trainingen, en dat was een half jaar geleden wel anders….

De nodige vorm begint te komen dus, alhoewel ik wel een beetje schrik heb voor Luik Bastenanken Luik, omdat de voorbereidingen voor 273KM fietsen met de nodige hoogtemeters nog wel een beetje te kort schieten.
Maar…..het is een training, en zo ga ik het ook aanpakken.
Als de volledige afstand niet haalbaar is, dan kort ik de route in.
Het doel is wat hoogtemeters trainen in de aanloop naar de Swissman en Icon triathlon, dus weinig te verliezen.

Hoogteprofiel van de Swissman:

Ik zit zelfs ook al een beetje na te denken over een Marathon in het voorjaar.
Uiterlijk ergens eind Mei, want anders is het te kort op de eerste wedstrijd.
Vorige week nog op een avond een halve marathon gelopen, en eigenlijk pas halverwege besefte ik dat ik best een goeie tijd aan het lopen was.
Toen een beetje versneld, en in totaal had ik iets langer nodig dan tijdens de Singelloop.

Maar binnenkort eerst Jan coachen in Texel. Ik neem mijn loop schoentjes mee, en probeer daar ook nog een stukje te lopen.
En volgende week een paar dagen naar Londen, dus dat wordt een rustig aan weekje.
Morgen dus nog wel even flink fietsen, en zondag eerst zwemmen en daarna een stukje lopen.
De weersverwachtingen zijn niet best voor a.s. weekend, maar dat was vorige keer ook, en toen viel het mee.

Maart…

Download PDF

De laatste weken flink wat vooruitgang geboekt.

De trainingen zijn weer wat uitgebreid, en mijn gewicht gaat ook heel goed.
Vanochtend gaf de weegschaal 73,2 aan, en dat is 8,2KG lichter dan eind 2016. Dus de lat nog maar iets hoger gelegd, en het doel bijgesteld naar 70KG in de week voor de Swissman.Zal wel moeilijker worden, omdat ik vanaf de laatste weken meer eet tijdens de trainingen. Zowel tijdens de fiets trainingen, als tijdens de looptraining na het zwemmen zorg ik dat ik in ieder geval extra koolhydraten binnen krijg.

 

Zwemmen lijkt steeds beter te gaan. Tijdens de laatste zwemtraining gingen de 400Meters  op 3M50, en dat zou een tijd van ruim binnen de 20 minuten op de kilometer zijn. En ik had het gevoel dit erg lang vol te kunnen houden, dus met wetsuit moet dit helemaal goed komen.

Ook het lopen voelt weer goed. Het vervelende gevoel vanwege de beknelde zenuw is zowat weg. Na een uurtje begin ik pas last te krijgen, maar ik merk nog steeds vooruitgang. Zondag liep ik de laatste kilometers van mijn lange duurloop na het zwemmen op zo’n 4m45, en ook dat voelde heel goed.

En de laatste zaterdagen weer flink gefietst. De weersverwachtingen waren afgelopen zaterdag niet best, en volgens de berichten zou er 11mm vallen. Maar ja….het zou dus ook een hele dag kunnen regenen tijdens een van de extreme triathlons die ik op het programma heb staan, dus besloot ik om geen trainingen te verzetten vanwege het weer. Dus om 7 uur op mijn fiets gestapt in de regen, met 120KM als doel. En dus mezelf ook voorgenomen om voldoende te eten onderweg. Iedere 30KM heb ik een plaspauze genomen, en dit gecombineerd met wat eten. Koste me in totaal zo’n 3 minuten per keer, dus op heel de rit c.a. 10 minuten. Het resultaat was wel merkbaar, want de 122KM die het in totaal geworden zijn, gingen probleemloos. wel een beetje last van mijn hamstring, volgens mij veroorzaakt door het iets te hard beklimmen van het viaduct van Meer. Dit was gelukkig zondag na een paar KM lopen weer over.

Alleen zondag avond een tegenvaller, want vanaf eind van de middag voelde ik me niet zo lekker. Buik krampen/misselijk en spierpijn. Een beetje een domper dus, en daarom maandag besloten rust te houden en op tijd naar bed te gaan. Vandaag voel ik me al weer een heel stuk beter, dus vanavond ga ik weer zwemmen.

Nog 1 maand voor Luik Bastenaken Luik. Voor mijn gevoel komt die 273KM iets te vroeg, maar ik denk dat ik het toch maar ga proberen,

En nog 3 maanden voor de Swissman. Het echte serieuze trainen moet nu dus gaan beginnen, en heel blijven wordt de uitdaging. Vooral op mijn fiets blijven zitten tijdens de trainingen, en niet te veel snelheid in de loop en fiets trainingen plannen, dan moet het goed komen.

De hotels zijn geboekt(1 in de buurt van de start, en 1 in de buurt van de finish), en ben ik al aan het werken aan het voedingsplan etc. want ook dat soort zaken hebben zo zijn voorbereidingen nodig.

 

Het gaat vooruit

Download PDF

De opbouw van de trainingen gaat heel erg goed. Eigenlijk geld dit voor alle onderdelen.
Alhoewel het lopen nog wel de enige sport is waar ik mijn blessure nog goed merk.
Ik moet ook nog wel wat meer aandacht besteden aan kracht training + core stability. Dat is juist het geen de minste tijd kost, maar bij mij het gemakkelijkst overgeslagen wordt.

In het Zwemmen zie ik het aantal meters/uur wekelijks stijgen.
Ook de gemiddelde fiets snelheid stijgt de laatste weken, en afgelopen zaterdag tijdens de eerste 100KM training van dit jaar lag het tempo al weer in de buurt van de 30KM/uur.
Lopen gaat ook nog steeds vooruit, maar dit komt denk ik vooral door mijn lagere gewicht. Mijn BMI schommelt rond de 25, en dat is het punt waarop je in het veilige gebied zit.
Voor mij is dat dus onder de 74KG, en dat is al weer een aantal jaren geleden. Maar het moet natuurlijk nog wat verder omlaag, want hoe minder hoe beter.

Alhoewel de fietstrainingen niet mijn favoriete trainingen zijn, moet ik bekennen dat het afgelopen zaterdag 100KM genieten was.
Het weer was perfect, en er stond niet veel wind. Maar ik denk dat het vooral komt omdat ik een weekje met in verhouding minder stress achter de rug had, dan de voorbije maanden.
Een paar dagen heb ik vanaf thuis kunnen werken, en dat scheelt zo’n 3 uur rijden, en een uur extra slaap per dag.
Helaas is dit van korte duur, want de planning lijkt weer flink vol te raken de komende maanden.
Ik ga wel proberen 1 of 2 dagen per week vanaf thuis te werken, zodat in ieder geval die dagen wat uurtjes extra rust meegenomen wordt.
En er zitten natuurlijk ook wat feestdagen aan te komen, en een 2 daags seminar in Londen, en dan kan ik ook weer wat bijtanken.

Dus de eerste test zit er aan te komen, en dat is Luik Bastenaken Luik. Als het weer hetzelfde is als afgelopen zaterdag, dan moet die 273KM wel gaan lukken.
Uiteraard het fietsen dan afgewisseld met regelmatige pauzes, omdat het in combinatie met de hoogtemeters een flinke trainings rit wordt.
Komende weken dus proberen nog flink wat fietstijd in te plannen, en ik hoop dat ook het goede weer nog even aanhoud.

Soms zit het tegen…..

Download PDF
Een ongeluk komt nooit alleen…….en dat blijkt maar weer.
De 17e Februari zijn we vol goede moed begonnen aan de “go live” van de lang geplande Oracle EBS upgrade.Dat het zwaar zou worden wist ik eigenlijk al wel, maar dat het een reeks tegenslagen zou worden had ik niet verwacht.Uiteindelijk kwam het neer op terugdraaien naar de status van vrijdagavond de 17e, na ruim een week stress, en dat gemiddeld 20 uur per dag.
Nauwelijks geslapen, omdat ik afwisselnd met mijn collega de resterende paar uurtjes slaap de ene nacht voor 4 uur, en de andere nacht na 4 uur pakte.
Maar….iets over 7 begonnen dan ook de bouwvakkers die precies deze week ons dak kwamen vervangen.Ook daar zat het niet mee. Enkele zware stormen, en vooral regen, regen en nog eens regen. Niet de beste omstandigheden om je dak te vervangen….
En toen werd maaike vrijdag ochtend vroeg geinformeerd dat mijn schoonvader overleden is.
Hij was al een tijdje ziek, maar toch….
En die 20 uur per dag zittend, en stressend werken hebben zo zijn impact op je gestel. Rugpijn, hoofdpijn, benauwdheid en kou waren de fysieke kenmerken dat mijn lichaam begon tegen te pruttelen, en zelfs nu, een aantal dagen later merk ik dat het nog niet helemaal over is.
Gelukkig ben ik wel weer terug aan het trainen,  en heb weer een paar duurloopjes achter de rug.
Zaterdag hopelijk een flink stuk fietsen (als het weer een beetje mee zit), en zondag eerst zwemmen met aansluitend een duurloop.Tot die tijd rust, want dan staat alles in het teken van de uitvaart van Jef.
Wat wel goed gaat is mijn gewicht. Ik ben van c.a. 82 naar iets onder de 75 gegaan op twee maanden tijd, en ik loop dus flink voor op mijn planning.De plannen heb ik al iets bijgesteld, en nu wordt het doel onder de 72KG in Juni, en dat zou ruim 10KG lichter zijn dan de status op 1 Januari, en dan zou ik 3KG lichter zijn dan tijdens de Celtman in 2015.
En dan hebben we mijn blessure nog…..
Het gaat nog steeds wat vooruit, maar bij lange na niet zo snel als gehoopt. Gelukkig is het me al wel gelukt om een paar snelle kilometers te lopen tijdens de 20KM training van afgelopen zaterdag. Nog een kleine 4 maandjes voor de Swissman, dus hopelijk waren dit voorlopig de laatste echte tegenslagen en staat verder mij nu niets meer in de weg om me goed voor te bereiden op deze mooie wedstrijd. Aan motivatie ontbreekt het me gelukkig niet, en ik zal er echt alles aan doen om optimaal voorbereid aan de start te verschijnen.
De entry list is inmiddels beschikbaar:
http://www.suixtri.com/docs/SWISSMAN2017_Entries.pdf

Steeds beter nr 2

Download PDF

Gelukkig gaat het steeds beter.

Afgelopen week was een vrij actief weekje, en vooral in het weekend ben ik lekker bezig geweest.
Dit had alles te maken met het werk weekend van Maaike, want zij moest Zaterdag/Zondagochtend, en Zondagavond werken. Maandag ben ik begonnen met een tempoloopje, dinsdag op de tacx, woensdag zwemmen, donderdag lange duurloop (19K), vrijdag wandelen met Maaike, zaterdag fietsen (77K) en zondag eerst zwemmen en daarna 17KM lopen met de Wbtv’ers. En de meeste dagen heb ik ook mijn oefeningen nog kunnen doen.

Dus qua trainingsomvang gaat het goed! Wel jammer dat ik nog steeds niet helemaal blessurevrij ben….maar het vertrouwen dat het allemaal goed gaat komen stijgt met de minuut.
Helemaal fit zal dus nog wel even gaan duren vrees ik, maar gelukkig kan ik doorgaan met trainen, en ben ik sinds een paar weken weer aan het opbouwen, in plaats van alleen maar achteruit gaan.

Ondertussen deze week op c.a. 5KG minder gewicht dan eind vorig jaar, dus ondanks mijn blessure, gelukkig wel al behoorlijk afgevallen.
Zoals het er nu bij staat, heb ik de lat wat hoger gelegd, en hoop ik eind Juni rond de 72KG te wegen.
Nog 4KG te gaan dus, en met zo’n 4 maanden tussen nu en de Swissman, komt dat op 1KG per maand. Geen onmogelijk doel dus.

Verder was het wel een vrij hectische week, want donderdag kreeg ik het bericht dat Corne een hartinfarct heeft gehad, maandag was schoonvader met spoed opgenomen in het Ziekenhuis, en Jan had ook erg veel last van de laatste chemo, en heeft besloten een tijdje geen chemo’s meer te nemen. En ondertussen ook nog een zenuwbehandeling laten doen, want er bleek een ontsteking in mijn kies te zitten.

Komende weken zal helaas het trainen een beetje op de achtergrond verdwijnen, want ik heb dan wat verplichtingen, en ik loop ook een beetje vast met wat administratieve zaken thuis. En er valt een werkweekend in, wat betekend zo’n 5 dagen aan een stuk werken, afgewisseld met slapen. Hooguit een training tussendoor om een beetje bij te komen.

Daarna zouden de temperaturen weer een beetje beter moeten worden:
Donderdag 16 februari tot en met donderdag 23 februari.
Geleidelijke overgang naar wisselvallig weer met temperaturen (ruim) boven normaal. 
Dus hopelijk kunnen de echte lange fietstrainingen gaan beginnen vanaf de 25ste Februari.
Ik heb dan nog ongeveer 9 weekenden over om lange fietstrainingen te doen voor de 22ste april (Luik Bastenaken Luik). Mocht dit te weinig blijken te zijn, dan kan ik altijd nog het doel van 270KM naar beneden bijstellen, maar daar ga ik voorlopig even niet van uit.

 

En daarna….
What is the SWISSMAN Xtreme Triathlon?
The SWISSMAN Xtreme Triathlon leads the athletes and their supporters from the palm trees
in the Italian part of Switzerland over three alpine passes to the eternal ice of the Jungfrau. The
spectacular course, the unique scenery and the familiar atmosphere make the SWISSMAN an
unforgettable adventure for everyone involved.
The course of the SWISSMAN with more than 5500 altimeters is as breathtakingly beautiful as it
is demanding. It takes the athletes on a journey through Switzerland and introduces them to our
manifold culture and scenery.
The SWISSMAN Xtreme Triathlon is a long distance triathlon with heart. The atmosphere between
athletes, supporters, partners and volunteers is very familiar and everyone who has been part
once will forever be a member of the SWISSMAN family.
At the SWISSMAN, time is of minor interest. It’s about the adventure, the unforgettable Triathlon
experience athletes share with their supporter and about managing the challenge SWISSMAN
Xtreme Triathlon. The personal effort and the experience within the breathtaking surrounding are
the only things that matter. Neither loudspeaker, nor huge sales fair will distract the participants
from their SWISSMAN experience.
The allXtri family: The trilogy Norseman – CELTMAN! – SWISSMAN
The allXtri family consists of the Norseman Xtreme Triathlon, the CELTMAN!
Scottish extreme Triathlon and the SWISSMAN Xtreme Triathlon. These three
events are together the allXtri Trilogie and support each other in friendship.

The SWISSMAN 2017 will launch on June 24, 2017 at 5 AM on the Brissago-Islands. All athletes
and supporters need to register on Friday at the number distribution. For the fifth
SWISSMAN Xtreme Triathlon 250 slots will be distributed by lottery.